No i mamy to. Dowody są, a przekonanie nie zmienia się pod ich wpływem - to jest właśnie miejsce gdzie energia nie płynie. Manipura przetwarza działanie, ale gdzieś między działaniem a integracją w obraz siebie jest szczelina. Klimcia, jak to widzisz od strony energetycznej - to brzmi jak blokada na wyjściu czakry czy na wejściu?
@Eremitka68 na wyjściu. Energia wchodzi - Wincenty działa, dostarcza wyniki. Ale nie wraca do systemu jako pewność siebie. Jakby pętla zwrotna była urwana. I to jest akurat coś czego nie naprawisz samą Manipurą, bo ta pętla zwrotna to moim zdaniem już Anahata - zdolność do przyjęcia czegoś dobrego dla siebie.
@Klimcia przepraszam że wchodzę z boku, ale to 'przyjęcie czegoś dobrego dla siebie' to jest coś o czym dużo czytałam w kontekście afirmacji. I właśnie przy afirmacjach związanych z pewnością siebie zawsze czułam jakiś opór w klatce piersiowej, nie w brzuchu. Jakby zdanie brzmiało rozsądnie ale ciało go nie wpuszczało. Czy to jest to co opisujesz?
@Aurelinda_S dokładnie to. I ten opór w klatce to jest sygnał że Anahata filtruje - przepuszcza albo blokuje to co do niej idzie. Afirmacja trafia do Manipury jako informacja ale Anahata decyduje czy ją uwierzytelnia. Jak jest blokada - nie uwierzytelnia, bez względu na to jak rozsądne jest zdanie.
Słucham tego i mam pytanie które może być naiwne - czy w takim razie praca z Manipurą przy syndromie oszusta bez jednoczesnej pracy z Anahatą jest w ogóle skuteczna? Bo jeśli dobrze rozumiem co Klimcia mówi, to trochę jak napełnianie naczynia z dziurą.
@Krwawnik nie naiwne, bardzo dobre pytanie. I zgadzam się że samo wzmacnianie Manipury bez Anahaty może dawać odwrotny efekt - więcej działania, więcej sukcesów, a poczucie pustki takie samo albo większe. Ale nie wiem czy praca musi być jednoczesna. Może sekwencja ma znaczenie?
@Tosieczka jeśli mówisz o sekwencji - masz na myśli że najpierw stabilizacja Manipury żeby było 'skąd' przyjmować, a potem otwieranie Anahaty? Czy odwrotnie? Bo ja intuicyjnie czułem zawsze że idzie od dołu ku górze, ale może przy blokadach jest inaczej.
W praktyce którą znam - przy syndromie oszusta często trzeba iść jednocześnie od dołu i od góry. Manipura daje materiał do integracji, Anahata go przyjmuje. Jak pracujesz tylko na jednej to druga czeka. Ale Wincenty jest teraz ważniejszy niż teoria - jak reagujesz na to co czytasz? Coś z tego trafia?
@Eremitka68 trafia, szczególnie to o pętli zwrotnej. Ale mam pytanie praktyczne - jak w ogóle zacząć pracę z czymś tak abstrakcyjnym? Medytacja, mantry, kamienie - od czego człowiek w ogóle zaczyna kiedy nie wie co czuje i gdzie?
@Wincenty wracając do Twojego pytania o start - zaczął bym od ciała, nie od teorii. Skoro już wiesz że napięcie jest między mostkiem a pępkiem, to połóż tam rękę podczas oddychania i po prostu obserwuj przez kilka minut. Nie musisz nic naprawiać, tylko zobaczyć co tam jest. To nie jest jeszcze praca z czakrą, to jest wstęp do diagnozy. I dopiero potem można myśleć o tym co dalej.
Ja ze swojej strony - nie czakrowej - powiem że karty mogą być dobrym punktem wejścia właśnie dlatego że są konkretne i wizualne. Ale rozumiem że to nie każdemu odpowiada. Wincenty, masz jakieś doświadczenie z meditacją w ogóle, nawet oddechową?
Ok, spróbuję z tym oddechem i ręką na brzuchu. Ale mam pytanie bo nie rozumiem - Zdzichu57 piszesz żeby obserwować, a Klimcia pisała o pętli zwrotnej między Manipurą a Anahatą. To jak mam wiedzieć podczas tego oddychania czy to co czuję to Manipura czy już Anahata? Bo to chyba różne miejsca na ciele?
@Wincenty dobre pytanie i nie komplikuj na razie. Manipura to okolice pępka, Anahata to mostek i klatka piersiowa. Jak leżysz i oddychasz, po prostu notuj gdzie jest napięcie, gdzie jest luźniej, gdzie oddech się zatrzymuje. Nie musisz wiedzieć dlaczego ani co to znaczy - najpierw tylko mapa. Interpretacja potem.
@Klimcia a czy ta mapa może być inna w różnych dniach? Pytam bo u mnie napięcie raz jest wyżej raz niżej i nie wiem czy to znaczy że czakry się zmieniają czy że po prostu robię to niedokładnie.
@Aurelinda_S oczywiście że może być różna, i to jest właśnie ważna informacja diagnostyczna. Stały wzorzec to jedno, a zmienny to drugie. Jak napięcie migruje - to pytanie jest gdzie ono jest najczęściej, nie gdzie akurat dzisiaj. Prowadziłaś kiedyś jakieś notatki z takich obserwacji?
@Eremitka68 nie prowadziłam, ale teraz myślę że może powinnam. Tylko czy to ma być jakiś specjalny dziennik czakr czy wystarczy zwykły notes? I jak często - codziennie?
Dziennik to dobry pomysł, ale nie robiłabym z tego kolejnego obowiązku do odhaczenia. Wystarczy kilka słów po sesji, dosłownie 'napięcie pod mostkiem, oddech urywał się przy wydechu'. Regularność ważniejsza niż format. Wincenty, wracając do ciebie - czy próbowałeś kiedyś po prostu siedzieć przez chwilę zanim wejdziesz na spotkanie w pracy i skanować jak się czujesz fizycznie?
@Tosieczka szczerze? Nie, bo zawsze gdzieś się spieszę albo jestem w głowie zajety tym co mam powiedzieć. Ale rozumiem co masz na myśli - to by bylo jak taki mini skan przed wejściem. Tylko co mi to da praktycznie, jak już wiem ze jestem spiety?
@Wincenty da ci to jedno konkretne: zamiast odkryć spięcie dopiero kiedy już mówisz i głos ci drży, będziesz to wiedział wcześniej. A jak wiesz wcześniej to możesz na przykład wziąć trzy głębsze oddechy. Brzmi banalnie ale Manipura bardzo reaguje na oddech przeponowy - fizycznie, nie metaforycznie.
Mam pytanie do Zdzichu57 bo nie do końca rozumiem - mówisz że Manipura reaguje na oddech przeponowy. Czy to jest coś co można wyczuć od razu czy to kwestia tygodni praktyki? Bo jak ktoś nie wie jak w ogóle oddychać przeponowo to skąd będzie wiedział że robi to dobrze?
Ja się wtrącę bo akurat to ćwiczyłam - połóż rękę na brzuchu, nie na klatce. Jak przy wdechu ręka idzie w górę a nie klatka, to jest przepona. Proste. Przy syndromie oszusta bardzo często ludzie oddychają górną klatką, co samo w sobie nakręca napięcie w Manipurze bo ciało jest w trybie gotowości.
@Krwawnik właśnie sprawdziłem i moja klatka idzie a brzuch prawie nieruchomy. Czyli mam to o czym mówisz? Ciekawe ze nigdy na to nie zwróciłem uwagi.
@Wincenty tak, i to jest niezłe odkrycie na tak wczesnym etapie. Górny oddech to niemal marker chronicznego napięcia w obszarze Manipury. Ale żeby nie robić z tego wyroku - to jest zmienne i można przeprogramować. Krwawnik, dodałabyś coś o tym jak długo ci zajęło zanim oddech przeponowy stał się naturalny?
@Klimcia kilka tygodni świadomej pracy. Ale szczerze - i tak co stres to wracałam do klatki. Dopiero jak zaczęłam to łączyć z medytacją na Manipurę to zaczęło zostawać. Nie wiem czy to związek czy zbieg okoliczności.
Nie zbieg. Medytacja na Manipurę często zawiera element wizualizacji ognistej kuli w okolicach splotu słonecznego i ten obraz sam w sobie angażuje głębszy oddech, bo ciało instynktownie robi miejsce. To trochę jak że technika i praca czakrowa wzajemnie się podpierają. Wincenty - masz jakiś stosunek do wizualizacji? Czy to jest coś co możesz robić czy twój umysł od razu zaczyna kwestionować?
@Eremitka68 szczerze to kwestionuje 🙂 Jak próbuję wizualizować to zaczynam myśleć 'ale po co, to nie ma sensu' i wypadm z medytacji. Czy to jest też jakoś związane z tą blokadą czy po prostu jestem złym meditującym?
@Wincenty to nie jest 'zły meditujący', to jest umysł analityczny który nie dostał jeszcze powodu żeby zaufać procesowi. I tu wchodzi właśnie pytanie o przedmioty energetyczne bo pamiętam że Zdzichu57 na początku tego tematu pisał o pierścionku czy naszyjniku. Coś fizycznego do trzymania w dłoni podczas medytacji potrafi zakotwić uwagę lepiej niż sama wizualizacja.
Tak, właśnie o to mi chodziło kiedy to zgłaszałem na początku - i jakoś ta kwestia zaginęła w rozmowie. Konkretnie: czy biżuteria ma własną energetyczną jakość niezależnie od właściciela? I czy taka jakość może wspierać pracę z konkretną czakrą? Bo noszę czasem ametysta przy sobie i pytanie czy kamień 'sam z siebie' coś wnosi czy tylko jako punkt skupienia.
Kamień ma obie te funkcje i trudno je całkowicie rozdzielić. Ametyst jest klasycznie przypisywany Ajnie, nie Manipurze - więc jeśli pracujesz z pewnością siebie to pytanie czy masz coś w kolorach żółtych lub złotych, bo to są częstotliwości splotu słonecznego. Cytryn, tygrysie oko. Ale wracając do Wincentego - punkt skupienia podczas medytacji to nie jest 'oszukiwanie', to jest technika.
Wchodzę tu bo właśnie czytam o kamieniach i chciałem zapytać - czy kamień w pierścionku działa inaczej niż ten sam kamień w naszyjniku? Bo pierścionek jest na dłoni a naszyjnik bliżej gardła i serca, więc fizycznie są w innych miejscach. Czy to ma znaczenie przy pracy z Manipurą czy to bez różnicy?
@Olgierd ma znaczenie, ale nie absolutne. Bliskość czakry to jeden czynnik, intencja drugą. Naszyjnik z cytrynem noszony z intencją pracy z Manipurą może wspierać ją mimo że fizycznie jest wyżej. Natomiast jest taka szkoła myślenia że pierścionek - szczególnie na konkretnym palcu - działa inaczej bo palce mają swoje meridianowe połączenia. Słyszałeś o tym?
@Olgierd i właśnie tu jest ciekawe rozróżnienie - pierścionek na palcu wskazującym vs na serdecznym to już dwie różne energie według niektórych szkół. Palec wskazujący jest często łączony z Jowiszem i ekspansją, a serdeczny ze Słońcem i tożsamością. Więc cytryn w pierścionku na wskazującym mógłby inaczej pracować niż ten sam kamień na serdecznym. Ale to już dosyć subtelna warstwa - Klimcia, czy ty też tak to rozróżniasz czy uważasz że intencja i tak to nadpisuje?
@Eremitka68 rozróżniam, ale nie absolutyzuję. Palec to kontekst, nie wyrok. Natomiast do pytania Zdzichu57 chcę wrócić bo on pytał coś konkretnego - czy biżuteria ma energię niezależnie od właściciela. I tu bym powiedziała: ma historię, nie ma stałej energii. Kamień noszony latami przez kogoś w głębokiej depresji niesie ślad tego, ale to nie jest niezmywalne. Pytanie praktyczne do ciebie Zdzichu57 - ten ametyst co nosisz, dostałeś go czy kupiłeś sam?
Kupiłem, ale na stoisku z kamieniami na jakimś targu, więc nie wiem ile rąk przez niego przeszło wcześniej. To jest właśnie moje pytanie - jak to w ogóle sprawdzić. Czytałem że wahadełko może dać odpowiedź, ale nie wiem jak sformułować pytanie żeby dostać sensowną odpowiedź o kamieniu a nie o sobie.
To jest coś o czym też myślałem, bo kupuję kamienie różnie - czasem online, czasem na targach. I zastanawiam się czy kamień z Allegro w ogóle 'działa' tak samo jak taki kupiony bezpośrednio u kogoś kto go sam wydobył albo chociaż nie miał go w pudełku z setką innych. Czy ta kwestia w ogóle ma znaczenie dla Manipury czy to tylko przy kamieniach do innych celów?
Kamień z Allegro działa, przynajmniej u mnie działał. Ale faktycznie robiłam oczyszczanie zanim w ogóle zaczęłam z nim pracować. Sól, księżyc, zamiar - dość standardowo. Ciekawe jest to pytanie Zdzichu57 o wahadełko nad kamieniem bo ja testowałam tak kiedyś i dostawałam różne odpowiedzi nad różnymi kamieniami tego samego gatunku. Jeden tygrysie oko kręciło się żywo, drugi prawie nic. Nie wiem co z tym zrobić.
Przepraszam że wchodzę w ten wątek o kamieniach, ale chcę zapytać czy to się jakoś łączy z syndromem oszusta który był na początku? Bo mi się trochę gubi ta rozmowa i chciałbym wiedzieć - jeśli ktoś ma problem z Manipurą i syndromem oszusta, to czy noszenie cytryna faktycznie coś zmienia w tym konkretnym obszarze czy to jest bardziej wsparcie ogólne?
@Honorek77 dobre pytanie żeby wrócić do sedna. Kamień to nie lek. Ale to co może robić cytryn przy pracy z Manipurą i impostor syndrome to utrzymywać uwagę - kiedy czujesz ciężar na mostku albo że zaraz 'wypadniesz' ze swojej wartości, dotykasz kamienia i masz kotwicę. Nie chodzi o to że kamień cię uzdrowi, tylko że daje punkt skupienia kiedy Manipura odpala swój stary program. Wincenty, wracam do ciebie - czy próbowałeś kiedyś czegoś takiego, jakiegoś fizycznego zakotwiczenia w trudnym momencie?
@Tosieczka nie, ale zaczynam rozumieć o co chodzi. Mam taki nawyk że jak jestem zdenerwowany to pocierają mi się palce - czy to może być taki naturalny mechanizm zbliżony do tego co mówisz? I czy to miałoby sens żeby mieć wtedy w dłoni kamień zamiast po prostu trzeć w powietrzu?
@Wincenty tak, to się nazywa różnie - stymulacja dotykowa jako regulacja nerwowa. I tak, kamień w dłoni to nie mistycyzm, to fizyka regulacji. Ciepło kamienia, faktura, ciężar - to wszystko daje układowi nerwowemu sygnał 'jesteś tu, jesteś bezpieczny'. To akurat nie wymaga wiary w nic. Ale jeśli dodasz do tego intencję i połączenie z Manipurą, to warstwowanie się efektów jest logiczne.
Przepraszam że dopytam, bo trochę gubię się w tej rozmowie o kamieniach i czakrach - czy to znaczy że kamień działa zawsze czy tylko jeśli się w to wierzy? Bo słyszałam kiedyś że to tylko efekt placebo i nie wiedziałam co odpowiedzieć. Eremitka68, jak ty na to odpowiadasz gdy ktoś ci to mówi?
@Aurelinda_S to jest pytanie do którego można podejść dwojako i oba są uczciwe. Jeden: placebo też działa, więc jeśli kamień daje efekt to efekt jest prawdziwy niezależnie od mechanizmu. Dwa: praca z czakrami to nie jest mechanika newtonowska, więc pytanie 'czy to działa' zakłada model świata w którym działanie ma jeden wymiar. Ale nie chcę robić z tego wykładu - ciebie to pyta w kontekście pracy własnej czy ktoś ci to mówi jako zarzut?
Dobra, ale wracając do mojego konkretnego pytania o ametyst - Klimcia powiedziała że to nie jest kamień dla Manipury tylko dla Ajny. Czy to znaczy że przez tyle czasu nieświadomie pracowałem z trzecim okiem zamiast ze splotem słonecznym? I czy to może mieć jakiś wpływ na to jak się rzeczy rozwijały - bo miałem pewne przebłyski intuicyjne ale pewność siebie dalej kuleje.
To jest całkiem ciekawe spostrzeżenie. Ametyst przy Ajnie może otwierać percepcję, więc te przebłyski intuicyjne mogą być właśnie tym. Ale jeśli Manipura była dalej zablokowana to wiedziałeś więcej a czułeś się z tym tak samo niepewnie - co trochę brzmi jak klasyczny schemat oszusta. Widzę że to pasuje do siebie, ale ty mi powiedz - czy to się zgadza z tym co przeżywałeś? Czyli rozumiałeś sytuacje ale i tak nie czułeś że masz prawo się wypowiadać?
@Klimcia tak, dokładnie tak. Wiedziałem co powiedzieć, widziałem sytuację jasno, ale mówienie tego na głos było jak przekraczanie jakiegoś bariery. Jakby wiedza była moja a głos nie był. To dość dobrze opisuje ten rozdźwięk.
To co Zdzichu57 opisuje - wiedza moja, głos nie mój - to jest według mnie często nakładanie się Manipury i Vishuddhy. Blokada w gardle może wzmacniać wszystko co jest niespójne w splocie słonecznym. Eremitka68, ty się z tym zgadzasz czy uważasz że to jednak dwie osobne sprawy?
@Tosieczka zgadzam się że mogą się wzajemnie wzmacniać, ale ostrożnie z diagnozowaniem czakry gardła na podstawie jednego opisu. Blokada w Vishuddhi to trochę inny korzeń - bardziej strach przed byciem usłyszanym, odrzuconym. Manipura to brak prawa do bycia w ogóle, do zajmowania miejsca. To może wyglądać podobnie z zewnątrz ale odczucie w ciele jest inne. Zdzichu57, jak to czujesz - to bardziej 'nie mam prawa mówić' czy 'nie wiem co zrobić z tym że powiem i mnie odrzucą'?
Czytam tę wymianę i mnie to uderza bo sam nie wiem które z tych dwóch jest u mnie. Jak mam prezentację to jest wszystko naraz i nie umiem rozdzielić co pochodzi skąd. Czy to normalne że na początku tego nie czuć jako oddzielnych rzeczy?
@Wincenty normalne, szczególnie na początku. Czakry rzadko blokują się pojedynczo - to system i jak jedno pracuje nieprawidłowo to sąsiednie przejmują albo kompensują. Ja długo myślałam że mam problem z Anahata bo czułam ścisk w klatce, a okazało się że to Manipura ciągnęła całą resztę w dół. Dopiero kilka sesji skanowania dłonią dało mi obraz co jest gdzie.
@Krwawnik a jak robiłaś ten skan dłonią samodzielnie czy z kimś? Pytam bo czytałem o tym ale nie do końca wiem jak zacząć to robić na sobie.
Na sobie jest trudniej niż na kimś innym, to prawda. Ale jest jedna metoda której polecam próbować na początku - leżysz, trzymasz dłoń kilka centymetrów nad poszczególnymi obszarami i nie szukasz nic konkretnego, tylko rejestrujesz czy coś jest inne w tym miejscu niż obok. Różnica temperatury, poczucie gęstości, cokolwiek co nie jest symetryczne. To nie jest diagnoza, to jest pierwszy punkt orientacyjny. Wincenty, wydaje ci się że byłbyś w stanie coś takiego wypróbować czy umysł analityczny by ci to utrudnił?
To co Klimcia opisuje z tą dłonią - czy to chodzi o dosłownie kilka centymetrów nad ciałem, czy można więcej? I jak długo trzymać rękę w jednym miejscu zanim się oceni czy coś tam jest czy nie?
Kilka centymetrów to minimum, ale można też z większej odległości, szczególnie jeśli ktoś ma naturalnie wrażliwe dłonie. Chodzi o to żeby nie dotykać ciała bezpośrednio, bo wtedy wchodzi ciepło skóry i mylimy bodźce. Co do czasu - nie ma reguły, ale ja zazwyczaj zatrzymuję się tyle ile trwa jedno głębokie oddechy. Jeśli nic nie czujesz w tej chwili, idź dalej i wróć. Czasem drugie podejście daje więcej niż pierwsze.
@Klimcia a jak to się ma do tego co mówilismy wcześniej o Manipurze i impostor syndrome? Czyli jeśli zrobie ten skan i poczuje 'dziurę' na wysokości splotu słonecznego, to to jest blokada czy nadaktywność? Bo te dwa słowa brzmią jakby były różne ale nie jestem pewny jak je odróżnić w praktyce.
@Wincenty dobre pytanie i chętnie na nie odpiszę, ale najpierw zapytam - co ty sam czujesz w tamtym miejscu podczas takich momentów jak prezentacja? Czy to jest ścisk, napięcie, 'wyłączenie', czy coś innego? Bo to ważne dla rozróżnienia o którym pytasz.
@Eremitka68 hmm, jak się zastanawiam to chyba ścisk ale taki jakby w środku, nie zewnętrzny. I jednoczesnie robię się sztywny w ramionach. Czy to coś mówi?
@Wincenty ramiona to interesujący sygnał, bo to już Anahata w górę. Ścisk wewnętrzny przy Manipurze - to dla mnie bardziej pasuje do zastoju niż nadaktywności. Nadaktywna Manipura to częściej agresja, dominacja, potrzeba kontroli wszystkiego. Zastój to właśnie to - jest coś w środku, ale nie może wyjść. I to bardzo współgra z tym co Zdzichu57 opisywał o wiedzy która jest a głosu który nie jest jego.
Tak, to co Eremitka68 mówi - ten zastój - to pasuje do mojego doświadczenia lepiej niż cokolwiek innego co do tej pory słyszałem. Pytanie które mi teraz chodzi po głowie: czy taki zastój w Manipurze buduje się latami czy może pojawić się nagle po jakimś konkretnym zdarzeniu?
Może być jedno i drugie. U mnie był konkretny moment - coś w pracy - po którym Manipura jakby się 'zacięła'. Ale jak potem patrzyłam wstecz, to widziałam że grunt pod to był przygotowywany dużo wcześniej. Jedno zdarzenie często jest tylko ostatnim elementem.
Ja mam podobne obserwacje co Tosieczka. Ale chciałam wrócić do pytania Honorek77 o skanowanie, bo mam jedno praktyczne uzupełnienie - jak robisz to na sobie, to proponuję wcześniej kilka minut spokojnego oddechu, bo inaczej własne emocje mocno zakłócają odczyt. Szczególnie jeśli skanuje się obszary których się boisz.
@Krwawnik a boisz się - to znaczy boisz się tego co tam znajdziesz? Bo to mnie trochę uderzyło. Sam mam taki odruch żeby nie za bardzo 'grzebać'.
@Honorek77 tak, dokładnie to miałam na myśli. To jest dość ludzki mechanizm - nie chcemy wiedzieć co jest nie tak, bo jak wiemy, to trzeba coś z tym zrobić. Przy Manipurze to szczególnie wyraźne, bo ona dotyczy właśnie sprawczości i odpowiedzialności za siebie.