Ostatnio zauważyłem coś, co mnie trochę zatrzymało przy rozkładach. Chodzi o karty z liczbami nieparzystymi - jedynki, trójki, piątki, siódemki, dziewiątki. Mam wrażenie, że kiedy pojawiają się w rozkładzie, to coś jest jakby mniej oczywiste, trudniej mi je odczytać w kontekście. Czy to tylko moje odczucie, czy rzeczywiście te karty niosą jakąś inną energię niż parzyste? Bo parzyste jakoś naturalnie układają mi się w głowie jako bardziej stabilne, a nieparzyste... nie wiem, bardziej ruchome? Albo po prostu trudniejsze dla mnie jako zaczynającego.
Ciekawe, że to zauważyłeś na własnych rozkładach, bo to nie jest wcale oczywiste spostrzeżenie. Ale powiedz mi - mówisz, że trudniej je odczytać. trudniej znaczy co? Że interpretacja jest wieloznaczna, czy że po prostu nie wiesz, co z nimi zrobić?
@Helenka No właśnie chyba to pierwsze - wieloznaczność. Jak widzę na przykład Piątkę Mieczy, to mogę ją czytać jako konflikt, ale też jako pyrrusowe zwycięstwo, ale też jako odwrót. Za dużo opcji naraz. A Szóstka Mieczy - przeprawa, przejście, spokojniejsza narracja. Może po prostu nieparzyste niosą więcej napięcia wewnętrznego w samej karcie?
To jest dość powszechne odczucie,ale nie powiedziałabym, że to zasada. Piątka jest kartą kryzysu w wielu tradycjach, to prawda, ale Trójka Mieczy to serce przebite, więc nijak jej do dynamiczności - raczej ból i koniec. Więc to niekoniecznie kwestia parzystości, tylko konkretnych kart i ich symboliki. Sylwek, a jakim rozkładem pracujesz najczęściej? 🙂
@Elwirka92 Głównie trzy karty - przeszłość, teraźniejszość, przyszłość. Ale ostatnio próbowałem keltyjski krzyż i tam właśnie ta kumulacja nieparzystych mnie przytłoczyła. Dostałem jedynkę, trójkę i siódemkę w kluczowych pozycjach i miałem wrażenie, ze to rozkład który niczego nie kończy, tylko otwiera kolejne pytania.
Mam podobne odczucia co Sylwek, szczególnie przy siódemkach. Siódemka Pucharów to wręcz klasyczny przykład - same możliwości, iluzje, żadnej decyzji. Ale z drugiej strony Siódemka Różdżek to walka o pozycję, bardzo konkretna. Więc może to nie tyle nieparzystość, co to że nieparzyste częściej pokazują proces w toku, a nie zamknięty stan? Elwirka92 Ty też tak to czujesz, czy inaczej to opisujesz?
@Henryka59 Coś w tym jest. Powiedziałabym raczej, że nieparzyste karty są kartami ruchu - albo czegoś, co jeszcze się nie ułożyło. Parzyste mają w sobie jakiś moment oddechu. Dwójka to wybór, ale spokojny. Czwórka to odpoczynek. Szóstka - właśnie ten spokój po burzy. Ale czy to znaczy, że nieparzyste są mniej jasne? Nie wiem. Może po prostu wymagają więcej od czytającego.
A czy to ma jakieś powiązanie z numerologią? Bo Celestyn kiedyś pisał, że nieparzyste liczby mają bardziej yang-ową energię, aktywną, a parzyste są yin. Czy to się przekłada na tarot tak samo?
no tak,ogólna zasada w numerologii jest taka, że nieparzyste liczby mają charakter bardziej ekspansywny, inicjujący, niekiedy destabilizujący - a parzyste skupiają, stabilizują. Ale przenoszenie tego wprost na tarot bywa uproszczeniem. Tarot ma własną logikę symboliczną i archetypy kart nie zawsze idą w parze z samą liczbą. Marcelinka65, skąd ten wątek u ciebie - interesujesz się numerologią w połączeniu z kartami?
@Celestyn Trochę tak, ale bardziej od strony tarota. Po prostu zastanawiam się, czy jak wyciągam dużo nieaprzystych w rozkładzie, to czy to jest jakiś sygnał, czy po prostu przypadek. Helenka, a ty jak to interpretujesz - dominacja nieparzystych w rozkładzie coś znaczy?
@Marcelinka65 Patrzę na to raczej kontekstowo. Jeśli rozkład jest pełen kart ruchu, procesu, napięcia - to pytanie staje się: czego szuka osoba pytająca? Czy chce potwierdzenia, że coś się zmienia? Czy boi się, że nic się nie układa? Bo to, co czytamy w kartach, często mówi tyle samo o stanie wewnętrznym pytającego, co o sytuacji zewnętrznej. I tu wracam do początku tego wątku - Sylwek, pisałeś o lęku przed nieznanym. Czy to twoje pytanie do kart wynikało właśnie z tego?
@Helenka Tak, trochę tak. Mam wrażenie, że jak widzę dużo nieparzystych, to zaimast spokojnie czytać to już zaczynam się obawiać, że "coś złego idzie". I zastanawiałem się nawet, czy jest jakiś rytuał, który mógłby mi pomóc podejść do tego z większym spokojem. Żeby nie paraliżowało mnie to, co widzę w kartach.
Rytuał jako sposób na zmianę nastawienia do wróżb? To ciekawy pomysł, ale szczerze - nie wiem, czy rytuał zmieni podejście, czy tylko nada nową formę temu samemu lękowi. Mam sceptyczne podejście do takich rzeczy, ale ciekawa jestem co inni myślą.
@Glogowa Masz rację, że rytuał sam w sobie niczego nie "naprawi". Ale rytuał moze działać jak kotwica - jeśli przed rozkładem masz jakąś formę wyciszenia, intencji, oddechu, to wchodzisz w inny stan. Nie magiczny, po prostu bardziej uważny. Pytanie do Sylwka: czy ty przed rozkładem robisz cokolwiek, żeby się nastroić, czy od razu tassujesz i czytasz?
@Helenka Szczerze - od razu tassuję. Może to jest właśnie problem. Nie ma żadnego momentu przejścia między codziennością a rozkładem.
Ja miałam podobnie i bardzo mi pomogło proste zapalenie świecy przed tasowaniem. Nie żaden skomplikowany rytual, tylko ten jeden gest. Jakoś zaczęłam traktować to poważniej i mniej się bałam tego, co wychodzi. Może to dziala właśnie dlatego, że daje ten moment oddechu, o którym Helenka pisze?
no ale wracając do tematu - bo mnie bardziej interesuje ta kwestia z liczbami. Czy ktoś faktycznie sprawdzał, czy w swoich rozkładach ma jakąś prawidłowość z nieparzystymi? Bo mi wychodzi mnóstwo trójek ostatnio i nie wiem, czy to coś znaczy, czy po prostu mam pecha do losowania.
@Galaktyna "Pecha do losowania" - to mnie rozśmieszyło trochę. W numerologii trójka to ekspresja, twórczość, ale też rozproszenie. Jeśli wychodzi ci często, to jedno podejście mówi, że temat trójki jest aktualny w twoim życiu. Drugie - że po prostu statystyka. Które wolisz? 🙂 🙂
@Kajus.1 No wolę to pierwsze, bo brzmi ciekawiej, ale chciałabym żeby ktoś mi powiedział konkretnie co z tymi trójkami robić w rozkładzie. Jak je czytać, kiedy jest ich dużo?
@Galaktyna Dużo trójek to zazwyczaj sygnal, że coś jest w fazie tworzenia się, ale jeszcze nie zamknęło. Trójka w każdym kolorze ma trochę inny smak - Trójka Różdżek patrzy w przyszłość z nadzieją, Trójka Pucharow to celebracja, Trójka Monet to budowanie, a Trójka Mieczy... no wiadomo. Więc najpierw pytanie - w jakich kolorach te trójki? 😉
@Elwirka92 Dobra, czyli Trójka Mieczy to osobna historia i nie wrzucam jej do jednego worka z resztą. Ale jeśli wychodzą mi trójki z różnych kolorów naraz - powiedzmy Różdżki, Puchary i Monety - to czy to jakiś spójny przekaz, czy każda z nich mówi coś osobnego?
@Galaktyna To zależy od tego, w jakich pozycjach siedzą w rozkładzie. Jeśli masz trzy trójki i każda jest w innej linii czasu - przeszłość, teraźniejszość, przyszłość - to możesz czytać je jako etapy jednego procesu. Ale jeśli siedzą obok siebie w pozycjach tematycznych, to bardziej osobne wątki, które się zbiegają. Co to był za rozkład?
Wracając do tego, co Sylwek pisał o lęku przed nieparzystymi - mam wrażenie, że to jest trochę mechanizm, który się nakręca. Zaczynasz się bać, że wyjdą nieparzyste, i przez to już w trakcie tasowania jesteś napięty. A napięcie wpływa na to, jak czytasz. To trochę samospełniająca się przepowiednia, nie?
@Henryka59 Dokładnie tak. I to jest właśnie ta pętla, z której nie wiem jak wyjść. Bo nie chodzi tylko o karty - chodzi o to, że w ogóle nie lubię sytuacji, gdzie czegoś nie wiem. A tarot z definicji jest po to, żeby z tym siedzieć.
Sylwku, powiedz mi jedno - czy ta obawa pojawia się też przy innych formach wróżby, czy tylko przy kartach? Bo zastanawiam się, czy to jest coś specyficznego dla tarota, czy raczej ogólna trudność z niepewnością.
eh, to co Henryka opisuje - nakręcanie się przed rozkładem - to jest w numerologii znane zjawisko. Czytasz liczby przez filtr lęku i wtedy każda jedynka wygląda jak izolacja, a każda piątka jak kryzys. Tymczasem jedynka to też nowy początek, a piątka to punkt zwrotny. Kontekst emocjonalny czytelnika zmienia wszystko.
@Celestyn Ale to trochę tak wychodzi, że sama interpretacja kart jest zawsze subiektywna i wszystko można odczytac na plus albo na minus. Czy w takim razie w ogole ma sens mówić, że nieparzyste karty są "mniej jasne" - bo może to po prostu kwestia tego, kto czyta?
@Mirka03 I tak, i nie. Subiektywność jest wpisana w tarot, to fakt. Ale pewne karty mają strukturalnie więcej możliwych odczytan niż inne - i to nie jest tylko kwestia interpretatora. Siodemka Pucharów obiektywnie oferuje więcej znaczeń niż Czwórka Mieczy. To nie jest tylko lęk czytającego.
no nie wiem, ale czy "więcej znaczeń" równa się "mniej jasna"? Bo można powiedzieć, że karta z wieloma możliwymi odczytaniami jest po prostu bogatsza, a nie trudniejsza. Mnie to trochę zależy od tego, do czego tarota używasz - jak szukasz konkretnej wskazówki, to może te wieloznaczne karty frustrują, a jak siedzisz z pytaniem otwartym, to są super.
@Glogowa No ale jak siedzisz z otwartym pytaniem, to po co ci w ogóle karty? Serio pytam, bo ja zawsze mam jakieś konkretne pytanie kiedy tassuję. Może to jest mój błąd?
@Galaktyna Niekoniecznie błąd - ale konkretne pytanie a potrzeba konkretnej odpowiedzi to dwie różne rzeczy. Możesz pytać konkretnie, ale zostać z kartą, która mówi "patrz szerzej". I to też jest odpowiedź, tylko nie ta, której chciałaś.
Ja miałam taką sytuację, że pytałam o coś bardzo konkretnego - decyzja, tak albo nie - i wyszły mi same nieparzyste, łącznie z Siódemką Pucharów. Totalnie mnie to wtedy rozłożyło, bo szukałam czegoś prostego. Ale potem okazało się, że to miało sens, bo sytuacja nie była tak prosta jak mi się zdawało. 🙂
@Miroslawa94 To ciekawe - czyli karta "trudna do odczytania" dała ci de facto trafniejszą informację niż karta prosta by dała. Bo prosta powiedziałaby "tak" albo "nie", a rzeczywistość była bardziej złożona. Czy to nie zmienia trochę perspektywy na te wieloznaczne nieparzyste?
@Kajus.1 To faktycznie trochę zmienia perspektywę. Może mój problem polega na tym, że oczekuję od tarota czegoś prostszego niż tarot jest w stanie dać. I przez to nieparzyste wydają mi się "złe" bo nie dają mi tego czego chcę.
@Sylwek a jak się zastanowisz - kiedy wyszła ci jakaś parzysta karta i byłeś z niej zadowolony, to czy ta satysfakcja była dlatego, że karta dała ci jasność, czy dlatego, że potwierdziła coś, co już czułeś?
Przepraszam, że wchodzę, bo czytam ten wątek od początku i trochę się gubię w tych podziałach. Czy dobrze rozumiem że ogólnie nieparzyste karty to te "w ruchu", a parzyste to te "w spokoju"? Bo jak zaczynam z tarotem, to chciałabym mieć jakiś prosty klucz na start, zanim będę wchodzić w niuanse. :/
@Wisia_J Mogę dać ci taki klucz roboczy, ale z zaznaczeniem, że to bardzo duże uproszczenie. Nieparzyste - coś trwa, dzieje się, szuka formy. Parzyste - coś się ustabilizowało, choć niekoniecznie na zawsze. Ale to naprawdę jest tylko punkt startowy. Trójka Mieczy i Trójka Pucharów mają zupełnie inny charakter, mimo że obie są trójkami.
@Elwirka92 A czy ta zasada parzyste/nieparzyste działa w Arkanach Większych tak samo? Bo tam tez masz jedynkę - Maga dwójkę - Papieżycę i tak dalej. Czy tam też widać ten podział? 🙂
@Marcelinka65 Częściowo. Mag jest aktywny, Papieżyca kontemplacyjna - to pasuje. Ale już na wyższych numerach przestaje działać tak czytelnie. Koło Fortuny to dziesiątka, czyli parzysta a ona jest raczej symbolem ruchu niż stabilizacji. Więc w Arkanach Większych ta zasada ma wyjątki, bo tam archetype jest ważniejszy niż liczba. 🙂
Właśnie Koło Fortuny to świetny przykład. Dziesiątka, a energetycznie jest jak piątka - coś się obraca, zmienia, nie możesz zatrzymać. Wiec albo ta zasada parzyste-spokój jest za prosta, albo Koło Fortuny to wyjątek, który obala regułę. Jak wy to sobie tłumaczycie?
To z tym Kołem Fortuny to mnie uderzyło. Bo właśnie - dziesiątka, a zachowuje się jak nieparzysty żywioł. Może ta zasada parzyste/nieparzyste w ogóle nie jest tak fundamentalna, jak mi się wydawało, i ja po prostu szukałem czegoś, na czym mogę zawiesić swój lęk?
@Sylwek myślę, że właśnie trafiłeś w coś istotnego. Zasady numerologiczne w tarota są raczej wskazówkami niż regułami, a jeśli zaczynasz od szukania reguły, to po jej złamaniu czujesz się zagubiony. I to może bardziej tłumaczyć twój lęk niż sama natura nieparzystych.
@Kajus.1 Ale to brzmi trochę jak "reguły są, ale nie obowiązują". Jak w takim razie ktoś ma się w ogóle tego uczyć? Bo jeśli każda zasada ma wyjątki, to po co zasada?
@Glogowa No i właśnie to jest trudność w tarota dla kogoś, kto lubi porządek. Zasady są po to, żeby dać punkt startowy, ale sam tarot cię potem uczy, kiedy ta zasada nie działa. To nie jest wiedza z książki - to wiedza z doświadczenia. Czy to rozwiązuje twój dylemat, czy bardziej komplikuje?
@Sylwek wróćmy do tego, co napisałeś wcześniej - że szukasz czegoś prostszego niż tarot jest w stanie dać. mam jedno pytanie: co się u ciebie dzieje konkretnie w momencie, gdy karta wychodzi i nie masz natychmiastowej interpretacji? Czy to jest moment, w którym pojawia się ten lęk?
@Henryka59 Tak, dokładnie w tym miejscu. Patrzę na kartę i jeśli nie pojawia się od razu jakieś "aha", to zaczynam się kręcić w kółko. zaczynam przeglądać książkę, potem inne źródło, potem trzecie - i na końcu mam pięć sprzecznych interpretacji i jeszcze większy chaos.
Mogę zapytać, bo może to naiwne - czy jest jakiś rozkład, który lepiej współgra z nieparzystymi kartami? Znaczy, czy jeśli wiesz, że masz tendencję do ciągnięcia nieparzystych, to możesz dobrać do tego odpowiedni układ? 🙂
@Wisia_J To jest ciekawe pytanie, ale odwraca trochę logikę. Rozkład dobierasz do pytania, a nie do kart, które spodziewasz się dostać. Chociaż rozumiem skąd to myślenie - chodzi o to, żeby mieć więcej kontekstu dla kart z wieloma odczytaniami. I tu keltycki krzyż naprawdę pomaga, bo daje kartom nieparzyste miejsca, żeby "coś robić".
To jest klasyczna pułapka. Ale zastanów się - czy ta pułapka tyczy się tylko kart nieparzystych,czy zdarza się też przy parzystych? Bo mam wrażenie, że możesz sięgać po książkę czesciej przy nieparzystych i dlatego tworzysz sobie skojarzenie: nieparzysta = chaos.
U mnie było podobnie na początku z sięganiem po książkę. I to, co mi pomogło, to dosłownie zakryłam opisy kart na czas rozkładu i próbowałam zaufać pierwszemu skojarzeniu. Brzmi banalnie, ale naprawdę zmieniło to moje podejście. Może Sylwek, to by warto spróbować?
@Miroslawa94 A jak sobie radziłaś, kiedy to pierwsze skojarzenie było negatywne? Bo się boję, że jak zakryję opisy i zostanę sama z kartą, to mój lęk mi podpowie same złe rzeczy. 🙂
@Marcelinka65 To jest dobre pytanie i nie mam na nie idealnej odpowiedzi. Dla mnie ważne było, żeby zapisać to pierwsze skojarzenie, nawet jeśli było czarne, a potem wrócić do niego po kilku dniach. Często okazywało się, że to, co czułam jako zagrożenie, było raczej ostrzeżeniem w dobrym sensie.
Przepraszam, że wchodzę z totalnie podstawowym pytaniem - ale czy ta cała sprawa z parzystymi i nieparzystymi to coś, co jest w książkach o tarota, czy to jest raczej intuicja poszczególnych osób? Bo czytam ten wątek i nie wiem, czy to jest jakaś szkoła myślenia, czy każdy to sobie sam wykształcił.
@Gracjan Dobre pytanie i nie jest wcale podstawowe. To raczej nakładanie numerologicznych zasad na strukturę tarota - nie każda szkoła tarota to robi. W tradycji Rider-Waite-Smith raczej nie znajdziesz tego wprost, ale numerolodzy i część interpretatorów tę siatkę stosuje. Celestyn mógłby więcej powiedzieć.
@Gracjan Elwirka ma rację. w klasycznych tekstach o tarota tego nie ma. To raczej cross-over między numerologią a tarotem, który rozwinął się głównie w XX wieku, szczególnie w kręgach, które traktowały kabałę jako wspólny mianownik obu systemów. Pytanie, na ile to sópjna teoria, a na ile popularne skróty myślowe - to już otwarta dyskusja.
Właśnie i to wraca do pytania Glogowej o sens zasad, które mają wyjątki. Może ta siatka parzyste/nieparzyste jest po prostu jednym z języków opisu, a nie prawem. Jak używasz jej i ci pomaga - dobrze. Jak generuje lęk - może czas zmienić język?
@Kajus.1 To mi daje do myślenia. Bo może Sylwek, zamiast walczyć z tym, że nieparzyste są "trudne", mógłby po prostu przestać używać tej kategorii? Działać na samych symbolach, bez naklejania etykiety "tej karty nie lubię"?
To jest dla mnie trudne do wyobrażenia, bo gdzieś mam z tyłu głowy że te etykiety mi pomagają się uczyć. Ale może macie rację i one po pewnym czasie zaczynają bardziej przeszkadzać niż pomagać. Tylko jak rozpoznać ten moment? Skąd wiedzieć, że czas z nich rezygnować?
Sylwku, według mnie ten moment przychodzi wtedy, kiedy etykieta jest pierwszą rzeczą, na którą patrzysz - zanim zobaczysz obrazek. Jeśli widzisz "siódemka" i czujesz niepokój zanim w ogóle spojrzysz na to, co jest na karcie, to znaczy, że etykieta zaczęła blokować kontakt z kartą.
I to chyba jest klucz do całego tego wątku - czy lęk przed nieznanym można zmniejszyć przez rytuał albo nowy sposób patrzenia na karty. Sylwek czy próbowałeś kiedyś zaczynać rozkład od jakiegoś małego rytuału, który by cię ustawiał w bardziej otwartej pozycji, zanim w ogóle dotkniesz kart?
@Henryka59 Próbowałem raz zapalić świeczkę przed rozkładem i to chyba coś zmieniło, ale nie wiem, czy to był rytuał, czy po prostu chwila ciszy. Jak odróżnić, że coś działa jako rytuał, a nie po prostu jako przerwa od pośpiechu?
To jest dokładnie to pytanie, od którego warto zacząć. Bo jeśli sama cisza wystarczy, to rytuał nie musi być skomplikowany. Ale mam wrażenie, że pytasz o coś głębszego - czy to ma znaczenie intencjonalne, czy wystarczy mechanika. Jak sam to czułeś po tej świeczce?
Ja trochę sceptycznie podchodzę do całej tej rozmowy o rytuałach, bo obawiam się, że to kolejna warstwa, którą Sylwek nałoży na karty i za chwilę będzie lęk przed tym, że rytuał był "źle" zrobiony. Czy to nie wpadanie w ten sam schemat tylko w innym miejscu?
@Glogowa To jest uczciwa obawa, ale myślę, że zależy od tego, czym jest rytuał dla danej osoby. Jeżeli rytuał to lista czynności do odhaczenia, to masz rację - przenosi lęk, nie usuwa go. Jeśli to sposób na zamknięcie się w chwili, to działa inaczej. Sylwku, jak ty to rozumiesz - co rytuał miałby dla ciebie robić?