Ja też jestem ciekaw! I przy okazji - czy to jest okej żeby szukać zgubionej runy wahadłem zrobionym z czegoś zupełnie innego niż runy? Mam na myśli czy musi być jakieś powiązanie materiałowe czy nie ma to znaczenia?
@Mariuszek50 w radiestezji materiał wahadła nie musi być powiązany z szukanym przedmiotem. Ważniejsza jest koncentracja i intencja osoby która trzyma wahadło. Są różne metody - niektórzy używają próbki szukanej substancji przywiązanej do wahadła, ale to już jest bardziej zaawansowana technika i niekoniecznie potrzebna do szukania konkretnego przedmiotu w konkretnym pokoju.
Właśnie o tym myślałam - próbka materiału. Balbino, masz przecież pozostałe runy. Może wziąć jedną z nich jako punkt odniesienia? Skoro to jest ten sam zestaw, ten sam materiał, może wahadło łatwiej 'złapie' brakujący kamyk.
@Celestyna03 to ma sens w teorii, ale muszę zapytać - czy ty naprawdę wierzysz że kamień z zestawu działa jak magnes na inny kamień z zestawu? To nie jest kwestia złośliwości, po prostu chcę zrozumieć co konkretnie ma tu działać. Czy to jest zasada podobieństwa, czy co innego?
@Pelagiusza_J szczerze? Nie wiem dokładnie mechanizmu. Wiem że u mnie zadziałało. Czy to było przez kamień, przez skupienie, przez podświadomość jak sama wcześniej sugerowałam - nie potrafię tego rozdzielić. Nie chcę udawać że rozumiem to co może nie jest w ogóle do zrozumienia w ten sposób.
Podoba mi się ta odpowiedź. Ale mam pytanie do całej dyskusji - rozmawiamy o wahadle do szukania zaginionej runy, ale co jeśli runa nie zgubiła się sama tylko dziecko ją zabrało i gdzieś odłożyło? Wtedy wahadło musiałoby śledzić nie kamyk ale trasę dziecka, co chyba jest innym zadaniem?
@Hipolit54 to jest bardzo praktyczna uwaga. Może zanim w ogóle brać wahadło to warto zapytać dziecko wprost? 6-latka chyba jest w stanie powiedzieć czy brała kamyk. Balbino - sprawdzałaś tę ścieżkę?
Pytałam obie córki. Młodsza nie wie co to jest, starsza mówi że nie brała i w sumie jej wierzę bo gdyby wzięła to by pokazała siostrze i byłoby wiadomo. Naprawdę myślę że po prostu gdzieś zleciał, może przy sprzątaniu. Jutro spróbuję z wahadłem i dam znać co wyszło.
Wracam do głównego tematu bo mam pytanie praktyczne - czy ktoś z was ma runy z różnych materiałów i różnie je przechowuje? Mam kamienne i drewniane i zastanawiam się czy drewniane są bezpieczniejsze dla dzieci bo lżejsze, czy właśnie odwrotnie bo jest ryzyko że dziecko połknie drzazgę.
@Frezja drewniane mogą się łupać jeśli są z nieodpowiednio sezonowanego drewna albo jeśli dziecko je obgryza. Kamienne są cięższe ale generalnie twardsze i mniej podatne na uszkodzenie. Choć i jedne i drugie w rękach małego dziecka mogą skończyć jako pocisk. Masz obie wersje od tej samej osoby czy z różnych źródeł?
Dobra, po tym co napisała Sasankaa o pociskach to trochę się śmieję bo to prawda - mój brzdąc potrafi rzucić absolutnie wszystkim. Drewniane u nas odpada właśnie z tego powodu, bo synowiec znajomej zrobił dziurę w oknie kamiennym kalkulatorem, nie chcę myśleć co by było z drewnianą runą w locie. Ale i tak dziękuję za ten wątek bo wcześniej nie myślałam o materiale pod tym kątem.
To ciekawe co mówisz bo ja jednak ciągle myślę że drewniane są bezpieczniejsze - chyba że mówimy o dziecku które rzuca. Ale przy dotykaniu, lizaniu, kładzeniu w buzi to chyba drewno jest mniej ryzykowne niż kamień? Czy się mylę?
@Frezja zależy z czego drewno i czym malowane czy wypalane. Jeśli runa jest wypalana to sama w sobie jest raczej ok, ale jeśli barwiona jakimiś tuszami czy olejkami to niekoniecznie chciałabym żeby dziecko to obgryzało. Kamień z kolei jest cięższy ale w gruncie rzeczy chemicznie obojętny jeśli jest surowy. Więc to nie jest takie proste jak 'drewno bezpieczniejsze'.
Hej, a wracając do wahadła - Balbina mówiła że jutro spróbuje. Może ktoś mógłby ją jeszcze przed tym naprowadzić jak się to dokładnie robi? Jak trzymać, co mówić, gdzie zaczynać? Bo czytałem różne rzeczy i każde źródło mówi coś innego.
@Mariuszek50 nie ma jednej słusznej metody i dlatego różne źródła mówią różnie. To co jest wspólne to stan spokoju przed pracą, jasno postawione pytanie i obserwacja bez przyspieszania ruchu wahadła siłą. Balbina - czy masz już jakieś doświadczenie z wahadłem, czy to byłoby pierwsze podejście? Bo od tego zależy od czego zacząć.
Pierwsze praktyczne, miałam wahadło w rękach może trzy razy u koleżanki i trochę się bawiłam. Ono się ruszało ale nie wiem czy to był wiatr czy ja, czy cokolwiek znaczącego. Jak mam zacząć szukanie od zera to chętnie posłucham od podstaw.
Balbino, to najpierw zrób kalibrację - to znaczy trzymasz wahadło i pytasz o odpowiedź na coś co znasz. Na przykład 'czy mam na imię X' gdzie X to twoje imię. Obserwujesz ruch. Potem pytasz o coś fałszywego. Dopiero jak wiesz jak twoje wahadło pokazuje tak i nie, możesz pytać o coś nieznanego. Ale to wymaga cierpliwości, nie rób tego kiedy dzieci biegają dookoła.
Właśnie to jest kluczowe co powiedziała Irenka - warunki muszą być spokojne. Balbino, kiedy ty w ogóle masz chwilę dla siebie? Bo jeśli dzieci są z tobą cały dzień to może warto poczekać na wieczór albo drzemkę młodszej.
Młodsza drzemie około godziny w południe, starsza wtedy jest w przedszkolu. Mam więc mniej więcej godzinę okienka. To chyba dobry moment. A co do kalibracji - muszę to robić za każdym razem czy tylko raz na początku przygody z wahadłem?
Zależy od szkoły myślenia. Jedni robią za każdym razem, inni tylko gdy zaczynają pracę po dłuższej przerwie. Ja bym polecił początkowo zawsze - szczególnie że dopiero zaczynasz i twoje wahadło jeszcze nie jest 'twoje' w sensie energetycznym. Albo inaczej - ty jeszcze nie wiesz jak reagujesz fizycznie na pytania, a to się może zmieniać.
A co z tym pytaniem o próbkę materiału? Celestyna sugerowała żeby wziąć inną runę z zestawu jako punkt odniesienia. Fortunat, co ty o tym sądzisz? Brzmi logicznie ale nie wiem czy to działa w praktyce.
@Lebiodka próbka to metoda radiestezji kontaktowej i rzeczywiście bywa stosowana. Pytanie czy to pomaga skupić intencję czy działa na zasadzie jakiegoś energetycznego powiązania - tego nie wiem i nikt ci uczciwie nie powie. Ale praktycznie: spróbować nie zaszkodzi. Balbina miałaby w ręku jedną runę z zestawu i szuka drugiej - może to po prostu pomaga psychicznie utrzymać skupienie na tym czego szuka.
To co mówi Fortunat o skupieniu psychicznym jest dla mnie kluczowe. Mam wrażenie że w całej tej dyskusji o próbkach i materiałach gubimy to co naprawdę ważne - stan umysłu osoby szukającej. Balbino, powiedz mi szczerze - kiedy szukasz tej runy to jesteś spokojna czy zestresowana że jej nie ma?
Szczerze? Trochę zestresowana, bo to był prezent i zestaw jest niekompletny. A poza tym jak każda mama małych dzieci jestem w trybie permanentnego czuwania, to chyba nie jest najlepszy stan do radiestezji.
No właśnie. I to może być ciekawsze niż technika. Stres zawęża uwagę i sprawia że szukamy tam gdzie spodziewamy się znaleźć, a nie tam gdzie rzeczywiście jest. To trochę paradoks - żeby skutecznie szukać trzeba się oderwać od potrzeby znalezienia. Czy ktoś tu ma doświadczenie z szukaniem wahadłem pod wpływem emocji?
Ja raz szukałam okularów i byłam wkurzona bo spieszyłam się do pracy - wahadło całkowicie odmawiało współpracy, kręciło się chaotycznie. Odpuściłam, usiadłam na chwilę, napiłam się herbaty i spróbowałam spokojnie. Poszło lepiej i znalazłam okulary za kanapą gdzie wcześniej trzy razy patrzyłam. Przypadek? Może. Ale polecam spokój jako pierwszy krok.
To co opisuje Czarodka bardzo mi się zgadza z moim doświadczeniem, dziękuję za podzielenie się! A Balbino - a może poza wahadłem zastanowić się nad lepszym miejscem do przechowywania? Bo nawet jak teraz runy znajdziesz, to problem wróci jeśli córki mają do nich dostęp. Może w tym okienku spokoju po południu przy okazji szukania przemyśleć też gdzie je przenieść na stałe?
Śledzę ten wątek od jakiegoś czasu i mam jedno pytanie do całej grupy - czy wahadło można też używać do szukania runu na planie domu? Znaczy rysujesz plan mieszkania na kartce i wahadło wskazuje gdzie jest przedmiot? Słyszałam o czymś takim ale nie wiem czy to ma jakikolwiek sens praktyczny.
@Eufemka to się nazywa radiestezja mapowa i tak, jest stosowana. Nie tylko do planu domu - geografowie podobno kiedyś szukali wody na mapach terenu. Przy małym mieszkaniu pewnie łatwiej jest po prostu chodzić z wahadłem po pokojach, ale przy dużym terenie mapa może być wygodniejsza. Czy to działa - to już inna dyskusja.
To jest naprawdę ciekawy wątek z tym planem. Ale mam pytanie - jeśli Balbina narysuje plan mieszkania to czy wahadło 'wie' że szuka w tym konkretnym domu a nie w jakimś innym miejscu? Jak się zakreśla ten obszar szukania? Bo wydaje mi się że bez jakiegoś zawężenia to mogłoby teoretycznie wskazać że runa jest na Madagaskarze.
@Hipolit54 dobre pytanie, bo to jest właśnie sedno radiestezji mapowej. Zawęża się intencją - przed pracą mówisz wyraźnie (na głos albo w myślach) że szukasz konkretnego przedmiotu w konkretnym miejscu. Coś w stylu 'szukam runy Algiz w mieszkaniu pod adresem X'. Bez tego faktycznie wahadło może się zagubić albo ty się możesz zagubić w interpretacji.
No dobra, ale to brzmi trochę jak... sam siebie przekonujesz? Bo jeśli ty formułujesz intencję i ty trzymasz wahadło i ty interpretujesz ruch - to gdzie w tym wszystkim jest coś zewnętrznego? Pytam serio, nie złośliwie.
@Hipolit54 to jest fundamentalne pytanie i uczciwa odpowiedź brzmi - nie wiemy. Jedni powiedzą że to podświadomość, inni że jakiś zewnętrzny sygnał. Ale nawet jeśli to podświadomość, to ona ma dostęp do informacji których świadomy umysł nie przetwarza. Czy to ci wystarczy jako wytłumaczenie?
Słucham tej wymiany i myślę że dla mnie praktycznie nie ma znaczenia czy to podświadomość czy coś innego, jeśli po prostu działa. Ale właśnie - skąd wiadomo że 'działa'? Tzn. co jeśli wahadło mi wskaże na szafę, a runy tam nie ma? Uznam że technika nie działa czy że coś źle zrobiłam?
To jest najlepsza możliwa postawa - pytać o kryterium sukcesu zanim się zacznie. Bo za dużo osób robi odwrotnie: szuka post factum wyjaśnienia dlaczego nie wyszło. Balbino, jak myślisz - co by dla ciebie znaczyło że to zadziałało? Tylko znalezienie runy, czy coś jeszcze?
Myślę że samo znalezienie. Choć przyznam że trochę zależy mi też żeby to miało jakiś sens - tzn. żebym rozumiała co robiłam, a nie żeby to było szczęście. A z wahadłem to nie zawsze wiadomo, prawda?
Dokładnie to samo czułam na początku. I długo mi zajęło zaakceptowanie że może nie zawsze będę wiedzieć 'dlaczego' zadziałało. Ale po kilku trafionych szukaniach przestałam się tym przejmować i po prostu używam. Balbino, powiedz - masz już plan który pokój zacząć?
Salon chyba, bo tam głównie się bawimy. Ale tak naprawdę to mogło trafić wszędzie - zauważyłam że starsza czasem chodzi z rzeczami po całym mieszkaniu, więc nie wykluczam nawet kuchni.