Chciałam poruszyć temat który mi chodzi po głowie od jakiegoś czasu bo właśnie wróciłam z pogrzebu cioci i czuję się po prostu... dziwnie. nie chodzi mi o zwykły smutek, bo to oczywiste że będę smutna. Chodzi mi o coś głębszego, jakbym miała ołów w środku, szczególnie w okolicy splotu słonecznego i serca. znam się trochę na czakrach i wiem że to nie jest przypadkowe uczucie. Pogrzeby to są miejsca gdzie energia żałoby jest naprawdę gęsta i ciężka, dużo płaczących ludzi, zbiorowe emocje, ciało w trumnie. Dla kogoś kto ma wrażliwą czakrę serca albo solarną to może być naprawdę trudne. Myślałam czy ktoś tutaj ma jakieś doświadczenia z tym jak chronić swoje czakry przy takich okazjach? Bo szczerze to przed pogrzebem nic nie zrobiłam i teraz trochę tego żałuję.
To jest bardzo ważny temat i cieszę się że ktoś go ruszył, bo naprawdę mało się o tym mówi a powinno być wręcz standardowym ostrzeżeniem dla osób które zaczynają pracować z czakrami. Energie żałoby są specyficzne. To nie jest po prostu "smutna energia" - to jest coś co ma konkretny ciężar, często wiąże się z energią odchodzenia, z tym co zostaje po człowieku kiedy umiera. Jeśli masz otwarte czakry, szczególnie sercową i gardłową, możesz po prostu wchłonąć cudze cierpienie jak gąbka. Czakra podstawy też może oberwać, bo pogrzeb to bardzo uziemiające w złym sensie doświadczenie, taki kontakt z tematem śmierci i tego co materialne. Chcę zapytać: czy po powrocie do domu robiłaś cokolwiek żeby się oczyścić? Prysznic, sól, cokolwiek? 🙂
Kurcze, no właśnie, ja miałam dokładnie to samo po pogrzebie dziadka! Siedziałam potem w domu i czułam taki dziwny ucisk tutaj (wskazując na środek klatki piersiowej) i myślałam że to po prostu grief normalny ale to trwało ze 3 tygodnie i byłam jakaś taka. tak przy okazji, .. wypruta. Nie miałam energii na nic. Teraz jak czytam o czakrach to myślę że to musiała być czakra serca totalnie przeciążona tymi emocjami. Nikomu wtedy nie przyszło do głowy żeby mi powiedzieć żeby zrobić jakieś oczyszczanie po tym. A powinni! Czy jest jakiś konkretny sposób żeby chronić się PRZED pogrzebem a nie tylko po?
Zanim ktoś zacznie dawać porady żeby zakładać tarcze energetyczne i wieszać czarne turmalinki na szyi na pogrzebie to chcę powiedzieć jedno: uczucie ciężkości i wyczerpania po pogrzebie to jest normalna ludzka reakcja na stres emocjonalny i żałobę. mniej więcej, to nie musi być od razu problem z czakrami. Rozumiem że w tym miejscu wszyscy myślimy przez pryzmat energii, ale trochę ostrożności nie zaszkodzi żeby nie przestraszyć nowych osób. Nie mówię że czakry nie reagują na silne emocje, bo to kwestia przekonania każdego z nas. Ale mam pytanie do tych co twierdzą że tak jest: skąd rozróżniacie zwykłą reakcję żałoby od faktycznego "zaburzenia czakry"?
@Unakitka78 To jest bardzo dobre pytanie i nie zamierzam go zbywać. co prawda, rozróżnienie jest trudne, przyznaję. Ale z doświadczenia: zwykła żałoba ma swój rytm, wznosi się i opada, związana jest z myślami o osobie która odeszła. To co opisuje Howlitka.ka, czyli 3 tygodnie wyprania bez wyraźnego powodu, to brzmi jak coś co wykroczyło poza naturalny cykl emocjonalny. Mam też klientki które po pogrzebach traciły głos na kilka dni, albo miały nagłe bóle pleców w okolicach kręgosłupa bez fizycznej przyczyny. To są obszary gdzie klasycznie mapuje się czakrę gardłową i podstawy.
Skoro Unakitka78 pyta to ja też dorzucę: ten podział na "normalna żałoba" kontra "zaburzenie czakry" zakłada że mamy jakiś obiektywny sposób mierzenia stanu czakry i porównywania go ze stanem przed pogrzebem. Nie mamy. To jest czysto subiektywne odczucie które interpretujemy przez wybrany przez nas filtr. Nie mówię że ta interpretacja jest bezsensowna, jeśli pomaga komuś się oczyścić i lepiej się poczuć to spoko. Ale nazwijmy to po imieniu. Natomiast praktycznie: Sagea.2 sól, prysznic, świeże powietrze, morze spacer to są rzeczy które naprawdę pomagają i jest na to sens.
Ja tam nie bedę się kłucic czy czakry są mierzalne czy nie bo to odwieczna dyskusja, ale z praktyki powiem co ja robię przed pogrzebem i to naprawde pomaga mi osobiscie. Zakładam sobie w myslach taki ochronny "płaszcz" podczas wizualizacji rano, wyobrażam sobie złote lub biale swiatło owijające moje ciało. Szczegolnie chronię czakrę sercową i solarną, wyobrażam że mam tam tarcze. To nie blokuje wspoluczucia, cały czas czuję smutek i jestem z rodziną w tym bolu, ale nie wracam do domu totalnie wykonczona. Może to placebo może nie, ale działa na mnie 😛
Nie obraź się, ale to bez sensu. pozwolę sobie wejść w środek, ale mam pytanie. Czy to znaczy że wrażliwe osoby w ogóle nie powinny chodzić na pogrzeby albo że trzeba specjalnie się przygotowywać? Bo jakoś dziwnie by wyglądało gdyby ktoś odmówił przyjścia na pogrzeb bliskiej osoby bo "boi się o swoje czakry". Nie wiem jak to rozumieć.
@Strzybozka nie nie, oczywiście że nie o to chodzi. w sumie, chodzenie na pogrzeby bliskich to jest coś co się po prostu robi, nikt nie mówi żeby rezygnować. Chodzi o to żeby wiedzieć co może się dziać energetycznie i jak sobie z tym poradzić po fakcie albo jak się przygotować. To jak z chodzeniem na siłownię kiedy masz kontuzję, nie rezygnujesz z życia, ale wiesz że trzeba potem przyłożyć lód. Ta metafora może trochę kuleje ale mam nadzieję że rozumiesz o co mi chodzi 🙂
Temat ciekawy. Zapisałam sobie kilka rzeczy z tej dyskusji. no, mam jedno pytanie bo nie słyszałam o tym wcześniej: czy jest jakaś różnica w tym jak na czakry działa pogrzeb kościelny kontra np. kremacja albo jakiś inny typ ceremonii? Intuicyjnie myślę że morze być różnica bo inaczej wyglądają emocje zebranych, inaczej wygląda przestrzeń. Ale morze się mylę i to nie ma znaczenia.
@Selena91 to bardzo ciekawe spostrzeżenie, ja też się nad tym zastanawiałam. Moje odczucie jest takie że kremacja bywa intensywniejsza energetycznie bo jest ten moment... przemiany. Niby z dala, ale wiesz że to się dzieje. Pogrzeb kościelny ma swoją liturgię i te modlitwy i rytuały kościelne pełnią jakąś funkcję, nie tylko symboliczną. Wydaje mi się że zamierzony rytm ceremonii pomaga też energii zebranych płynąć jakoś bardziej przewidywalnie, zamiast chaotycznie. Ale to moje wrażenie subiektywne, nie mam na to żadnych badań 🙁
ojejejej, słuchajcie, ja nie jestem wielką fanką interpretowania wszystkiego przez czakry, ale muszę przyznać że po dwóch pogrzebach w ciągu roku (tata i teść, ciężki rok) to ja dosłownie chodziłam jak zombie przez kilka tygodni. lekarz powiedział stres, no tak, stres. ale coś w tym jest że pewne miejsca i sytuacje dosłownie wysysają z człowieka energię. Czy nazwiemy to czakrami czy układem nerwowym to sprawa konwencji. Jedno co naprawdę pomogło to gorąca kąpiel z solą morską wieczorem po pogrzebie. Serio, jakby coś zmywało z człowieka.
@Izoldka92 właśnie o to chodzi! Kąpiel z solą to jest coś co słyszę od kilku osób i zaczynam myslec że to nieprzypadkowe. jak by nie patrzeć, czy używałaś jakiejś konkretnej soli? Bo czytałam że himalajska różowa jest lepsza od zwykłej morskiej ale inne forum pisało że to bez różnicy. Sama używam epsom soli do kąpieli ale nie jestem pewna czy to tak samo działa w kontekście oczyszczania energetycznego 🙂
Co do soli: z mojego doświadczenia i z tego co czytałam, zwykła sól morska działa tak samo jak himalajska w kąpielach oczyszczających. Ten mit o wyższości różowej soli himalajskiej jest marketingowy w dużej mierze. Ważniejsza jest intencja i temperatura wody. Sól epsom to siarczan magnezu, który działa na ciało fizyczne (rozluźnia mięśnie), ale też można go używać w rytuałach oczyszczających. Różne, ale nie gorsze. Natomiast wracając do głównego tematu, bo weszłyśmy w temat soli: Sagea.2, jak się czujesz teraz kilka dni po tym pogrzebie? Zrobiłaś coś z tym ciężarem?
Zrobiłam ostatnio wieczorem taką improwizowaną medytację, skupiłam się na czakrze sercowej i wyobrażałam sobie że wysyłam cioci miłość a ona odpuszcza mnie i płynie dalej. swoją drogą, brzmi może naiwnie ale poczułam jak ten ołów trochę zelżał. Nie do końca, ale lepiej. Nie robiłam kąpieli z solą bo nie miałam w domu, zamówiłam już. Co do pytania Seleny o typ pogrzebu, ten był kościelny i mimo że sama nie jestem religijna to te modlitwy i śpiewy jakoś... tworzyły przestrzeń. Nie wiem jak to inaczej opisać 😛
Chcę dorzucic coś praktycznego bo widzę że temat idzie w stronę "co robić po", a ja myślę że ważniejsze jest "co robic przed i w trakcie". jesli wiecie że idziecie na pogrzeb i jesteście wrażliwe energetycznie, to jest kilka rzeczy: po pierwsze ubieramy się w ciemne kolory i to nie jest tylko konwencja zalobna, ciemne kolory mają właściwości absorpcyjne i działają jak rodzaj tarczy. po drugie, czarny turmalin w kieszeni. Po trzecie, unikamy przytulania się z każdym kto płacze jeśli sami jesteśmy bardzo przytłoczeni, to brzmi okrutnie ale chodzi o to żeby najpierw sobie nie zaszkodzić 🙁
@Laurka ciemne kolory mają właściwości absorpcyjne energetycznie to jest teza której nie mogę przepuścić bez komentarza. no ale, z fizycznego punktu widzenia ciemne kolory absorbują światło, co jest prawdą. Ale to jest zasada optyki, nie energetyki. Przenoszenie tej zasady jeden do jednego na "energię emocjonalną" to duży skok logiczny. Nie mówię że noszenie czerni na pogrzebie nie ma sensu, ale uzasadnienie przez fizykę optyczną jest chybione.
@Simargl wiesz, nie twierdzę że to jest fizyka. z tego co pamiętam, to jest tradycja i symbolika, która ma setki lat. Czerń na pogrzebach we wszystkich niemal kulturach. Może ta tradycja wzięła się właśnie z instynktownego wyczucia ludzi że taki kolor chroni? Nie twierdzę że mam naukowy dowód, ale ta wiedza jest starsza niż optyka.
Śledzę ten temat od początku i trochę mi to wygląda tak że mieszamy ze sobą kilka rzeczy. Z jednej strony jest psychologia żałoby i to jak nasze ciało i psychika reagują na silny stres emocjonalny. Z drugiej jest system czakr jako model energetyczny. Oba mogą mówić o tym samym, ale innymi słowami, albo mogą być oddzielnymi rzeczami. Trochę mnie irytuje kiedy ktoś pyta "skąd wiesz że to czakra a nie psychologia" bo te pytania zakładają że to są sprzeczne opcje. Mogą nie być. To powiedziawszy: mam pytanie do Wrzosianka albo kogoś doświadczonego. Czy są jakieś sygnały że konkretna czakra jest przeciążona po takim zdarzeniu, coś bardziej konkretnego niż "czuję się ciężko"?
@Novaria to dobre pytanie i dobrze że je zadajesz, bo to co jest konkretne i obserwowalne to jest użyteczne. jeśli o mnie chodzi, z tego co widzę i czytałam: czakra sercowa przeciążona po żałobie może dawać o sobie znać fizycznie jako ucisk w klatce piersiowej który nie ma podłoża kardiologicznego, płytki oddech, poczucie że coś "siedzi" za mostkiem. Czakra solarna przeciążona to często utrata poczucia sprawczości, apatia, niemożność podejmowania decyzji. Czakra gardłowa zablokowana po trudnych emocjach to problemy z mówieniem, ochrypnięcie bez infekcji albo odwrotnie, przymus mówienia o tym bez przerwy. To nie są diagnozy medyczne, to są wskazówki obserwacyjne. Zawsze warto sprawdzić fizyczne przyczyny najpierw.
No i właśnie to o gardłowej mnie trafiło bo po pogrzebie mamy kilka lat temu przez cały tydzień nie mogłam mówić głośno, dosłownie szeptałam. Lekarz nic nie znalazł, stwierdził że stres. A ja miałam poczucie że jest mi coś ściśnięte w gardle i nie mogę przez to przejść. Wtedy nie wiedziałam nic o czakrach ale teraz jak czytam to myślę że to to. Ciekawe czy gdybym wtedy wiedziała co zrobić to by szybciej minęło
@Melanijka, ten objaw z gardłem to coś co mi siedzi w głowie od kiedy napisałaś. Bo ja po pogrzebie babci miałam podobnie ale inaczej - nie szept, tylko jakiś dziwny kaszel który nie miał podstaw medycznych. Laryngolog wzruszył ramionami. I dopiero jak to powiązałam z czakrą gardłową to coś kliknęło. Mam pytanie do was - czy czakra gardłowa może reagować na sytuacje w których się milczy z przymusu? Bo na pogrzebach przecież jest jakiś niepisany nakaz powściągliwości, płakać można ale jakoś tak... w granicach.
@Sigilia77 o właśnie! To jest bardzo celna obserwacja. Bo ja się zastanawiałam dlaczego akurat gardło a nie serce, skoro to żałoba i uczucia. I ta twoja myśl o milczeniu z przymusu - coś w tym jest. Na pogrzebie mamy nie krzyczeć, nie zawodzić (no chyba że jesteśmy z południa Europy, ale u nas kulturowo nie), mamy trzymać formę. I te emocje gdzieś idą, może właśnie w gardło?
ojejunie, dobra, wchodzę w to bo to akurat jest interesujące jako pytanie. tak na marginesie, ale zanim zaczniemy przypisywać kaszel i szept czakrom, to pytanie: czy obie z Melanijką byłyście przeziębione albo miałyście infekcję w tym czasie? Żałoba osłabia układ odpornościowy, to jest medycznie stwierdzone. katar, stan zapalny gardła po kilku dniach stresu to jest bardzo możliwe i nie wymaga wyjaśnienia energetycznego 😉
@Unakitka78 sprawdzałam, nie byłam przeziębiona. I nie był to kaszel z podrażnienia, bardziej taki suchy, nerwowy. Zresztą to nie ma znaczenia czy to była czakra czy nerwy bo dla mnie nerwy i czakry to dwie strony tego samego. Jeden język jest biologiczny, drugi energetyczny, opisują to samo zjawisko.
Chcę dorzucić coś co może poszerzyć tę rozmowę, bo widzę że skupiłyście się głównie na czakrze sercowej i gardłowej. Ale w kontekście pogrzebu jest jeszcze jedna czakra którą łatwo przeoczyć - czakra korony. Ceremonie pożegnalne, w każdej tradycji, są momentem gdy granica między tym co widzialne a niewidzialne jest... inna. Osoby wrażliwe mogą odczuwać bardzo specyficzne nasilenie wrażeń właśnie w czubku głowy, ciężkość, mrowienie, albo przeciwnie, dziwną pustkę i oderwanie od ziemi. I to połączenie z czakrą korzenia, która odpowiada za zakorzenienie, bywa zaburzone. Czujesz się jakbyś nie dotykała nogami podłogi.
@Wioletka_Z, to co napisałas o czakrze korony i tym oderwaniu od ziemi to jest dosłowanie to co ja czułam na pogrzebie dziadka! Ja to opisywałam swoim ludziom że jakoś nie byłam w swoim ciele i oni mówili ze to szok i niedowierzanie, ale to trwało dlugie godziny potem. chodzilam po domu jakbym szla przez mgłe. Jak to wrócić do ciała? Bo medytacja w tym stanie nie bardzo mi szła.
@Howlitka.ka to co opisujesz to klasyczne rozkojarzenie czakry korzenia. Zanim sięgniesz po medytację - samo stopy na zimnej podłodze, boso, przez kilka minut. Albo coś do jedzenia, najlepiej coś ciężkiego, korzeniowego. buraki, ziemniaki, cokolwiek z ziemi dosłownie. to brzmi banalnie ale właśnie o to chodzi, żeby ciało przypomniało sobie że jest tutaj.
ta dyskusja jest super ale mam pytanie bo jestem troche z innej strony. czy to działa tak samo u każdego czy to jest kwestia wrażliwości? Bo mój kolega który chodzi ze mną na seminaria mówi ze on nigdy nic nie czuje na pogrzebach poza zwykłym smutkiem, zero fizycznych objawów. A ja po ostatnim pogrzebie dziadka miałem naprawde dziwne uczucie w klatce przez kilka dni. Czy to znaczy ze jest bardziej lub mniej wrażliwy energetycznie
@Chors01 tak, wrażliwosc energetyczna to jest cos z czym sie cześciowo rodzisz a cześciowo rozwijasz przez pracę. niekturzy ludzie są jak gąbki i zbierają energie otoczenia zanim sie zorientują, inni maja naturalną grubszą skórę energetycznie. ani jedno ani drugie nie jest gorsze, ale wazne jest żeby wiedziec jak sie samemu dziala. Twój kolega moze po prostu miec mocniejsze naturalne uziemienie.
Ojej, nie. dobra, ale jak w ogóle sprawdzić czy się jest tym wrażliwszym typem? To mnie ciekawi bo sama nie wiem do której grupy należę. Pytam serio, nie złośliwie.
@Novaria, szczere pytanie i spróbuję odpowiedzieć szczerze. jeden ze sposobów to po prostu obserwacja siebie przez jakiś czas w różnych sytuacjach emocjonalnie intensywnych, nie tylko pogrzebach. Jak reagujesz na tłumy, na szpitale, na cudzą kłótnię w pobliżu. Jeśli wychodzisz z takich miejsc wyczerpana bardziej niż inni bez fizycznego powodu, to prawdopodobnie jesteś wrażliwsza energetycznie. ale uwaga, to nie jest diagnoza, to jest tylko wskazówka do dalszej obserwacji.
To z tymi wrażliwymi typami to no tak, ale chcę zapytać o coś konkretnego bo mnie to dotyczyło. tak czy siak, czy jest jakaś różnica między żałobą po kimś bliskim a żałobą po kimś znajomym? Bo mnie zastanawia czy ta energia którą opisujecie zbieramy po każdym pogrzebie tak samo, czy po pogrzebie rodzica inaczej niż po pogrzebie sąsiada z którym byliśmy na dzień dobry 🙂
@Izoldka92 to bardzo trafne rozróżnienie i tak, z praktyki i z tego co czytałam, intensywność jest różna i to na kilku poziomach. Po pierwsze, im bliższa osoba, tym dłużej trwała wasza energetyczna więź i to zerwanie tej więzi jest dodatkowym obciążeniem poza samym smutkiem. Czakra sercowa może być mocniej zaangażowana bo dosłownie traci coś z czym była połączona. Po drugie, na pogrzebie bliskiej osoby jesteś jednocześnie żałobnikiem i często organizatorem, jesteś bardziej skupiona na innych, mniej na sobie, co sprawia że te reakcje mogą się opóźniać.
@Wrzosianka, to co mówisz o zerwaniu więzi energetycznej, czy to znaczy że ta więź fizycznie się gdzieś konczy? Jak to rozumieć, bo to dla mnie trochę nowe podejście. Czy masz na myśli coś konkretnego z tradycji, czy to jest twoja wlasna obserwacja?
@Jemiolka trochę i to i to. W różnych tradycjach energetycznych mówi się o tak zwanych sznurach lub niciach energetycznych między osobami które łączy silna relacja. z mojego doświadczenia, to nie jest wyłącznie mój pomysł. Natomiast jak to dokładnie działa, czy to jest rzecz dosłowna czy metaforyczna, tego nie wiem i nie będę udawać że wiem. Obserwuję efekty, nie widzę mechanizmu.
Koncepcja sznurów energetycznych między ludźmi to jest wątek który pojawia się w bardzo różnych tradycjach, od szamanizmu po współczesną bioenergetykę. Nie mam z tym problemu jako z metaforą albo modelem porządkującym doświadczenie. Mam problem kiedy zaczyna być traktowana jak dosłowna anatomia której nie da się falsyfikować. to mówię dla osób nowych w temacie żeby wiedziały w jakim rejestrze rozmowa się toczy.
@Simargl, i znowu. Wiesz, szanuję że pilnujesz żeby nie przesadzać z konkretnymi twierdzeniami, naprawdę, ale w tym wątku są osoby które przyszły po praktyczne wskazówki jak sobie poradzić po trudnym przeżyciu. u mnie tak jest, czy możemy gdzieś te zastrzeżenia parkować w specjalnym miejscu w głowie i przy tym nie blokować każdego wątku?
@Laurka masz rację co do tego że praktyczne wskazówki są potrzebne i nie zamierzam ich blokować. Mój komentarz był dla nowych żeby wiedzieli co to jest za rodzaj wiedzy. To nie jest atak na tradycję, to jest etykieta intelektualna. I mam nadzieję że nowe osoby, właśnie dlatego że są nowe, mogą na to liczyć.
Okej, ja jestem właśnie jedną z tych nowych i mogę powiedzieć że te zastrzeżenia mi pomagają, nie przeszkadzają. o ile dobrze rozumiem, bo jak ktoś od razu mówi że coś jest pewne i sprawdzone to trochę podejrzliwie na to patrzę. A jak ktoś mówi próbuj i obserwuj, bo może zadziałać, to mi bardziej odpowiada. Mam tylko pytanie praktyczne: ten kamień czarny turmalin który Kostroma wspominała wcześniej, czy trzeba go jakoś przygotować przed noszeniem na pogrzeb czy wystarczy go wziąć?
@Brygidka przed pierwszym użyciem zawsze oczyszczam kamien, mozna pod biezącą wodą, mozna zostawic na noc w solance albo na parapecie w świetle (nie koniecznie slonecznym). jak dla mnie, potem intencja, czyli po prostu w myslach powiedz do czego go chcesz użyc. to nie jest skomplikowane, naprawdę. na sam pogrzeb wystarczy go mieć przy sobie, w kieszeni albo w biżuterii.
@Kostroma, spoko dzięki za wskazówkę z tym kamieniem! Ale mam pytanie do ogolnej dyskusji bo trochę mi umknelo w tej rozmowie - mówilysmy o czakrze korzenia i korony, ale nikt nie ruszyl tematu czakry splotu slonecznego podczas pogrzebu. nie wiem, bo ja mam tak ze na każdym pogrzebie dosłownie mnie ściska w żołądku, to nie jest zwykla trema ani nerwy, to jest jakis ucisk ktory zaczyna sie zanim w ogóle wejde do kościoła. Czy to nie jest właśnie ta czakra?
@Howlitka.ka, ucisk w żołądku na pogrzebie to może być sto rzeczy, nie od razu czakra. Stres, lęk przed konfrontacją ze śmiercią, napięcie mięśni brzucha z powodu płaczu który próbujesz powstrzymać. Nie mówię że to niemożliwe w kontekście czakry splotu, ale zanim to przypiszemy energetyce to warto się zastanowić czy nie jest to po prostu reakcja nerwowa 😀
@Selena91 no ale przeciez dla mnie nerwowa reakcja i czakra to nie jest albo-albo, tak jak ktos pisał wcześniej. Pytam o to bo chce wiedziec czy inni to czuja w tym samym miejscu, nie żeby udowodnić ze mam otwartą czakrę czy cos 😉
Czakra splotu słonecznego i pogrzeb to faktycznie interesujący temat który tu ominęłyśmy. Splot słoneczny to centrum poczucia kontroli i sprawczości. Na pogrzebie - szczególnie jeśli to ktoś bliski - tracimy jedno z najbardziej podstawowych złudzeń, że możemy chronić tych których kochamy. To uderzenie w tę właśnie czakrę ma sens. Ucisk, mdłości, to są sygnały które można odczytywać na roznych poziomach jednocześnie 🙂
no cóż, to co Wrzosianka pisze o poczuciu kontroli jest dla mnie bardziej przekonujące niż samo mówienie "czakra splotu". może się mylę bo daje mi to jakiś kontekst dlaczego konkretnie tam a nie gdzie indziej. Ale pytanie mam do niej albo do Sagei - czy ta czakra po pogrzebie jakoś samoistnie się regeneruje, czy też ona tak samo wymaga pracy jak ta korzeniowa i sercowa? 🙂
@Izoldka92 z mojego doświadczenia splot słoneczny regeneruje się wolniej niż np. sercowa po takim przeżyciu jak pogrzeb, właśnie dlatego że to poczucie sprawczości odbudowuje się trudniej niż samo przepłakanie straty. Sercowa może boleć bardziej na początku ale ma swój naturalny rytm żałoby. Splot potrzebuje bardziej aktywnej pracy, przynajmniej u mnie tak było. Choć zaznaczam, to moje obserwacje, nie zasada ogólna 😀
Zatrzymuję się przy tym wątku z splotem słonecznym bo mi tu coś zgrzyta. Mówimy o czakrze splotu jako o "centrum kontroli i sprawczości" ale to jest interpretacja nowożytna, zachodnia, nawarstwiająca się na stary system. W oryginalnym systemie czakr manipura jest związana z ogniem, trawieniem, siłą woli, tak. Ale to połączenie z "poczuciem kontroli jako złudzenia" i "utratą sprawczości" to już jest bardziej psychologia zachodnia ubrana w język energetyczny. Co nie znaczy że to nieprawda, ale żebyśmy wiedzieli skąd to pochodzi.
@Simargl ma rację w kwestii źródeł i doceniam to rozróżnienie. przynajmniej tak to widzę, jednocześnie systemy energetyczne nie są skamielinami i każde żywe użycie tradycji jest jej interpretacją. Pytanie brzmi czy ta interpretacja jest koherentna i czy pomaga konkretnym ludziom porządkować własne doświadczenie. Dla mnie ważniejsze jest to drugie, ale to nie znaczy że mamy zatrzeć granicę między tradycją a współczesną nadbudową.
hej, wracam bo mi wypadło trochę z wątku. czytałem to co pisałyście o sznurach energetycznych i mam pytanie morze naiwne - czy te sznury zrywają sie dosłownie w momencie śmierci, czy to jest jakis proces? Bo jak mój dziadek umierał to przez dlugi czas byłem bardzo ze mną potem, jakoś obecny. Nie wiem jak to opisać lepiej. Czy to znaczy że sznur jeszcze nie był zerwarny?
@Chors01 o tej obecności po śmierci to mogłabym dużo mówić, bo sama to przeżyłam. Nie wiem czy to sznury energetyczne, nie wiem jak to działa technicznie, ale to uczucie że ktoś jeszcze jest, to jest bardzo realne. Mój tata był ze mną wyraźnie przez jakiś czas po pogrzebie. Nie jako coś strasznego, raczej jako ciepło w konkretnych momentach. Potem to się stopniowo wyciszało.
@Melanijka, to co opisujesz z tatą, to ja miałam podobnie z babcią. Tylko nie wiedziałam co z tym zrobić, trochę mnie to płoszyło chociaż nie było niczego złego w tym co czułam. Czy u ciebie to po prostu samo przeszło, czy robiłaś coś konkretnego?
@Konwaliowa samo trochę przeszło, ale też chyba. szczerze mówiąc, .. pozwoliłam na to? Znaczy nie walczyłam z tym ani nie próbowałam go zatrzymać na siłę. Mówiłam mu w myślach kiedy byłam gotowa żeby odszedł dalej, jeśli to ma sens. Brzmi dziwnie jak to piszę wprost.
To co Melanijka opisuje - pozwolenie - to jest dla mnie jedno z ważniejszych słów w tym całym wątku. Żałoba ma swój czas i ten czas jest różny dla żywych i dla tych którzy odeszli, jeśli przyjmujemy że cokolwiek trwa po śmierci. Siłowanie się z tym procesem w którąkolwiek stronę, zatrzymywanie albo przyspieszanie, kosztuje energetycznie bardzo dużo. I to widać w czakrach, szczególnie w sercowej i w korzeniowej.
nadrabiam ten watek z dużym zainteresowaniem bo sam mam coś co mi nie daje spokoju. Byłem na pogrzebie kolegi z pracy, nie byliśmy super blisko ale jednak kilkanaście lat razem w tym samym miejscu. I przez jakiś czas po pogrzebie mialem sny w ktorych on się pojawial i zawsze wyglądał na spokojnego, jakby chcial mi powiedzieć że wszystko jasne. Czy to ma jakiś zwiazek z tymi czakrami o których rozmawiacie, czy to zupełnie inny temat? 😛
@Bogdan58, sny po śmierci kogoś to trochę osobna gałąź ale energia którą przenosimy z pogrzebów może wpływać na to co się dzieje w snach, bo we śnie ta naturalna granica jest cieńsza. nie powiedziałabym że to "inny temat", raczej inny aspekt tego samego.