Żeby dorzucić do rozróżnienia Bogumiły: mój epizod był bardzo krótki i nie miał żadnej informacji, którą bym potem z niego wyciągnęła. To była raczej obecność niż komunikat. U Wahadlarki_Z jest ta sama forma, ale jest też ta bezgłośna wiedza, której u mnie nie było. To może być istotna różnica.
@Agatowa A czy jest możliwe, że informacja była, tylko nie w formie, którą wtedy umiałaś odebrać? Pytam, bo z czakrami jest podobnie, że pewnych rzeczy nie można poczuć, dopóki nie ma się otwartego odpowiedniego centrum. Może kontakt był pełny po swojej stronie, a niepełny po twojej.
@Pentagramia To jest możliwe. I trochę niekomfortowe do pomyślenia. Bo jeśli tak, to moje wrażenie, że to było tylko krótkie i neutralne, może być po prostu moim limitem odbioru, a nie prawdziwą charakterystyką kontaktu.
Chcę się tu zatrzymać przy tej metaforze odbioru, bo jest używana bardzo swobodnie. W tradycjach medytacyjnych mówi się o rozwijaniu pojemności percepcji, ale to jest wieloletnia praktyka ze strukturą i superwizją. Co tutaj byłoby odpowiednikiem tej struktury, żeby nie skończyć na interpretowaniu wszystkiego jako głębokiego przekazu?
@Lipowa00 To jest dla mnie najważniejsze pytanie w tym wątku i cieszę się, że je zadałaś wprost. Bo dotychczas mówiliśmy o tym, jak doświadczenia wyglądają, ale nie o tym, jak je umieścić w jakimkolwiek systemie weryfikacji.
To co mówisz o przestrzeni jako neutralnym tle, Wahadlarko_Z, jest czymś, o czym czytałam w kilku relacjach z tradycji szamańskich. Tam mówi się o tak zwanej 'przestrzeni między', która nie ma własnej treści, bo jej jedyną funkcją jest umożliwienie spotkania. Ale mam do ciebie pytanie, bo chcę dobrze zrozumieć: czy ta przestrzeń w twoich snach jest zawsze cicha, czy zdarza się, że ma jakiś własny dźwięk albo temperaturę, zanim jeszcze forma się pojawi?