Ale wróćmy do mojego pytania, bo chyba zginęło - jak konkretnie sprawdzić spójność odczytu? Czy to znaczy, że runy 'mówią' jednym głosem, czy raczej chodzi o to, że interpretacja ułożona z kilku run ma sens jako całość?
@Rena77 to dwa różne poziomy. Pierwszy to wewnętrzna spójność układu - czy runy, które wypadły, nie wykluczają się nawzajem w kontekście pytania. Drugi, trudniejszy, to coś, co część osób opisuje jako płynność interpretacji - że jedna runa naturalnie prowadzi do drugiej. Tego drugiego nie da się nauczyć z opisu, to przychodzi z praktyką.
@Otylijka89 ale jak runy 'wykluczają się nawzajem'? Masz na myśli, że mają przeciwstawne znaczenia? Bo to brzmi jakby można było mieć sprzeczny odczyt.
@Dewanna89 nie sprzeczny, raczej napięty. Na przykład runa wskazująca na stagnację obok runy wskazującej na gwałtowną zmianę - to nie wyklucza się, ale wymaga od czytającego przemyślenia, jak to razem działa. Jeśli nie czujesz żadnego napięcia i idziesz po linii najmniejszego oporu, to może być sygnał, że coś pomijasz.
Wracając do meritum - Rojnik, a czy te zapasowe runy mają grawerowane znaki tak samo czytelnie jak stare? Pytam, bo zastanawiam się, czy różnica w 'czuciu', którą opisujesz, może wynikać po prostu z tego, że nie są tak dobrze wykonane rzemieślniczo, a nie z braku konsekracji.
@Malgosia_B no właśnie znaki są trochę płytsze, mniej wyraźne. Stare mam rzeźbione głębiej i farbowane czerwonym. Te zapasowe mają tylko grawerunek, bez farby.
To jest istotna różnica techniczna. Przy czytaniu dotykiem - co część osób robi ciągnąc runę z woreczka - głębokość grawerunku wpływa na to, jak ją identyfikujesz przed wyjęciem. Czy kiedykolwiek ciągnęłaś runy z zamkniętymi oczami i rozpoznawałaś je przez dotyk?
@Edek86 nie, nigdy tak nie robiłam. Zawsze wyciągam i patrzę. Ale nie pomyślałam o tym, że płytszy grawerunek to nie tylko estetyka.
Przepraszam za może naiwne pytanie, ale czy przy losowaniu run z woreczka naprawdę jest różnica, czy czujesz znak przed wyjęciem? Myślałem, że chodzi o to, żeby było losowe.
@Gracjan to zależy od metody. Część tradycji zakłada właśnie przypadkowość - wkładasz rękę, nie wybierasz. Ale są też podejścia, gdzie dłoń 'szuka' konkretnego kamienia lub kawałka drewna, zatrzymując się tam, gdzie jest impuls. Jedno i drugie ma swoją logikę i żadne nie jest bardziej poprawne.
Zastanawiam się, czy w przypadku Rojnik nie mamy po prostu do czynienia z czymś prostszym - że zestaw zapasowy po prostu nie był jej, nigdy nie był używany i nie ma żadnej historii. Nie chodzi o materiał ani głębokość grawerunku. Czy ktoś tu używał zestawu, który zaczął jako zupełnie 'pusty' i musiał go dopiero 'rozruszać'?
@Zenobia95 ja tak miałam z kamieniami - ogólnie, nie z runami. Nowy zestaw był jakby obojętny przez pierwsze tygodnie, potem zaczął się układać inaczej. Mam nawet notatki z tamtego okresu i widać wyraźnie, że interpretacje były bardziej mechaniczne, mniej intuicyjne.
@Heliosa to bardzo ciekawe, że to widać w notatkach. Ja nigdy nie pomyślałam, żeby zapisywać swoje sesje z kartami. Ale co dokładnie wyglądało w nich inaczej - same opisy kart czy twoje komentarze do nich?
@Oksanka74 bardziej moje komentarze. Pierwsze odczyty to takie suche streszczenia znaczeń z książki. Późniejsze są bardziej rozbudowane, zaczynają się łączyć z kontekstem, są mniej ogólne. Jakby coś się odblokowano.
To opisujesz chyba bardziej swój własny rozwój jako czytelniczki niż zmianę w zestawie, nie? Albo jedno i drugie naraz - bo ciężko to oddzielić.
@Malgosia_B masz rację i nie chcę tego rozdzielać na siłę. Ale moje wrażenie jest takie, że zestaw i ja dojrzewaliśmy razem. Może to subiektywne, nie twierdzę inaczej.
A Rojnik - miałaś może jakieś konkretne sesje, gdzie czułaś, że zestaw 'gra', a potem porównałaś z sesjami gdzie nie? Czy to zawsze było intuicyjne i nie miałaś okazji tego zestawić?
@Rena77 zawsze intuicyjne, nigdy nie prowadziłam notatek. Teraz żałuję. Może zaczne przy okazji tego nowego zestawu - przynajmniej będę miała punkt odniesienia.
Prowadzenie dziennika sesji to chyba najsensowniejsza decyzja, jaka z tej dyskusji wynikła. Nie żeby wszystko musiało być udokumentowane, ale przy takich wątpliwościach jak twoja - czy zestaw 'działa' - bez notatek możesz chodzić w kółko latami.
Dobra, to zaczynam notować. Ale mam pytanie zanim zacznę - jak wy to robicie technicznie? Osobny zeszyt, czy plik gdzieś? I czy zapisujecie dosłownie wszystko, znaczenia run, kontekst pytania, samopoczucie podczas sesji?
Ja mam zwykły notatnik, nic specjalnego. Zapisuję datę, pytanie albo intencję, które runy wypadły i w jakiej kolejności, i krótki komentarz co czułam przy każdej. Samopoczucie też, bo okazało się potem, że przy zmęczeniu moje interpretacje były inne.
Wracając jednak do sedna - Rojnik, czy te dwa zestawy różnią się też materiałem? Bo wymieniałaś grawerunek, ale jeśli to inny kamień albo inny gatunek drewna, to masz nie jedną zmienną, ale dwie naraz.
@Celeste50 o, nie wspomniałam - stare są z kamienia, te zapasowe z drewna. Nie pomyślałam wcześniej, że to może być ważna różnica, bo skupiłam się na grawerunku.
to jest bardzo istotne. Drewno i kamień to dwa różne ciepła w dłoni, dwa różne ciężary, zupełnie inna faktura. Część osób ma wyraźną preferencję i jej nie świadomi. Czy próbowałaś kiedyś trzymać je jednocześnie, po jednym w każdej ręce?
Przepraszam, może głupie pytanie, ale dlaczego materiał miałby w ogóle mieć znaczenie? Runy to przecież znaki, nie same kamyki. Czy znak na drewnie nie jest tym samym co znak na kamieniu?
@Gracjan to zależy od tego, do czego podchodzisz - do run jako systemu symbolicznego czy jako do przedmiotów z własną właściwością. Historycznie używano różnych materiałów. Ale twoje pytanie jest uczciwe - jeśli zakładasz, że liczy się wyłącznie symbol, to materiał jest neutralny. Część osób tak właśnie pracuje.
A czy jest w ogóle jakaś tradycja, która mówi co konkretnie powinny być zrobione runy? Bo słyszałam o kości, drewnie, kamieniu. Czy to nie świadczy o tym, że materiał zawsze był kwestią tego, co akurat dostępne?
@Dewanna89 dostępność materiału to jedno, ale w starszych źródłach, na przykład w Sigrdrifumál, pojawia się kość jako materiał rycia. Drewno też, ale kamień jako materiał do run wróżebnych pojawia się późno i nie jest szczególnie dobrze udokumentowany historycznie. To nie znaczy, że jest złe - tylko że to bardziej współczesna praktyka.
To mnie zastanawia - Rojnik, czy kupiłaś ten drewniany zestaw specjalnie jako zapasowy czy po prostu był dostępny? Bo jeśli od początku traktowałaś go jako gorszy zamiennik, to może właśnie to wpływa na twoje odczucia, a nie sam materiał.
@Malgosia_B masz rację i to mnie trochę uderzyło. Tak, od początku myślałam o nim jak o tymczasowym. Nawet nie zajęłam się jego 'przygotowaniem', bo czułam, że to nie ten prawdziwy zestaw.
No i tu dotykamy czegoś konkretnego. Jeśli nie przeszłaś z nim żadnego rytuału czyszczenia ani intencji - nic, co normalnie robisz z nowym zestawem - to brak spójności nie jest zaskakujący. Co robiłaś z kamieniami, zanim zaczęłaś z nich korzystać?
@Zenobia95 trzymałam je przez kilka nocy pod poduszką i przez jakiś czas nosiłam w kieszeni. Tak po prostu mi się zebrało, bez specjalnego rytuału. Z drewnianymi tego nie zrobiłam - leżą w woreczku od kiedy je kupiłam.
@Rojnik z tego co opowiedziałaś wynika, że masz kilka różnych zmiennych naraz - inny materiał, płytszy grawerunek, brak 'czasu razem', brak intencji na start. Trudno powiedzieć, która z nich ma znaczenie. Czy chciałabyś przetestować przynajmniej jedną z nich osobno, zanim dojdziesz do jakiegoś wniosku?
Czyli właściwie drewniane runy nigdy nie były naprawdę 'twoje' w sensie - nie były z tobą, nie miały żadnego czasu z tobą przed pierwszą sesją? To wydaje się większą różnicą niż materiał.
Dokładnie to widziałam w swoich notatkach - pierwsze sesje z nowym zestawem były chłodniejsze właśnie dlatego, że go nie znałam, a on mnie nie. Nie wiem jak to opisać inaczej niż że potrzebuje czasu.
@Heliosa a jak długo trwało zanim poczułaś, że zestaw 'się otworzył'? Bo to bardzo ciekawe, że widać to w notatkach.
@Oksanka74 kilka tygodni aktywnego używania. Ale nie regularnie, raczej kiedy miałam ochotę. Nie forsowałam tego.
A czy macie wrażenie, że te zestawy, które długo leżą nieużywane, jakby 'zamykają się' z powrotem? Pytam, bo mam stary zestaw kart, którego nie tykałem przez kilka miesięcy i pierwsze sesje po przerwie były dziwnie płaskie.
@Metody52 to inne zagadnienie, ale ciekawe. Ja bym raczej powiedziała, że to ty się zamknąłeś - przerwa to przerwa też dla czytelnika, nie tylko dla zestawu. Ale właśnie wokół tego trudno wyciągać jednoznaczne wnioski bez porównania.
Dobra, to może rzeczywiście spróbuję systematyczniej. Celeste50, co miałaś na myśli mówiąc o przetestowaniu jednej zmiennej? Jak to miałoby wyglądać praktycznie?
Chodziło mi o to, żeby nie zmieniać wszystkiego naraz. Zamiast od razu rzucać się w pełny rytuał i nowy materiał i nowe nastawienie - wybierz jedno. Dla mnie logiczne byłoby zacząć od tego, co powiedziała Zenobia95, czyli po prostu ponosić drewniane przy sobie przez jakiś czas. Nic więcej. I zobaczyć, czy cokolwiek się zmienia w odbiorze.
Dokładnie. I zapisuj co czujesz przed i po. Nie w sensie wielkich wizji, ale coś tak prostego jak - czy jest jakaś różnica w tym jak je trzymasz, czy ręka reaguje inaczej. Mała obserwacja, nie wielki eksperyment.
Ale czy wy naprawdę czujecie fizyczną różnicę w ręce przy różnych zestawach? Pytam szczerze, bo próbowałem coś takiego z kartami i... nic. Może robię coś nie tak, a może po prostu tego nie mam.
@Metody52 to nie jest coś, co albo się ma, albo nie. Częściej chodzi o skupienie. Kiedy piszesz, że nic nie czułeś - czy aktywnie próbowałeś zauważyć cokolwiek, czy po prostu czekałeś aż przyjdzie samo?
@Edek86 szczerze? Chyba czekałem. Myślałem, że to będzie bardziej oczywiste jeśli jest prawdziwe.
To bardzo częste podejście i rozumiem je, ale z moich notatek wynika co innego - pierwsze wyraźne różnice zauważyłam właśnie wtedy, gdy zaczęłam notować drobnostki, nie czekając na wielkie wrażenie. Samo zapisywanie zmienia uwagę.
To trochę jak efekt placebo trochę - zaczynasz zwracać uwagę i nagle rzeczy 'się pojawiają'. Nie mówię złośliwie, sama zauważam takie rzeczy u siebie. Tylko jak odróżnić, że coś naprawdę jest, od tego, że po prostu zaczęłaś to dostrzegać?
@Dewanna89 to jest bardzo uczciwe pytanie i nie ma na nie prostej odpowiedzi. W praktykach tego rodzaju granica między 'prawdziwym' a 'wytworzonym przez uwagę' jest umowna. Część tradycji zresztą mówi wprost, że intencja i uwaga są częścią działania, nie jego zakłóceniem.
@Otylijka89 no ale jeśli intencja tworzy efekt, to jak stwierdzić, że zestaw ma jakiekolwiek własne właściwości niezależne od osoby? Bo wtedy to zawsze byłby tylko czytający, nie runy.
Właśnie to chciałem powiedzieć od początku, tylko nie wiedziałem jak to ująć. Jeśli wystarczy 'intencja', to po co w ogóle zestaw zapasowy? Czy nie można by wróżyć z kamyczków z podwórka?
Technicznie - można i historycznie tak robiono. Pytanie Gracjana jest sensowne, ale pomija jeden aspekt: dla większości praktyków konkretny obiekt pełni funkcję kotwicy dla uwagi i nawyku. Nie chodzi o to, że kamyczek z podwórka nie 'zadziała', ale że praca z tym samym zestawem buduje pewną ciągłość w czytelnikach.