Nie wiem, czy ktoś inny to przeżywa, ale mam wrażenie, że moje sny są celowo przed mną ukrywane. Rano pamiętam może strzęp, mglisty obraz, i to wszystko. Ale potem, w środku dnia, coś mnie wyzwala - zapach, słowo, muzyka z radia - i nagle wraca do mnie cały fragment ze snu. Kompletnie jakby go ktoś odkorkował. I to nie jest to, że 'przypomniałam sobie' - to jest bardziej jak gdyby ktoś nagle otworzył szufladę, której wcześniej tam nie było. Zastanawiam się, czy te sny nie są po prostu schowane, celowo, do czasu aż jesteśmy gotowi je odbierać. Ktoś miał coś podobnego?
O, to opisujesz dokładnie to, co mi się przytrafia od lat. Już myślałam, że to tylko u mnie. Najbardziej uderzające było, kiedy weszłam do pewnego sklepu z tkaninami i poczułam konkretny zapach lnu - i nagle miałam w głowie cały, szczegółowy sen, który musiał być z poprzedniej nocy, ale rano nie pamiętałam zupełnie nic. Sceny, twarze, rozmowy. Wszystko wróciło w ciągu kilku sekund. Mnie zastanawia raczej nie to, czy sny są 'ukrywane', ale dlaczego akurat wtedy się odblokowują? Co w tym zapachu, w tym sklepie, sprawiło, że klucz pasował do zamka?
@Malgosia87 To, co opisujesz z zapachem, jest ciekawe właśnie dlatego, że węch jest jedynym zmysłem, który omija wzgórze i trafia bezpośrednio do układu limbicznego - czyli do obszarów, które odpowiadają za pamięć emocjonalną i skojarzenia głębsze niż świadoma kontrola. Nie mówię tego, żeby sprowadzać temat do fizjologii, bo tu nie o to chodzi - ale może właśnie dlatego zapachy są tak skutecznymi 'kluczami' do snów? Jakby ciało wiedziało, gdzie szukać wspomnień, których umysł nie chce jeszcze dotknąć. Zastanawiam się, czy wyzwalacze u innych osób też są głównie zmysłowe, czy zdarza się coś zupełnie innego?
U mnie wyzwalaczem bywa dźwięk. Konkretny ton, nie piosenka, nie słowa - ton. Jakiś dzwonek, skrzypnięcie drzwi, i nagle mam w głowie obraz z nocy sprzed kilku dni, nie z poprzedniej. To mnie zastanawia bardziej niż sam mechanizm - dlaczego akurat sen sprzed kilku dni, a nie ten z ostatniej nocy? Jakby pamięć snu dojrzewała na coś gotowego dopiero po czasie. Albo jakby pewne sny czekały na 'odbiorcę', czyli odpowiedni moment, kiedy możemy je zrozumieć.
@Heniek59 A masz poczucie, że te sny, które wracają z opóźnieniem, mają jakiś wspólny charakter? Chodzi mi o to, czy to są sny, które czymś się różnią od tych, które pamiętasz od razu po przebudzeniu - może są spokojniejsze, mniej dramatyczne, albo bardziej symboliczne? Bo jeśli tak, to mogłoby sugerować, że te 'zakryte' sny to inna kategoria przekazów, wymagająca innego stanu gotowości z naszej strony.
@Walaa Tak, masz rację, że jest różnica. Te, które pamiętam rano, są często bardziej chaotyczne, emocjonalnie naładowane. A te, które wracają z opóźnieniem, mają w sobie spokój - nawet jeśli treść nie jest spokojna. Jakby były 'ułożone'. Ale nie wiem, czy to dlatego, że są innej kategorii, czy dlatego, że czas je przetrawił i dotarły do mnie w wersji już przetworzonej.
Mam teorię, że te sny nie są 'ukrywane' - one po prostu rejestrują się na innej częstotliwości ciała astralnego niż pamięć zwykła. Kiedy ciało astralne wraca do ciała fizycznego, nie zawsze 'zrzuca dane' do świadomości od razu. Czasem potrzeba zewnętrznego impulsu, który działa jak most. Dlatego właśnie zapachy i dźwięki, bo one docierają głębiej niż wzrok. To trochę jak pobranie pliku z serwera - plik jest, tylko czeka na połączenie.
@Norbert76 Analogia z serwerem jest prosta, ale trochę za dużo zakłada. Skąd wiesz, że ciało astralne 'rejestruje' na innej częstotliwości? Co to w ogóle oznacza w praktyce? Bo możesz to tak nazywać, ale nazwa nie wyjaśnia mechanizmu. Mnie bardziej interesuje to, co mówił Heniek o opóźnieniu - że sen wraca po kilku dniach. To jest coś, co nie pasuje do żadnej prostej teorii, ani neuronowej, ani astralnej.
@Halny77 No nie muszę udowadniać mechanizmu na poziomie fizyki, bo to jest ezoteryka, nie laboratorium. Ale rozumiem, że wolisz coś namacalnego. Powiem tak: w każdej tradycji, od kabały po buddyzm tybetański, zakłada się, że istnieje poziom doświadczenia, który nie jest bezpośrednio dostępny świadomości ego. To nie jest mój wymysł.
@Norbert76 Tradycja to nie dowód, ale w porządku - nie chcę tu robić sporu o to. Moje pytanie było inne: czy ty osobiście, na podstawie własnych snów, widzisz coś, co pasuje do tej teorii? Bo dla mnie osobiście ważniejsze są opisy konkretnych doświadczeń niż schematy teoretyczne.
Chcę dopytać o coś, co mnie nurtuje od kiedy napisałam ten post. Kiedy ten sen wraca, to wraca w kawałkach czy jako całość? Bo u mnie zawsze wraca jako scena - kompletna, z emocją, z detalem, jakby ktoś odtworzył wycinek z nagrania. Nie ma w tym rozmazania ani zniekształcenia. To jest właśnie ta część, która mnie najbardziej niepokoi. Zwykłe wspomnienie tak nie działa - jest rozmyte, nieostre. To jest zbyt wyraźne.
Dokładnie tak samo, kompletna scena. I to z detalami, których nie spodziewałabym się zapamiętać nawet gdybym chciała - kolor sukienki, napis na tablicy, twarz osoby, której nie znam. Rano zero. Potem pełen obraz. Jak możliwe jest, że pamięć o czymś tak szczegółowym była zablokowana przez wiele godzin i nagle się otwiera?
@Malgosia87 To pytanie o szczegółowość jest kluczowe. W pracy z kamieniami - szczególnie z selenitem i labradoritem - obserwuję u ludzi po sesjach podobną prawidłowość: zaczynają sobie przypominać obrazy z poprzednich nocy z zaskakującą precyzją. Jakby te kamienie otwierały dostęp do czegoś, co było schowane. Nie twierdzę, że to jedyne wytłumaczenie, ale to powtarzający się wzorzec. Czy ktoś z was pracował ze snami przy pomocy kamieni lub minerałów i zauważył coś podobnego?
@Crystaline przepraszam, że się wtrącam, ale nie znam się na kamieniach - jaki jest labradoryt, czy jest jakoś powiązany konkretnie ze snami, czy ogólnie z pamięcią? Pytam, bo właśnie staram się zrozumieć, od czego zacząć jeśli chcę coś robić ze swoimi snami.
@Koperek73 Labradoryt jest kojarzony z obszarem podświadomości i stanami granicznymi - łatwo go rozpoznać po tym, że mieni się w świetle niebieskozielonymi błyskami. Tradycyjnie używany do wzmacniania kontaktu z wewnętrznym obrazem, wizjami, snami. Selenite natomiast - selenitka - pomaga czyścić 'szum' i otwierać dostęp do warstw głębszych. Ale nie zaczynałabym od kamieni jako pierwszego kroku. Najpierw sama obserwacja i zapisywanie - bez tego kamień nie ma czego wzmacniać.
Mam pytanie do wszystkich, którzy opisują te 'odblokowywanie się' snów. Czy to się zdarza częściej w określonych momentach miesiąca? Bo mam wrażenie, że u mnie takie nagłe powroty snów zdarzają się częściej około pełni. Zastanawiam się, czy to tylko zbieg okoliczności, czy księżyc naprawdę wpływa na to, kiedy jesteśmy bardziej 'otwarci' na te wracające fragmenty.
@Storczyk_00 Też to zauważyłam, choć nie zbierałam danych systematycznie. Około pełni moje sny są intensywniejsze, a w okolicach nowiu mam wrażenie, że sny są bardziej 'schowane' niż zwykle - i że właśnie wtedy te późniejsze odblokowywanie się zdarza się po długim czasie od samego snu. Jakby nów to czas zakopywania, a pełnia - wydobywania. Ale czy to pełnia wyzwala powrót tych konkretnych snów, czy tylko ogólnie podnosi wrażliwość - tego nie wiem.
Czytam ten wątek od początku i mam jedno pytanie, które mnie chodzi po głowie. Czy te wracające sny, kiedy się odblokują, niosą jakiś przekaz, który ma sens w momencie powrotu? Czyli - czy to nie jest tak, że sen wraca akurat wtedy, kiedy jest nam potrzebny? Jak gdyby był zaplanowany na konkretny moment życia, a nie na konkretny poranek?
@Rajmunda O. To jest bardzo dobre pytanie i szczerze, nie pomyślałam o tym w ten sposób. Ale teraz kiedy to piszesz - tak, ten sen, który wrócił do mnie w sklepie (właściwie to nie w sklepie, ale przy pewnym zapachu na ulicy), wrócił akurat w momencie, kiedy przeżywałam konkretną sytuację z bliską osobą. I ta scena ze snu była o tej samej relacji. Może naprawdę to nie przypadek, kiedy - tylko co w takim razie 'zarządza' tym harmonogramem?
Dołączam, bo mam coś podobnego, ale trochę odwrotnie. Nie zapach ani dźwięk mnie wyzwala, tylko konkretna myśl - jakby mój umysł sam z siebie, w połowie zdania, wstawiał kadr z nocnego obrazu. Bez żadnego oczywistego wyzwalacza. Jakby sen obserwował moją jaźń i sam decydował, kiedy się pokazać. Brzmi dziwnie, ale tak to czuję. I zawsze mam po tym wrażenie, że to ważne - nie lęk, raczej poczucie, że coś próbuje mi coś powiedzieć. Tylko nie wiem, jak go słuchać.
To, co napisałaś o zapachu na ulicy - czy w tym momencie wiedziałaś już, że to jest odpowiedź na coś, co przeżywałaś, czy zrozumienie przyszło później? Bo właśnie to mnie ciekawi: czy te odblokowane sny dają poczucie sensu natychmiastowo, czy to interpretacja rodzi się gdzieś już po fakcie?
@Maurycy To bardzo ważne rozróżnienie, które stawiasz. Bo jeśli poczucie sensu rodzi się dopiero po czasie, to można się zastanawiać, czy my sami nie nadajemy znaczenia retrospektywnie - dopasowujemy sen do sytuacji, bo ludzki umysł jest w tym mistrzem. Ale jeśli sens jest natychmiastowy, to coś innego.
@Walaa Uczciwie powiem, że nie wiem. Pamiętam, że kiedy ten sen wrócił, było coś w rodzaju... kliknięcia. Jak dopasowanie puzzla. Ale nie potrafię powiedzieć, czy to kliknięcie to prawdziwe rozpoznanie, czy po prostu mózg, który lubi porządek i dopasował co się dało. Nie mam narzędzi, żeby to odróżnić.
To, co opisuje Asterka, to klasyczny problem z każdym subiektywnym doświadczeniem. Nie twierdzę, że to nic nie znaczy - twierdzę, że samo 'kliknięcie' nie jest dowodem na nic poza tym, że coś skojarzyłaś. Ale to nie odbiera wartości temu doświadczeniu. Pytanie brzmi raczej: co z tym zrobić, skoro nie możemy tego zweryfikować?
@Halny77 A może weryfikacja nie jest tu najważniejsza? Mówię poważnie, nie jako unik. Jeśli ktoś przez lata obserwuje własne sny i widzi powtarzający się wzorzec - sen wraca w momencie, kiedy jest potrzebny - to ta obserwacja ma swoją wartość, nawet jeśli nie możemy jej zmierzyć. Czy ty sam masz coś takiego, co wracało z opóźnieniem?
@Heniek59 Mam. I to jest właśnie powód, dla którego jestem w tym wątku, a nie gdzieś indziej. Raz miałem sen, który przypomniałem sobie dopiero w połowie dnia, kiedy rozmawiałem z kimś o zupełnie innej sprawie. Treść snu była bezpośrednio związana z tą rozmową. Nie twierdzę, że wiem, co to znaczy. Ale mam to w pamięci od lat.
@Halny77 A czy ta rozmowa była dla ciebie zaskakująca, czy spodziewałeś się jej tego dnia? Pytam, bo zastanawiam się, czy te 'wyzwalacze' działają tylko wtedy, kiedy jesteśmy w sytuacji nieoczekiwanej - czyli kiedy nasza codzienna kontrola nad uwagą jest trochę rozluźniona.
@Frania86 Zupełnie zaskakująca. I masz rację z tym rozluźnieniem uwagi - nie pomyślałem o tym tak, ale pasuje. Kiedy jesteśmy skupieni na czymś rutynowym, kontrola jest mocna. Kiedy coś nas wytrąca z rutyny, może wchodzić więcej.
Wracam do pytania Storczyk o pełnię, bo nikt nie odpowiedział bezpośrednio. Też mam wrażenie, że przy pełni nie tylko sny są intensywniejsze, ale też te odblokowania zdarzają się szybciej po przebudzeniu - jakby okno między snem a wspomnieniem było szersze. Przy nowiu natomiast muszę coś zewnętrznego napotkać, żeby sen w ogóle wrócił. Czy ktoś prowadzi jakikolwiek zapis dat tych powrotów?
@Bogumila Nie prowadzę systematycznie, ale kilka razy zapisywałam datę w pamiętniku sennym i potem sprawdzałam kalendarz księżycowy. Nie zawsze pełnia, ale często jakiś aspekt - przejście faz, pierwsza kwadra. Nie wiem, czy to cokolwiek znaczy, bo próbka jest za mała, żeby wyciągać wnioski.
@Storczyk_00 A jak długo prowadzisz taki pamiętnik? Pytam, bo sam próbowałem kilka razy i zawsze rzucam po tygodniu, bo albo nie mam co zapisać, albo sny są tak chaotyczne, że nie wiem, od czego zacząć. Jak ty to robisz, żeby to miało sens?
@Marceli55 Zaczęłam od prostej zasady: zapisuję pierwsze słowo albo obraz, który zostaje zaraz po przebudzeniu, nawet jeśli nic więcej nie pamiętam. Czasem to tylko 'czerwona ściana' albo 'coś o wodzie'. I właśnie z tych okruchów potem, kiedy sen wraca w ciągu dnia, mogę potwierdzić, że to ten sam. Bez tego nie byłabym w stanie niczego porównać.
Czytam o tym pamiętniku i mam pytanie trochę z boku - czy te okruchy, które zapisujecie rano, brzmią sensownie w momencie zapisu, czy dopiero kiedy sen wraca? Bo wyobrażam sobie, że 'czerwona ściana' rano wydaje się bez sensu, ale jak sen wraca po południu, nagle ta ściana ma miejsce w historii.
@Koperek73 Dokładnie tak to działa, przynajmniej u mnie. Rano te fragmenty są jak wyrwane słowa ze zdania - nic nie znaczą bez reszty. Ale jak wraca całość, to fragment nagle pasuje i jest jak dowód, że naprawdę to pamiętałam, tylko nie mogłam tego ułożyć. To uczucie potwierdzenia jest bardzo wyraźne.
@Malgosia87 To, co opisujesz - okruch jako dowód ciągłości - jest bardzo bliskie temu, co w pracy z kamieniami obserwuje się po sesjach z labradorytem właśnie. Ludzie często opisują, że pierwsze obrazy po sesji to właśnie takie fragmenty bez kontekstu, i że kontekst wychodzi sam w ciągu dnia. Czy te okruchy, które zapisujesz rano, mają jakiś zmysłowy charakter - obraz, dźwięk, zapach?
@Crystaline Prawie zawsze obraz. Rzadko zapach, choć raz miałam bardzo intensywny zapach morza, który nie pasował do niczego ze snu - a potem okazało się, że to był fragment snu o przeprawie przez wodę, którego początku nie pamiętałam rano. Zapach był jak skrót do całości.
Przepraszam, że wchodzę z niecierpliwością, ale czytam o tych okruchach i pamiętnikach od jakiegoś czasu i mam jedno praktyczne pytanie: czy jest jakaś technika, żeby te sny wracały szybciej? Czekanie na przypadkowy wyzwalacz mnie frustruje. Czy można to jakoś przyspieszyć?
@Zaneta74 Rozumiem frustrację, ale zastanawiam się, czy tu w ogóle chodzi o przyspieszanie. Jeśli te sny wracają wtedy, kiedy jest ku temu moment - czy wymuszanie powrotu nie pozbawia tego jakiegoś sensu? Nie twierdzę, że nie można próbować. Ale co chciałabyś zrobić z tymi snami, kiedy już wrócą? To mi się wydaje ważniejsze niż szybkość.
Do Zanety i w ogóle do całego wątku. Są techniki z tradycji tybetańskiej, które polegają na intencji przed zaśnięciem - coś w rodzaju prośby skierowanej do własnego ciała astralnego o zostawienie śladu. Nie gwarantuję niczego, ale kilka osób, z którymi rozmawiałem, opisywało, że po pewnym czasie intencja faktycznie skraca czas między snem a jego powrotem. Czy ktoś z tego wątku próbował czegoś podobnego?
@Norbert76 A jak wygląda taka intencja w praktyce? Czy to bardziej afirmacja, czy coś bardziej rytualnego? Pytam, bo znam afirmacje przed snem z innego kontekstu i zastanawiam się, czy to nie jest to samo tylko inaczej nazwane.
@Norbert76 Właśnie to mnie najbardziej interesuje - czy to jest coś, co się wypowiada na głos, czy raczej wewnętrzne nastawienie przed zaśnięciem? Bo znam afirmacje, które się powtarza jak mantrę, ale nie wiem, czy tu chodzi o coś innego.
@Rajmunda To nie jest afirmacja w stylu 'moje sny są piękne i pełne sensu'. Raczej coś w rodzaju skierowanej prośby do własnej głębszej warstwy - bardziej intencja niż zaklęcie. W tradycji tybetańskiej mówi się o tym jako o 'zostawieniu śladu' przed wejściem w sen. Nie musisz tego wypowiadać głośno, ale konkretność jest ważna. Nie 'chcę pamiętać sny', tylko 'zostaw mi fragment, który wróci kiedy będzie potrzebny'. Szczerze mówiąc, nie wiem, czy to działa tak samo u każdego.
@Norbert76 Ale czym ta intencja różni się od zwykłego autosugestionowania? Mówię serio, nie złośliwie. Jeśli idę spać myśląc 'zostaw mi fragment', to czy nie sugeruję sobie po prostu, żeby rano szukać okruchów?
@Zaneta74 A czy to byłoby złe, gdyby tak działało? Pytam bez ironii. Jeśli autosugestia sprawia, że rano jesteś uważniejsza na to, co zostaje - i przez to faktycznie zapisujesz więcej - to efekt jest realny, nawet jeśli mechanizm jest 'tylko psychologiczny'. Ale Twoje pytanie jest dobre, bo warto wiedzieć, czego się szuka.
Mnie bardziej interesuje to, co Norbert powiedział o 'momencie, kiedy jest potrzebny'. Bo właśnie o tym jest ten cały wątek - te sny wracają w konkretnych sytuacjach, nie losowo. Czy intencja przed snem może wpłynąć na to, kiedy wrócą, czy tylko na to, że w ogóle zostawią jakiś ślad?
@Frania86 Szczerze? Nie wiem, czy można sterować momentem powrotu. To, co słyszałem, to że intencja przed snem działa raczej na 'głębokość śladu' - czy zostaje cokolwiek, czy nie. Sam moment wyzwolenia wydaje mi się poza kontrolą, przynajmniej na początku praktyki.
Słucham tej rozmowy o intencjach i mam mieszane uczucia. Z jednej strony rozumiem logikę - uważność przed snem mogłaby faktycznie zmieniać coś w procesie konsolidacji wspomnień. Z drugiej strony, cały czas mam w głowie to pytanie: czy te sny naprawdę są 'ukrywane' przed nami, jak sugeruje tytuł wątku, czy po prostu nie są priorytetem dla mózgu, który sortuje informacje przez noc?
@Halny77, to pytanie 'ukrywane' od początku mnie nie opuszcza. Kiedy pisałam tamten tytuł, nie miałam pewności, co przez to rozumiem. Ale teraz po tej rozmowie myślę, że może lepsze słowo to 'odkładane'. Jakby sen był odkładany w miejsce, do którego nie ma normalnego dostępu - i wyzwalacz to nie przypadek, tylko właściwy klucz do tej szuflady.
To z tymi kluczami i szufladami brzmi bardzo konkretnie i podoba mi się ta metafora. Ale mam pytanie do Asterki - czy kiedykolwiek miałaś wrażenie, że sen wrócił w złym momencie? Że klucz się otworzył, a ty nie byłaś gotowa na to, co w środku?
@Koperek73 Tak. Raz sen wrócił w pracy, w połowie spotkania. To był fragment bardzo emocjonalny - coś o matce, której już nie ma. Nie byłam gotowa, musiałam się zbierać przez resztę dnia. Ale nawet wtedy miałam to dziwne poczucie, że to nie był przypadkowy moment. Że coś w tym spotkaniu go wywołało, tylko nie wiem co.
Rozumiem to bardzo dobrze. Mnie też trafiał taki powrót w złym miejscu. I właśnie dlatego zaczynam myśleć, że te 'wyzwalacze' nie pytają nas o zgodę - działają niezależnie od tego, czy jesteśmy na to gotowi. Co jest z jednej strony ciekawe, z drugiej trochę niepokojące.
Właśnie to mnie zastanawia od początku wątku - czy można jakoś 'oswoić' te powroty, żeby nie przychodziły w najbardziej nieodpowiednich momentach? Storczyk wspominała o pamiętniku sennym, Norbert o intencjach, ale żadne z tych narzędzi nie wydaje mi się odpowiedzią na problem złego timingu.
@Bogumila A może nie da się tego oswoić i nie chodzi o wyczucie czasu z naszego punktu widzenia? Myślę o tym tak: jeśli wyzwalaczem jest sytuacja, która coś w nas porusza - to właśnie ten moment jest 'dobry' z perspektywy snu, nawet jeśli nam jest niewygodnie. Może dyskomfort jest częścią przekazu.
@Storczyk_00 To brzmi sensownie, ale co z praktyczną stroną? Jak masz się rozpaść emocjonalnie podczas zebrania w pracy, to chyba nie o to chodzi. Może nie da się sterować momentem, ale da się jakoś przygotować na to, że te rzeczy wracają?
@Maurycy Myślę, że pamiętnik senny pośrednio robi właśnie to. Jeśli rano zapisujesz okruch, to nawet jeśli nie wiesz co to jest, masz sygnał, że coś emocjonalnego może wrócić w ciągu dnia. Nie zatrzymasz powrotu, ale możesz być trochę mniej zaskoczona.
W pracy z kamieniami, kiedy ktoś po sesji z czarnym turmalinem albo obsydianem mówi, że 'coś wróciło nie w porę', zwykle pytam: co byłeś wtedy w środku robiący? Często okazuje się, że to nie było 'nie w porę' - tylko że w danym momencie coś się rozluźniło wystarczająco, żeby przepuścić starą warstwę. Kamienie nie powodują powrotu, ale mogą utrzymywać takie rozluźnienie nieco dłużej. Czy ktoś z was próbował mieć przy sobie jakiś kamień świadomie w trakcie dnia po intensywnej nocy?
@Crystaline Próbowałem raz z kamieniem, ale szczerze mówiąc nie wiedziałem co wybrać i wziąłem amfibolo - bo miałem pod ręką. Nie wiem, czy cokolwiek poczułem, bo za dużo myślałem o tym, czy 'działam poprawnie'. Pytanie do ciebie: od czego byś zaczęła, gdybyś miała komuś powiedzieć, co wziąć po trudnej nocy?
@Marceli55 Labradoryt na percepcję i połączenie między warstwami snu a jawą, albo ametyst jeśli chodzi bardziej o ochronę emocjonalną. Ale ważniejsze jest to, żeby nie trzymać go ze świadomością 'czekam na efekt' - raczej jak przypomnienie, że jesteś otwarty. To subtelna różnica, ale spora.
Przepraszam, że się wtrącam bo pewnie nie znam połowy tematów, o których tu mówicie - ale mam banalne pytanie. Czy ktoś próbował po prostu zapisać cały dzień to, co czuje, i potem wieczorem sprawdzić, czy cokolwiek z tego pasuje do snu? Czy to za proste?
@Hilek Nie za proste - właściwie to jest jedna z technik dziennikowania emocji, którą niektórzy łączą z pracą ze snami. Problem jest taki, że dzień ma tyle bodźców, że trudno potem wyodrębnić, co było prawdziwym wyzwalaczem. Ale jeśli zaczyna się od rana z okruchem ze snu i przez dzień zaznacza 'to brzmi znajomo' - to może być coś.
@Hilek To nie jest za proste - i właśnie w tej prostocie tkwi cała siła. Ale wróćmy do sedna, bo mam wrażenie, że trochę odpłynęliśmy od tego, co Asterka opisała na początku. Ona mówiła o czymś bardzo konkretnym: że sen wraca nie dlatego, że go szukasz, tylko dlatego, że coś z zewnątrz go wywołuje. I to jest osobna kwestia niż cały ten wątek o intencjach i kamieniach.
@Halny77 Halny ma rację, że to jest trochę inne pytanie. Ja nie próbowałam tych snów przywołać - one wracały same, w połowie rozmowy, przy zapachu, przy dźwięku. I do tej pory nie mam pewności, czy to ja je gdzieś 'trzymam' poza zasięgiem, czy one gdzieś są składowane niezależnie ode mnie. Czy ktoś w ogóle próbował dojść do tego, co wyzwala te powroty? Nie jak je zatrzymać, tylko jak w ogóle zidentyfikować mechanizm?
Właśnie to pytanie mnie tu przyciągnęło. Mam podobne doświadczenie - kilka dni po śnie zupełnie nic, potem nagle obrazek z radia lub słowo w sklepie i całe sceny wracają. Jak gdyby coś w codzienności było kluczem, który pasuje do zamka, o którym nie wiedziałam, że go noszę. Ale co ty myślisz, Asterka - czy wyzwalacze u ciebie mają jakiś wspólny mianownik? Zmysłowy? Emocjonalny?
@Walaa Zmysłowy chyba częściej. Zapachy szczególnie. Raz wrócił cały sen przez zapach mokrego tynku, którego nawet nie kojarzę ze snem wprost - ale coś w nim siedziało. Emocje raczej potem, już jako echo, nie jako wyzwalacz. Chociaż ten jeden raz przy wspomnieniu matki - tam chyba było odwrotnie.
To co opisujesz z zapachem mokrego tynku brzmi jak klasyczny ślad sensoryczny zakodowany głębiej niż logiczne skojarzenie. Trochę jak z pamięcią traumy - ciało pamięta w innym miejscu niż głowa. I właśnie dlatego nie możemy tych snów 'odtworzyć' na żądanie, bo klucz nie jest pojęciowy, tylko sensoryczny. Ktoś próbował to świadomie eksplorować - na przykład wracać do miejsc albo zapachów, żeby celowo wywoływać fragmenty?
@Frania86 Próbowałem raz, z miejscem. Wróciłem na plac, który pojawił się we śnie, i faktycznie coś drgnęło - nie tyle że sen wrócił kompletny, ale miałem wrażenie, jakby powietrze było znajome w sposób, którego nie umiałem wytłumaczyć. Nie wiem, czy to był powrót snu, czy po prostu mózg szukający wzorców. Trudno to rozróżnić.
@Norbert76 Ale to jest właśnie ta pułapka, o której mówiłam wcześniej. Jak idziesz w jakieś miejsce z myślą 'może ten sen wróci', to jesteś już nakierowany na szukanie. I każde 'znajome powietrze' interpretujesz jako potwierdzenie. Czy to nie jest za bardzo sugestywne, żeby cokolwiek z tego wyciągać?
@Zaneta74 Może masz rację w kwestii metodologii, ale czy to zmienia doświadczenie? Ja nie mówię, że to dowód na cokolwiek - mówię, że coś poczułem. Czy sugestia i prawdziwy powrót snu muszą się wzajemnie wykluczać?
W tym sporze między Zaneta a Norbertem brakuje mi jednego rozróżnienia. Zaneta mówi o błędzie potwierdzenia, co jest słuszne. Norbert mówi o przeżyciu, co też jest realne. Ale jest trzecia rzecz - czy sam fakt, że szukamy tych śladów, nie zmienia czegoś w tym, jak sny konsolidują się następnej nocy? Zapętlenie jest możliwe w dwie strony.
@Heniek59 To znaczy, że szukanie śladów przez dzień może wpłynąć na kolejny sen? W sensie - ta uważność wraca do pętli i tworzy warunek dla następnego śladu?
@Maurycy Tak właśnie myślę. Nie w sensie magicznym koniecznie - po prostu jeśli idziesz spać z aktywnymi pytaniami, sen ma 'materiał', z którym może pracować. I może dlatego intencja przed snem działa - nie jako zaklęcie, tylko jako zostawienie otwartego okna.
Ale to zakłada, że sen 'odpowiada' na nasze dzienne pytania. A co jeśli jest odwrotnie - sen stawia pytania, a my przez cały dzień szukamy odpowiedzi bez świadomości, że to właśnie robimy? I dopiero jakiś wyzwalacz mówi nam: o, to była odpowiedź na tamto. Nie wiem, czy jedno podejście wyklucza drugie.
@Storczyk_00 To akurat bardzo pasuje z tym, jak pracuję z kartami. Czasem ciągnę kartę rano i przez cały dzień nie wiem co znaczy, a potem wieczorem coś się wydarza i myślę: o, to właśnie to. Sen może działać podobnie - stawia coś na stole, a odpowiedź przychodzi z rzeczywistości. I te fragmenty, które wracają, mogą być właśnie tym momentem rozpoznania.
Słucham tego i mam pytanie trochę z boku. Skoro te wyzwalacze są tak przypadkowe - zapach, słowo, miejsce - to jak w ogóle możemy się do nich przygotować? Czy da się w dzienniku sennym jakoś opisać 'stan gotowości' na powrót, a nie tylko sam sen?
@Koperek73 Widziałam propozycję, żeby w dzienniku zapisywać nie tylko sen, ale też nastrój i bodźce sensoryczne przed zaśnięciem - co się czuło, co się słyszało, jaki był zapach w pokoju. Potem jak wyzwalacz wraca w ciągu dnia, można sprawdzić, czy cokolwiek z tego wieczoru do niego pasuje. Nie gwarantuje połączenia, ale daje więcej materiału.