no właśnie, chciałem dokończyć tę myśl. bo jak mówiłem, mamy dwie warstwy: wrażliwość człowieka i energię miejsca jako taką. i pytanie jest takie - czy da sie wogóle mierzyc tę drugą bez pierwszej? tzn. czy jest jakiś sposób żeby powiedzieć "to miejsce MA energię" niezależnie od tego kto tam stoi i co czuje?
@Modest76 to jest właśnie sedno problemu z weryfikacją. odpowiem ci tak: w bioenergoterapii używa się między innymi badania metodą Hartmanna - to siatka linii geopatycznych które część praktyków mapuje niezależnie od siebie. jeśli kilka osób nieznajomych wskazuje ten sam punkt bez wiedzy o sobie nawzajem, to jest pewien rodzaj powtarzalności. nie jest to pomiar laboratoryjny, ale to nie jest tez tylko "czuję coś dziwnego".
siatka Hartmanna to radiestezja. to jest rownie dobrze zweryfikowane co horoskopy. przepraszam ale nie moge tego zostawic bez komentarza
@Wieslaw61, radiestezja ma słabe wyniki w ślepych próbach, to fakt. ale Ninogniewa nie mówi że to nauka, tylko że to jest pewien rodzaj powtarzalności. to różnica. ja bym nie mieszał "niezweryfikowane" z "fałszywe", bo to dwie różne rzeczy.
@Wieslaw61 dobra, okej, ale co proponujesz zamiast? bo jeśli odrzucasz radiestezję, geobiologię i wrażliwość sensoryczną to zostaje ci detektor EMF i pomiar jonów w powietrzu. i to jest w porządku, ale to też nie powie ci dlaczego czakra podstawy reaguje inaczej w różnych miejscach o różnych porach dnia. masz jakiś konkretny pomysł?
@Bronisia06 aha, szczerze? nie mam. ale "nie mam lepszej metody" to nie jest dowód ze tamta metoda działa. 😀 moge przyznac ze nie wiem i jednoczesnie twierdzic ze twoja odpowiedz tez nie jest potwierdzona
to jest uczciwe co Wieslaw pisze, chociaż rozumiem że to frustrujące dla osób które coś czują i chcą to jakoś nazwać. mnie bardziej ciekawi ta kwestia rytmów dobowych bo to wydaje mi się bardziej sprawdzalne. rano to rano dla każdego, nie?
rytmy dobowe to jest temat który łączy medycynę tradycyjną z ezoteryką w bardzo konkretny sposób. w tradycji wedyjskiej godziny są przypisane do poszczególnych tattw, czyli żywiołów, i to jest bardzo precyzyjny system. ziemia dominuje rano, woda w południe, ogień o zachodzie. te żywioły bezpośrednio korespondują z czakrami. czakra podstawy to ziemia, więc rano powinna być najbardziej dostępna do pracy.
@Cecylka53 o, to tłumaczy dlaczego moje poranne medytacje są inaczej zakorzenione. ale pytam dalej - czy to oznacza że praca z czakrą podstawy w kontekście miejsca powinna być robiona rano? czy pora dnia wzmacnia albo osłabia przywiązanie energetyczne do konkretnego miejsca?
pora dnia i miejsce to dwie różne warstwy ale przenikają się. miejsce ma swoją własną nutę, a pora dnia moduluje jak ta nuta brzmi. medytacja uziemiająca rano w miejscu ktore ma silną energię ziemi to jakby dwukrotne wzmocnienie tej samej częstotliwości. ale uwaga - nie zawze więcej znaczy lepiej. można się przetransportować tak mocno że reszta czakr zostaje w tyle.
@Jarzyna no, co to znaczy że zostaje w tyle? mówisz że można się za bardzo uziemić? nigdy o tym nie słyszałam, myślałam że uziemienie to zawsze dobrze
@Kminek99 no wiecie, tak, można się nadmiernie uziemić. objawia się to między innymi ciężkością, sennością, trudnością z myśleniem abstrakcyjnym, opornością na zmiany. czakra podstawy nadaktywna albo przetrenowana blokuje przepływ w górę - i wyższe czakry, serca, gardła, trzeciego oka, poprostu dostają mniej. to jest dość rzadkie u osób które dopiero zaczynają, ale przy intensywnej pracy z miejscem energetycznym - możliwe.
o matko, to teraz się boję, że moje codzienne ćwiczenia przy drzewie mnie zbyt uziemią 😀 ale na serio - jak rozpoznać że to za dużo. czy są jakieś sygnały fizyczne?
@Romcia86, bez paniki. żeby przetrenować czakrę podstawy codziennym staniem przy drzewie to trzeba by na prawdę długo i intensywnie. sygnały nadmiaru to: silna ociężałość umysłowa przez kilka dni z rzędu po sesji, poczucie że jesteś "za ciężka" żeby się ruszyć z kanapy, brak snów albo sny wyłącznie przyziemne. to nie jest coś co się dzieje po kilku tygodniach spokojnej praktyki.
@Florka96 okej, to uspokajające. bo akurat mam teraz dużo snów i to bardzo intensywnych, więc hyba nie mam tego problemu 🙂
wracam do kwestii miejsc sakralnych, bo to mnie nurtuje. Kometka wcześniej pisała o skumulowanym polu zbiorowej praktyki. mam pytanie - czy takie miejsca można "przepełnić". tzn. czy jeśli za dużo ludzi medytuje w jednym miejscu albo przynosi tam swoje problemy energetyczne, to czy to miejsce moze się "zmęczyć" albo zmienić jakość? 🙁
@Zodiakla.1 to zależy od charakteru miejsca. miejsca które mają własną silną energię geologiczną albo długą historię praktyki są zazwyczaj odporne - absorbują i transformują to co przynoszą ludzie. natomiast miejsca słabsze, o płytszej energii, mogą faktycznie zostać nasycone tym co zostawiają odwiedzający. dlatego miejsca gdzie zbiera się dużo turystów i ciekawskich bez intencji bywa że czuć zamęt energetyczny zamiast ciszy.
to wyjaśnia czemu popularne "magiczne" miejsca z internetu czasem są rozczarowujące kiedy się tam jedzie. wszysko już tam było i wróciło i wymieszało się. a jakieś spokojne nieznane miejsce w lesie potrafi być bardziej wyraźne.
mam pytanie trochę z innej strony - co z miejscami do ktorych sie czuje przyciaganie ale nie ma tam nic specjalnego? znaczy żadna historia, nie kościół, nie las, po prostu jakiś zakątek w mieście, konkretny skwer albo nawet kąt w budynku. czy to tez jest energia terytorialna czy to jest raczej coś osobistego?
@Vormik bardzo dobre pytanie i nie ma na nie prostej odpowiedzi. może być i tak i tak. przyciąganie do miejsca "bez historii" może wynikać z geometrii energetycznej terenu pod zabudową, bo budynki nie kasują tego co jest pod nimi. może też być śladem twojego własnego systemu energetycznego, tzn. miejsce pasuje z twoją konkretną konfiguracją czakr tu i teraz. to drugie jest bardziej zmienne, to pierwsze zostaje. sposób na odróżnienie? sprawdź czy to przyciąganie jest stałe przez dłuższy czas czy pojawia sie falami.
a wracając do tego co Ninogniewa napisała o śladzie własnych wcześniejszych żyć - to troche mnie zatrzymało., bo ja akurat nie wierze jakoś bardzo mocno w reinkarnację, ale to przyciąganie do konkretnego zakątka mam. stoje tam i jest... inaczej. nie wiem jak to opisać. czy to musi być reinkarnacja czy może być coś innego?
nie musi być reinkarnacja. miejsce moze nosić twój ślad z tego życia, coś co tam przeżyłeś i nie domknąłeś. albo po prostu geometria energetyczna tego miejsca pasuje do twojej własnej częstotliwości czakry podstawy - wtedy czujesz się "w domu" bez żadnego mistycznego wyjaśnienia. to jak dwa kamienie stroikowe ktore zaczynają brzmieć razem. ale powiedz mi - czy to przyciąganie jest spokojne, czy ma w sobie jakiś niepokój?
@Jarzyna o, to ciekawe że pytasz o spokój albo niepokój. ja mam jedno miejsce które mnie przyciaga i tam jest takie dziwne napięcie. jakby chciałam być i jednocześnie nie chciałam. to co to oznacza bo się teraz zastanawiam
ten wątek z rytmami dobowymi ktury Cecylka zaczęła jest według mnie najciekawszy w całej tej dyskusji i trochę szkoda, że poszedł w stronę nadmiernego uziemienia, bo zostało kilka rzeczy niedomówionych. jeśli tatwy zmieniają się w ciągu dnia i modulują to jak miejsce "działa" - to co z nocą? noc to wogole inna kategoria czy jest jakiś żywioł który wtedy dominuje?
@Dionizy noc to w klasycznym ujęciu czas eteru, akaszy - piątego żywiołu, ktory stoi ponad pozostałymi czterema. to czas kiedy granice między miejscami rozmywają się, a pole energetyczne terenu oddycha jakby głębiej. dla tego noce przy miejscach sakralnych są tak inne niż dni przy tych samych miejscach. ale to też oznacza że nocna praca z czakrą podstawy w kontekście miejsca jest obarczona większą nieprzewidywalnością - bo eter nie zakorzenuje, on rozpuszcza granice.
to jest właśnie odpowiedź na coś czego nie rozumiałam od dawna. robiłam medytacje nocne w lesie i zawsze wychodziłam z nich z takim dziwnym poczuciem że przestaję wiedzieć gdzie kończę się "ja" a zaczyna się przestrzeń. myślałam że coś robię źle. a to po prostu eter.
chcę tu dorzucić jedno zastrzeżenie do tej dyskusji o porach dnia - bo mam wrażenie że mówimy o rytmach jakby były takie same dla każdego miejsca geograficznego, a to nie jest prawda. tatwy w systemie wedyjskim były opisywane dla konkretnego pasa klimatycznego i dlugosci dnia. u nas w Polsce latem świt jest o czwartej rano, zimą o ósmej. to nie jest ta sama "rano". więc zanim ktoś zacznie ściśle stosować ten system, warto by się zastanowić czy i jak go dostosować do szerokości geograficznej, bo inaczej możemy operować na schemacie który do nas poprostu nie pasuje.