To czekanie zaraz mnie wykończy, nachodzą mnie wątpliwości czy to rzeczywiście zadziała.
No to dzisiaj ten dzień, jestem ciekawa co zdecydowała. Próbuję się czymś zająć ale ręce mam jak z waty. Czuje się jak przed jakimś ważnym egzaminem.
@Viesia Cokolwiek powie, dałaś z siebie wszystko. Ale przeczucie mam dobre. Pisz wieczorem!
Ja leżę na kanapie i gapię się w sufit. Wczoraj obejrzałam parę odcinków jakiegoś serialu Tak mija mi czas.
@Marlena03 Doskonale Cię rozumiem, sama tak miałam. Powinnaś wyjść, nie siedzieć w domu.
Dojechałam do rodziców. Dobrze że tu jestem, przynajmniej nie siedzę sama z myślami. No i dobre domowe jedzenie, to jest to 🙂
@Petla U rodziców zawsze tak, że człowiek wychodzi najedzony na tydzień 🙂 Dobrze zrobiłaś że pojechałaś.
Dziewczyny jesteśmy razem. Naprawdę. Powiedziała że przez ten czas zrozumiała ile dla niej znaczę i że chce żebyśmy spróbowały na poważnie. Nie wierzę że to się dzieje.
@Viesia Aż mam łzy w oczach czytając to! Tak się cieszę! W końcu coś dobrego na tym forum.
@Viesia Wiedziałam! Mówiłam że mam dobre przeczucie. Ciesz się każdą chwilą, zasłużyłaś na to.
Hej. Kto z Was miał rytuał lustra? Po jakim czasie mieliście pierwsze efekty? U mnie dzisiaj dopiero 8 dzień wykonywania rytuału ale już się niecierpliwię. Na początku przez pierwsze dni byłam mega senna i bolała mnie głowa. Teraz ciągle myślę o tej osobie ale mam też takie momenty, że czuje jakby mi już na nim nie zależało😞 czy to normalne?
U nas wczoraj też było cudownie. Spędziliśmy razem prawie cały dzień. No i najważniejsze, bez żadnych napięć. Niech to tak trwa. Oczywiście liczę na więcej.
Weekend u rodziców zleciał szybko. Wieczorem wracam do siebie. Trochę się boję tej ciszy w mieszkaniu, ale dwa dni odpoczynku zrobiły swoje.
@Petla Powrót do pustego mieszkania bywa ciężki, wiem to aż za dobrze. Może wpadnij wieczorem napisać, jak będzie Ci smutno. Łatwiej jak ktoś słucha.
Dzisiaj cały dzień razem, dopiero co wróciłam. Głupio mi tu tyle pisać o swoim szczęściu jak wy jeszcze czekacie. Ale trzymam za was mocno i wierzę że niedługo i wy tu napiszecie coś dobrego.
Powrót do biurka. Szczerze to nawet się cieszę, bo przynajmniej mam co robić. Weekendy są dla mnie teraz najtrudniejsze, za dużo wolnego czasu i za dużo myślenia.
@Marlena03 Dokładnie tak samo to czuję. W tygodniu praca jakoś trzyma w ryzach, a sobota i niedziela to istna próba charakteru. Trzymajmy się, jakoś przez to przejdziemy.
Piszę z nim ciągle, dzisiaj rano wysłał mi zdjęcie kawy z podpisem że mu mnie brakuje przy śniadaniu. Takie drobiazgi a tak cieszą. Powoli odbudowujemy to wszystko.
@Wiktoris Takie małe gesty znaczą czasem więcej niż wielkie słowa. Fajnie to czytać, naprawdę się cieszę że u Ciebie tak ładnie się układa.
Wróciłam wczoraj do siebie i faktycznie cisza w mieszkaniu dała popalić. Ale jakoś przespałam noc i dzisiaj już lepiej. Biorę dzień po dniu, nic więcej mi chyba nie zostaje.
Wczoraj wieczorem złapałam się na tym, że układam sobie w głowie całą rozmowę z nim. Co powiem, co on odpowie, jak to się potoczy. A potem człowiek wraca na ziemię i zostaje tylko ten telefon, który milczy. Ktoś jeszcze tak ma czy tylko ja świruję?
@Marlena03 Chyba wiele z nas tak ma, możesz mi wierzyć. Ważne żeby się tymi wyobrażeniami za bardzo nie nakręcać.
A u mnie dzisiaj mały test silnej woli. Koleżanka z pracy podsunęła mi jego profil i pyta co u nas. Nie wie o całej sytuacji że nie jesteśmy razem. Miałam ochotę przewinąć wszystko od góry do dołu. Nie zrobiłam tego. Wyłączyłam telefon i poszłam zrobić sobie herbatę. Drobiazg, a czuję się jakbym górę zdobyła.
Umówiliśmy się na kolację w czwartek, mamy wyjście na miasto. Szykuje się randka 🙂
Jak Was czytam to z jednej strony serce rośnie, a z drugiej trochę zazdroszczę. Nie po złości, normalnie, po ludzku. Tak bym chciała mieć już ten swój moment, o którym mogłabym tu napisać.
@Marlena03 Ta zazdrość jest najnormalniejsza pod słońcem, nie gryź się tym. Pamiętam jak czytałam o cudzych sukcesach i miałam dokładnie tak samo. Twój moment przyjdzie, tylko nie wiadomo dnia ani godziny.
Środa, jakoś tak w połowie tygodnia człowiek łapie oddech. Dzisiaj wyjątkowo nie zerkałam w telefon co pięć minut, byłam zajęta papierami w robocie. Wieczorem dopiero zobaczę czy świat się nie zawalił bez mojego patrzenia 🙂 Tylko to forum ciągle chodzi mi po głowie.
@Petla Ten świat jakoś dziwnym trafem stoi nawet jak na niego nie patrzymy 🙂 Dobrze, że praca Cię tak wciągnęła. Mnie dzisiaj szef zasypał robotą i wiesz co, ani razu nie pomyślałam o tamtym przez całe przedpołudnie. Więc może to dobra taktyka.
Nie mogę doczekać się jutrzejszej kolacji, o niczym innym nie myślę 🙂
@Zlata Hm, "proste" to bym nie powiedziała. Woda ma tysiąc twarzy i symboliki nie da się tak łatwo sprowadzić do jednego wzoru. A w tradycjach runicznych na przykład woda Laguz wiąże się z intuicją i przepływem, ale też z nieznanym i tym, czego nie kontrolujemy. Pytanie do autorki tematu - jaki kolor miała ta woda? Ciemna, czysta, mętna? To naprawdę zmienia interpretację.
@Filomena Bardzo dobre pytanie. Ta woda, w której tonę, jest ciemna, prawie czarna, nie widać dna. Rzeka, w której płynę, jest raczej zielonkawa, spokojna. A ten brzeg i przeprawa - tam woda jest szara, zamglona, jakby o świcie. Każdy sen ma jakby inne "nastrojenie".
@Marlena03 Kochana wszystko się ułoży, jeszcze będziesz szczęśliwa. Głowa do góry.
Trzymam dzisiaj kciuki za @Wiktoris i jej kolację, żeby wszystko poszło jak z płatka. A poza tym u mnie spokojny czwartek, nic specjalnego się nie dzieje. Chyba przyzwyczajam się powoli do tego rytmu czekania, choć nie powiem żeby był przyjemny.
Przepraszam, że wejdę z boku, ale mam szczere pytanie - skąd pewność, że sny mają jakiekolwiek znaczenie duchowe, a nie są po prostu tym, że ktoś jest zestresowany albo za dużo zjadł przed snem? Pytam serio, bo każdy mi tu mówi "emocje, podświadomość, planety", a może to po prostu biologia?