To mnie ciągnie z powrotem do pytania które zadałem wcześniej Celeste i nie dostałem odpowiedzi - czy według niej jest runa która bardziej blokuje niż otwiera? Bo skoro Algiz to 'antena', to szukam czegoś co bardziej przypominałoby tarczę. Dla kogoś kto chciałby tatuaż obronny bez tego otwartego połączenia.
@Trzyglow.x Isa. Ale z nią jest inny problem - zatrzymuje wszystko, nie tylko zagrożenia. Jeśli ktoś chce ochrony która nie blokuje przepływu, to musi kombinację, nie pojedynczą runę. Ale to odrębny temat - przy tatuażu runicznym kombinacje są jeszcze bardziej złożone niż przy fizycznych znakach, bo masz je na sobie jednocześnie i permanentnie.
Combinacje runiczne jako tatuaż - to brzmi jak temat na osobny wątek, ale Celeste mnie zainteresowała. Czy te kombinacje to po prostu runy obok siebie, czy chodzi o bindy, te złączone znaki? Bo gdzieś czytałam że bind rune to nie jest po prostu suma części.
@Gruszanka Bind rune to nie jest suma części - masz rację. I właśnie dlatego podchodzę do nich z dużą ostrożnością. Jak łączysz energie run w jeden znak, to nie wiadomo do końca co wyjdzie. Były systemy które to opisywały, ale nie ma jednej szkoły. Więc do tatuażu - tym bardziej permanentnego - bym tego nie polecał bez bardzo głębokiej pracy z każdą z run osobno.
@Wieszczbiarz88 Dobra, ale to mnie właśnie zastanawia - skoro bind rune to nie suma części, to jak w ogóle sprawdzić co z tego wyjdzie? Czy ktoś to testuje najpierw na papierze, w medytacji, zanim w ogóle pomyśli o skórze?
@Gruszanka Właśnie tak - testowanie to jedyna sensowna droga. Problem z bind runą jako tatuażem jest taki, że najpierw musisz wiedzieć co konkretnie połączyłeś, a potem żyć z tym że tego nie rozdzielisz. Ja na etapie eksperymentowania z bind runami spalałem je po tygodniu i zaczynałem od nowa. Przy tatuażu tego luksusu nie ma.
Ja testowałam bind runę przez jakieś dwa miesiące na kartce, którą nosiłam przy sobie. Codziennie patrzyłam jak reaguję, czy coś się zmienia w nastroju, we snach, w sytuacjach. Dopiero po tym zdecydowałam czy ten zestaw run w ogóle chcę przy sobie mieć na dłużej. I nie - tatuaż z tego nie powstał, ale talizman tak.
@Jaspisowa.1 Dwa miesiące to długo - czy w tym czasie miałaś jakieś wyraźne sygnały, że to działa, czy to bardziej subtelne zmiany? Pytam bo zawsze zastanawiam się jak odróżnić efekt runy od zwykłego placebo albo autosugestii.
@Madzialena90 Szczerze? Nie wiem czy można to rozdzielić. Ale nie sądzę żeby to miało znaczenie. Jeśli moje myślenie się zmienia, moje decyzje się zmieniają, moje sny się zmieniają - to coś zadziałało, niezależnie od mechanizmu. Czy to runa czy autosugestia - efekt był.
Ale to jest bardzo wygodna odpowiedź, sorry. Można tak powiedzieć o każdym placebo. Czy naprawdę nie ma żadnego sposobu żeby sprawdzić czy runa robi coś poza tym co ty sam sobie projektujesz?
@Trzyglow.x A jak sprawdzasz że cokolwiek w ogóle 'działa' poza fizycznym pomiarem? To jest stare pytanie, które dotyczy całej ezoteryki, nie tylko run. Jeśli szukasz weryfikowalności, to praca z runami może po prostu nie być dla ciebie tym czym myślisz że jest.
@Kianitka82 No dobra, ale mnie nie chodzi o naukowy dowód. Chodzi mi o to, że dla mnie jest różnica między 'runa mi pomogła' a 'myślenie o runie mi pomogło'. I chciałbym wiedzieć z czym mam do czynienia.
To rozróżnienie, o którym mówi Trzygłow.x - jest realne, ale bardzo trudne do zweryfikowania bez długoletniej praktyki. I nawet wtedy. Mnie jednak bardziej w tym kontekście interesuje co to zmienia dla pytania Alembika o tatuaż. Bo jeśli runa działa przez swoją symbolikę na ciebie - to tatuaż tę symbolikę ma stale przy tobie. Jeśli działa przez coś zewnętrznego - to też jest stale przy tobie. W obu przypadkach tatuaż wydaje się działać tak samo jak fizyczna runa, tylko bez możliwości przerwy.
Ta kwestia przerwy wraca tu bardzo często i chyba słusznie. Właściwie to jest chyba clue całego tematu - nie 'czy działa' tylko 'czy chcesz żeby działało bez przerwy'. Bo to zmienia całe pytanie.
Pola to nazwała lepiej niż ja to czułem od początku. Właśnie o to mi chodziło i nie umiałem tego sformułować. Pytałem 'czy tatuaż ma moc' a tak naprawdę pytałem 'czy chcę mieć runę bez wyłącznika'.
Widzę że ta rozmowa coś ci wyklarowała. Ale teraz mam do ciebie pytanie - jeśli tatuaż to runa bez wyłącznika, to co by dla ciebie oznaczało że jesteś gotowy na takie coś? Jaki byłby sygnał?
@Igorek93 Nie wiem. Może właśnie to że przestanę się pytać czy jestem gotowy? Że po prostu będę wiedział? To głupio brzmi ale inaczej nie umiem tego opisać.
Nie brzmi głupio. Mnie dokładnie tak to przyszło z jedną decyzją rytuałową - kiedy przestałam szukać potwierdzenia że robię dobrze, to był sygnał że mogę to zrobić. Pytanie do wszystkich - czy ta analogia w ogóle trzyma się przy tatuażu, czy tatuaż to jednak inna kategoria bo jest fizyczny i trwały?
@Florka53 To bardzo dobre pytanie, bo właśnie o tym myślałam - przy rytuale możesz mieć intuicję 'teraz' i po prostu zrobić. Przy tatuażu ta intuicja musi jakoś coś znaczyć inaczej skoro się nie cofnie. Czy ta gwałtowna pewność to dobry znak czy właśnie powód do ostrożności?
Ja bym tu oddzieliła 'pewność że chcę ten wzór na skórze' od 'pewność że chcę tę runę w życiu'. To są dwie różne decyzje które ludzie często traktują jak jedną. I często ta pierwsza decyzja jest szybka a druga - ta ważniejsza - wcale nie jest rozstrzygnięta.
@Jemiolka O, to jest naprawdę konkretne rozróżnienie. Czy mogłabyś rozwinąć - czy według ciebie te dwie decyzje powinny być podejmowane w różnym czasie? Bo brzmi jakby sugerowała że najpierw jedno, potem drugie.
@Gruszanka Nie koniecznie w różnym czasie, ale świadomie jako dwie odrębne rzeczy. Możesz dojść do obu naraz, ale musisz je wyraźnie rozpoznać. Znam osoby które zrobiły tatuaż runiczny bo 'fajnie wygląda' i dopiero potem zaczęły się zastanawiać co to znaczy. I dla niektórych to był dobry punkt wejścia, dla innych - problem.
Babcia mi opowiadała o znakach ryśniętych na belkach w domu - nikt już nie wiedział co znaczą, ale nikt nie odważył się ich zamazać. Może właśnie dlatego że kiedy znak jest trwały, z czasem nabiera własnej historii niezależnie od pierwotnej intencji. Zastanawiam się czy z tatuażem runicz nym nie jest podobnie.
@Wandzia To jest ciekawe porównanie, choć jest jedna różnica - belka jest w miejscu, tatuaż chodzi razem z tobą. Historia znaku na belce to historia domu. Historia tatuażu to historia człowieka który go nosi. Nie wiem czy to ważne ale coś mi tu zgrzyta w tym porównaniu.
@Wieszczbiarz88 To zgrzytanie które czujesz - mam wrażenie że chodzi o coś w rodzaju sprawczości. Belka jest statyczna, znak na niej też. Tatuaż idzie z człowiekiem, więc historia znaku to też historia jego wyborów, zmian, dojrzewania. Ale czy to nie sprawia że tatuaż runiczny jest w jakiś sposób bardziej żywy niż belka?
@Gruszanka Może. Ale 'bardziej żywy' to nie zawsze lepiej. Żywy znaczy też że zmienia się razem z tobą - a runa którą wybrałeś w jednym miejscu życia może za dekadę znaczyć coś innego albo być po prostu nie na miejscu. Belka w domu przynajmniej nie przeżywa kryzysu tożsamości.
To co mówi Wieszczbiarz88 o zmianie jest dla mnie kluczowe w całym tym temacie. Właśnie dlatego oddzielam decyzję o wzorze od decyzji o runie. Wzór możesz lubić całe życie. Ale czy relacja z konkretną runą jest na całe życie? Alembiku, czy o to właściwie chodziło ci kiedy zacząłeś ten temat?
Chyba tak, choć wcześniej bym tego tak nie sformułował. Wydawało mi się że runa to runa - albo ją rozumiesz albo nie. Ale ta rozmowa pokazała mi że to jest relacja, a relacje się zmieniają. Nie wiem czy to mnie uspokaja czy bardziej niepokoi.
@Alembik a czy pracowałeś z jakąś konkretną runą wystarczająco długo żeby zobaczyć jak ta relacja się zmienia? Bo to co opisujesz - niepewność czy to uspokaja czy niepokoi - to dokładnie dobry moment żeby zacząć obserwować, a nie decydować.
@Celeste50 Kenaz. Pracuję z nią od kilku miesięcy. I tak - zmieniła mi się w tym czasie. Na początku czułem ją jako wiedzę, potem jako ogień który pali nie tylko to co chcesz spalić. Nie wiem czy to runa się zmieniła czy ja.
To rozróżnienie - runa się zmieniła czy ty się zmieniłeś - jest według mnie trochę mylące. Bo właśnie o to chodzi, że one są ze sobą sprzężone. Pytanie raczej brzmi: czy Kenaz cię zmienia w kierunku który akceptujesz? I czy chciałbyś mieć ten proces na skórze bez możliwości zatrzymania?
@Kianitka82 Hej, mam pytanie do tej kwestii sprzężenia - czy to znaczy że różne osoby mogą doświadczać tej samej runy zupełnie inaczej? Bo jeśli tak, to jak rozumiecie że podręcznikowe znaczenia w ogóle pomagają, skoro każdy może mieć inną relację z tym samym znakiem?
To jest naprawdę dobre pytanie Madzialena90. Mnie zawsze irytowało że ludzie traktują znaczenia run jak słownik - szukasz 'Kenaz' i dostajesz 'ogień, wiedza, twórczość' i myślisz że już wiesz. A to bardziej jak punkt startowy rozmowy niż odpowiedź.
@Jaspisowa.1 Ale jak masz zacząć tę rozmowę jeśli nie masz żadnego punktu startowego? Pytam serio, nie ironicznie. Jak ktoś zaczyna pracę z runami bez żadnych wskazówek, to skąd wie że to co czuje to Kenaz a nie po prostu jego własna projekcja?
@Trzyglow.x A skąd w ogóle wiadomo że to różne rzeczy? Serio pytam. Czy 'własna projekcja' wyklucza że runa działa? Bo mam wrażenie że cały czas wracamy do tego samego pęku pytań i nigdy go nie rozwiązujemy.
@Florka53 Nie wyklucza, ale mnie osobiście interesuje czy jest coś poza projekcją. Nie z powodów naukowych tylko dlatego że chcę wiedzieć z czym pracuję. Jeśli pracuję z własnym umysłem, to ok - ale to inne podejście niż jeśli pracuję z czymś zewnętrznym.
Tu jest założenie które warto rozważyć - że 'własny umysł' i 'coś zewnętrznego' to dwie rozłączne rzeczy. A co jeśli nie są? Co jeśli runa działa właśnie dlatego że jest interfejsem między tymi dwoma poziomami? Trzygłow.x, czy taki model w ogóle ci coś mówi czy to dla ciebie za bardzo ezoteryczne?
@Igorek93 Mówi mi coś, ale nie jestem pewien że to nie jest po prostu elegancki sposób na uniknięcie odpowiedzi. 'Interfejs' brzmi naukowo ale co to znaczy w praktyce? Co konkretnie się przez ten interfejs przepływa?
@Igorek93 O, bardzo dziękuję za to ujęcie z interfejsem - tego mi brakowało żeby zrozumieć jak o tym myśleć. Mam pytanie do wątku tatuażu - jeśli tatuaż to runa 'zawsze włączona', to czy ten interfejs też jest zawsze otwarty? I czy to jest dobra rzecz?
Wincentyna pyta o coś co jest dla mnie centralnym pytaniem tego wątku. Nie 'czy tatuaż działa' tylko 'co działa bez przerwy'. Mam znajomą która ma Algiz na nadgarstku od ośmiu lat i mówi że po kilku latach przestała go 'czuć' - nie zniknął, po prostu stał się jej. Czy to dobrze czy źle - nie wiem. Ale to inna relacja niż z runą którą odkładasz.
@Celeste50 'Stał się jej' - to jest ciekawe sformułowanie. Czy ona sama tak to opisuje? Bo zastanawiam się czy to jest integracja - runa wchodzi w ciebie na stałe - czy raczej coś w rodzaju przyzwyczajenia które osłabia kontakt.
@Gruszanka Właśnie jej o to pytałam. Powiedziała że nie wie. Że przez pierwsze dwa lata był wyraźny 'dialog', potem jakby cisza, a teraz czuje że Algiz po prostu jest częścią jej struktury. Nie wie czy to integracja czy przyzwyczajenie i mówi że może to nie ma znaczenia.
To co opisuje znajoma Celeste50 - ta zmiana z dialogu na ciszę a potem na 'strukturę' - brzmi jak coś co można by mieć też z fizyczną runą którą nosisz długo. Czy to w ogóle jest coś specyficznego dla tatuażu, czy może każda runa z którą pracujesz przez lata zaczyna być 'twoja' w tym sensie?
Pola dotknęła czegoś co sam czuję po pracy z kilkoma runami przez dłuższy czas. Ta zmiana z dialogu na ciszę nie jest zanikiem - to jest może właśnie najgłębszy poziom relacji. Ale wracając do Alembika i jego pytania o tatuaż: różnica jest taka że z fizyczną runą możesz tę ciszę przerwać świadomie. Z tatuażem cisza staje się normalnym stanem i nie wiesz kiedy do niej weszłaś.
To co pisze Wieszczbiarz88 o tym że z fizyczną runą możesz zakończyć relację - to właściwie sedno mojego dylematu. Bo tatuaż tego nie umożliwia. I teraz myślę: czy to jest wada czy cecha? Może runa 'na zawsze' to coś zupełnie innego niż runa 'do pracy'?
No właśnie - czy ty w ogóle chcesz runy 'do pracy' czy runy 'na zawsze'? Bo to są dwa różne zamiary i może każdy z nich wymaga innej formy. Tatuaż wydaje mi się bardziej deklaracją niż sposóbm roboczym.
@Jemiolka To rozróżnienie między deklaracją a sposóbm roboczym jest świetne i chyba tłumaczy dlaczego część osób jest bardzo zadowolona z tatuaży runicznych, a część czuje że coś nie gra. Jakiej formy szukasz Alembiku - deklaracji czy pracy?
Tylko że deklaracja złożona runie też jest formą pracy, nie? Nie rozumiem czemu to muszą być dwie osobne kategorie. Jak deklarujesz że jesteś z Kenaz, to Kenaz zaczyna z tobą pracować właśnie dlatego.
@Florka53 Ale jest różnica między relacją którą możesz renegocjować a tą którą wyrył na skórze. To nie kwestia kategorii tylko elastyczności. Deklaracja na papierze i deklaracja wytatuowana mają chyba inną wagę, nawet jeśli intencja ta sama.
@Igorek93 Mam pytanie do tej 'wagi' - czy chodzi ci o wagę dla ciebie czy dla runy? Bo jeśli runa jest energią albo archetypem, to czy w ogóle 'wie' że coś wytatuowałeś? Czy to tylko twoje własne zobowiązanie wobec siebie?
To pytanie Gruszanki jest dla mnie kluczowe i uczciwie nie mam na nie jednej odpowiedzi. Ale obserwuję że osoby z tatuażami runicznymi inaczej opisują swoją relację z tą runą niż osoby bez - jest w tym coś innego niż zwykła praca z kamieniem czy drewnianym znaczkiem. Czy to runa 'wie' czy tylko oni sami - nie wiem.
@Celeste50 A czy pytałaś te osoby o to jak ta różnica wygląda konkretnie? Bo mnie interesuje czy mówią o czymś w rodzaju większej intensywności, czy może odwrotnie - o tym wyciszeniu o którym mówiłaś wcześniej przy znajomej z Algiz?
@Madzialena90 Różnie. Jeden mężczyzna z Tiwaz mówił o poczuciu jakby ta runa patrzyła na niego od wewnątrz. Kobieta z Ingwaz - o spokoju, takim wyciszeniu które jest stałe. Nie ma jednego wzorca. Ale żadne z nich nie mówiło że tatuaż to 'to samo co fizyczna runa tylko wygodniejszy'.
Hej, wchodzę trochę z boku - czy ktoś tu w ogóle próbował porównać tatuaż runiczny z noszoną runą przez dłuższy czas? Nie pytam o teorię, tylko czy ktoś miał obie formy jednocześnie i obserwował różnicę.
@Trzyglow.x Ja nie miałam tatuażu, ale przez dwa lata nosiłam Hagalaz codziennie przy sobie i równolegle miałam tę samą runę wygrawerowaną na pierścionku który nosiłam non stop. I to był dla mnie ważny eksperyment - pierścionek był zupełnie inny w odbiorze niż kamień który wkładałam do kieszeni. Bliższy skórze znaczył inaczej.
@Jaspisowa.1 Inaczej - czyli jak? Głębiej? Mocniej? Czy może chodziło o to że pierścionek był bardziej widoczny, więc częściej o nim myślałaś?
@Trzyglow.x Szczerze? Nie wiem które z twoich wyjaśnień jest prawdziwe i to mnie trochę irytuje. Ale subiektywnie - pierścionek czułam jako coś bardziej nieodwołalnego. Kamień mogłam zostawić w domu. A ta nieodwołalność chyba coś robiła z moim nastawieniem do Hagalaz.
Nieodwołalność to bardzo ciekawe słowo w tym kontekście. Hagalaz to runa przełomów i zniszczeń które prowadzą do nowego - i wybrałaś właśnie jej nieodwołalną formę. Czy to był świadomy wybór Jaspisowa, że ta konkretna runa jest przy tobie non stop?
@Kianitka82 Nie w ten sposób. Nie myślałam o tym że Hagalaz akurat pasuje do nieodwołalności. Ale teraz jak to widzę... może coś wiedziałam czego wtedy nie umiałam zwerbalizować. Albo jestem dobra w post-hoc racjonalizacji 🙂
O, to jest coś co mnie bardzo zastanawia w całym tym wątku - czy my w ogóle potrafimy wiedzieć w momencie wyboru dlaczego wybieramy konkretną runę? Alembik, ty czujesz że wiesz dlaczego akurat teraz myślisz o tatuażu i akurat o tej runie?
Szczera odpowiedź: nie do końca. Mam jakiś impuls, coś mnie ciągnie, ale jak próbuję go opisać słowami to wyskakuje mi albo za dużo uzasadnień albo żadne. Właśnie dlatego pytałem tutaj - chciałem sprawdzić czy ktoś przeszedł podobny proces i co z tego wyszło.