To zresztą ciekawe, bo moje wahadło nad tym miejscem na łóżku reaguje inaczej niż w reszcie pokoju, ale nie robiłam jeszcze żadnego pomiaru na skali. Czy warto to zrobić przed przesunięciem łóżka, żeby mieć pełen obraz, czy to można zostawić na później?
Zrób to przed, bo wtedy masz punkt odniesienia. Po przesunięciu łóżka będziesz chciała sprawdzić, czy nowe miejsce jest czyste — i do tego też będzie ci potrzebna skala, żeby porównać 'przed' i 'po'. Bez pomiaru wyjściowego ta weryfikacja traci sens.
Przepraszam, że wchodzę w połowie — czytałam ten wątek od początku i mam jedno pytanie, które nie dawało mi spokoju. Czy przy pomiarze szerokości prętami L trzeba jakoś mentalnie nastawiać się na to, czego się szuka, tak jak przy pracy z wahadłem? Czy pręty reagują bardziej automatycznie?
@Irenka74 pręty L są pod tym względem mniej wymagające od wahadła — nie trzeba formułować pytania ani szczególnie nastawiać intencji. Reagują na zmianę pola energetycznego w bardziej mechaniczny sposób. Ale to nie znaczy, że stan operatora nie ma znaczenia — zmęczenie, rozkojarzenie czy stres mogą wpływać na wrażliwość. Warto być spokojnym, ale nie trzeba robić żadnego rytuału przed przejściem.
To trochę sprzeczne z tym, czego się uczyłam o wahadle, gdzie intencja jest właściwie podstawą. Czy to znaczy, że pręty są bardziej obiektywne? Czy może po prostu inaczej działają?
@Oksanka63 powiedziałabym, że to kwestia mechanizmu, nie obiektywności. Pręty reagują na zmianę energii w sposób bardziej bezpośredni, bez pośrednictwa tak precyzyjnie sformułowanej intencji. Wahadło wymaga bardziej świadomego kontaktu z pytaniem. Oba narzędzia mogą dać prawidłowy wynik, ale popełniają różne rodzaje błędów — przy prętach błąd to najczęściej zła technika trzymania, przy wahadle to niespójna intencja.
Więc dla kogoś takiego jak Piolun, kto dopiero mierzy żyłę po raz pierwszy, pręty L byłyby łatwiejsze od wahadła? Czy odwrotnie — wahadło, z którym ma już doświadczenie, dałoby lepszy wynik?
Mam trochę więcej wprawy z wahadłem niż z prętami, więc może zacznę od wahadła do wyznaczenia strefy, a potem sprawdzę prętami jako drugi pomiar kontrolny. Hellan, czy to ma sens jako podejście dwutorowe, czy raczej lepiej trzymać się jednej metody, żeby wyniki były porównywalne?
Dwutorowo ma sens, ale traktuj je jako niezależne pomiary, nie jako uśrednianie. Jeśli obydwa dają podobny wynik — masz potwierdzenie. Jeśli się wyraźnie różnią — to sygnał, że coś w jednym z pomiarów poszło nie tak i warto ten jeden powtórzyć. Nie próbuj 'liczyć średniej' z metrów wyznaczonych przez wahadło i pręty, bo to różne techniki i różna rozdzielczość reakcji.
A jeśli wahadło i pręty konsekwentnie dają różne szerokości, to jak wtedy wybrać, któremu ufać? Można w ogóle to rozstrzygnąć?
@Wiedunka jeśli konsekwentnie różnią się o jakiś stały zakres, to jest to wskazówka, nie problem. Pomyśl o tym tak: każde sposób może inaczej 'czytać' krawędź żyły — pręty reagują na moment fizycznej zmiany pola, wahadło może reagować już na strefę przejściową trochę wcześniej. Więc pytanie nie brzmi 'któremu ufać', tylko 'co każde z nich pokazuje'. Może wahadło daje ci szerszą strefę wpływu, a pręty wskazują twardą krawędź przepływu. Obie informacje są użyteczne.
To brzmi sensownie, ale jak w praktyce miałoby to wyglądać przy przesuwaniu łóżka? Bo jeśli wahadło daje szerszą strefę, to czy przesuwać łóżko z marginesem względem wskazania wahadła, czy względem prętów?
@Celestyn56 zawsze z marginesem względem wskazania, które jest dalej, czyli tego które daje większy zasięg. Jeśli wahadło mówi, że krawędź jest pół metra dalej niż pręty, to liczysz od wskazania wahadła. Lepiej być zbyt ostrożnym przy pierwszym pomiarze niż za mało.
Dobra, to zaczynam rozumieć logikę tego wszystkiego. Mam jedno konkretne pytanie do procedury: czy przed pomiarem wahadłem powinam jakoś wyczyścić to miejsce energetycznie, żeby wahadło reagowało na samą żyłę, a nie na coś, co tam nagromadziłam przez miesiące spania? Czy to bez znaczenia?
To bardzo dobre pytanie i nie jest błahe. Przestrzeń nad miejscem snu potrafi mieć swoje 'naleciałości', zwłaszcza jeśli się tam długo spędza czas. Ale przy mierzeniu żyły wodnej szukasz sygnału z dołu, z ziemi — to jest zwykle wyraźniejsze niż cokolwiek, co mogło się zebrać w pokoju. Nie powiedziałabym, że oczyszczanie jest konieczne przed pomiarem, ale może nie zaszkodzić. Hellan, masz inne zdanie?
@Pelagiusza_J w zasadzie zgadzam się, ale dodałbym jedno — jeśli Piolun ma wahadło już skalibrowane na pytanie o żyłę wodną, to ono powinno filtrować inne sygnały przez samą intencję pytania. Problem byłby, gdyby pytanie było zbyt ogólne. Konkretne pytanie pomaga wahadłu 'zignorować' to, co nie jest żyłą.
Ale jak się formułuje takie pytanie do wahadła przy mierzeniu krawędzi? Czy dosłownie pytasz 'czy jestem nad żyłą wodną' przy każdym kroku, czy to działa inaczej przy mapowaniu strefy?
@Wiedunka przy krawędziach najczęściej zadaje się pytanie w ruchu, czyli powoli przesuwasz się do przodu i wahadło zmienia ruch w momencie przekroczenia granicy. Nie pytasz za każdym krokiem, tylko utrzymujesz intencję 'pokaz mi granicę żyły wodnej' przez cały czas ruchu. To trochę jak trzymanie myśli w tle, nie jak serię osobnych pytań.
Czyli to bardziej jak ciągły 'tryb nasłuchu' niż dialog? Ciekawe, bo zawsze myślałem, że wahadło działa tylko przez konkretne pytanie i odpowiedź tak/nie.
@Kacperek98 to zależy od tego, do czego go używasz. Do odpowiedzi tak/nie — owszem, pytanie jest kluczowe. Do mapowania i szukania krawędzi — bardziej chodzi o utrzymanie intencji kierunkowej. To różne tryby pracy z tym samym sposóbm, i nie każdy o tym wie na początku.
A jak długo się to zajmuje w praktyce? Pytam, bo słyszałam, że przy zmęczeniu albo rozkojarzeniu wyniki mogą być przekłamane — i zastanawiam się, ile czasu można realnie mierzyć zanim to zaczyna być mniej wiarygodne.
@Irenka74 to się różni od osoby do osoby, ale powiem ci, że mało kto wytrzymuje więcej niż dwadzieścia, trzydzieści minut skupionej pracy z wahadłem bez wyraźnego spadku jakości. Przy mapowaniu żyły nie potrzebujesz aż tyle — jeśli pokój nie jest gigantyczny, cały pomiar powinien zamknąć się w kilku minutach. Piolun, ile masz mniej więcej przestrzeni do sprawdzenia?
Mały pokój, żyła biegnie mniej więcej prostopadle do łóżka, więc chcę sprawdzić głównie pas od jednej ściany do drugiej, żeby ustalić dokładnie, gdzie są obie krawędzie. To pewnie z cztery, pięć metrów ruchu. Więc mam rozumieć, że zdążę spokojnie?
Jak żyła biegnie prostopadle do łóżka, to możliwe, że jedno jego końce jest bardziej obciążone niż drugie. Sprawdziłaś już, które miejsce na łóżku reaguje mocniej — głowa czy nogi?
Akurat wahadło mocniej reaguje gdzieś w okolicach bioder, głowa wydaje się spokojniejsza. Stąd w ogóle zaczęłam się tym interesować, bo budziłam się z bólami w dole pleców i ktoś mi powiedział, że warto sprawdzić podłoże.
To akurat jest konkretna obserwacja i właściwie to jest punkt wyjścia, od którego powinien zacząć się ten wątek 🙂 Czy te bóle pleców pojawiły się po przeprowadzce albo po przestawieniu łóżka, czy byłaś zawsze w tym miejscu?
Łóżko stoi mniej więcej od trzech lat w tym samym miejscu i przez pierwszy rok nie miałam żadnych problemów. Potem stopniowo — najpierw gorszy sen, potem te bóle. Nie wiem, czy żyła mogła się 'aktywować', czy może jej wpływ narastał powoli, czy to w ogóle ma sens?
Żyły wodne nie aktywują się same z siebie w takim sensie, że nagle zaczną przepływać. Ale ich wpływ może narastać kumulatywnie, jeśli przebywasz w tym miejscu regularnie przez dłuższy czas. Ciało z czasem traci zdolność kompensowania tego rodzaju obciążenia. Trzy lata to wystarczający okres, żeby taki efekt był już wyraźny. Mierzenie szerokości żyły teraz jest jak najbardziej na miejscu.
Skoro jesteśmy przy tym — czy sam pomiar przebiegu żyły mówi ci, jak bardzo jest obciążające to miejsce? Bo rozumiem, że szerokość to jedno, ale Piolun wspomniała wcześniej, że wahadło reaguje inaczej nad łóżkiem. Czy sama reakcja wahadła może powiedzieć coś o intensywności, zanim jeszcze zrobi się pomiar na skali Bovisa?
@Oksanka63 tak, amplituda i prędkość ruchu wahadła często mówią coś o intensywności pola, choć to wymaga już pewnego doświadczenia w czytaniu tych subtelności. Gwałtowniejszy ruch, silniejsze wychylenie — to zazwyczaj sygnał mocniejszego źródła. Ale Bogusia pisała już wcześniej, że Skala Bovisa da twardszą liczbę do porównania. Oba razem dają pełniejszy obraz.
@Pelagiusza_J właśnie, to jest kluczowe — sama amplituda to wskazówka, ale bez odniesieniu do skali Bovisa nie wiesz, czy masz do czynienia z żyłą 'mocną' czy jedną z tych słabszych, które dają znać o sobie dopiero po latach. Piolun, czy próbowałaś kiedykolwiek mierzyć energię tego miejsca na skali Bovisa, zanim skupiłaś się na szerokości żyły?
Nie, na skali Bovisa jeszcze nigdy nie mierzyłam. Właściwie to nie jestem pewna, jak się to robi przy żyle wodnej — rozumiałam, że Bovisa używa się raczej do przestrzeni, jedzenia, kamieni. Czy to naprawdę można przyłożyć do miejsca nad żyłą?
Można i ma to sens. Miejsce snu nad żyłą wodną będzie miało inny odczyt na skali Bovisa niż miejsce neutralne w tym samym pokoju. Wartości poniżej poziomu neutralnego — czyli gdzieś poniżej 6500 j.B. — to sygnał, że środowisko energetyczne obciąża, a nie wspiera. Nie mówię, że to jest jedyna metoda oceny, ale daje jakiś punkt odniesienia.
A jaki jest ten 'poziom neutralny' w praktyce? Gdzieś czytałem, że neutralny to 6500, ale spotkałem się też z wartością 6000 i z kolei inni mówili o 7000. Skąd ta różnica?
@Celestyn56 te rozbieżności biorą się z różnych szkół i różnych kalibracji biometru. Część radiestetów pracuje na skali Bovisa z innym punktem zerowym. Ale w praktyce, jeśli miejsce snu wychodzi wyraźnie poniżej 6000, to nikt kto zna temat nie powie, że jest dobrze. Ważna jest też tendencja — czy wynik z tygodnia na tydzień spada, czy jest stabilny.
Czyli można obserwować to w czasie? Nie wiedziałam, że to się zmienia. Myślałam, że jeśli żyła jest, to wartość jest stała.
@Oksanka63 żyła jest relatywnie stała, ale jej wpływ na przestrzeń może się zmieniać — z porami roku, z poziomem wód gruntowych, z tym co się dzieje w samym budynku. Woda pod ziemią nie jest nieruchoma. Szczególnie wiosną, gdy poziom gruntówek rośnie, część osób mówi o silniejszej reakcji wahadła i gorszym samopoczuciu.
Wiosną to ma sens, bo po roztopach poziom wody idzie w górę. Ale czy to znaczy, że ta szerokość żyły, którą Piolun zmierzy teraz, może być inna za trzy miesiące? Bo jeśli tak, to po co w ogóle mierzyć precyzyjnie?
@Kacperek98 szerokość żyły jest stosunkowo stabilna, bo wynika z fizycznej struktury szczeliny lub warstwy wodonośnej. To, co się zmienia, to intensywność promieniowania i zasięg strefy wpływu. Dlatego warto mierzyć szerokość — żeby wiedzieć, gdzie jest 'rdzeń'. Krawędzie strefy wpływu to co innego i mogą się przesuwać.
To rozróżnienie rdzeń kontra strefa wpływu — nigdzie wcześniej tego nie spotkałam. Jak to rozumieć? Że wahadło może reagować poza fizyczną żyłą?