Organiczna niemożliwa architektura - to jest coś. Bo zazwyczaj jak mówimy o niemożliwej geometrii to myślimy właśnie o tych zimnych, symetrycznych paradoksach. A Ewunia opisuje coś zupełnie innego - strukturę która nie może istnieć ale nie wygląda jak błąd tylko jak... naturalny porządek?
@Malwinka i właśnie to odróżnia to od zwykłego sennego bałaganu gdzie ściany się przesuwają bo mózg nie dopracował szczegółów. Tu jest konsekwentna niemożliwość. To brzmi jak coś zbudowanego, nie losowego.
@Stefcia04 Okej ale powróćmy do praktyki bo gubię się trochę - Stefcia, wspomniałaś wcześniej o świadomym śnieniu. Czy jest coś konkretnego co można zrobić żeby w ogóle zacząć pamiętać sny lepiej? Bo u mnie z tym jest kiepsko i chciałabym zacząć od czegoś.
@Galaktyna notatki przy łóżku i zapisywanie zaraz po przebudzeniu, zanim wstaniesz. To jest absolutna podstawa. Ale muszę powiedzieć wprost - to nie jest szybki proces. I nie gwarantuję że skończy się na architekturze jak u Ewuni, każdy ma swoje.
@Stefcia04 Pewność że wszystko jest jak ma być - Stefcia, to brzmi jak coś więcej niż dobry sen. Jak to się ma do tego co mówiłaś o regularności i spójności jako wyróżnikach? Bo Ewunia opisuje nie tylko spójną architekturę ale i spójny efekt emocjonalny.
@Bernadka87 właśnie o to chodzi. Spójny efekt emocjonalny to jeden z tych wyróżników które oddzielają sny znaczące od reszty. Ale tutaj mam pytanie do Ewuni - czy ten spokój który zostaje jest neutralny, taki wyciszony, czy to raczej coś aktywnego? Bo to robi różnicę.
@Stefcia04 aktywny. Jakby ktoś mi powiedział że idę w dobrym kierunku, tylko bez słów. To nie jest spokój z braku czegoś tylko... pewność. Trudno to inaczej opisać.
@Stefcia04 Światło bez źródła w niemożliwym budynku - to się wszystko bardzo spójnie układa. Stefcia, czy jest jakaś tradycja ezoteryczna która konkretnie zajmuje się miejscami w snach jako bytami? Bo zaczyna mi się wydawać że ta wieża to nie jest zwykły symbol.
@Malwinka kilka podejść się tutaj nakłada. Jung pisał o arquetypicznych miejscach w snach, są też tradycje które mówią o wspólnych przestrzeniach w sferze snów - coś w rodzaju miejsc do których różne osoby mogą trafiać niezależnie. Ale zanim pójdziemy w tę stronę - mam pytanie. Czy ktoś z was śnił kiedyś architekturę która miała taką samą konsekwencję co ta wieża Ewuni? Nie musiało być niemożliwe geometrycznie, ale żeby budynek był prawdziwszy niż zwykłe senne tło.
@Galaktyna, ja to samo robiłam przez kilka miesięcy i naprawdę zaczęłam pamiętać więcej. Ale wróćmy do Ewuni bo mam pytanie którego jeszcze nikt nie zadał - czy te sny z wieżą zdarzają się w jakichś konkretnych okolicznościach? Kiedy jesteś zmęczona, spokojna, po trudnym dniu?
@Henia64 myślałam o tym. Nie widzę wzorca. Przychodziły i w trudnych momentach życia i w spokojnych. Może częściej kiedy jestem spokojna? Ale nie jestem pewna czy to przyczyna czy skutek - może to wieża mnie uspokaja, nie odwrotnie.
Zbudowanego przez kogo? Przepraszam że tak wprost, ale to pytanie samo się nasuwa. Ewunia - czy kiedykolwiek w tych snach miałaś poczucie że ktoś tę wieżę zaprojektował? Że jest czyjaś?
@Iwetka nigdy tak nie myślałam w środku snu. Ale jest poczucie że ta wieża jest stara. Bardzo stara. Nie pamiętam żebym kiedyś czuła że jest nowa albo że ktoś ją właśnie wybudował. Jest jakby zawsze była.
Może wieża mnie uspokaja, nie odwrotnie - to jest bardzo ważna obserwacja. Ewunia, a budzisz się po tych snach w środku nocy czy rano? I czy ten spokój zostaje na cały dzień?
@Ilonka65 rano. Zawsze rano, jakby te sny były na końcu nocy. I tak, spokój zostaje - nie wiem na ile to pamięć snu a na ile po prostu dobrze przespana noc, ale coś zostaje. Taki rodzaj pewności że wszystko jest jak ma być. Też nie wiem co to znaczy, po prostu tak to czuję.
Pewność bez słów, przez architekturę - to jest dla mnie bardzo charakterystyczne dla pewnego rodzaju snów. Ewunia, czy ta wieża coś robi w twoich snach, czy po prostu jest? Bo zastanawiam się czy to jest przestrzeń, czy może coś więcej.
@Iwetka po prostu jest. Ale jej bycie jest wystarczające. Nie potrzebuje nic robić, jej obecność wystarczy za wszystko. Wchodzę do środka, chodzę po tych niemożliwych schodach i to jest cały sen. Bez fabuły, bez innych postaci.
Bez innych postaci - to mnie uderza. Moje sny prawie zawsze mają ludzi, nawet jeśli ich nie znam. A tutaj tylko ty i budynek. Czy to nie jest trochę samotne?
@Hortensja wcale nie. Nigdy nie czuję się tam samotna. Nie brakuje mi innych postaci. Może dlatego że sama wieża jest w jakimś sensie obecnością? Wiem że to brzmi dziwnie.
Wcale nie brzmi dziwnie, przynajmniej nie tutaj. Zastanawiam się natomiast - skoro ktoś wcześniej wspomniał o kolorach i szarości w snach, to jaki jest kolor tej wieży? Bo przez cały wątek nikt o to nie zapytał wprost.
@Cisowa och, dobre pytanie. Nie jest szara. Jest... kamienna? Taki kolor który nie ma dobrej nazwy. Ciepły mimo że to kamień. Trochę jak piaskowiec ale ciemniejszy. I wewnątrz jest inne światło niż na zewnątrz, chociaż nie wiem skąd pochodzi.
Mnie się to przytrafiło raz. Śniłam dom którego układ był zupełnie niemożliwy - pokoje nie zgadzały się z zewnętrznymi wymiarami, było za dużo przestrzeni. I miałam dokładnie to uczucie które Ewunia opisuje, że to miejsce jest bardzo stare. Ale tylko raz, nie powracał.
@Henia64 i co czułaś jak się obudziłaś po tym śnie? Tak jak Ewunia ten spokój, czy coś innego?