Nie wiem jak to opisać, ale od kilku tygodni nie jestem w stanie wejść do sypialni gościnnej. Nie chodzi o to, że się boję albo że nie chcę - po prostu staję w drzwiach i coś mnie zatrzymuje. Jakby tam było coś niewidzialnego. Ręce same się cofają, nogi nie chcą iść dalej. Najgorsze jest to, że dzieje się to głównie wieczorami, między 21 a 23. W ciągu dnia jakoś daję radę tam wejść, ale i tak czuję się wtedy obserwowana. Czy ktoś miał coś podobnego?
To interesujące, że podajesz konkretne godziny - między 21 a 23. Czy ten pokój był wcześniej jakoś użytkowany przez konkretną osobę? Pytam bo to może mieć znaczenie. Uczucie obserwacji to jedno, ale niewidzialny mur w drzwiach to już coś innego - to zwykle sugeruje jakiś rodzaj energii, która aktywnie odpycha.
Ja bym powiedział że to klasyczny przypadek rezydentnego ducha. Godziny 21-23 to tzw. godzina cienia, kiedy granica mędzy światami jest najcieńsza. Energi takiego bytu potrafi fizycznie blokować wejście osobom które on nie chce wpuścić. Miałem znajomą w podobnej sytuacji i tam się okazało że w tym pokoju dawno temu coś złego sie stało.
@Dzikitaurus "Godzina cienia" między 21 a 23? Skąd wziąłeś tę nazwę? Bo żadna tradycja której znam nie wyróżnia tego przedziału jako szczególnego. Godzina duchów to zazwyczaj 3:00 w nocy w większości systemów. Nie mieszaj ludziom w głowach.
@Seid No dobra, może nazwa jest moja własna, ale chodzi o to że wieczorne godziny są jednak specyficzne energetycznie i to potwierdza wiele źródeł. Nie muszę cytować żadnej tradycji żeby mieć rację w tym konkretnym przypadku. Poza tym pytałem sie kiedyś szamana i on powiedział coś podobnego.
Wróćmy do sedna, bo to ważne. Kiedy mówisz, że w ciągu dnia dajesz radę wejść - czy to jest takie normalne wejście, czy też czujesz jakiś opór, tylko mniejszy? I czy w tym pokoju coś się zmieniło ostatnio? Przestawiane meble, nowe rzeczy, cokolwiek?
@Lady W ciągu dnia jest trochę dziwnie, jakby ktoś patrzył na moje plecy, ale wchodzę normalnie. Nic się nie zmieniło w pokoju, meble te same od lat. Właściwie to ten pokój stoi pusty od kiedy moja ciotka przestała u mnie mieszkać. Ona wyjechała jakieś pół roku temu.
Hej, a ta ciotka - wie coś o tym? Może u niej też działy się dziwne rzeczy zanim wyjechała? Nie chcę nic sugerować, ale czasem takie rzeczy "przyczepiają się" do osoby i zostają po niej ślad w miejscu gdzie mieszkała.
Mam pytanie do ciebie - czy to uczucie obserwacji skupia się w jakimś konkretnym miejscu w pokoju? Przy oknie, przy łóżku, może w rogu? To by bardzo zawęziło co tam może siedzieć, o ile w ogóle coś tam jest.
@Betalia Teraz jak o tym myślę, to tak - zawsze mam wrażenie że ktoś stoi przy oknie. Albo za firanką. Nigdy nie sprawdzałam dokładnie, bo się boję. A ciotka... nie pytałam jej o to. Może powinam? Ona jest raczej nieufna wobec takich tematów.
Przy oknie to ciekawe. Sama nie jestem żadnym ekspertem, ale czytałam że okna i lustra to takie miejsca, przez które energie mogą wchodzić do domu. Nie wiem czy to prawda, ale pasuje do tego co opisujesz.
@Habba Okna jako "wejście" to akurat nie jest wymysł, pojawia się w różnych tradycjach. Ale zanim pójdziemy w tę stronę - bardziej mnie zastanawia ten mur w drzwiach. Jolanta, czy ten opór jest zawsze dokładnie w tym samym miejscu, czy przesuwa się? I czy czujesz go fizycznie - jak nacisk, czy raczej coś psychicznego, że po prostu nie możesz zmusić nóg do ruchu?
@Pajeczyna Zawsze w tym samym miejscu, dokładnie w progu. I to jest i fizyczne i psychiczne jednocześnie - ręce naprawdę odpychają jakby od niewidzialnej powierzchni, ale jednocześnie głowa mówi mi żebym nie wchodziła. Nie wiem jak to rozróżnić.
Ten opis progu jest kluczowy. Próg w wielu tradycjach to granica - i dosłownie, i symbolicznie. Coś co siedzi w pokoju i nie chce wpuszczać może właśnie tam koncentrować swoją obecność. Mam pytanie - czy ten dom jest stary? I czy wiesz coś o jego historii, poprzednich mieszkańcach?
A może to po prostu lęk, który sam się nakręca? Raz poczułaś coś dziwnego, zaczęłaś unikać pokoju, i teraz ciało samo reaguje bo mózg wie że tam jest "niebezpiecznie". Nie mówię że tak jest, ale czy brałaś pod uwagę taką możliwość?
@Riksza Nie wykluczałbym od razu wyjaśnienia psychologicznego, ale sam mechanizm który opisujesz - lęk nakręcający opór - nie tłumaczy uczucia obserwacji w konkretnym miejscu i o konkretnych porach. To są zbyt specyficzne szczegóły jak na zwykłą pętle lękową. Jolanta, ile mniej więcej trwa każdy taki epizod przy drzwiach?
@Seid Kilka minut, może pięć. Stoję, próbuję wejść, w końcu odpuszczam i idę spać w swoim pokoju. Raz spróbowałam zmusić się siłą i poczułam takie uderzenie ciepła - nie gorąco, ale jakby ktoś stanął bardzo blisko mnie. Wtedy uciekłam.
@Jolanta_M, wróćmy do tego co pytałam wcześniej - czy w progu albo przy drzwiach jest coś powieszonego, przykręconego, może jakaś półka, haczyk, obraz? Cokolwiek co mogło być tam od dawna i na co nie zwracasz uwagi?
@Kadula Jest taki stary kołek w framudze, wisiał na nim płaszcz ciotki. Teraz nic tam nie wisi, ale kołek został. Nie myślałam że to może mieć jakieś znaczenie.
To uderzenie ciepła jest symptomatyczne. Zimno jest bardziej stereotypowe przy takich opisach, ale ciepło też się zdarza i bywa mocniejszym sygnałem. Mam do ciebie konkretne pytanie - czy w tym progu lub gdzieś blisko drzwi jest coś zamontowanego, powieszonego, może jakiś stary obraz, lusterko, cokolwiek co zostawiła ciotka?
Chyba czytałam że ciepło może oznaczać energię, która jest bardzo blisko albo wręcz dotyka. Zimno to obecność obserwująca z daleka, a ciepło to coś co jest tuż przy tobie. Czy to prawda? Pytam bo nie jestem pewna.
@Larkis To uproszczenie, nie ma jednej reguły dla ciepła i zimna - każdy przypadek jest inny i te odczucia mogą znaczyć różne rzeczy w różnych kontekstach. Bardziej istotne jest to, co napisała Jolanta o uderzeniu ciepła połączonym z poczuciem czyjejś bliskości. To jest coś, czym powinien się zająć ktoś kto ma doświadczenie w oczyszczaniu przestrzeni, zanim zacznie się diagnozować co to konkretnie jest.
Kołek mnie nie dziwi, ale to że coś tam wisiało przez długi czas - już bardziej. Rzeczy absorbują energię miejsca i osoby. Czy ciotka nosiła ten płaszcz często? I czy zabrała go ze sobą kiedy wyjeżdżała?
@Kadula Tak, nosiła go prawie codziennie przez lata. I nie, nie zabrała - ten płaszcz nadal wisi w szafie w tamtym pokoju. Dopiero teraz to skojarzam.
To jest ważna informacja. Płaszcz codziennie noszony przez kogoś to przedmiot bardzo mocno naznaczony. Czy wiesz coś więcej o tej ciotce - czy była zdrowa kiedy wyjeżdżała, czy może coś przeżywała, jakaś trudna sytuacja?
@Betalia Właśnie, bo ja to samo chciałam zapytać. Pisałam wcześniej że "ślady" zostają po osobie w miejscu - i ten płaszcz to jakby fizyczne ucieleśnienie tego śladu. Jolanta, czy ta ciotka wyjeżdżała w dobrych okolicznościach czy może było między wami jakieś napięcie?
@Karia.0 Nie było żadnego konfliktu, wyjechała do córki, bo miała kłopoty ze zdrowiem. Serce. Nie jest źle, ale wymagała opieki. Odwiedziłam ją raz po wyjeździe i wyglądała dobrze.
No właśnie, tu jest sedno. Ciotka wyjechała z problemami zdrowotnymi i zostawiła w pokoju swoje rzeczy - to znaczy że energetycznie nie zakończyła swojej obecności w tym miejscu. Część jej energi nadal tam jest i to może właśnie tworzyć ten mur. Ona nieświadomie ciągle "mieszka" w tym pokoju.
@Dzikitaurus To ciekawa intuicja, ale trochę za szybko przeskakujesz do wniosku. Sama choroba i wyjazd nie tworzą automatycznie żadnej blokady. Bardziej istotne jest to co opisała Jolanta - regularność zjawiska i jego lokalizacja. Jeden przedmiot osobisty to za mało żeby zbudować taką barierę. Co ty na to, Wiciol?
@Seid Zgadzam się że jeden przedmiot to za mało. Ale kombinacja - przedmiot osobisty, opuszczony pokój, regularne godziny - to już jest pewien wzorzec. Jolanta, mam inne pytanie: czy ty sama wchodzisz do tej szafy po rzeczy? Czy też ją omijasz?
@Wiciol Szafy nie otwieram od miesięcy. Ani razu od kiedy ciotka wyjechała. Teraz jak piszę to uświadamiam sobie że to chyba dziwne, ale jakoś naturalnie jej unikałam.
To nie jest dziwne, to jest kolejna wskazówka. Unikasz i szafy i progu - a to może znaczyć że twoje ciało czuje coś konkretnego w tych dwóch miejscach. Czy szafa stoi blisko okna? Czy jest po tej samej stronie pokoju co to uczucie obserwacji?
@Pajeczyna Tak. Szafa jest dokładnie przy oknie. Po tej samej stronie gdzie czuję że ktoś stoi.
To zaczyna układać się w dość spójny obraz. Mam do ciebie pytanie i proszę żebyś się chwilę zastanowiła zanim odpiszesz - kiedy myślisz o tej ciotce i o tym pokoju, to czujesz smutek, lęk, a może coś zupełnie innego?
@Lady Tęsknotę chyba. I coś w rodzaju poczucia winy że nie zadbałam o pokój po jej wyjściu. Jakbym go porzuciła razem z nią.
To co powiedziałaś o poczuciu winy jest bardzo ważne. Nie pytam żeby psychologizować, ale czy masz wrażenie że to uczucie nasila się właśnie wieczorami, kiedy mur jest najmocniejszy?
@Caroletta Chyba tak. W ciągu dnia myślę o tym mniej. Wieczorami zaczyna mi chodzić po głowie różnych rzeczy - czy ciotce dobrze, czy nie powinna być tu z nami, takie myśli.
@Jolanta_M ...bo Jolanta opisuje to jako fizyczną barierę, a nie tylko nastrój. To różnica. Jeśli to byłoby czysto emocjonalne, to blokada powinna słabnąć albo znikać kiedy emocje opadają. Jolanta, czy zdarzyło ci się kiedyś podejść do progu w spokojniejszym stanie - w ciągu dnia, kiedy mówiłaś że myślisz o tym mniej - i czy wtedy też poczułaś ten mur?
@Seid Właśnie próbowałam sobie przypomnieć. Raz podeszłam rano, chyba w niedzielę, byłam spokojna, nic mi nie chodziło po głowie. I tak - był. Może trochę słabszy, ale był. Zatrzymałam się i cofnęłam.
@Seid No dobra, to jest uczciwa odpowiedź z mojej strony - ten szczegół faktycznie trochę mnie zatrzymuje. Skoro to nie zależy tylko od stanu emocjonalnego... nie wiem co o tym myśleć. Ale nadal nie jestem przekonana że to od razu coś nadprzyrodzonego.
@Riksza Nikt tu chyba nie mówi "od razu nadprzyrodzone". Ale to że coś jest trudne do wyjaśnienia nie znaczy że trzeba to ignorować. Jolanta, wróćmy do tej szafy - czy kiedykolwiek weszłaś do pokoju tylko po to żeby stanąć przy szafie, bez otwierania? Chodzi mi o to, czy uczucie obserwacji pochodzi bardziej od okna czy od szafy.
@Betalia To ważne pytanie. Bo okno i szafa stoją obok siebie, ale mogą działać zupełnie inaczej. Okno to punkt graniczny, przejście - szafa to pojemnik. To dwa różne rodzaje miejsc energetycznie.
@Pajeczyna Nie wiem jak to rozróżnić. Jak stoję w progu to czuję że "coś" jest w tamtym kącie, ale nie potrafię powiedzieć czy to okno czy szafa. To jest jakby jeden obszar, nie da się wskazać punktu.
Przepraszam że znowu powiem coś sceptycznego, ale nie mogę tego nie zauważyć - wieczorami masz trudniejsze myśli o ciotce, i wieczorami mur jest silniejszy. Serio pytam, nie zaczepiam: czy ktoś tu rozważa że to może być po prostu połączone emocjonalnie, a nie... no, inaczej?
@Riksza Ale ja czytałam że emocje i energia to właściwie to samo na pewnym poziomie? Więc może to nie jest albo-albo? Jak Jolanta ma silne emocje związane z tym pokojem, to one mogą właśnie tworzyć tę blokadę energetyczną, nie?
@Larkis To uproszczenie, ale nie jest całkowicie bez sensu. Są tradycje które mówią że silne emocje zostawione w miejscu mogą tworzyć coś na kształt rezidualne warstwy. To nie duch, nie byt - ale rodzaj śladu. Problem polega na tym że Jolanta opisuje to jako fizyczny opór rąk. Sama emocja tego nie tłumaczy. Jolanta, czy ten opór czujesz zanim zdążysz pomyśleć o ciotce, czy dopiero po?
Ale czy jak jest dzień i zaciągnięte zasłony - albo odwrotnie, odsłonięte - to czujesz jakąś różnicę? Pytam bo może okno ma tu znaczenie przez samo światło albo przez to co widać na zewnątrz.
@Karia.0 Zasłony są zazwyczaj zaciągnięte, bo tak ciotka lubiła. Nie próbowałam odsłaniać. To interesujące, nie pomyślałam o tym wcześniej.
Zaciągniete zasłony to błąd moim zdaniem. Blokują naturalne światło które oczyszcza przestrzeń. Jak pokój jest zamknięty i zaciemniony to energia stoi w miejscu i gęstnieje. Powinnaś najpierw wpuścić światło zanim będziesz robić cokolwiek inneg.
@Dzikitaurus Nie nazwałbym tego błędem. Zanim ktoś cokolwiek ruszy w tym pokoju - zasłony, szafę, cokolwiek - warto wiedzieć z czym ma do czynienia. Nieprzemyślane otwieranie przestrzeni która jest energetycznie zamknięta może ją rozkłócić a nie oczyścić. Jolanta, czy w ogóle miałaś kiedyś ten pokój za "normalny", jak ciotka jeszcze mieszkała? Chodziłaś tam swobodnie?
@Wiciol Tak, zupełnie swobodnie. Nie było żadnego problemu. To zaczęło się po jej wyjeździe, stopniowo. Nie od razu.
@Jolanta_M To "stopniowo" jest dla mnie kluczowe. Nagła zmiana wskazuje na zdarzenie, a stopniowa - na narastanie czegoś. Jak długo trwało zanim ten mur stał się wyraźny? Tygodnie, miesiące?
@Kadula Chyba z dwa, trzy miesiące. Na początku tylko nie miałam ochoty tam wchodzić, myślałam że to smutek. Potem zaczęłam czuć to fizycznie w progu.
@Jolanta_M Trzy miesiące to konkretny czas. I to że zaczęło się od emocji a potem przeszło w coś fizycznego - czy w tym czasie działo się coś z ciotką? Zdrowie się pogorszyło, coś ważnego się wydarzyło?
@Caroletta Też to chciałam zapytać. Czy jest jakaś data albo moment który pamiętasz - kiedy "niechęć" zamieniła się w ten mur przy progu?
@Larkis Nie pamiętam dokładnie. Ale... ciotka miała gorszy okres jakieś dwa miesiące temu, dzwoniła że się źle czuje, że boi się. Może wtedy? Nie łączyłam tego.
@Jolanta_M To połączenie które teraz opisujesz jest ważne. Zastanów się - czy kiedy ciotka dzwoniła przestraszona, ty miałaś jakiś impuls żeby wejść do tego pokoju? Cokolwiek, nawet nieracjonalny.
@Lady Tak. Pamiętam że po tej rozmowie podeszłam pod drzwi. Stałam chwilę. I nie weszłam. Wtedy chyba pierwszy raz poczułam to naprawdę wyraźnie.
Przepraszam że wchodzę w środku, ale czytam ten wątek od dłuższego czasu i to co teraz napisałaś mnie bardzo uderzyło. To brzmi jakby ten pokój stał się dla ciebie miejscem gdzie "przechowujesz" niepokój o ciotkę. Nie mówię że nie ma tam nic więcej, ale czy rozmawiałaś z kimś bliskim o tym jak bardzo się o nią martwisz?
@Habba To uczciwa obserwacja, ale Jolanta opisała też fizyczny opór przy progu - nie tylko nastrój. Martwienie się i rezydualny ślad energetyczny mogą istnieć równolegle. Jedno nie wyklucza drugiego. Jolanta, jedno konkretne pytanie: czy po tej rozmowie z ciotką cokolwiek w pokoju się zmieniło fizycznie - coś się przesunęło, zapach, temperatura?
@Seid Po tej rozmowie z ciotką... tak, przez kilka następnych dni czułam że nie mogę wejść. Jakby ten próg był ściśle związany z tamtym telefonem. Ale potem minęło kilka tygodni i zaczęło wracać samo z siebie, nawet kiedy ciotka dzwoniła i mówiła że lepiej się czuje.
@Jolanta_M To ważny szczegół, Jolanta. Tzn. że to nie jest prosta zależność - ciotce źle, tobie trudno wejść. Skoro wracało też wtedy gdy ona była w lepszym stanie... pytam wprost: czy jest coś w samym pokoju, w tej szafie albo w przedmiotach tam przechowywanych, o czym jeszcze nie wspomniałaś?
@Seid Właśnie o to chciałam zapytać. Bo jeśli to nie oscyluje razem ze stanem ciotki, to może zakotwiczenie jest gdzie indziej. Co jest w tej szafie? Czyjeś rzeczy, pamiątki, coś po kimś kto odszedł?
@Kadula W szafie są rzeczy ciotki, ubrania głównie. I kilka pudełek których nie ruszałam. Jest też coś - stary album ze zdjęciami, widziałam go przez chwilę lata temu. Nie wiem co dokładnie jest w tych pudełkach.
Album ze zdjęciami to nie jest neutralny przedmiot. Zdjęcia przechowują coś z ludzi na nich uwiecznionych, szczególnie jeśli album był ważny dla właścicielki. Czy wiesz czyje zdjęcia tam są? Rodzinne, stare?
A te pudełka - czy ciotka o nich wspominała kiedykolwiek? Mogła powiedzieć żebyś ich nie ruszała, coś w tym stylu?
@Larkis Nie wspominała. Ale nigdy nie zapraszała mnie też żebym tam wchodziła bez niej. Zawsze wchodziłyśmy razem jak czegoś szukałyśmy. Może to normalne, może nie.
@Jolanta_M To nie jest "może normalne". To jest bardzo konkretna informacja. Pokój który ktoś niechętnie otwierał dla innych za swojego życia - i teraz ty stoisz w progu i nie możesz wejść. To nie przypadek. Pytanie jest inne: czy ciotka żyje i czy możesz ją zapytać o ten pokój wprost?
@Betalia Żyje, tak. Ale jest w domu opieki i trudno z nią rozmawiać o takich rzeczach. Ona jest bardzo przyziemna, nie wierzy w nic z tej kategorii. Gdybym zapytała o energię pokoju, rozłączyłaby się.
@Jolanta_M Przepraszam że się wtrącę, ale czy Jolanta w ogóle wie co to za album? Czy może to zdjęcia kogoś kto już nie żyje? Bo to by zmieniało sprawę chyba?
@Karia.0 Widziałam go raz, dawno temu. Czarno-białe zdjęcia, stare. Ciotka jest starszą osobą więc to pewnie rodzina, może dziadkowie. Nie wiem czy ktoś z tych osób żyje.
@Betalia To otwiera zupełnie inną kwestię. Jeśli ciotka żyje - czy ten pokój jest jej, czy twój teraz? Bo to ma znaczenie dla tego co tam może "siedzieć". Cudzysłów zamierzony.
Moim zdaniem trochę za bardzo komplikujecie. Jak ktoś długo mieszka w jednym miejscu i odchodzi, zostawia tam wyciski swojej energii, prosto jak drut. Nie trzeba żadnych albumów ani pudełek. Sam fakt że ciotka tam latami była i teraz jej nie ma wystarczy żeby pokój "pamiętał". Najlepszy dowód że Jolanta czuje to dokładnie w tamtym kącie a nie w całym mieszkaniu.
@Dzikitaurus Z rezydualną energią się zgadzam, ale upraszczasz za bardzo. Gdyby to był czysty odcisk obecności, Jolanta powinna czuć coś podobnego w całym mieszkaniu - ciotka przecież nie żyła tylko w tym jednym pokoju. To że koncentruje się w jednym miejscu, i to nie od razu po wyjeździe ale stopniowo, sugeruje że jest jakiś punkt zakotwiczenia. I on jest prawdopodobnie fizyczny.
@Wiciol No może, ale album ze zdjęciami to jest właśnie taki punkt. Sam o tym mówiłem wcześniej - przedmioty zbierają energię, szczególnie te z twarzami ludzi. To nie jest żadne uproszczenie.
Czarno-białe, stare zdjęcia rodzinne w szafie, w pokoju który stopniowo stał się nie do wejścia. To jest dość konkretny obraz. Jolanta, mam do ciebie pytanie może trudne: czy masz jakieś intuicyjne poczucie czy to co czujesz w progu jest "zimne" czy "ciepłe"? Nie temperatura powietrza, chodzi mi o odczucie.
@Lady Też jestem ciekawa tej odpowiedzi. Bo sama kiedyś czułam coś podobnego w piwnicy u rodziców i dla mnie to było wyraźnie zimne, prawie odpychające. Ale słyszałam że są też uczucia ciepłe które jednak zatrzymują.
@Habba Chłodne. Zdecydowanie. Nie zimno fizycznie, znaczy temperatura jest taka sama jak na korytarzu, ale to uczucie jest chłodne. I... ciężkie. Jakby powietrze tam było gęstsze.
@Jolanta_M Właśnie to jest kluczowe. Jolanta napisała że może wejść kiedy się zmusi - to znaczy że bariera nie jest fizyczna ani nawet czysto psychologiczna w zwykłym sensie. To jest opór na innym poziomie. I to chłodne, gęste uczucie w progu - to nie jest kwestia wilgotności. To jest coś co sygnalizuje granicę. Pytanie do Jolanty: czy jak wchodzisz siłą, co się dzieje po wejściu? Czy uczucie mija, zostaje, narasta?
@Seid Byłam w środku dosłownie raz i bardzo krótko. Wzięłam coś z szafy i wyszłam. Uczucie nie minęło, było może nawet silniejsze. Miałam wrażenie że ktoś patrzy na moje plecy. Wyszłam dość szybko, nie będę udawać że byłam dzielna.
@Jolanta_M To uczucie obserwowania od tyłu jest bardzo charakterystyczne. Słyszałam o tym w kilku podobnych przypadkach. Czy kiedy stoisz w progu, też masz poczucie że coś patrzy, czy dopiero w środku?
@Lady W progu bardziej czuję że nie powinnam wchodzić. W środku - wtedy właśnie jakby ktoś stał za mną. Nie odwróciłam się, po prostu wzięłam co miałam wziąć i wyszłam.
Gęstsze powietrze to już brzmi dla mnie jak coś co można by zmierzyć albo sprawdzić. Nie jestem sceptyczką z zasady, ale czy ktoś wie czy zmiany wilgotności albo ciśnienia mogą dawać takie odczucia fizycznie? Szczerze pytam, nie atakuję.
@Riksza To uczciwe pytanie i tak, może być. Ale wilgotność czy ciśnienie nie wyjaśniają dlaczego Jolanta staje w progu i nie może przekroczyć, podczas gdy fizycznie może wejść kiedy zmusi się do tego. To nie jest kwestia powietrza - to jest granica którą ciało rozpoznaje zanim umysł zdąży ją przetworzyć.
To jest istotna różnica. Próg jako sygnał zakazu, a wnętrze jako obecność. To nie musi być to samo źródło. Może próg jest po prostu czuły na to co jest w środku, ale sama obecność jest zlokalizowana głębiej. Przy szafie, Jolanta?
@Betalia Tak. Przy szafie. Chociaż trudno mi powiedzieć bo byłam tak skupiona na wyjściu że nie analizowałam. Ale tak, gdzieś w tamtym kierunku.
@Jolanta_M To by miało sens w kontekście tego co Jolanta mówiła wcześniej - ciotka nigdy nie zapraszała jej do pokoju bez siebie. Może ta granica po prostu nadal istnieje, nawet bez fizycznej obecności ciotki. Energia intencji potrafi długo zostawać w miejscu.
@Jolanta_M Oboje macie po trochu rację, ale kłócicie się o coś co Jolanta może nam pomóc rozstrzygnąć. Jolanta, to chłodne uczucie - czy jest stałe, czy zmienia się w zależności od pory? Bo jeśli jest silniejsze nocą albo o określonej porze, to inaczej to czytam niż jeśli jest jednakowe cały czas.
@Seid Wieczorami jest wyraźniejsze, to na pewno. Rano jak idę do łazienki i mijam te drzwi, jest spokojniej. Ale wieczór i noc - wtedy bardziej to czuję. Dlatego nie lubię tamtego końca korytarza po zmroku.
@Jolanta_M, wróćmy na chwilę do tej pory wieczorowej. Czy jest jakaś godzina kiedy to wyraźnie się zaczyna? Albo jakiś konkretny moment, jak zachód słońca, zapalenie światła, coś takiego?
@Caroletta Nie patrzyłam na zegarek specjalnie. Ale chyba po zmroku, jak już jest ciemno za oknem. Zanim zapalę światło w korytarzu. Ten moment kiedy jest ciemno i idę zapalić światło - wtedy jest najgorzej.
@Betalia Album i pudełka są w tej szafie. To nie jest przypadkowe skupienie. Mam pytanie do Betali - czy według ciebie to co jest w progu może być czymś w rodzaju ochrony, nie zagrożenia? Znam przypadki kiedy coś nie wpuszcza właśnie po to żeby chronić zawartość, a nie żeby straszyć.
@Kadula Tak, to jest możliwe i nie wykluczałam tego. Ale ochrona przed czym i dla kogo - to jest pytanie. Jeśli ciotka żyje, może to być jej własna energia która nadal "strzeże" swoich rzeczy. Nieświadomie, ale realnie.