Hej, chciałam zapytać bo trochę szukałam i nie znalazłam czegoś konkretnego na ten temat. tak mi się wydaje, studiuję od roku w Niemczech i ostatnio mam takie dziwne uczucie w klatce piersiowej, jakby zimno w środku, nawet jak na zewnątrz jest ciepło. Koleżanka mi powiedziała ze to morze miec cos wspolnego z czakrami i tesknotą za domem. Nie bardzo wiem jak to rozumiec, czy to w ogóle ma sens? Czy ktoś pracował z czymś podobnym, tzn. z takim chłodem w polu przy rozłące?
O, to bardzo ciekawy temat bo rzadko sie o tym mówi wprost. ten chłód w klatce to klasyczny objaw zamkniętej albo przeciążonej czakry sercowej. Anahata przy silnym smutku i tęsknocie potrafi sie jakby skurczyć i ludzie czują dosłownie fizyczny chłód w tym miejscu, albo ucisk, albo pustkę. Ja sama przez kilka miesięcy miałam cos takiego jak rozstałam sie z bliską osobą. To nie jest tylko w głowie, ciało naprawdę reaguje na takie rzeczy energetycznie.
Malwinka ma rację co do lokalizacji ale powiedziałbym to trochę inaczej. Chłód w obszarze serca to nie zawsze "zamknięcie" czakry - to może być też odpływ energii. Kiedy tęsknimy za kimś lub czymś, część naszego pola energetycznego jest jakby nieobecna, zostaje tam skąd wyjechaliśmy. Stąd ten zimny obszar. Pytanie do autorki tematu: czy ten chłód jest cały czas, czy pojawia sie w konkretnych momentach, np. wieczorami albo przy myśleniu o domu?
To co Bolesław opisuje o odpływie energii. chba, .. bardzo mi to pasuje do tego co sama czuję kiedy jestem daleko od rodziny. Jakby część mnie gdzieś wisiała w zawieszeniu. Ale mnie zastanawia jedno - czy to uczucie zimna można odróżnić od zwykłego smutku który się somatyzuje? Tzn. czy da sie powiedzieć że to jest "energetyczne" a nie po prostu psychosomatyczne? Pytam szczerze, bo sama nie zawsze potrafię to rozróżnić 😀
@Dagmarkaa dobre pytanie i uczciwe. Moim zdaniem to rozróżnienie jest trochę sztuczne, bo pole energetyczne i ciało fizyczne nie są oddzielne. To nie jest albo-albo. Somatyzacja to też zmiana energetyczna, tylko opisana innym językiem. Ważniejsze jest to jak ten chłód sie zachowuje, czy jest punktowy, rozlany, czy przesuwa sie, czy pojawia sie falami.
O właśnie, jak Bolesław pyta to pomyślę. Chyba pojawia sie wieczorami najbardziej, i w niedziele z jakiegos powodu. Nie jest cały czas. i jest raczej punktowy, gdzieś w środku mostka, takie zimne miejsce. Raz było tez trochę wyżej, w gardle. to też ma znaczenie? 😉
Gardło to Vishuddha, piąta czakra. Odpowiada za komunikację, wyrażanie siebie ale też za mówienie tego co sie czuje. Jak ktoś nie może powiedzieć komuś bliskiemu że tęskni, albo tłumi to w sobie, to ta czakra często reaguje. Chłód albo ucisk w gardle przy tęsknocie to wg mnie włanie to - niewypowiedziana potrzeba kontaktu.
Mam pytanie bo jestem świeża w temacie czakr. Skąd wiecie że to zimno jest energetyczne a nie np. ze poprostu jest się zdenerwowanym albo smutnym? Nie mówię że to nieprawda, ale jak to sie w ogóle bada? Czy jest jakaś metoda żeby sprawdzić czakrę, czy to bardziej intuicja? 😛
@Celestynka75 to uczciwe pytanie i nie ma jednej prostej odpowiedzi. Pracuję z polem energetycznym od wielu lat i powiem wprost: nie ma obiektywnego przyrządu który to zmierzy w sposób uznany przez fizykę. Mamy do dyspozycji obserwację własnych odczuć, pracę z bioenergoterapeutą który może wyczuć zmiany w polu, wahadło, skany energetyczne. To wymaga wprawy i uczciwości wobec siebie. Ale też: jeśli dana metoda pomaga człowiekowi poczuć sie lepiej, to jest w tym wartość niezależnie od tego jak to nazwiemy.
aha, no włanie, Bolesław sam przyznaje że nie ma pomiaru. Więc skąd pewność że to "odpływ energii" a nie zwykła depresja albo adaptacja do nowego miejsca? Pytam serio, bo znam kilka osób które studiowały za granicą i nikt z nich nie mówił o zimnie w czakrze, mówili że tęsknią i tyle. Może to kwestia tego jakim językiem opisujemy to samo zjawisko?
Wawrzek ale to co mówisz to nie wyklucza tego co piszemy. jeśli o mnie chodzi, możesz tęsknić i mieć to jako odczucie zimna w klatce i jedno i drugie to opis tego samego. Jedni mówią "smutno mi", inni czują to fizycznie jako chłód albo ucisk. To nie są dwie różne rzeczy.
@Dagmarkaa no tak, to rozumiem. ale wtedy praca z czakrami jest właściwie pracą z emocjami przez ciało, nie z jakąś osobną warstwą energetyczną, tak? Bo jeśli tak to sie z tym zgodzę, to ma sens. tylko nie lubię jak sie miesza jedno z drugim jakby była jakaś mistyczna przyczyna osobna od zwykłej psychologii.
Ja mam podobnie jak autorka tematu, nie studiuję za granicą ale byłam parę miesięcy na praktykach w innym mieście i ten chłód w klatce to dokładnie to. Wtedy nie wiedziałam co to jest. Teraz czytam i trochę więcej rozumiem. Chciałam zapytać czy jest jakiś konkretny sposób żeby sobie z tym poradzić? Tzn. czy jest jakaś medytacja albo coś co można zrobić samodzielnie jak sie jest daleko i nie ma dostępu do bioenergoterapeuty?
@Frezja.2 jest kilka rzeczy które można robić samemu. po pierwsze wizualizacja ciepłego światła w miejscu gdzie czujesz chłód, wyobrażaj sobie że wdychasz ciepło prosto w to miejsce i że ono sie rozchodzi jak krąg na wodzie. Po drugie - kontakt z bliskimi, dosłowny, nie przez sms, ale rozmowa głosem albo wideo, to odżywia czakrę gardła i serca. i po trzecie, co mi bardzo pomogło: pisanie listów do osób za którymi się tęskni, nawet jeśli sie ich nie wysyła
O listów to nie słyszałam w tym kontekście. To działa naprawdę? Tzn. chodzi o to żeby wyrażać tę tesknotę nie tłumiąc jej? Bo rozumiem że napisanie listu to trochę jak wypowiedzenie tego głosem, dla czakry gardła?
Zaraz, zaraz. Nie tak było. dokładnie o to chodzi. Tłumienie jest chyba największym problemem. Jak sie tłumi tęsknotę, mówi sobie "dam radę, nie czas na to" itd, to ta energia gdzieś staje. Pisanie, mówienie do siebie, płakanie nawet - to są naturalne kanały przez które ta energia może przepłynąć. Czakra sercowa lubi ruch, nie lubi zastoju
no i proszę, dodam jeszcze jedno, bo widzę że mówimy głównie o chłodzie a warto wspomnieć też o drugiej stronie. Przy tęsknocie bywa też ciepło, ale takie "piekące", jakby intensywne, nadmiarowe w obszarze splotu słonecznego. To Manipura. Dzieje sie tak kiedy do tęsknoty miesza sie niepokój o bliskich albo poczucie że sie traci kontrolę nad sytuacją w domu. Ktoś z was miał to?
Nie zgodzę się. ja miałam właśnie to piekące w splocie kiedy mama chorowała a ja byłam za granicą na wyjeździe służbowym. w sumie, to uczucie gorąca i niepokoju jednocześnie, nie mogłam siedzieć spokojnie. Teraz jak to czytam to rozumiem dlaczego. To był ten niepokój o kontrolę który opisujesz.
To znaczy że te odczucia zimna i ciepła w różnych miejscach mogą być jednocześnie? Tzn. tak myśle, zimno w sercu i ciepło w splocie w tym samym momencie? 😀
@Celestynka75 tak, i to jest właśnie sygnał że dzieje sie coś złożonego. Pole energetyczne to nie jest jeden punkt, różne obszary mogą być w różnym stanie w tym samym czasie. Przy długiej rozłące to jest dość częste - serce tęskni i "zastyga", a solar plexus grzeje od niepokoju. To trochę jak mieć jednocześnie zimne dłonie i gorącą głowę od stresu.
To co Bolesław napisał o tym piekącym cieple w Manipurze przy niepokoju... to mi przypomniało jedną moją znajomą która przez rok była w Londynie na stażu i dosłownie mówiła że ma gorąco "tutaj" i pokazywała na splot. Myślałyśmy że żołądek albo nerwy. A teraz jak czytam te opisy to wszystko się składa. Pytanie mam do Bolesława albo Malwinki - czy to zimno w sercu i ciepło w splocie to zawsze taka para, czy mogą być osobno? 🙂
@Lada91 mogą być osobno, i to jest właśnie ważna informacja diagnostyczna tak to nazwijmy. Samo zimno w sercu bez aktywacji splotu to czysta tęsknota, taka spokojna, morze smutna, ale niekoniecznie napięta. Jak dochodzi to gorąco w splocie to już wchodzi lęk albo poczucie że coś jest nie pod kontrolą. Te dwa odczucia razem to sygnał że emocje się mieszają i osoba nie do końca wie czego tak na prawdę potrzebuje - kontaktu czy bezpieczeństwa.
dobra ale to brzmi trochę jak post-hoc tłumaczenie. tak na marginesie, znaczy jak ktoś poczuje zimno i ciepło razem to powiecie "tęsknota z lękiem", jak samo zimno to "czysta tęsknota", jak samo ciepło to pewnie "tylko lęk". każda kombinacja ma gotowe wyjaśnienie. skąd wiadomo że to nie jest zwykłe nadinterpretowanie własnych odczuć
@Wawrzek94 to jest uczciwa obserwacja i nie będę udawać że nie ma w niej racji. w każdym razie, każdy system interpretacyjny ma tendencję do tego żeby pasował do wszystkiego, to prawda. Co mnie jednak przekonuje w pracy z polem to nie tyle konkretna interpretacja "zimno równa się to", ile powtarzalność wzorców u różnych osób które nie znają teorii i opisują podobne odczucia niezależnie od siebie. Modrzewnica opisała zimno w mostku zanim ktokolwiek jej powiedział gdzie "powinna" je czuć.
no właśnie, ja serio nie wiedziałam że to ma jakąś nazwę jak to pisałam. że tak powiem, poprostu tak to czułam. i teraz trochę mi ulżyło że to nie jest "tylko w głowie" albo że jestem przewrażliwiona
hej, weszłam w ten wątek przez przypadek bo szukałam czegoś innego i zostałam bo to ciekawe. mam pytanie trochę z innej strony - czy to zimno w klatce może być po prostu dlatego że się mniej ruszamy jak nam smutno? bo jak ktoś siedzi skulony, płycej oddycha, to może fizycznie jest mu chłodniej w tej okolicy? pytam serio, nie złośliwie
@Klimcia_S a wiesz co, to nie jest głupie pytanie. u mnie tak jest, ciało i pole nie są oddzielne jak Bolesław wcześniej pisał, więc oddech na pewno ma znaczenie. ale ja mam kontrprzykład - czułam to zimno kiedy byłam aktywna, biegałam wtedy regularnie, fizycznie rozgrzana, a w środku klatki nadal to było. więc nie sądzę że to tylko kwestia bezruchu
@Dagmarkaa okej, to faktycznie coś więcej. jakoś tak, dzięki za konkretny przykład bo to zmienia moje myślenie o tym trochę. nadal jestem sceptyczna ale mniej 🙂
ja mam pytanie do Malwinki bo pisała o tej wizualizacji ciepłego światła. czy to trzeba robić w jakimś konkretnym momencie, tzn. kiedy sie akurat czuje ten chłód, czy można robić profilaktycznie? i jak długo mniej więcej? bo próbowałam kiedyś wizualizacji i po 3 minutach myślami byłam już gdzieś indziej zupełnie 😛
@Frezja.2 haha no te 3 minuty to chyba każdy zna 🙂 najlepiej robić właśnie kiedy czujesz ten chłód, bo wtedy masz naturalny punkt skupienia, ciało samo pokazuje gdzie kierować uwagę. o ile dobrze rozumiem, ale jeśli robisz to "profilaktycznie" to możesz zacząć od oddechu do miejsca gdzie zwykle czujesz tęsknotę, nawet bez konkretnego obrazu, samo świadome oddychanie w ten obszar już coś robi. czas to kwestia drugorzędna, 5 skupionych minut jest warte więcej niż 20 błądzących
dobra to mam nowe pytanie bo nie rozumiem jednej rzeczy. mówicie o tym że pole jest "tu" albo "tam" że część energii jest "przy osobie za granicą". ale co to fizycznie znaczy? energia jest w jednym miejscu i może być w dwóch? to brzmi trochę jak... no nie wiem jak to ująć żeby nie wyjść na złośliwą 🙂
@Celestynka75 śmiało, nie obraże się. to dobre pytanie i nie mam na nie odpowiedzi w fizycznym sensie. nie twierdzę że elektrony wędrują do Londynu. to co opisuję to raczej metafora funkcjonalna, tzn. "część pola jest tam" to skrót myślowy dla "twoja uwaga, emocje i zasoby są stale zaangazowane w coś co nie jest tutaj". czy to jest dosłownie energia czy nie, nie wiem i nikt uczciwie nie wie
właśnie. i to jest ta różnica między sensownym podejściem a mistyką dla mistyków. jak Bolesław mówi "metafora funkcjonalna" to ja rozumiem i doceniam. jak ktoś mówi że energia dosłownie lata przez Atlantyk to już mam problem. Modrzewnica, a jak długo jesteś za granicą? to ma znaczenie czy to sezonowe? 😉
od września, wiec jakies 4 miesiące. nie wiem czy to sezonowe czy nie, chyba bardziej związane z konkretnymi momentami niz z pora roku. na swieta byłam w domu i przez jakis czas po powrocie tutaj było gorzej niz przed wyjazdem na te swieta. to ma sens? 🙁
Nie no, przesadzasz. o, to jest ważna obserwacja. po powrocie z domu bywa gorzej bo pole "przypomniało sobie" jak to jest być kompletne i potem rozdzielenie jest bardziej wyraźne. to trochę jak z głodem, jak długo nie jesz to się przyzwyczajasz, ale jak zjesz raz to żołądek znowu przypomina o sobie. to jest bardzo typowe i dużo osób które znam miało dokładnie tak samo
albo poprostu wrócenie do rodziny i znajomych a potem znowu wyjazd to obiektywnie trudne emocjonalnie i nic dziwnego że potem jest gorzej. nie trzeba metafory pola żeby to wyjaśnić. ale dobra, rozumiem że dla was te dwa jezyki nie są sprzeczne
czytam to od początku i to super dyskusja. mam pytanie moze naiwne ale nie ma głupich pytan - czy kamienie mogą pomóc przy tym chłodzie w sercu? gdzieś czytałem że różowy kwarc jest do Anahaty i morze pomóc przy tęsknocie ale niewiem czy to prawda czy clickbait
@Eliksirnik65 różowy kwarc jest faktycznie przypisywany Anahacie i nie jest to bzdura. ja miałam przez jakiś czas mały kamień który trzymałam w kieszeni po lewej stronie gdy szłam na spacer i subiektywnie czułam że coś daje. czy to był kamień czy placebo czy po prostu skupienie uwagi na tym miejscu, szczerze nie wiem. ale Lada wie o tym więcej niż ja 😉
różowy kwarc, rodochrozyt, rodonit - wszystkie te kamienie mają związek z obszarem serca. przy pracy z tęsknotą preferuję rodochrozyt bo ma w sobie też element akceptacji straty i rozdzielenia, nie tylko "miłość i ciepło". ale żeby kamień naprawdę pracował to ważne jest świadome z nim przebywanie, nie tylko noszenie w torbie i zapomnienie o nim. codzienne wzięcie do ręki i chwila skupienia robi różnicę