Klimcia wraca do tego podziału i rozumiem dlaczego, ale myślę że samo pytanie 'kamień czy ja' jest trochę fałszywe. Bo w pracy rytuałowej rzadko kiedy da się rozdzielić obiekt od intencji i stanu. To nie jest tak że albo działa obiekt, albo działa człowiek.
Chcę dopytać Zofijkę o jedną rzecz — mówiłaś wcześniej że opal wyciąga to co jest blisko powierzchni, nie to co jesteś gotowa udźwignąć. Ale skąd wiadomo co jest 'blisko powierzchni' a co za głęboko? Czy to jest coś co czujesz przed sesją, czy wychodzi dopiero w trakcie?
@Swarog89 Uczciwa odpowiedź: często wychodzi dopiero w trakcie i to jest właśnie ryzyko. Przed sesją możesz myśleć że idziesz przepracować konkretną stratę, a opal wskazuje na coś pod spodem, starszego, głębszego. Dlatego tak ważna jest ta krótka sesja, o której mówiłam — lepiej wyjść przed czasem niż wejść za głęboko bez zasobu.
To co opisuje Zofijka bardzo do mnie przemawia, bo ja chyba właśnie to zrobiłam — myślałam że idę z jedną sprawą, a opal otworzył coś zupełnie innego. I byłam kompletnie nieprzygotowana. Czy to znaczy że powinnam była zacząć od czegoś łagodniejszego niż opal?
@Leokadia_A Niekoniecznie łagodniejszego, ale przy pierwszych sesjach z opalem na żal — krócej i z czymś stabilizującym w drugiej ręce. Czarny turmalin albo dymny kwarc obok opala to dość klasyczne połączenie, które część osób stosuje właśnie po to żeby mieć 'kotwicę' gdy coś nieoczekiwanego wyjdzie.
@Florka96 Czarny turmalin obok opala — to ma sens, ale mam pytanie praktyczne: trzymasz go w tej samej ręce, w drugiej, czy po prostu obok? Bo nie wiem czy to kwestia kontaktu fizycznego czy samej bliskości.
@Leokadia_A Zazwyczaj druga ręka albo obok na macie. Chodzi o to żeby pole turmalinu było w zasięgu, niekoniecznie w kontakcie ze skórą. Ale widziałam różne podejścia — niektóre osoby kładą go przy stopach jako 'grunt'. Co ty czujesz bardziej naturalnie?
Właściwie to mnie zastanawia jedno — skoro opal może uruchamiać rzeczy bez intencji, to czy czarny turmalin faktycznie coś tu powstrzymuje, czy tylko daje poczucie bezpieczeństwa? Bo to są dwie różne funkcje i nie wiem czy nie mylimy ich ze sobą.
@Swarog89 To uczciwe pytanie. U mnie turmalin przy opalu działa bardziej jak rama niż hamulec — nie zatrzymuje procesu, ale daje mu granice. Czy to fizyczne działanie kamienia, czy mój umysł wie że ma granicę, bo turmalin leży obok? Szczerze, nie wiem. Efekt jest, ale mechanizm się nie odsłonił.
No i właśnie tu wracamy do tego co mówiłam wcześniej — nie wiemy czy działa kamień, czy działa przekonanie że działa kamień. I nie mówię że to przekreśla praktykę, ale chciałabym żeby ktoś powiedział wprost: czy to w ogóle da się rozróżnić?
@Klimcia_S W pracy z materiałem emocjonalnym? Szczerze — raczej nie. I to nie jest słabość tej praktyki, to jest właściwość całej pracy symbolicznej. Psychoterapia używa podobnych mechanizmów. Rytuał działa przez ramę, nie przez substancję. To nie znaczy że to samo.
Zgadzam się z Tadkiem, ale chcę dodać jedno: jeśli ktoś przychodzi do opala w bardzo aktywnym stanie żalu i nie ma żadnej ramy — ani turmalinu, ani zapisu, ani osoby obok — to ryzyko jest niezależnie od tego co 'właściwie' robi kamień. Bo stan się nakręca bez kotwicy.
To co Hortensja mówi o kotwicy jest kluczowe i trochę mnie uderza, bo jak zaczynałem pracę z opalem, to byłem właśnie w tym miejscu — bez ramy, bez zapisu, bez niczego obok. I to 'ciśnienie bez treści' które opisywałem wcześniej mogło być właśnie tym. Nie za głęboko, ale bez wyjścia.
@Trzyglow I jak długo to trwało zanim znalazłeś ten 'zawór' który opisał Magus? Bo mam wrażenie że to co opisujesz to jest chyba dość częste u osób które zaczynają z opalem same, bez żadnego prowadzenia.
@Amuletka Kilka sesji. Nie jakoś strasznie długo, ale te pierwsze były chaotyczne. Dopiero jak zacząłem skracać czas kontaktu z kamieniem i wychodzić 'powoli' zamiast odrzucać go nagle — coś się zmieniło. Nagłe odłożenie było najgorsze, zostawiało mnie w połowie.
To z tym nagłym odkładaniem to ważna rzecz. Czy ktoś ma jakiś konkretny sposób na to wychodzenie? Bo słyszę że 'powoli', ale co to znaczy w praktyce? Kilka oddechów? Jakaś formuła? Czy po prostu czas?
Dla mnie to jest kilka oddechów z kamieniem jeszcze w dłoni, potem położenie go z intencją — dosłownie myślę 'odkładam to na teraz'. Nie zamykam, tylko przekazuję że sesja się kończy. Brzmi sztucznie, ale działa jako sygnał dla siebie.
To jest de facto rytuał zamknięcia i rozumiem dlaczego pomaga — daje ciału i umysłowi sygnał że zmienia się tryb. Przy czakrach robię coś podobnego po każdej sesji. Pytanie czy to jest niezbędne przy opalu, czy przy każdym kamieniu który wchodzi głębiej?
@Romek60 Powiedziałabym że przy każdym kamieniu który pracuje z emocjami, a nie tylko energetycznie. Opal jest jaskrawym przykładem ale nie jedynym. Malachit, labradoryt przy pewnych ustawieniach — podobnie. Rytuał zamknięcia to dobra praktyka ogólnie, nie tylko przy opalu.
Chcę zapytać o malachit bo Florka go wspomniała — bo to jest kamień który u mnie też działał zaskakująco intensywnie, chyba bardziej niż oczekiwałam. Czy ktoś zestawiał opal z malachitem albo używał ich naprzemiennie przy pracy z żalem? Nie jednocześnie, bo to raczej nie brzmi mądrze.
@Unakitka78 Odradzałabym naprzemiennie w tej samej sesji, a nawet tego samego dnia. Malachit idzie w stronę transformacji przez wyciąganie toksyn emocjonalnych, opal przez uwrażliwienie na to co jest. To są dwa różne kierunki i mogą się kłócić zamiast współpracować. Raczej etapami, z przerwą.
Słucham tego wątku od dłuższego czasu i mam pytanie trochę z boku — czy ktoś kiedyś miał tak, że opal po prostu nic nie robił? Żadnego ciśnienia, żadnego żalu, nic? Bo zaczynam się zastanawiać czy nie jestem jakimś wyjątkiem który po prostu na to nie reaguje.
@Perunika_80 Tak, zdarzało się. I nie powiedziałbym że to znaczy że 'nie reagujesz' — czasem opal nic nie robi bo w danym momencie nie ma co wyciągnąć, albo jesteś w takim trybie kontroli że kamień nie ma dostępu. To drugie bywa ważniejsza informacja niż sam brak reakcji.
Właściwie to co Magus mówi o 'trybie kontroli' — to sugeruje że stan emocjonalny osoby przed sesją decyduje o tym co opal może zrobić. Czy to znaczy że do pracy z opalem trzeba się jakoś przygotować, rozluźnić wcześniej? Bo to trochę zmieniałoby cały schemat.
@Damianek74 Tak, i to jest właśnie ta krótka sesja wstępna o której wspominałam wcześniej — kilka minut z czymś neutralnym, dłuższa medytacja przed kontaktem z opalem, żeby zejść z poziomu głowy. Nie żeby 'otworzyć się' na siłę, ale żeby być mniej zamkniętym niż na co dzień. To dość istotna różnica.
To co Zofijka opisuje z tym 'odkładam to na teraz' — brzmi prosto, ale mnie zastanawia jedno: czy ta intencja działa bo kamień ją odbiera, czy bo ty sam wysyłasz sobie sygnał że tryb się zmienia? Bo jeśli to drugie, to właściwie ten sam mechanizm można by zastosować bez kamienia w dłoni.
@Romek60 Szczerze? Myślę że to drugie. I wcale mnie to nie niepokoi — opal jest dla mnie punktem skupienia, nie źródłem działania. Gdyby ktoś potrzebował innego punktu skupienia, może działałby inaczej. Pytanie czy zamknięcie bez żadnego punktu skupienia w ogóle działa tak samo skutecznie. Moim zdaniem nie, ale nie mam jak tego zmierzyć.
To jest ciekawe rozróżnienie — kamień jako punkt skupienia a nie źródło. Ale właśnie przy opalu mam z tym problem, bo on bywa nieprzewidywalny nawet kiedy chcesz go używać tylko jako kotwicę. Zdarzyło ci się że ta 'kotwica' sama zaczęła ciągnąć?
@Sydonia54 Tak i to był właśnie ten moment, od którego zaczęłam ten wątek. Miałam sesję z intencją wyciszenia, a opal wyciągnął coś z zupełnie innego okresu życia. Nie tego co planowałam, nie tego co chciałam wtedy dotykać. Kotwica nie trzymała, tylko poprowadziła gdzie chciała. I to właśnie wydaje mi się specyficzne dla opala — on ma jakby własną agendę albo przynajmniej podąża za tym co głębiej, nie za tym co zadajesz.
To co Zofijka opisuje o 'własnej agendzie' — słyszałam to od kilku osób pracujących z opalem i za każdym razem mnie to uderza. Czy ktoś wie czy inne kamienie wodne zachowują się podobnie? Akwamaryn, karneol przy pewnych ustawieniach? Bo zastanawiam się czy to cecha opala konkretnie, czy coś szerszego.
@Hortensja65 Akwamaryn jest znacznie spokojniejszy w tym sensie — raczej nie wychodzi poza to co mu zadasz, ale też nie idzie głębiej. Karneol to w ogóle inny kierunek, bardziej działanie niż wyciąganie. Opal jest w tej grupie wyjątkiem, bo woda w jego strukturze fizycznej jest żywa — dosłownie uwięziona woda — i to może mieć związek z tym jak reaguje na emocje. Ale nie przenosiłabym tej właściwości na inne kamienie.
@Florka96 Czekaj, to że w opalu jest fizycznie uwięziona woda — masz na myśli że to wpływa na to jak pracuje z żalem? Bo wydaje mi się że to może byc akurat przeskok który nie do końca trzyma sie logiki, nawet ezoterycznej. Czy możesz to rozwinąć?
@Amuletka Nie twierdzę że woda w strukturze kamienia bezpośrednio przetwarza emocje — to byłoby uproszczenie. Ale w litoterapii korespondencje między właściwościami fizycznymi a właściwościami energetycznymi są często używane jako klucz interpretacyjny. Woda jest symbolem podświadomości, żalu, pamięci emocjonalnej. Opal jest nasycony wodą w sensie dosłownym. To jest rodzaj analogii, nie mechanizmu przyczynowego. Czy ta analogia jest słuszna — możesz to weryfikować tylko własną praktyką.