Śnił mi się ostatnio sen, który do tej pory nie daje mi spokoju. Byłam pod wodą, chyba w jakimś jeziorze albo morzu, i oddychałam wodą tak samo swobodnie jak powietrzem. Żadnej paniki, żadnego dyskomfortu. Wręcz przeciwnie, czułam się jakby to był mój naturalny stan, jakby to właśnie woda była moim żywiołem, a nie powietrze. Ruchy też były inne, jakby grawitacja nie istniała, unosiłam się bez wysiłku. Obudziłam się z tym dziwnym uczuciem spokoju, ale też nostalgii za tym miejscem. Zastanawiam się, czy ktoś miał coś podobnego i co to w ogóle może oznaczać? Czy to ma jakieś głębsze znaczenie czy po prostu dziwny sen?
To co opisujesz z tym spokojem pod wodą to bardzo charakterystyczne. W pracy z czakrami woda często pojawia się jako symbol czakry sakralnej, ale oddychanie nią bez problemu to coś innego, to jakby przekroczenie własnych ograniczeń energetycznych. Miałam podobny sen lata temu i długo go analizowałam. Powiedz mi, czy w tym śnie woda była przejrzysta, ciemna, zielona? Bo to naprawdę zmienia interpretację.
Ja bym nie szedł od razu w stronę czakr. To brzmi bardziej jak doświadczenie związane z przekroczeniem granicy między żywiołami, a w kontekście snów żywioł wody to sfera emocji, podświadomości, ale też właśnie przejście. Jeśli oddychasz wodą i jest to naturalne, to może sygnał, że twoja dusza czuje się bardziej swobodna w głębi niż na powierzchni. Mam pytanie do ciebie, Klementynka, czy czułaś w tym śnie, że jesteś sama, czy było wokół ciebie coś, jakieś istoty, rośliny, cokolwiek?
@Faddi Byłam sama, ale nie czułam się samotna, to dziwne. Woda była dość przejrzysta, turkusowo-zielona, przez którą przechodziło trochę światła z góry. Żadnych innych istot, tylko takie długie podwodne trawy i kamienie. I ta cisza, wiesz, taka miękka cisza, która nie jest straszna.
To z tym światłem przychodzącym z góry jest ważne. W symbolice snu woda jako przestrzeń między dołem a górą, między tym co podświadome a tym co jasne, to klasyczny motyw przejścia. Ale mnie bardziej zastanawia jedno, czy masz ostatnio wrażenie, że w życiu na jawie też jakby oddychasz ciężej, jakby coś przytłacza, i ten sen to rodzaj ulgi?
@Perzyna No właściwie... tak. Mam dużo stresu ostatnio i ten sen był dosłownie pierwszym momentem spokoju od dawna. Nie pomyślałam o tym tak.
Zwróćcie uwagę, że ten motyw oddychania wodą pojawia się naprawdę u różnych osób i prawie zawsze towarzyszy mu ten element naturalności, czyli brak strachu. W snach o utonięciu jest strach, jest walka. Tu nie ma walki. To dość istotna różnica, bo może wskazywać nie na kryzys, ale na rodzaj akceptacji lub adaptacji, że dusza pokazuje, że potrafi odnaleźć się w warunkach, które na jawie byłyby niemożliwe. Ciekawe jest też to z ciszą, Klementynka. Czy ta cisza była zupełna, czy słyszałaś jakieś dźwięki pod wodą?
@Bogumila Dobry trop z tą ciszą. Bo w medytacjach z wodą jako żywiołem cisza podwodna ma zupełnie inną jakość niż cisza pustej przestrzeni. To taka cisza wypełniona, rozumiesz? Jakby wszystko było obecne, ale bez hałasu. Klementynka, zastanawiam się, czy miałaś wcześniej jakieś doświadczenia z medytacją lub pracą z oddechem? Bo to mogłoby mieć wpływ na to, jak sen się uformował.
@Liliana63 Nie, właściwie nie medytuję regularnie. Raz próbowałam, ale mi nie wychodziło. Ta cisza była właśnie taka jak mówisz, wypełniona. Nie pusta, nie martwa, ale jakby wszystko było na swoim miejscu. I nie słyszałam żadnych dźwięków właściwie, poza takim delikatnym szumem wody.
Przepraszam, że wchodzę, ale ja nigdy nie miałam snu o wodzie, który nie byłby straszny. Zawsze jak śni mi się woda to jakaś powódź albo że nie mogę wyjść na brzeg. A tu ktoś mówi, że oddychał wodą i czuł się dobrze? To w ogóle jak to działa, że sen może być tak inny w odczuciach?
@Wisia To właśnie jest clou tego tematu. Sen o wodzie jako zagrożeniu i sen o wodzie jako żywiole, w którym jesteś u siebie, to zupełnie różne stany. Symbolika jest odwrócona. W pierwszym przypadku woda cię pochłania wbrew tobie, w drugim ty jesteś częścią wody. I ta różnica emocjonalna to klucz do interpretacji, nie sam obrazek.
Słuchajcie, jest jeden aspekt, o którym nikt jeszcze nie wspomniał. W tradycji hermetycznej woda to nie tylko emocje czy podświadomość, to też lustro między światami. Oddychanie wodą bez odruchowego lęku może symbolizować przekroczenie progu, czyli moment, w którym dusza jest gotowa zanurzyć się w tym co niewidzialne bez oporu. Dawni alchemicy mówili o aqua vitae nie tylko jako o substancji, ale jako o stanie przejścia między gęstością a subtelnością. Ciekawi mnie, czy w tym śnie miałaś poczucie, że mogłabyś wrócić na powierzchnię kiedy chcesz, czy nie myślałaś o tym w ogóle?
@Alchemik60 Nie myślałam o powrocie w ogóle. Nie tęskniłam za górą, za powietrzem. Jakby tam było moje miejsce i nie było potrzeby wracać. Ale też nie miałam poczucia, że jestem uwięziona.
ja mam pytanie bo nie do końca rozumiem, oddychanie wodą to jest to samo co sny o podróży astrlnej? bo to brzmi jakbyś była w zupełnie innym stanie niż ciało, tak? czy to może chodzic o wyjscie z ciała podczas snu?
@Serafinka67 Niekoniecznie to samo, choć granica bywa cienka. Podróż astralna to raczej świadome opuszczenie ciała z poczuciem bycia poza nim. Tu Klementynka była w ciele, tylko w innym środowisku i z innymi możliwościami. To bardziej transformacja niż wyjście. Chyba że sama miałaś poczucie, że twoje ciało jest inne niż zwykle?
@Faddi Byłam sobą, ale jakby lżejsza. Nie miałam poczucia, że jestem poza ciałem, raczej że ciało działa inaczej, swobodniej.
To co mówisz o lżejszości, to pojawia się w opisach snów, które wiążą się z uwolnieniem jakiegoś długo trzymanego napięcia. Nie mówię, że to metafora czegoś złego, raczej odwrotnie. Ale chciałabym dopytać, czy ten sen był jednorazowy, czy miałaś go już wcześniej w jakiejś formie, może nie identyczny, ale podobny w nastroju?
@Perzyna Chyba raz miałam coś podobnego dawno temu, ale nie pamiętam szczegółów. Ten ostatni był dużo bardziej wyraźny i żywy, pamiętam go dokładnie mimo że minęło już kilka dni.
To że pamiętasz go tak dokładnie po kilku dniach to już samo w sobie coś mówi. Sny, które mają dla nas jakieś znaczenie, zostają. Te bez znaczenia rozpływają się po przebudzeniu. Może warto byłoby zacząć je zapisywać? Nie po to, żeby analizować każdy, ale żeby zobaczyć, czy ten motyw wody i swobody będzie wracał.
Dorzucę jeszcze jeden wątek. Woda w snach ma różne oblicza zależnie od kultury i tradycji. W celtyckich podaniach podwodne krainy to nie piekło ani niebo, to równoległy świat żywych istot, inaczej zorganizowany, ale pełnoprawny. Jeśli w tym śnie wszystko było naturalne i dobre, może dusza po prostu odwiedza coś, co zna z głębszej pamięci? Klementynka, czy to miejsce pod wodą w tym śnie wydawało ci się znajome, jak gdybyś już tam kiedyś była?
@Zenobia95 O dziwo, tak. Miałam to dziwne poczucie, że wiem jak się tam poruszać, że znam to miejsce, mimo że nigdy go nie widziałam. Właśnie to było chyba najbardziej niesamowite w tym śnie.
To poczucie znajomości miejsca, którego nigdy się nie widziało, to jeden z tych sygnałów, które trudno zbyć wzruszeniem ramion. Klementynka, a czy to było znajome jak własny dom, czy raczej znajome jak coś, do czego się tęskni, ale nie wiesz skąd?
@Zenobia95 Hmm, bardziej to drugie. Jakbym gdzieś wiedziała, że tam będzie, ale równocześnie czułam coś w rodzaju ulgi, że to jednak istnieje. Takie 'aha, jednak tak to wygląda'.
Ta ulga, o której mówisz, wydaje mi się kluczowa. W pracy z czakrami, szczególnie sakralną, która jest powiązana z wodą, często pojawia się właśnie to uczucie, jakby coś wróciło na swoje miejsce. Czy przed tym snem czułaś jakieś napięcie w okolicach brzucha lub w dolnej części ciała?
@Liliana63 No teraz jak pytasz, to tak, mam od jakiegoś czasu takie chroniczne napięcie w okolicach splotu słonecznego. Myślałam, że to stres.
@Liliana63 Ale poczekaj, splot słoneczny to trzecia czakra, nie sakralna. To trochę inny obszar energetycznie, nie? Sakralna jest niżej.
@Faddi Racja, pomyliłam się w opisie, masz rację. Ale te dwa ośrodki dość często pracują razem przy napięciach emocjonalnych. Klementynka, zapytam inaczej, czy poczucie tej 'lżejszości' pod wodą zaczęło się od środka, z brzucha, czy raczej z klatki piersiowej albo od głowy?
@Liliana63 Chyba z całego ciała naraz. Trudno mi to zlokalizować, naprawdę. Jakby cała ja stałam się lżejsza.
Wracam do tego, co mówiła Bogumiła o zapisywaniu. Klementynka, czy odkąd miałaś ten sen, śpisz inaczej? Pytam, bo czasem jeden taki sen otwiera coś i kolejne stają się wyraźniejsze albo wręcz przeciwnie, po nim jest cisza.
@Perzyna Właściwie śpię spokojniej. Jeszcze nie miałam powtórki, ale sny w ogóle są jakieś inne, spokojniejsze. Trudno powiedzieć.
Ale ja dalej nie rozumiem jednej rzeczy, czy wy myślicie, że to wszystko ma jakiś konkretny kierunek? Znaczy, że ta cisza, ta ulga, ta znajomość miejsca, to są sygnały ku czemuś, że trzeba coś zrobić, zmienić, czy to po prostu piękny sen i tyle?
@Wisia To bardzo dobre pytanie i nie ma na nie jednej odpowiedzi. Nie każdy sen wymaga działania. Czasem sen jest sam w sobie czymś kompletnym, właśnie daje to czego brakuje w życiu na jawie i nie oczekuje żadnej reakcji poza zauważeniem.
@Wisia Powiem inaczej. W tradycji hermetycznej sen jest komunikatem, ale nie rozkazem. To bardziej jak wskazówka na mapie niż nakaz marszu. Klementynka może nic nie robić i równie dobrze może zacząć pracować z wodą jako żywiołem, obie drogi są otwarte.
a co to znaczy pracować z wodą jako żywiołem? czy to jakis rytauł? bo nigdy o tym nie słyszałam i nie wiem czy to dla kogoś takiego jak ja co dopiero zaczyna
@Serafinka67 To może być bardzo proste, kąpiel z intencją, medytacja przy wodzie, słuchanie dźwięku deszczu przed snem z konkretnym pytaniem w głowie. Nie wymaga żadnych specjalnych narzędzi. Ale żeby nie odbiegać za bardzo, chciałbym wrócić do Klementynki, bo jest jeszcze jeden aspekt, o którym nie rozmawialiśmy. Klementynka, czy w tym śnie w ogóle myślałaś o tym, że oddychasz wodą, czy to było całkowicie poza refleksją?
@Alchemik60 Poza refleksją, totalnie. Nie było żadnej myśli w stylu 'o, dziwne, oddycham wodą'. Po prostu oddychałam. Jakby to było absolutnie oczywiste.
To właśnie ten brak refleksji jest według mnie najważniejszy w całej tej opowieści. W symbolice snu moment, gdy niemożliwe staje się oczywiste i naturalne, to nie jest przypadkowy detal. To może oznaczać, że w tym stanie przekroczyłaś coś, co zwykle jest barierą.
Przepraszam, że się wtrącam, ale mam pytanie z trochę innej strony. Klementynka, czy wiesz pod jakim znakiem jesteś? Pytam, bo znaki wodne, Rak, Skorpion, Ryby, często mają zupełnie inne relacje z wodą we snach niż znaki ziemi czy ognia i zastanawiam się, czy to może być powiązane.
@Nuna98 Jestem Rakiem, co ciekawe. Serio, nie wiedziałam, że to może mieć znaczenie dla snów.
No właśnie, Raki mają wodę gdzieś głęboko zakodowaną, to ich naturalne środowisko energetyczne. Zastanawiam się, czy ten sen to nie było po prostu twoje własne, wewnętrzne środowisko, które się odezwało. Nie wiem, czy dobrze to interpretuję, bo jeszcze się uczę, ale wydaje mi się, że to by pasowało.
To ciekawy trop z tym Rakiem, ale nie uprościłbym tego za bardzo. Znaki zodiaku to jedna warstwa, a to co Klementynka opisuje, ta absolutna naturalność oddychania wodą, to brzmi jak coś głębszego niż sama przynależność do żywiołu. Perzyna, ty chyba więcej o tym wiesz, jak to widzisz?
No właśnie, Faddi, zapytałeś o mnie, więc odpowiem. To co mnie uderza w opisie Klementynki, to nie samo oddychanie wodą, tylko właśnie brak zdziwienia. Bo w snach wodnych bardzo często pojawia się moment paniki, konwulsji, próby wydostania się. Tutaj tego nie było. I to jest dla mnie osobno ważniejszy sygnał niż cała reszta symboliki.
@Perzyna Ale skąd wiesz, że brak paniki to sygnał czegoś więcej, a nie po prostu spokojny sen bez napięcia? Pytam serio, nie przekornie.
@Faddi Bo w snach wodnych, nawet spokojnych, prawie zawsze jest jakiś ślad oporu. Ciało nawet śpiąc 'pamięta', że woda to nie powietrze. Kiedy tego oporu nie ma, to albo głęboka akceptacja czegoś, albo stan zmienionej tożsamości sennej. I jedno, i drugie jest znaczące.
Słucham tego co mówisz, Perzyna, i właśnie próbuję sobie przypomnieć, czy był jakikolwiek moment oporu. Naprawdę nie. Nawet nie było takiego ułamka sekundy, że 'czekaj, to niemożliwe'. Jakby moje ciało w śnie wiedziało to zanim ja zdążyłam pomyśleć.
@Klementynka, a jak wyglądała ta woda? Pytam, bo to ważny szczegół, który do tej pory trochę pominęłyśmy. Była ciemna, jasna, ciepła, zimna, słona, słodka? Bo symbolika rzeki to co innego niż morze, a morze to znowu co innego niż staw czy źródło.
@Zenobia95 Raczej ciemna, ale nie groźnie. Taka głębinowa, wiesz? Nie widziałam dna, ale nie bałam się tego. I raczej chłodna. Nie zimna boleśnie, ale wyraźnie chłodna.
@Zenobia95 Właśnie, woda ciemna i głęboka to zupełnie inny trop niż płytka i przejrzysta. Ciemność wody w snach bywa kojarzona z nieświadomością, z tym co niezbadane, ale tutaj nie ma strachu. To połączenie, ciemność bez lęku, jest dość rzadkie i warte zapamiętania.
Ale jak to nieświadomość? To znaczy że Klementynka śniła o własnej głowie od środka? Przepraszam, naprawdę próbuję zrozumieć.
@Wisia Nie dosłownie, ale coś w tym kierunku. W symbologii sennej woda często reprezentuje to, co w nas nieuświadomione, emocje, wspomnienia, instynkty, do których nie mamy dostępu na jawie. Jeśli Klementynka oddychała w tej ciemnej wodzie bez strachu, to może znaczyć, że coś, czego wcześniej nie chciała zobaczyć w sobie, przestało być zagrożeniem.
To brzmi... bardzo możliwie. Ostatnio rzeczywiście dużo się u mnie dzieje, takich rzeczy, które normalnie odpycham. Nie wiem, czy chcę to teraz rozwijać publicznie, ale samo to zdanie coś we mnie ruszyło.
klementynka nie musisz mówić szczegółów 🙂 ale zastanawiam się, czy to że sama czujesz że cos ruszyło, to nie jest właśnie ta odpowiedź na pytanie Wisi, co z tym snem zrobić? może nic więcej nie trzeba, sen juz zrobił swoje?
@Serafinka67 To jest bardzo dobre spostrzeżenie i zaskakująco trafne. W tradycji alchemicznej mówi się o śnie jako o solucji, czyli rozpuszczeniu tego, co skrystalizowane. Czasem sam fakt przeżycia czegoś we śnie i rozpoznania tego jest już kompletnym procesem.
@Alchemik60 I energetycznie to też ma sens. Jeśli napięcie, o którym Klementynka mówiła wcześniej, jakoś złagodniało po tym śnie, to może właśnie to jest miara tego, czy sen 'zadziałał', niekoniecznie jakiś zewnętrzny rytuał czy interpretacja.
A ja chcę wrócić do tego, co powiedziałam o Raku, bo Faddi miał rację, że nie można tego uprościć, ale jednocześnie nie chcę żeby to zginęło w rozmowie. Klementynka, czy wiesz w jakim domu masz Księżyc w swoim horoskopie? Bo Księżyc to władca Raka i to on odpowiada za sny i wodę razem.
@Nuna98 Nie mam pojęcia, szczerze. Nigdy nie wchodziłam w horoskop głębiej niż znak słońca.
To może być ciekawe do sprawdzenia, potrzebujesz tylko godziny urodzenia i miejsca. Nie musisz teraz, ale naprawdę myślę, że Księżyc w twoim układzie mógłby coś powiedzieć o tej relacji z wodą. Zapytaj mnie jak będziesz miała dane, postaram się zerknąć.