Słuchajcie, a czy was nie zastanawia jedno? Mówimy dużo o tym, co Drakona czuje w tym śnie i czego w nim szuka. Ale tytuł tego wątku zaczął się od paradoksu czasu. Czy my się za bardzo nie przesunęliśmy w stronę psychologii, a za mało mówimy o samym czasie? Że czas stoi, a ona się rusza szybko, to nie jest tylko metafora.
@Cyrkonka Masz rację, trochę odpłynęliśmy. Ale wydaje mi się, że jedno wynika z drugiego. To jak czas jest doświadczany w tym śnie, ma sens tylko dlatego, że Drakona jest w nim aktywna. Bez jej ruchu i odczuć ten paradoks nie istnieje jako doświadczenie.
Właśnie o to mi chodziło. Bo jak myślimy o tym, że Drakona porusza się szybciej, to tak naprawdę co to oznacza? Że jej świadomość przetwarza więcej w tej samej chwili? Czy że czas w ogóle dla niej nie obowiązuje? To są dwie różne rzeczy.
@Cyrkonka Dobre rozróżnienie. Ja bym dorzuciła jeszcze trzecią opcję: że świadomość Drakony jest po prostu w innym paśmie wibracji niż pozostałe postacie w tym śnie. Nie szybsza, nie lepsza, tylko dostrojona inaczej. I dlatego z jej perspektywy tamci stoją.
@Brygidka71 To pasmo wibracji coś mi mówi. Bo to nie jest wrażenie, że lecę, że pędzę, że gonię. Jest spokojnie. Jakbym płynęła w gęstszym medium niż oni, a nie biegła szybciej. Czy to ma znaczenie?
Ma, i to duże. Jeśli masz poczucie płynięcia, a nie biegu, to nie ma w tym wysiłku. A brak wysiłku przy ruchu sugeruje, że nie przełamujesz oporu. Pytanie, co byś powiedziała na to, że może to ich czas jest zaburzony, a nie twój?
@Brygidka71 Czekaj, to interesujące odwrócenie. Czyli nie Drakona jest anomalią w tym śnie, tylko tamte postacie? To trochę zmienia całą optykę.
Ja właśnie to sobie wyobraziłam i zrobiło mi się jakoś dziwnie. Bo jeśli tamci są zamrożeni, a Drakona normalna, to kto wtedy tak naprawdę śni tego sna? Czy to jej sen, czy może ona jest gościem w cudzym?
@Moonchild88 To jest pytanie, które mnie teraz nie puści. Serio. Czy w ogóle jest sens mówić, że to 'twój sen', jeśli w nim jest więcej istot, które mogą mieć własną perspektywę?
@Moonchild88 Wiesz co, ta myśl jest trochę niekomfortowa, ale nie odpychająca. W tym śnie nigdy nie czuję, że jestem intruzem. Raczej, że jestem tym, który może wyjść, a nie musi tu zostać.
W tradycji nordyckiej jest pojęcie, które można przetłumaczyć mniej więcej jako 'ten, który przechodzi między'. Nie należy do żadnej ze sfer, przez które wędruje. To nie jest wygnanie, to jest właściwość. Drakona, czy w tym śnie masz poczucie, że masz dokąd wracać?
@Czarek00 Tak. Jest jakiś punkt, do którego można wrócić, choć nie wiem, czy to jest miejsce, czy stan. Ale tak, nie czuję się zgubiona. Bardziej jak na wycieczce, niż na ucieczce.
To 'wycieczka, nie ucieczka' jest dla mnie ważne. Bo w snach z przyspieszonym ruchem bardzo często jest lęk, pościg, presja. Ale tu tego nie ma. Czy wy też macie sny, gdzie prędkość jest czymś przyjemnym, a nie zagrożeniem?
@Halineczka_04 U mnie to zawsze idzie razem z jakimś napięciem niestety. Jak jestem szybszy we śnie, to zazwyczaj coś goni albo coś muszę zdążyć. Drakona, czy naprawdę przez cały ten sen nie ma żadnej presji czasowej? Nawet gdzieś z tyłu?
@Emilek53 Naprawdę nie. I to jest chyba jedna z tych rzeczy, które sprawiają, że ten sen jest tak inny od wszystkich innych, które mam. Zazwyczaj coś mnie goni, coś się musi udać. A tu tylko idę.
Słuchałam tej rozmowy od dłuższego czasu i mam jedno pytanie, które może być głupie. Drakona, czy w tym śnie jest jakaś konkretna pora dnia? Czy jest jasno, ciemno, zmierzch? Bo zastanawiam się, czy to coś dodaje do obrazu.
@Kasjopeja84 To nie jest głupie pytanie. Jest takie szare, ale nie deszczowe. Jakby przed wschodem słońca, kiedy jest już trochę jasno, ale słońca jeszcze nie widać. Nigdy o tym nie myślałam w tym kontekście.
Ten czas tuż przed wschodem słońca ma bardzo specyficzne znaczenie w wielu tradycjach. To godzina, kiedy granice między wymiarami są najcieńsze. Nie mówię, że to przepowiednia, ale jest w tym spójność z tym, co opisujesz. Czy ten szary odcień jest chłodny, czy neutralny?
Mogę coś dodać do tego wątku ze wschodem? Czytałam, że sny, w których jesteśmy jedyną aktywną postacią o świcie, mogą oznaczać, że śniący jest między cyklami. Kończy jakiś etap i czeka na nowy, ale jeszcze nie wie, który. Drakona, czy coś takiego pasuje do twojego życia ostatnio?
@Wieslawka63 Hmm, to brzmi jak dość ogólna interpretacja, która pasuje do prawie każdego. Skąd wiadomo, że to nie jest po prostu standard sennego krajobrazu, a rzeczywiście coś znaczącego?
@Sasanka94 No, ale interpretacja snów nigdy nie jest matematyką. Jeśli opis pasuje do odczuć śniącej, to ma wartość. A jeśli nie pasuje, to Drakona sama powie.
Szczerze? Pasuje trochę. Jestem teraz w takim momencie, że kilka rzeczy się kończy i nie wiem jeszcze, co zaczyna. Ale nie powiem, że ten sen mi to mówi wprost. Raczej, że jest w tej samej tonacji co mój stan.
Ta 'sama tonacja' to nie jest mała rzecz. Drakona, czy ten sen pojawia się częściej w takich momentach przejścia? Czy masz wrażenie, że jest z tobą od jakiegoś konkretnego czasu w życiu, czy zawsze był?
@Brygidka71 Teraz jak się nad tym zastanawiam, to tak. Przychodzi, kiedy coś się zmienia albo kiedy coś wisi w powietrzu i nie wiem jeszcze co. Nie pamiętam, żeby był w spokojnych okresach. Ale nigdy wcześniej nie łączyłam tych kropek.
Czyli on pojawia się jak wskaźnik, nie jak historia? Nie opowiada ci czegoś, tylko sygnalizuje, że jesteś w określonym miejscu wewnętrznie?
@Nekromantka95 Tak, to chyba najlepsze określenie. On niczego nie objaśnia. Jest raczej jak... potwierdzenie stanu. Jakby moja psychika albo coś więcej niż psychika chciało mi powiedzieć: 'tak, jesteś teraz tu'.
Ale zaraz, czy to nie jest trochę tak, że interpretujemy sen wstecz? Drakona widziała go wiele razy i teraz, po tym całym rozważaniu, uznaje, że pasuje do momentów przejścia. A może po prostu każdy człowiek zawsze jest 'gdzieś w przejściu' i zawsze się to da dopasować?
@Sasanka94 To jest uczciwe pytanie. Ale różnica jest chyba w tym, czy Drakona czuje tę spójność, czy my jej ją podrzucamy. Drakona, kiedy Brygidka zapytała, odpowiedziałaś szybko. Czy to było rozpoznanie, czy dopasowanie?
@Halineczka_04 Rozpoznanie. Serio. Jak ktoś zapytał, to od razu miałam obrazy z konkretnych momentów, przy których ten sen się pojawiał. To nie było szukanie. Może Sasanka ma rację co do zasady, ale w tym przypadku jest coś konkretnego.
Wróćmy na chwilę do tego czasu. Bo mnie ciągle nie daje spokoju ta asymetria prędkości. Drakona porusza się płynnie, inni stoją. Ale czas w śnie to nie jest tylko szybkość ruchu, prawda? Czy w tym śnie masz poczucie, że wiesz, ile czasu minęło? Czy czas jest w ogóle wyczuwalny?
@Moonchild88 Nie. I to jest dziwne, bo teraz jak pytasz, to sobie uświadamiam, że w tym śnie nie mam żadnego poczucia czasu. Nie wiem, czy trwa pięć minut, czy godzinę. Nie spieszę się, bo nie ma do czego. To jest takie bezterminowe.
Bezterminowość to w niektórych tradycjach cecha przestrzeni między. Nie złego miejsca, ale miejsca, które nie podlega porządkowi linearnej chwili. Runy mają symbol dla takiego stanu, Isa, ale używany nie jako zatrzymanie, lecz jako zawieszenie przed ruchem. Czy to coś ci mówi?
@Czarek00 Isa jako zawieszenie, nie zamrożenie, to ciekawe rozróżnienie. Bo zamrożenie sugeruje coś przymusowego, a zawieszenie to bardziej pauza z wyboru. Drakona, czy ten bezruch innych postaci czujesz jako coś narzuconego im, czy naturalnego?
@Karinka.x Naturalnego. Jakby to był ich normalny stan w tej przestrzeni. Nie wyglądają na uwięzionych. Bardziej jak figury z wosku, ale bez złowrogości. Po prostu, są, ale nie w tym samym trybie co ja.
Figury z wosku to też symbol. W sennikach zatrzymane postacie mogą oznaczać aspekty osobowości, które śniący już przeżył i zostawił za sobą. Nie wrogów, nie zagrożenia, tylko etapy, które dobiegły końca. Zastanawiam się, czy Drakona zna te postacie z jawy, czy to są obcy.
@Wieslawka63 Mieszanie. Część z nich wygląda znajomo, ale kiedy próbuję skupić się na twarzach, to rozmywają się albo zmieniam kierunek i już nie wracam do nich. Nie wiem, czy to celowe ze strony snu, czy po prostu tak działa moja pamięć snów.
Ale chwila, to nie jest mały szczegół. Mówisz, że twarze się rozmywają, kiedy próbujesz je zobaczyć wyraźnie. Czy masz wrażenie, że sen cię od tego odciąga? Że jest w tym jakaś intencja?
@Sasanka94 Ja miałem raz coś podobnego, gdzie za każdym razem jak chciałem zobaczyć twarz jakiejś postaci, coś mnie rozpraszało i szłem dalej. Nie wiedziałem, czy to lęk z mojej strony, czy sen mi to robił. Drakona, czy towarzyszy temu jakieś uczucie? Ulga, że nie widzisz, czy frustracja?
@Emilek53 Ani jedno, ani drugie. Obojętność. Jakby to nie było ważne. I może to jest właśnie odpowiedź, że te twarze nie są sednem tego snu. Ruch jest sednem. Albo ta przestrzeń między ruchem a bezruchem.
Ta obojętność wobec twarzy przy jednoczesnej świadomości ruchu i przestrzeni to wskazuje mi na coś. Jakby twoja uwaga w tym śnie była skalibrowana na coś innego niż zwykle. Nie na relacje, nie na osoby, ale na sam przepływ. Czy na jawie masz okresy, kiedy czujesz coś podobnego? Że osoby są mniej ważne niż samo bycie w ruchu?
@Brygidka71 Wow, to jest naprawdę celne pytanie. Bo skalibrowanie uwagi to coś, co można chyba trenować w medytacji, ale tu pojawia się samo we śnie. Zastanawiam się, czy to sen nas uczy, czy my wnosimy już coś w ten stan.
Słucham tej rozmowy i chcę się upewnić, że dobrze rozumiem. Mówimy teraz o tym, że prędkość i nieruchomość w tym śnie to nie są przypadkowe elementy tła, tylko jakiś klucz do stanu, w którym jest Drakona. Ale czy ktoś z was miał sen, gdzie ta asymetria czasu była zupełnie inna? Gdzie to wy byliście powolni, a świat wokół pędził?
Słucham tej rozmowy i chcę się upewnić, że dobrze rozumiem. Mówimy teraz o tym, że prędkość i nieruchomość w tym śnie to nie są przypadkowe elementy tła, tylko jakiś klucz do stanu, w którym jest Drakona. Ale czy ktoś z was miał sen, gdzie ta asymetria czasu była odwrócona? Tzn. wszystko wokół się rusza normalnie, a ty stoisz w miejscu i tylko obserwujesz?
@Kasjopeja84 Ja tak. I to jest zupełnie inne uczucie. Tam był lęk, poczucie, że coś mnie omija, że nie nadążam. U Drakony jest coś odwrotnego, chyba spokój? Drakona, czy porównałabyś to tak, że ruch daje ci przewagę, nie ciężar?
@Moonchild88 Tak, dokładnie. To jest może właśnie sedno tego snu. Ruch nie jest wyczerpujący. Nie ścigam się. Po prostu jestem tą, która się porusza, i to nie jest ani chwalenie się, ani ucieczka. Po prostu stan.
Ale właśnie, Kasjopeja zadała świetne pytanie. Bo jeśli odwrócenie tej asymetrii wywołuje lęk, to może asymetria sama w sobie nie jest neutralna. To, w którą stronę ona idzie, mówi coś o tym, gdzie jesteś względem otoczenia. Czy ktoś jeszcze miał oba warianty i może porównać?
Ja miałem raz coś pośredniego. Byłem w śnie, w którym połowa postaci była szybka, a ja byłem w normalnym tempie. Nie wyróżniałem się ani na plus, ani na minus. I to była chyba najbardziej nieprzyjemna wersja, bo nie wiedziałem, czy jestem po właściwej stronie. Nie wiedziałem w ogóle, czy są jakieś strony.
@Emilek53 To ciekawe, że brak wyraźnej asymetrii był bardziej niepokojący niż jej obecność. To sugeruje, że psychika w stanie snu może potrzebować jakiegoś punktu odniesienia, nawet jeśli ten punkt wygląda dziwnie. Drakona wie, że jest tą, która się rusza. Ty nie wiedziałeś, czym jesteś.
@Brygidka71 I to jest może odpowiedź na pytanie Kasjopei. Asymetria daje orientację. Nie ocenę moralną, tylko mapę. W numerologii mamy podobne rozumienie liczb parzystych i nieparzystych, nie jako lepsza i gorsza, ale jako dwa różne tryby istnienia. Sen może działać podobnie.
Ale chwila, bo chcę się upewnić, że to, o czym mówimy, nadal dotyczy czasu. Bo trochę przeszliśmy od prędkości ruchu do sensu asymetrii w ogóle. Drakona, wracając do podstaw, czy w tym śnie masz poczucie, że czas dla ciebie i czas dla tych zastygłych postaci to są dwie różne rzeczy, które istnieją równolegle? Czy raczej jest jeden czas i one po prostu z niego wypadły?
@Nekromantka95 Dobre pytanie i nigdy tak tego nie ujęłam. Myślę, że to jest jeden czas, ale jakby wielopasmowy. Jak autostrada, gdzie każdy pas ma inne tempo, ale wszyscy jedziemy w tym samym kierunku. One nie wypadły z czasu. One są na wolniejszym pasie.
Wielopasmowy czas to bardzo precyzyjny obraz. W tradycji tybetańskiej sny są traktowane jako przestrzeń, gdzie różne strumienie karmiczne mogą się przecinać bez konfliktowania. Każda postać niesie swój rytm. Śniący, który się porusza, może być po prostu na innym etapie swojego strumienia niż pozostałe figury.
@Wieslawka63 A czy w tej tradycji jest jakieś rozróżnienie między tym, że śniący jest szybszy, a tym, że jest po prostu bardziej obecny? Bo to nie musi być kwestia tempa. Może obecność w śnie jest pełniejsza i stąd wrażenie ruchu.
@Czarek00 To bardzo ważne rozróżnienie. Pełna obecność kontra szybkość. Ja bym chciała zapytać Drakony, czy w tym śnie czujesz się bardziej 'tu' niż normalnie? Bardziej skupiona, bardziej realna niż na jawie?
@Halineczka_04 Tak. I to jest może najdziwniejsza rzecz, którą powiem w tym wątku. W tym śnie czuję się bardziej sobą niż często na jawie. Nie wiem, jak to wyjaśnić, ale ta przestrzeń, ten bezruch innych i mój ruch, to wszystko jest bardziej wyraźne niż wiele rzeczy, które przeżywam śpiąc i będąc przytomną.
Czytam ten wątek od dłuższego czasu i to zdanie mnie zatrzymało. 'Bardziej sobą niż na jawie.' Czy ktoś jeszcze to czuł w konkretnym śnie? Że tam jest się bardziej prawdziwym?
@Mela Ja tak. Raz miałam sen, w którym wiedziałam, jak się naprawdę nazywam, ale nie tym imieniem, które mam. I po przebudzeniu to imię zniknęło, ale poczucie, że to było prawdziwsze niż codzienność, zostało na kilka dni.
Okej, ale czy to nie jest po prostu efekt kontrastu? Na jawie mamy tysiąc bodźców, obowiązków, myśli. Śpiąc jesteśmy odcięci od chaosu i dlatego cokolwiek czujemy, wydaje się wyraźniejsze. Niekoniecznie 'prawdziwsze', tylko wyostrzalne przez ciszę.
@Sasanka94 To uczciwa hipoteza. Ale ona nie tłumaczy, dlaczego nie każdy sen daje to poczucie. Gdyby to był tylko efekt ciszy, to każdy sen byłby 'bardziej prawdziwy'. A wiadomo, że tak nie jest. Drakona, czy inne twoje sny też dają ci to poczucie, czy tylko ten konkretny?
@Brygidka71 Tylko ten. I kilka innych, ale rzadko. Większość snów jest po prostu snem, chaosem, bieganiem, dziwacznym fabułami. Ale ten jest inny jakościowo. Sasanka może mieć rację co do mechanizmu, ale coś tu nie pasuje do jej teorii, bo cisza jest w wielu snach, a to poczucie nie.
Wróćmy na chwilę do tego obrazu autostrady z wieloma pasami, który Drakona podała. Bo jeśli zastygłe postaci są na wolniejszym pasie, to dokąd zmierza ten szybszy? Czy w tym śnie jest jakiś cel ruchu, jakaś strona, w którą idziesz?
@Kasjopeja84 Dobre pytanie. Bo jeśli jest kierunek, to sen ma strukturę narracyjną. Jeśli go nie ma, to jest bardziej jak stan, miejsce, a nie opowieść. I to zmienia całą interpretację.