Słucham tej rozmowy i mam taką myśl - czy to nie jest tak, że my wszyscy tutaj zakładamy, że ten głos jest czymś wyjątkowym, a może to po prostu efekt stanu hypnagogicznego? Bo w tej fazie zasypiania mózg produkuje głosy, obrazy, całe zdania, które nie mają źródła. Nie mówię że tak jest, ale czy ktoś to w ogóle rozważał?
@Genio67 Rozważaliśmy to wcześniej w wątku, ale twoje pytanie jest dobre bo wróćmy do tego. Michasia pisała że głos był też w snach głębokich, nie tylko przy zasypianiu. Hipnagogia wyjaśnia te przy granicy snu - ale co z tymi w środku nocy?
@Genio67 Stan hypnagogiczny to jedna z map, nie jedyna. Michasia wspomniała słowa spoza własnego słownika - 'akasha', 'nada' - to jest element, który trudno wyjaśnić samą mechaniką zasypiania. Nie mówię że hipnagogia się nie zdarza, ale nie wszystko co jest głosem wewnętrznym jest hipnagogią. Pytanie do ciebie - czy znasz przypadki, gdzie w hipnagogii pojawia się dokładna, weryfikowalna informacja której wcześniej nie znałeś?
@Lobelka Okej, to mnie przekonuje w przypadku słów spoza słownika. Ale mam jeszcze jedno pytanie - czy nie jest tak, że akasha i nada to po prostu pojęcia, które gdzieś kiedyś Michasia mogła słyszeć, nawet nie wiedząc że je słyszała? Jakiś podcast, film dokumentalny, rozmowa przy okazji? Pamięć działa podprogowo.
@Genio67 Myślałam o tym. Naprawdę. Ale 'nada' - to słowo nie jest popularne nawet w środowiskach ezoterycznych w Polsce. Nie słyszałam go w żadnym kontekście wcześniej, a słyszałam je bardzo wyraźnie, jakby ktoś to powiedział z naciskiem na 'a'. Nie wiem jak to uzasadnić, ale to nie było rozmyte.
To co Genio67 proponuje to kryptomnezja - i to jest uczciwe pytanie. Ale kryptomnezja tłumaczy znane słowo zapomniane i przypomniane. Nie tłumaczy dobrze pary pojęć ze specjalistycznej fonetyki wedyjskiej przychodzących oddzielnie, w snach, w kontekście doświadczenia ze środka czoła. Można to zweryfikować - Michasia, czy przed tymi snami miałaś jakikolwiek kontakt z jogą, z filozofią indyjską, z jakimikolwiek tekstami w tym obszarze?
Jogę ćwiczyłam przez jakiś czas, ale bardzo podstawową, taką fitness-jogę bez filozofii. Nie pamiętam żeby ktokolwiek wymawiał te słowa na zajęciach. Słownik sanskrytu nie leżał wtedy na mojej półce, to jest pewne.
Chcę wrócić do czegoś, co powiedziała Mamunaa o uczuciu po przebudzeniu. Michasia opisywała lekkość - i teraz pytam o coś innego: czy kiedy słyszysz ten głos w nocy, jest przy tym jakiś fizyczny odczuć w okolicy czoła? Mrowienie, ucisk, ciepło? Bo przy aktywacji Ażny to jest dość typowe i chcę wiedzieć czy u Ciebie też to się pojawia.
@Marzenka98 Tak! Właśnie tego nie napisałam bo myślałam że to nieistotne. Jest takie mrowienie między brwiami, bardzo delikatne, jakby ktoś dotknął palcem z bardzo małą siłą. Pojawia się chwilę przed głosem albo równocześnie. Nigdy po.
@Marzenka98 a czy to mrowienie może poczuć też ktoś kto nic specjalnego nie ćwiczy? Mnie się zdarza takie uczucie przy zasypianiu i zawsze myślałam że to po prostu jakieś napięcie mięśni w twarzy
@Wegka Może się zdarzyć bez praktyki - to prawda. Sama fizyczna sensacja nie jest dowodem na aktywację czakry. Ale połączenie: mrowienie tuż przed głosem, głos z przestrzeni między brwiami, treść spoza własnego zasobu słów - to już jest kombinacja, która zasługuje na uwagę. U Michai te trzy rzeczy zbiegają się razem i to jest różnica.
Mrowienie jako poprzedzające sygnał - to jest ciekawe. Bo w tradycji radzieckich badań nad percepcją pozazmysłową z lat 60. i 70. też zbierano raporty o fizycznych odczuciach poprzedzających 'odbiór'. Nie mówię tu o żadnej konkretnej szkole, ale schemat 'sygnał fizyczny poprzedza informację' pojawia się w bardzo różnych tradycjach. Michasia, czy to mrowienie zdarza się też poza snem, na jawie?
@Bard85 Rzadko, ale tak. Raz podczas medytacji, raz kompletnie bez powodu kiedy stałam przy oknie i patrzyłam na deszcz. Wtedy nie usłyszałam żadnego głosu, tylko ta lekkość którą opisywałam po snach.
To co Michasia opisuje przy oknie - stan receptywny bez konkretnego komunikatu - to mi przypomina coś z praktyki medytacji z otwartą uwagą. Czasem czakra jest aktywna ale 'nie ma przekazu do nadania'. Jak antena, która jest włączona ale cisza na częstotliwości. Czy to mrowienie przy oknie trwało długo?
@Cecylka99 Może minutę, może trochę dłużej. Nie liczyłam. Potem samo przeszło. Byłam wtedy w bardzo spokojnym stanie, nic mnie nie niepokoiło.
Przepraszam że wchodzę z innej strony, ale chcę się upewnić że rozumiem - czy to znaczy że ten głos z czoła można mieć też na jawie, nie tylko we śnie? Bo jak tak, to co różni sen od czuwania w tym kontekście?
@Promyczka53 To jest bardzo dobre pytanie i nie jest wcale proste. W tradycjach jogicznych sen jest stanem kiedy filtr ego jest słabszy - jest mniej szumu. Na jawie głos musiałby przebić się przez myśli, plany, komentarze, analizy. We śnie ta warstwa jest cieńsza, więc łatwiej o odbiór. Ale to nie znaczy że jawa jest niemożliwa - Michasia to właśnie pokazuje.
Chcę się tu odnieść do praktyki sennej, bo chyba warto zapytać Michasia o konkrety - czy prowadzisz dziennik snów? I czy zapisujesz też te stany przy budzeniu? Bo to co teraz opisujesz - mrowienie, lekkość, głos - to jest materiał który przy regularnym zapisie zacznie pokazywać wzorzec. Bez zapisu to się rozmywa i trudno porownywać kolejne doświadczenia.
@Mamunaa Zaczęłam prowadzić coś w rodzaju dziennika po tym jak napisałam na forum. Wcześniej tylko zapamiętywałam to co chciałam zapamiętać, nie systematycznie. Teraz piszę od razu jak się budzę, nawet jeśli to trzy słowa i uczucie. Ale mam za mało wpisów żeby widzieć jakiś wzorzec.
Trzy słowa i uczucie to w zupełności wystarczający start. W praktykach rytualnych z tradycji zachodnioezoterycznych zalecano właśnie to - nie narracja, tylko słowa kluczowe i emocja. Narracja przychodzi potem kiedy jest więcej materiału. Michasia, czy w tych słowach kluczowych pojawiają się jakieś kierunki przestrzenne? Góra, dół, środek, głęboko? To może powiedzieć coś o tym skąd pochodzi ten głos.
@Alchemik60 Och, o kierunkach przestrzennych to nigdy bym nie pomyślała. Ja w ogóle nie pamiętam snów jako czegoś co ma kierunek, ale teraz zacznę zwracać uwagę. Michasia, a Ty masz jakieś poczucie kierunku przy tym głosie?
@Stokroteczka Teraz jak pytasz - tak, zawsze jest wrażenie że głos jest poziomy, nie schodzi z góry ani nie idzie z dołu. Jakby był na tym samym poziomie co ja, może lekko z przodu. Nigdy z tyłu. To jest dziwne że tego wcześniej nie nazwałam.
Poziomo i z przodu - to jest bardzo zgodne z tym co tradycja opisuje jako percepcję Ażny. Trzecie oko nie jest anatomicznie skierowane w górę jak Sahasrara, jest skierowane do przodu. Odbiór który przychodzi 'poziomo z przodu' jest więc bardzo charakterystyczny właśnie dla tej czakry, a nie dla innych. Michasia, czy możesz powiedzieć - ten głos jest raczej bliski, jak przy twarzy, czy daleki, jakby z odległości?
To co Marzenka98 napisała o kierunku poziomym i o Ażnie skierowanej do przodu - chcę to rozwinąć, bo mam pytanie do Michasia. Czy kiedy ten głos przychodzi z przodu, masz poczucie że jest blisko, metr od twarzy, czy może dalej? Pytam bo w opisach percepcji przez trzecie oko często pojawia się to rozróżnienie - odbieranie bliskie to jedno, a jakiś odbiór z dystansu to coś innego.
@Bard85 To rozróżnienie które wprowadzasz jest mi znane z opisów klairaudience w tradycji teozoficznej. Słyszenie bliskie wiązano z przekazem od własnej Wyższej Jaźni, słyszenie z dystansu - z bytami zewnętrznymi. Ale Michasia mówi o głosie z przestrzeni między brwiami, nie z zewnątrz pokoju. Więc może to w ogóle jest osobna kategoria - nie percepcja zewnętrzna, tylko coś co rodzi się wewnątrz Ażny?
@Lobelka Właśnie o to mi chodziło kiedy wcześniej pisałam o kierunku odbiorczym. Ażna nie jest tylko odbiornikiem sygnałów z zewnątrz - w wielu tradycjach jest też miejscem gdzie własna intuicja i wyższa świadomość mają swój głos. To mogłoby tłumaczyć czemu Michasia ma poczucie że głos jest jej znajomy mimo nieznanej treści. Czy możesz to rozwinąć w kontekście Wyższej Jaźni, Lobelka?
@Marzenka98 Mogę, ale najpierw chcę zapytać Michasia o coś konkretnego - czy ten głos kiedykolwiek mówił coś o Tobie samej? Nie abstrakcyjne słowa, nie filozoficzne pojęcia, ale coś personalnego, związanego z Twoją sytuacją?
@Lobelka Tak, był jeden raz. Nie pamiętam dokładnie słów, ale było to coś związanego z decyzją którą wtedy odwlekałam. Nie podpowiedź co zrobić, raczej pytanie - dlaczego jeszcze nie podjęłaś tej decyzji. Długo o tym nie pisałam bo wydawało mi się że to zbyt osobiste i może zbyt prozaiczne w porównaniu z sanskryckimi słowami.
Nigdy o tym nie myślałam w kategorii odległości. Teraz jak próbuję to cofnąć w pamięci... wydaje mi się że blisko. Nie jak głos dochodzący z drugiego końca pokoju, ale bardziej jak szept w odległości wyciągniętej ręki. Choć nie wiem czy to nie jest retrospektywna interpretacja.
To że ten głos zadał Ci pytanie zamiast dać odpowiedź - to jest bardzo charakterystyczne. W pracy z Wyższą Jaźnią rzadko kiedy dostajesz gotowe rozwiązania. Częściej dostajesz pytania, które Cię otwierają. Tarot działa podobnie zresztą - dobra karta nie mówi co zrobić, otwiera przestrzeń na zobaczenie czegoś inaczej.
@Cecylka99 A czy jeśli ten głos zadaje pytanie, to skąd wiadomo że to Wyższa Jaźń a nie po prostu własna głowa która też potrafi zadawać pytania? Szczerze pytam bo sama nie umiem tego odróżnić.
@Wegka Uczciwe pytanie. Jedna z rzeczy które się bierze pod uwagę to ton - czy głos ma ten sam komentarz co wewnętrzny krytyk, czy jest spokojniejszy i bardziej neutralny. Ale to nie jest żadna pewna metoda diagnostyczna, raczej wskazówka. A co Ty czujesz przy swoim głosie, Michasia - czy jego ton jest inny niż Twoje codzienne myśli?
Tak, właśnie to. Jest inaczej - spokojniejszy. Moje myśli potrafią być dość głośne i chaotyczne, a ten głos zawsze jest wolniejszy i jakby bardziej skupiony. Nigdy nie przyszło mi do głowy że to może być ważna różnica.
To mnie zastanawia - spokoniejszy i skupiony. Przy rytuałach przyzywania mamy podobny schemat: własny wewnętrzny komentarz gada cały czas, ale kiedy coś 'odpowiada' to jest wyraźnie inne jakościowo. Michasia, czy ten spokojniejszy ton jest też inaczej brzmiący - wyższy, głębszy, albo po prostu inny barwą?
@Mamunaa Trudno mi powiedzieć czy to barwa głosu czy może rytm. Jest wolniejszy na pewno. Barwą... nie umiem tego opisać, bo nie mam pewności czy w snach w ogóle słyszę tak jak w rzeczywistości. To jest trochę jak próba zapamiętania koloru ze snu - wiem że był, ale czy to był dokładnie ten odcień?
Czytam to i myślę sobie - skoro Michasia twierdzi że głos ma inne tempo i spokój niż jej normalne myśli, to może naprawdę jest jakiś sens w tym rozróżnieniu. Ale mam jedno banalne pytanie: czy ktokolwiek z Was, kto też miał takie doświadczenie, próbował do tego głosu mówić coś z powrotem? I co się stało?
@Promyczka53 To wcale nie jest banalne pytanie. W tradycji hermetycznej dialog z głosem wewnętrznym był techniką celową - nie bierny odbiór, ale dwustronny kontakt. Pytanie jest czy Michasia czuła kiedykolwiek że może odpowiedzieć, czy głos zawsze był jednostronny.
@Alchemik60 Raz próbowałam. Wiedziałam że śnię i zadałam pytanie w stronę tego skąd głos przychodził. Nie dostałam odpowiedzi słownej, ale sen zmienił się - krajobraz który był ciemny stał się jaśniejszy. Nie wiem czy to jest odpowiedź czy przypadek.
Zmiana krajobrazu po zadaniu pytania - to jest opis który pojawia się w relacjach z lucid dreaming'u kiedy śniący wchodzi w intencjonalny kontakt z elementem snu. To nie musi być 'przypadek' w sensie losowym. Senna rzeczywistość może odpowiadać obrazem zamiast słowem. Marzenka98, czy z perspektywy Ażny taka wizualna odpowiedź ma sens energetycznie?
@Bard85 Jak najbardziej. Ażna nie jest tylko czakrą 'słuchową' - jest powiązana z widzeniem wewnętrznym, z klairvoyance. Jeśli głos jest formą odbioru przez tę czakrę, odpowiedź może przyjść innym kanałem tej samej czakry - obrazem, jasnym czy ciemnym polem. Zmiana z ciemności w jasność to bardzo klasyczny symbol otwarcia lub potwierdzenia.
Ta zmiana krajobrazu na jaśniejszy po zadaniu pytania... to jest chyba najpiękniejsza rzecz jaką przeczytałam w tym wątku. Michasia, czy po tym jak krajobraz się rozjaśnił, czułaś że chciałabyś zapytać coś jeszcze, czy jakoś skończyłaś ten sen?
@Stokroteczka Obudziłam się chwilę potem, nie z własnej woli. Była ta zwykła lekkość po przebudzeniu, którą opisywałam wcześniej. Żałowałam trochę że sen się skończył właśnie wtedy, bo miałam poczucie że coś się dopiero zaczynało.
To urwanie w połowie - właśnie wtedy kiedy coś się zaczyna - znam to dobrze z własnej praktyki. Ciało decyduje że dość, nawet jeśli świadomość chciałaby zostać. W bioenergoterapii powiedziałabym że system energetyczny ma swoje limity sesji i sam je wyznacza. Pytanie do Michasia jest inne: czy od tego razu w którym krajobraz się rozjaśnił, coś się zmieniło w tym jak te nocne głosy przychodzą? Częściej, rzadziej, inaczej?
To urwanie w połowie sesji kiedy coś się dopiero otwierało - system energetyczny wyznacza swoje limity i Michasia tego doświadczyła bardzo dosłownie. Ale mam pytanie do niej: czy po tamtym śnie, już na jawie, miałaś jakieś przeczucie że kontakt jest nadal dostępny, tylko w innej formie? Czy poczucie urwania było ostateczne?
@Ludwinia53 Nie było ostateczne. Właśnie to jest dziwne - że nie czułam zamknięcia. Raczej takie wrażenie że sprawa jest na pauzie, nie zakończona. Jak odkładasz książkę w połowie rozdziału, a nie odkładasz dlatego że nie chcesz czytać dalej.
Ta metafora z książką na pauzie jest dla mnie ważna. Czy ten głos wracał potem w kolejnych snach? Albo czy miałaś wrażenie że tamten rozjaśniony krajobraz był gdzieś 'zapamiętany' przez kolejne noce?
@Bard85 Nie wróciło dokładnie to samo miejsce. Ale przez kilka kolejnych nocy miałam sny bez tego głosu, a jednak z podobnym nastrojem. Jakby coś zostało w tle. Nie wiem jak to inaczej opisać.
@Bard85 To co opisujesz jako 'nastrój który zostaje' ma swoją nazwę w pracy z czakrami - rezydualna aktywacja. Gdy ajna jest pobudzona, nie wraca od razu do stanu wyjściowego. Michasia, czy ten utrzymujący się nastrój był spokojny, czy raczej czułaś lekkie napięcie między brwiami po przebudzeniu?
@Marzenka98 Spokój raczej. To napięcie które opisywałam wcześniej - tego fizycznego rodzaju - nie pojawiło się po tamtej nocy przez jakiś czas. Jakby coś zostało rozładowane albo... nie wiem, ustabilizowane może.
Czekajcie, bo mam pytanie które może być głupie - jeśli po tym śnie z pytaniem i jasnym krajobrazem napięcie między brwiami ustąpiło, to czy to znaczy że ta rozmowa z głosem coś 'zrobiła'? Że miała jakiś efekt na poziomie fizycznym?
@Wegka To nie jest głupie pytanie. W pracy z energią dość często ciało daje sygnały że coś się zmieniło - właśnie przez ustąpienie napięcia, nie przez jego pojawienie się. To może znaczyć że kontakt który nawiązała był autentyczny i kompletny na swój sposób, mimo urwania snu.
Mnie zastanawia jeszcze jedna rzecz - Michasia mówiła że głos nigdy nie był nieprzyjemny, zawsze neutralny albo spokojny. Ale to pytanie o decyzję którą odwlekała... czy to nie mogło być jednak coś co wywołało jakiś dyskomfort emocjonalny, nawet jeśli głos był spokojny? Bo czasem sama treść potrafi być trudna niezależnie od tonu.
@Mamunaa Tak, treść była trudna. Właśnie dlatego długo o tym nie pisałam. Ale dziwne jest to że nawet z trudną treścią głos nie był oskarżycielski. Jakby ktoś zapytał 'dlaczego jeszcze nie podjęłaś tej decyzji' bez żadnego wyrzutu w środku. W zwykłych myślach kiedy o tym samym myślę, jest więcej nacisku.
To rozróżnienie między treścią trudną a tonem bez wyrzutu jest bardzo istotne. W piśmiennictwie mistycznym - Hildegarda z Bingen, późniejsi mistycy chrześcijańscy - głos wewnętrzny który pochodzi z wyższego źródła bywa właśnie taki: może mówić rzeczy trudne, ale nie karze. Michasia, czy po tamtym pytaniu ze snu podjęłaś w końcu tę decyzję?
@Lobelka Tak, ale nie zaraz po śnie. Po kilku tygodniach. Nie wiem czy sen miał z tym związek bezpośredni - raczej nie potrafiłam potem ignorować pytania tak łatwo jak wcześniej.
To jest niesamowite - że pytanie ze snu zostało z Tobą na tyle mocno żeby zmienić coś w rzeczywistości. Czy żałujesz tej decyzji? Pytam bo jeśli głos był jakimś dobrym drogowskazem, to może decyzja wyszła na dobre?
@Stokroteczka Nie żałuję. Ale nie chcę też za dużo wyciągać z tego co może być zbiegiem okoliczności. Po prostu - pytanie zadane przez głos okazało się słuszne. Czy to głos to wyznaczył, czy sama w końcu do tego dojrzałam, nie wiem.
Ten sceptycyzm Michasi wobec własnych doświadczeń jest zdrowy, ale też warto popatrzeć na to przez inny pryzmat. Hermetyczne zasady nie zakładają że zewnętrzne i wewnętrzne są rozdzielne. Głos z ajny mógł być jednocześnie Twoim własnym głębszym przekonaniem i czymś więcej. Nie musisz wybierać jednego wyjaśnienia.
A czy nie jest tak że my wszyscy chcemy żeby to było coś więcej niż przypadek, bo tak jest ciekawiej? Pytam serio - bo może ten głos jest po prostu własną intuicją która przebija się tylko w snach, kiedy umysł jest spokojniejszy?
@Genio67 To bardzo uczciwe pytanie i nie mam na nie gotowej odpowiedzi. Ale zauważ że 'tylko własna intuicja' to nie jest małe 'tylko'. Jeśli w ciągu dnia nie potrafimy dosłyszeć własnej mądrości, a we śnie możemy - to wartość tego doświadczenia jest realna niezależnie od tego jak je nazwiemy.
@Genio67 Sama się o to pytam od początku tego wątku. Ale co mnie zatrzymuje przed takim prostym wyjaśnieniem - to to że Michasia mówi że ten głos brzmi inaczej niż jej normalne myśli. Swoje myśli przecież znamy. Jakbyś słyszał coś nowym tonem, to chyba byś też zauważył że to nie ty?