Siedziałam ostatnio nad rozkładem i wyciągnęłam Hagalaz, Naudhiz i Isa w jednym rzucie. Trzy runy z rzędu, które mówią o zatrzymaniu, przymusie i destrukcji. I zaczęłam się zastanawiać - bo to nie pierwszy raz, kiedy runy pokazują mi coś złego, ale ja i tak nic z tym nie robię. Czy to znaczy, że one po prostu opisują to, co jest? Czy może jednak jest w tym jakieś wezwanie do działania? Bo jeśli widzę Thurisaz i wiem, że coś niebezpiecznego się zbliża, to czy runa mnie ostrzega, żebym działała - czy tylko mówi: tak będzie, bez wyjścia? To mnie męczy od jakiegoś czasu i ciekawa jestem, co wy na ten temat myślicie.
To jest jedno z najważniejszych pytań, jakie można zadać przy pracy z runami, szczerze mówiąc. Bo jest duże nieporozumienie - wiele osób traktuje odczyt runiczny jak wyrok, a to nie jest właściwe podejście, przynajmniej nie wobec całej tradycji. Historycznie runy były związane zarówno z opisem losu, jak i z jego kształtowaniem - stąd galdr, stąd praktyki bindruniczne. Samo słowo 'run' ma w językach germańskich konotacje tajemnicy, ale też szeptu - czegoś, co się mówi po cichu, żeby zmienić bieg rzeczy. Więc ta bierność, o której piszesz, to według mnie błąd interpretacyjny, nie odpowiedź na to, czym runy są.
@Magicystka ale poczekaj, bo to co mówisz o kształtowaniu losu - to chyba bardziej dotyczy aktywnych praktyk runicznych, nie wróżby? Bo jak ktoś robi zwykły rzut, to co innego niż ktoś, kto np. rzeźbi runę na przedmiocie z intencją. Mnie interesuje właśnie ta granica. Czy odczyt runiczny sam w sobie może być czymś więcej niż tylko lustrą? Pytam szczerze, bo w tarota wierzę, że karta może dać impuls do działania, ale nie jestem pewna, czy z runami działa to tak samo.
@Eugenka właśnie o to mi chodzi! Bo jak patrzę na kartę tarota, to czuję, że ona mi pokazuje energię, którą mogę albo przyjąć, albo przepracować. A przy runach mam czasem wrażenie, że one są bardziej... kategoryczne? Jakby mówiły: tak jest, koniec. Ale może to kwestia tego, jak je interpretuję, a nie tego, czym są naprawdę.
Znam to co opisujesz, Tarninka. Sama runa nie jest kategoryczna - to my często jesteśmy kategoryczni w odczytaniu. Hagalaz na przykład może oznaczać destrukcję, ale też oczyszczenie przez burzę. Thurisaz to nie tylko zagrożenie, to też potencjalna siła ochronna jeśli wiesz jak ją skierować. Pytanie brzmi: w jakim układzie ciągniesz te runy? Czy dajesz sobie pozycję, która pyta 'co mogę zrobić' - czy tylko 'co jest'?
@Rasphul a to znaczy, że układy runiczne działają podobnie jak układy w tarocie, gdzie jedna pozycja to wyzwanie, a inna to rada? Nie wiedziałam, że z runami też tak można. Myślałam, że po prostu się rzuca i odczytuje każdą z osobna.
@Pelagijka97 tak, jak najbardziej. Możesz używać prostych układów: jedna runa to sytuacja, druga to ukryta przyczyna, trzecia to możliwe działanie. I wtedy trzecia runa staje się właśnie tym - wskazówką, nie tylko opisem. Ale to wymaga świadomego zapytania przed rzutem. Intencja przed odczytem ma znaczenie.
Ja to rozumiem trochę inaczej, powiem wam ze swojego doświadczenia. Miałem okres, kiedy regularnie wyciągałem Isa i Nauthiz jedną za drugą, przez kilka tygodni z rzędu. I zamiast coś zmienić, mówiłem sobie: no tak, los, zatrzymanie, trudności. A potem znajomy mi powiedział: słuchaj, może to nie jest opis, może to sygnał, żebyś przestał czekać. I to mnie ruszyło. Nie wiem, czy runy mnie 'ostrzegły' w sensie magicznym, ale sam fakt, że coraz głębiej wchodziłem w odczyt, zmusił mnie do refleksji. Może to jest właśnie ta funkcja ostrzegawcza?
@Pyromanta i to jest ciekawe, co mówisz, bo mnie też zastanawia - czy ta refleksja pochodzi od runy jako takiej, czy od naszej własnej psychiki, która chce nam coś powiedzieć, a runa tylko daje jej pretekst? Bo może my sami już wiemy, że coś jest nie tak, tylko potrzebujemy zewnętrznego bodźca, żeby to przyznać?
To jest pytanie, które pojawia się w każdej tradycji wróżebnej i nie sądzę, żeby miało jedną odpowiedź. Ale chcę wrócić do tematu wątku, bo zaczyna nam odpływać w stronę psychologii, co też jest wartościowe, ale. Tytuł mówi o bierności wobec zła. I to jest mocniejsze słowo niż 'trudności'. Czy masz na myśli konkretnie sytuacje, w których runa pokazuje coś etycznie złego - krzywdę, zagrożenie ze strony innej osoby - i pytasz, czy runa może nas wtedy wezwać do interwencji? Bo to jest inne pytanie niż to o los w ogóle.
Właśnie to mnie zainteresowało w tym wątku. Sama nie pracuję z runami, ale czytam i chciałam zapytać - co to znaczy w praktyce, że runa 'wzywa do działania'? Czy chodzi o to, że np. po wyciągnięciu Thurisaz powinnaś kogoś ostrzec, powiedzieć mu coś, czy zrobić jakiś rytuał ochronny? Bo z zewnątrz nie jestem pewna, jak to wygląda.
@Izoldka75 dobre pytanie, bo sama nie wiem jeszcze, jak to powinno wyglądać. Chyba właśnie dlatego zadałam ten wątek. Mam poczucie, że runy mnie ostrzegają, ale nie wiem, co z tą ostrzeżeniem zrobić - czy to znaczy, że mam porozmawiać z daną osobą, czy może wzmocnić własną ochronę energetyczną, czy może coś innego?
No właśnie! Mnie też to frustruje, jak czytam o runach - wszystko jest takie 'to zależy', 'może tak, może nie', a jak chcesz konkretów, to cisza. Jeśli runa ostrzega, to powinna dać jakąś konkretną wskazówkę, co robić, nie? Po co w ogóle wróżyć, jak potem i tak nie wiadomo co zrobić z tym, co się dostało?
@Bibianna rozumiem frustrację, ale to trochę jak oczekiwanie, że terapeuta powie ci dokładnie co masz zrobić ze swoim życiem. Symbolika, czy to runiezna, czy tarotowa, pracuje z warstwą, gdzie nie ma gotowych instrukcji. Runa może ci powiedzieć 'uważaj na siłę, która niszczy' - ale co z tym zrobisz, to już twoja robota. To nie jest wada, to jest po prostu zasada działania tych systemów.
Ale to jest trochę bez sensu, nie? Idę do lekarza, on mówi mi: coś jest nie tak, ale nie wiem co i nie wiem jak leczyć - to co mi z takiej wizyty? Runy chyba powinny być bardziej precyzyjne jeśli mają cokolwiek znaczyć. Albo są systemem, który działa, albo nie.
@Prokop analogia z lekarzem kuleje, bo lekarz pracuje z fizyczną rzeczywistością, a runy z symboliczną. To są zupełnie inne poziomy. Pytanie nie brzmi 'czy działają' - tylko 'jak działają i czego od nich oczekujesz'. Jeśli wchodzisz w to z nastawieniem zero-jedynkowym, to runy cię rozczarują, bo nie są po to.
@Rasphul dobra, przyjmuję. Ale nadal mam pytanie - jeśli ktoś dostaje sygnał, że ktoś bliski jest w niebezpieczeństwie, i to wynika z odczytu, to co wtedy? Czeka na kolejny odczyt?
@Prokop to jest bardzo konkretne pytanie i dobrze, że je zadajesz. Jeśli odczyt sugeruje zagrożenie - nie tylko metaforyczne, ale rzeczywiście dotyczące czyjejś sytuacji - to pierwsza odpowiedź powinna być całkowicie przyziemna: porozmawiaj z tą osobą normalnie, bez wywoływania alarmu. Runa jest sygnałem do uważności, nie do paniki. Problem z biernością, o której mówi Tarninka, polega moim zdaniem na tym, że ludzie biorą ostrzeżenie i... chowają je do szuflady. A to nie chodzi o czekanie, tylko o działanie na tym poziomie, na którym możesz zadziałać.
przepraszam za wjechanie, ale mam pytanie. Czy jest jakas runa ktora konkretnie mowi ze trzeba sie 'obudzic' i dzialac? bo czytalam ze Sowulo albo Tiwaz moga byc takie... mobilizujace? czy dobrze rozumiem?
@Gabrysia98 Sowulo i Tiwaz to dobre skojarzenia, serio. Sowulo to runa słońca, klarowności, przezwyciężenia - jak się pojawia po ciemnych runach, to często mówi: masz wyjście, widzisz je. Tiwaz to z kolei runa Tyra, boga poświęcenia i sprawiedliwości - i tak, ona może być wezwaniem do działania właśnie w kontekście etycznym, nie tylko osobistym. Ale czy to znaczy, że ona konkretnie mówi 'wstań i zrób coś' - to zależy od całego układu.
Słuchajcie, weszłam tu przypadkowo, bo szukałam czegoś o kamykach i biżuterii, i teraz czytam tę dyskusję i zastanawiam się - a co z przedmiotami? Znaczy, mam naszyjnik, który dostałam od mamy, i czasem jak go zakładam to czuję się jakoś inaczej. To może mieć coś wspólnego z tymi runami? Czy runa wyryta na biżuterii coś zmienia?
Basieńka, to nie jest przypadkowe pytanie, bo właściwie dotknęłaś czegoś, co może łączyć się z tematem wątku. Runa na przedmiocie, albo sam przedmiot z ładunkiem emocjonalnym - to może działać jak rodzaj ostrzeżenia albo potwierdzenia. Tylko mam pytanie do was - czy ktoś z was pracował z runą wyrytą na biżuterii? Bo to trochę inna sprawa niż rzucanie runami w woreczku.
No właśnie to chciałam zapytać, bo sama nie wiem czy to 'energia' w jakimś duchowym sensie, czy po prostu sentyment do mamy i dlatego tak czuję. Ale słyszałam gdzieś, że srebro inaczej przewodzi tę energię niż złoto, czy to prawda? Przepraszam jak to banalne pytanie na tym wątku.
@Basienka67 to nie jest banalne pytanie, ale zanim ktoś ci powie, że srebro 'przewodzi inaczej niż złoto', zapytałbym - skąd taka osoba to wie i jak to sprawdziła? To jeden z tych tematów, gdzie bardzo łatwo powtarzać coś, co brzmi mądrze, a co nie ma żadnego oparcia nawet w tradycji. W tradycji nordyckiej metal miał znaczenie przy runach rytych, owszem, ale chodziło głównie o intencję i kontekst, nie o właściwości fizyczne stopu.
@Rasphul no ale jak intencja, to przecież każdy może sobie wmówić co chce i powiedzieć, że działa. To jest właśnie to, co mnie drażni - jak można cokolwiek zweryfikować w tej dziedzinie?
@Prokop wróćmy na chwilę do tego, bo to ważne. Weryfikacja w praktykach symbolicznych wygląda inaczej niż w laboratorium, ale to nie znaczy, że jej nie ma. Pytasz, jak odróżnić prawdziwy sygnał od własnej projekcji - i to akurat jest pytanie, które powinien zadawać każdy, kto pracuje z runami. Zwłaszcza gdy chodzi o ostrzeżenia. Bo jeśli ktoś 'widzi zagrożenie' w każdym odczycie, to może problem leży gdzie indziej.
To jak w takim razie ma wyglądać ta weryfikacja? Bo Magicystka mówi, że istnieje, ale nie powiedziała jak. Serio pytam, bo chcę to zrozumieć, nie czepiać się.
@Bibianna jedną z metod jest prowadzenie dziennika odczytów. Zapisujesz co wyciągnęłaś, w jakim kontekście, co poczułaś - i po czasie wracasz. Wzorce, które się powtarzają, i które faktycznie pokrywają się z tym co potem nastąpiło, to jest twoja baza. To nie jest naukowy dowód, ale jest to coś więcej niż ślepa wiara.
a ja mam pytanie bo troche gubie watek - jesli mam rune na naszyjniku np. Algiz, to ona 'dziala' caly czas jak go niosze czy tylko jak o niej mysle? bo to by bylo wazne dla tego co pyta Basienka chyba?
Gabrysia, to jest dobra myśl, bo Algiz to akurat runa ochrony i ta na biżuterii ma trochę sens właśnie z tej perspektywy. Ale mam wrażenie, że nie ma jednej odpowiedzi na to, czy 'działa cały czas' - to zależy od tego, jak rozumiesz samą pracę z runą. Czy to symbol, który aktywujesz intencją, czy coś, co ma własne życie niezależnie od ciebie?
No właśnie! Mój naszyjnik nie ma żadnej runy, to po prostu wisiorek w kształcie serca po mamie. Ale czuję go różnie w różne dni. Czy to może znaczyć, że wchłonął coś z jej energii? To brzmi dziwnie jak to piszę, ale inaczej nie umiem tego opisać.
@Basienka67 przedmioty mogą przechowywać skojarzenia emocjonalne i jeśli przez to rozumiesz 'energię', to w pewnym sensie tak. Ale zanim ktoś powie ci, że masz 'wyczyścić' taki przedmiot, albo go 'naładować' - zapytaj siebie, czy chcesz zachować to połączenie z mamą, czy chcesz z nim pracować inaczej. Bo przy takich przedmiotach pochopne rytuały oczyszczające mogą zabrać właśnie to, czego szukasz.
@Malinowa a można w ogóle sprawdzić, co jest 'w' przedmiocie, nie robiąc nic radykalnego? Pytam, bo mam podobną sytuację z pierścionkiem i nie chcę nic zepsuć, a chciałabym wiedzieć, z czym mam do czynienia.
@Izoldka75 najprostsze co możesz zrobić to po prostu trzymać ten przedmiot w ciszy, bez żadnych oczekiwań, i obserwować, co się pojawia - myśli, obrazy, fizyczne odczucia. Nie analizuj od razu. Powtórz kilka razy w różnych warunkach. Jeśli pojawiają się spójne wrażenia, to masz już coś do pracy. Jeśli za każdym razem coś innego - to prawdopodobnie twój aktualny nastrój, nie sam przedmiot.
Ciekawi mnie, jak to się ma do tematu tego wątku, bo zaczęliśmy od pytania o bierność wobec zła. I teraz mam myśl - jeśli masz przedmiot, który regularnie daje ci nieprzyjemne odczucia, i ignorujesz to, to czy to nie jest właśnie ta bierność, o której mówi Tarninka? Tzn. sygnał istnieje, tylko przychodzi nie przez rzucone runy, ale przez coś, co nosisz na sobie.
@Pyromanta to jest naprawdę ciekawe ujęcie. Bo wychodzi na to, że pytanie o bierność wobec zła nie dotyczy tylko formalnych odczytów runicznych, ale w ogóle tej całej warstwy, gdzie odbieramy sygnały i albo na nie reagujemy, albo nie. Runa w woreczku, runa na biżuterii, odczucie przy przedmiocie - to może być ten sam mechanizm ostrzeżenia.
@Pyromanta ale jak odróżnić, że to sygnał ostrzegawczy od przedmiotu, a nie np. to, że po prostu mamy gorszy dzień i wszystko nas drażni? Pytam serio, bo jak zaczynam wchodzić w te tematy to czuję, że mogę zacząć interpretować każde złe samopoczucie jako znak.
@Pelagijka97 i dobrze, że to pytasz, bo to jest jeden z ważniejszych problemów tej praktyki. Pułapka polega na tym, że jak zaczniemy szukać znaków wszędzie, to je znajdziemy - bo umysł jest w tym świetny. Dlatego właśnie Eugenka wspominała o dzienniku. Jedna obserwacja to za mało. Wzorzec powtarzający się w podobnych warunkach - to już jest coś, z czym można pracować.
Czytam tę dyskusję od dłuższego czasu i chcę powiedzieć, że naprawdę dużo mi to dało, szczególnie ta część o dzienniku. Ale mam pytanie do całej grupy - czy wystarczy zwykły notatnik do zapisywania odczytów, czy powinnam jakoś specjalnie go przygotować? Słyszałam o księgach cieni, ale nie wiem, czy to potrzebne przy runach.
@Kupala_D zupełnie zwykły notatnik wystarczy. Cała magia dziennika polega na systematyczności i szczerości, a nie na rodzaju papieru. Księga cieni to już coś innego - to tradycja wiccańska, trochę inna niż praca z runami. Możesz mieć osobny zeszyt na runy i nie musisz go nazywać niczym specjalnym.
Wracając do tego, co mówiła Magicystka kilka postów wyżej - że ostrzeżenie runiczne powinno najpierw prowadzić do normalnego, przyziemnego działania. Czy to nie trochę zaprzecza sensowi wróżenia? Bo jeśli i tak mam zadzwonić do kogoś bliskiego i zapytać, co u niego, to po co mi runy? Czy nie robię tego instynktownie, bez żadnych odczytów?
@Strzaska.ka a to jest właśnie pytanie, które mnie nurtuje od początku tego wątku. Bo jeśli runy mówią: 'sprawdź relację', a ty sprawdzasz przez normalną rozmowę, to czy runy były potrzebne? Myślę, że tak, bo bez tego sygnału może byś tej rozmowy nie zainicjowała. Ale rozumiem twój opór.
@Tarninka no właśnie o to mi chodziło. Jakbym i tak zadzwoniła, to po co cały rytuał? Chyba że chodzi o to, żeby zwrócić uwagę na coś, co i tak wiesz, ale ignorujesz?
@Strzaska.ka i to jest chyba najuczciwsza funkcja, jaką można przypisać wróżeniu w ogóle. Nie przepowiadanie przyszłości, tylko zmuszenie się do zatrzymania i zadania pytania, którego normalnie byś unikała. Runa jako pretekst do refleksji, nie jako wyrocznia.
@Rasphul dobra, ale to brzmi jakbyś mówił, że runy to taki drogi sposób na to, żeby usiąść i pomyśleć. Nie możesz po prostu usiąść i pomyśleć?
@Prokop możesz. Ale większość ludzi tego nie robi. I to nie jest żart ani zaczepka, tylko obserwacja. Rytuał - jakikolwiek - tworzy ramę, która sprawia, że faktycznie siadasz i faktycznie myślisz, zamiast odkładać to na później. Czy to jest 'drogi sposób'? Zależy co droższe, pięć minut z runą czy dwa lata ignorowania problemu.
Ale wróćmy do tego, co powiedziała Strzaska - bo mnie to bardziej interesuje niż filozofia. Mówisz, że runa może ostrzec. To jak konkretnie wygląda takie ostrzeżenie? Bo ja sobie wyobrażam, że coś cię 'trafia' w środku, ale może to jest zupełnie inaczej?
@Bibianna u mnie wygląda to różnie. Czasem runa po prostu nie pasuje do niczego i dopiero po kilku dniach widzę, do czego pasowała. Czasem jest fizyczne odczucie przy trzymaniu - coś jak napięcie w rękach. Ale żeby nie brzmieć tu zbyt mistycznie, powiem szczerze: nie zawsze wiem, czy to ostrzeżenie, czy projekcja.
Właśnie ta kwestia z projekcją mnie blokuje. Jak czytam o tym, że coś 'czujesz w rękach' albo 'coś cię trafia', to zaczynam się zastanawiać, czy ja w ogóle cokolwiek czuję, czy tylko chcę czuć. Jak wy na początku odróżniałyście jedno od drugiego?
@Pelagijka97 ja tez mam ten problem i szczerze to nie wiem czy go rozwiazalam haha. ale zaczełam pisac w notatniku nie to co czuje, ale to co mi sie pojawia w glowie jak trzymam rune. i potem patrze czy to ma sens za tydzien. moze to nie naukowe ale cos daje
@Pelagijka97 powiem ci, że to rozróżnienie jest trudniejsze niż się wydaje i każdy, kto mówi, że ma na to gotowy przepis, upraszcza. Ale jedno ćwiczenie, które naprawdę pomaga: zauważ, czy twoje odczucie pojawia się przed myślą, czy po niej. Jeśli najpierw coś poczułaś, a potem zaczęłaś to tłumaczyć - to jeden sygnał. Jeśli najpierw pomyślałaś 'chcę żeby to znaczyło X' i potem to poczułaś - to drugi. Nie jest to pewnik, ale daje do myślenia.
@Magicystka a to można w ogóle ćwiczyć? Znaczy, to rozróżnienie między odczuciem a myślą? Bo jak próbuję to robić, to wszystko mi się zlewa w jedno.
@Izoldka75 zlewa się, bo na początku tak jest. Medytacja uważności pomaga, nie jako coś ezoterycznego, ale jako trening rozróżniania impulsów. Ale to wymaga czasu, nie jednej sesji. I wracając do twojego pierścionka, który wspominałaś wcześniej - robiłaś już to ćwiczenie z trzymaniem go w ciszy?
@Malinowa próbowałam dwa razy. Za pierwszym razem byłam zbyt spięta i nic nie przychodziło. Za drugim razem miałam dużo obrazów, ale nie wiedziałam, czy to z pierścionka, czy po prostu dlatego że byłam zmęczona i rozmarzona. Trudno mi ocenić.
O, właśnie zaczęłam prowadzić ten dziennik o którym mówiła Eugenka i już po kilku wpisach widzę, że moje odczucia przy różnych runach są zupełnie inne o różnych porach dnia. Czy to normalne? Bo rano Hagalaz wydaje mi się mniej straszna niż wieczorem 🙂
@Kupala_D normalne i ciekawe zarazem. Pora dnia, poziom zmęczenia, nastrój - to wszystko wpływa na odbiór. Dlatego właśnie notujesz te warunki, nie tylko co wyciągnęłaś. Hagalaz wieczorem może być po prostu tym, że wieczorem bardziej odczuwasz własne lęki. To też jest informacja o tobie, nie tylko o runie.
Ale tu wychodzi coś ważnego - skoro pora dnia, zmęczenie i nastrój zmieniają odbiór runy, to jak w ogóle można traktować odczyt jako coś obiektywnego? Mogę wyciągnąć Hagalaz rano i poczuć 'trudna zmiana, ale dam radę', a wieczorem tę samą runę i poczuć 'katastrofa'. To dwa zupełnie różne sygnały.
@Strzaska.ka i chyba nikt, kto myśli poważnie o tej praktyce, nie twierdzi, że jest inaczej. Odczyt runiczny to nie równanie z jednym rozwiązaniem. To jest rozmowa między tobą w tym konkretnym momencie a symbolem. Dlatego właśnie kontekst jest ważniejszy niż sam symbol.
Wróćmy na chwilę do tytułu wątku, bo mi się wydaje, że to co teraz dyskutujemy, jest z nim ściśle związane. Jeśli ten sam symbol daje różny sygnał w zależności od twojego stanu, to bierność wobec zła może wynikać właśnie z tego, że odczytujesz w złym momencie i dostajemy fałszywe 'wszystko ok'. Czy ktoś miał takie doświadczenie, że poczuł się uspokojony przez odczyt, a potem okazało się, że problem był realny?
@Pyromanta tak. I to jest dla mnie jedna z trudniejszych rzeczy, bo ten odczyt dawał mi spokój, który może mnie uśpił. Wyciągnęłam Sowulo w momencie, gdy powinnam była działać, i zinterpretowałam jako 'jesteś na dobrej drodze'. A okazało się, że byłam na złej. Nie wiem do dziś, czy źle odczytałam, czy źle wybrałam moment.
Czytam ten wątek od jakiegoś czasu i mam podobne doświadczenie, tylko nie z runą, ale z ogólnym 'przeczuciem'. Ignorowałam coś, co mnie niepokoiło, bo powiedziałam sobie, że to moja nadwrażliwość. I żałuję. Więc to pytanie o bierność wobec zła wydaje mi się bardzo ważne, nie tylko w kontekście run. Jak wy odróżniacie, kiedy mamy działać na podstawie sygnału, a kiedy to naprawdę jest tylko lęk?
I właśnie to mnie zastanawia po tym co napisała Tarninka - ona wyciągnęła Sowulo i zinterpretowała jako potwierdzenie. Ja zignorowałam niepokój bez żadnych run. Efekt ten sam: bierność. Więc może pytanie nie brzmi 'czy runy ostrzegają', tylko 'czy my w ogóle chcemy być ostrzeżeni w danym momencie'?
To jest bardzo dobre pytanie, Fasolko. Bo sugerujesz, że problem nie leży w systemie, tylko w nas samych. Ale wtedy runy nie mają żadnej przewagi nad zwykłą intuicją, którą też możemy zagłuszyć, kiedy nam niewygodna.
@Strzaska.ka a kto twierdzi, że mają przewagę w tym sensie? Może chodzi o coś innego - runa fizycznie wyciągnięta i leżąca przed tobą jest trudniejsza do zignorowania niż mglisty niepokój gdzieś z tyłu głowy. Czy to się zgadza z twoim doświadczeniem, Tarninka?
@Rasphul tak i nie. Fizyczna obecność runy rzeczywiście robi różnicę, ale w tamtym przypadku właśnie to zadziałało przeciwko mnie. Sowulo leżała przede mną i dawała mi coś, na co czekałam - potwierdzenie. I chwyciłam się tego. Gdybym wyciągnęła Hagalaz, może bym się zatrzymała. Ale może też znalazłabym sposób, żeby ją 'przepisać' na coś łagodniejszego.