Słuchajcie, to co się tu rysuje jest ciekawe, ale chciałbym żebyśmy nie wpadli w pułapkę nadinterpretacji wzorców na małej próbce. Trzy osoby miały spokojną wodę, jedna burzliwą - to za mało żeby mówić o zasadzie. Może to po prostu odzwierciedlenie stanu śniącego w danym momencie, bez głębszego kodu.
@Donat55 Ale czy to nie jest właśnie ten sam wniosek co Madzialena - tylko powiedziane inaczej? Że woda pokazuje stan śniącego? Jaką różnice widzisz między 'odzwierciedleniem stanu' a 'odpowiada na stan'?
@Rgielka Różnica jest w tym, kto inicjuje. Odzwierciedlenie to mój umysł tworzy obraz wody pasujący do tego co czuję - wewnętrzna projekcja. Odpowiadanie zakłada, że woda ma coś od siebie, że jest podmiotem. I to jest krok, który bym stawiał ostrożnie, bo zmienia całą interpretację.
@Donat55 Ale jak ty wyznaczysz tę granicę praktycznie? Bo jeśli coś wyglada jak podmiot, działa jak podmiot i zostawia konkretny przekaz - to co ci pomaga powiedziec że to projekcja a nie coś osobnego?
@Rgielka Wyznaczam ją przez sprawdzalność. Jeśli morze mnie 'ostrzegło' i nic z tego nie wynikło - albo wynikło coś innego - to mam powód żeby myśleć o projekcji. Nie mówię że podmiotowość wody jest niemożliwa, mówię że jeden sen to za mało żeby ją stwierdzić. Joasia ma dobre doświadczenie, ale ona sama nie twierdziła że morze jest osobą - to my zaczęliśmy tak mówić.
Donat ma tu rację w jednym - ja nigdy nie powiedziałam że morze było osobą. Powiedziałam że czułam że jest świadome. I to jest dla mnie różnica. Świadomość nie wymaga osobowości. Rzeka jest świadoma przepływu, ale nie ma imienia ani intencji wobec mnie. Tylko... tamtej nocy czułam że jest skierowane. Ku mnie. I to jest to co mnie do teraz niepokoi.
'Skierowane ku mnie' - to jest chyba najważniejszy element całej tej rozmowy i wróciłaś do niego teraz po wielu postach. Czy to uczucie bycia widzianym przez wodę było przyjemne czy raczej nieswojskie?
@Michasia99 Nieswojskie, ale nie przerażające. Jakby ktoś na ciebie patrzył z ciemnego pokoju i wiedziałaś że to ktoś życzliwy, ale sam fakt bycia widzianym był... za duży na normalną chwilę. Za dużo uwagi naraz.
To 'za dużo uwagi naraz' bardzo mnie uderza. W pracy z czakrą sakralną jest coś, co się nazywa przepełnieniem wodnym - moment kiedy element wody przynosi więcej niż jesteśmy w stanie przyjąć w jednej chwili. Nie złego, po prostu za intensywnie. Czy po tym śnie miałaś jakieś fizyczne odczucie - ciężkość, wilgoć w ciele, cokolwiek?
@Hazel74 Właściwie tak - obudziłam się z zimną szyją i rękami, mimo że w pokoju nie było zimno. Nie łączyłam tego wcześniej z samym snem, ale teraz jak pytasz...
@Joasia71 Mam to zanotowane u siebie z rzeki - też zimne dłonie po przebudzeniu, zapisałam to przy tamtym zdaniu. Myślałam że to przypadek, ale jak czytam co mówi Joasia, zaczynam się zastanawiać czy woda we śnie nie 'trzyma' temperatury po wyjściu z niej. Brzmi dziwnie, ale naprawdę tak to czułam - jakby dłonie były jeszcze trochę w tej rzece.
@Hazel74 O, to jest coś czego nie wiedziałam! Że ciało może reagować na wodę ze snu fizycznie po przebudzeniu. Czy to znaczy że kontakt był jakoś głębszy niż zwykły sen obrazkowy? Przepraszam że pytam tak wprost, ale to mnie bardzo ciekawi.
@Kaplanka Pytasz wprost, ale myślę że tu nie ma jednej odpowiedzi. Zimno po przebudzeniu może być reakcją ciała na napięcie emocjonalne w śnie - cortizol, zwężenie naczyń. Ale może też być czymś więcej. Ciekawe jest to że Joasia miała to przy śnie spokojnym, nie strasznym. Przy snach lękowych reakcja fizyczna byłaby oczywista, a tu był spokój.