Ta metafora z zakopywaniem kontra pakowaniem do pudła jest dla mnie bardzo pomocna. Ale mam pytanie - czy jak zakopujesz, to to coś nie ma prawa już wrócić? Bo trochę się boję że zamknę coś przed nowiem i to wróci ze zdwojoną siłą jak zawsze 🙂
@Reginka94 To zależy od tego czy to co chcesz zakończyć ma podstawy w czymś co nie zostało naprawdę przepracowane. Faza księżyca nie zastąpi pracy wewnętrznej. Jeśli wzorzec wraca to znaczy że jest jeszcze coś pod spodem a nie że rytuał był zły albo pora nieodpowiednia.
Zgadzam sie z Baska84 w tym. Sam miałem sytuacje gdzie robiłem rytuał zamkniecia w idealnym sierpie i sprawa wracała po kilku tygodniach. Po czasie zobaczyłem ze po prostu nie byłem gotowy puścic tej rzeczy naprawde, mimo ze myslałem ze tak. Faza moze wspierać ale nie zastapi decyzji.
To co Celtyk napisał mnie zatrzymało - że nie był gotowy puścić mimo że myślał że tak. Jak to w ogóle rozpoznać? Bo rozumiem ideę, ale w praktyce to brzmi jak coś co zawsze możesz powiedzieć po fakcie. Jak rytuał zadziałał to byłeś gotowy, jak nie to nie byłeś. To się kręci w kółko.
@Erazm79 Masz troche racje, ze to brzmi jak wytłumaczenie po fakcie. Ale u mnie był konkretny sygnał - podczas rytuału miałem myśli w stylu 'ale może jeszcze raz spróbuje to naprawić' albo 'może to nie jest takie złe'. To nie jest gotowość. Gotowość to jest kiedy robisz rytuał i nie masz w środku głosu który protestuje. Przynajmniej dla mnie tak to wyglądało.
@Celtyk A co jeśli ten wewnętrzny głos który protestuje jest właśnie tym co powinno zostać zamknięte? Tzn. opór jest częścią wzorca który chcesz zakończyć - to nie znaczy że nie jesteś gotowy, to znaczy że wzorzec walczy o przeżycie. Nie wiem czy rozróżnienie na gotowy/niegotowy jest tak ostre.
To jest sedno całego tematu z gotowością. W tradycji talizmańskiej, szczególnie w pracach Agryppy i późniejszych komentarzach do Picatrix, jest pojęcie 'electio' - właściwego wyboru momentu. Ale electio dotyczy czasu zewnętrznego, nie wewnętrznego stanu operatora. To rozróżnienie jest ważne. Sierp malejący to electio dla zakończenia, ale twój stan wewnętrzny to osobna zmienna. Możesz mieć idealny moment zewnętrzny i kompletnie nieuporządkowane wnętrze - i odwrotnie.
Skoro już jesteśmy przy Picatrix to tam zresztą jest dużo o tym że operator musi być w odpowiednim stanie - nie tylko moment musi być właściwy ale też adept. To nie jest tylko zachodnia tradycja, w systemach lunisolarnych Azji Wschodniej jest podobne podejście. Ale wracając do rozmowy - myślę że Selena ma punkt. Opór nie dyskwalifikuje rytuału.
Przepraszam że przerywam ten wątek, ale chcę się upewnić że dobrze rozumiem to co Barni napisał. Sierp malejący to jest czas zewnętrzny - okej. Ale czy to znaczy że wystarczy że księżyc jest w odpowiedniej fazie i można zaczynać, niezależnie od tego co się dzieje w środku? Bo to brzmi trochę jak że gwiazdy zrobią robotę za nas.
@Klimcia_S Nie, nie o to chodzi. Chodzi o to że faza księżyca to jeden z warunków, nie jedyny. Jak w numerologii - data urodzenia daje pewien potencjał ale to co z tym zrobisz to twoja sprawa. Sama data nic nie zmieni. Tak samo tutaj - sierp stwarza warunki, ale rytuał to nie jest automatyczny mechanizm który działa bez ciebie.
Mam może głupie pytanie, ale co to konkretnie znaczy 'stwarza warunki'? Bo jak mam sprzęt do gotowania to rozumiem co to znaczy mieć warunki. Ale przy rytuale co to jest warunek? Czemu nie mogę po prostu robić rytuału zamknięcia w dowolny dzień i tak samo skupić się na intencji?
@Reginka94 Nie głupie pytanie. Myslę o tym tak: pracując z fazami czujesz cos w rodzaju wspólnego kierunku z cyklem. Malejący to cykl który sam z siebie idzie ku wyciszeniu, zmniejszaniu sie, cofaniu. Jak idziesz z tym prądem intencją to masz coś za plecami. Jak robisz to samo w pełnię to idziesz pod prąd. Nie niemożliwe ale opór jest inny.
@Marlenka A ten 'prąd' to jest metafora czy ty naprawdę czujesz coś fizycznego? Pytam bo cały czas zastanawiam się nad tym jak odróżnić odczucie które mamy bo coś naprawdę się dzieje od odczucia które mamy bo wiemy że teraz 'powinniśmy czuć prąd'.
@Metody52 Uczciwie nie wiem. Wiem że po pewnym czasie pracy z cyklami zacząłam zauważac wzorce w swoim nastrroju, energii, jak mi idzie praca - i te wzorce często pokrywały sie z fazami. Ale czy to faza powoduje te stany czy te stany projektuję na fazę bo znam kalendarz - naprawdę nie jestem w stanie rozdzielić tych dwóch rzeczy.
Czyli właściwie to co Marlenka opisuje to jest trochę jak nocebo/placebo z badań medycznych? Tzn. efekt może być realny ale nie wiemy skąd pochodzi. Tylko że to chyba nie unieważnia samego efektu, prawda?
@Felicjan To jest właśnie to pytanie które miałem wcześniej. Ale wydaje mi się że jest różnica między 'efekt jest realny niezależnie od mechanizmu' a 'faza ma znaczenie'. Bo jeśli to placebo to faza nie ma znaczenia - możesz robić rytuał w dowolnej chwili i mówić sobie że to jest właściwy moment i efekt będzie taki sam.
Tu się pojawia problem który mam z całą tą rozmową o placebo. Placebo w badaniach medycznych też działa - to nie jest argument przeciw metodzie, to jest obserwacja że mechanizm mentalny jest wystarczający. Jeśli praca z sierpem pomaga ci wejść w stan gotowości do zakończenia czegoś, to czy naprawdę ważne jest to czy księżyc ma na to fizyczny wpływ? Dla praktyki to może być drugorzędne pytanie.
Troche sie nie zgadzam z Gwiazdarka. Dla mnie to ma znaczenie skad pochodzi efekt bo to zmienia jak rozumiem co robimy. Jeśli to placebo to cały system pracy z fazami jest tylko scafolding - rusztowanie które można wymienić na inne. Jak budujemy rytuał oparty na przekonaniu że faza ma realny wpływ to to jest inna praktyka niż 'używam fazy bo mi pomaga sie skupić'.
@Celtyk Ale czy te dwie rzeczy muszą się wykluczać? Rusztowanie to też jest realny wpływ - jeśli bez niego nie możesz wybudować czegoś stabilnego to ma znaczenie strukturalne. Poza tym w pracy z runami też jest pytanie czy runy 'same w sobie' coś robią czy to jest struktura która pomaga kanalizować intencję. I jakoś nikt tam nie dochodzi do wniosku że są bez wartości bo może to rusztowanie.
To rozróżnienie między 'realny efekt fizyczny' a 'efekt przez zmianę stanu operatora' jest stare jak tradycja. W kabbale luriańskiej kavanot - intencje w rytuale - są tak samo istotne jak sama forma zewnętrzna, a niektórzy autorzy twierdzą że ważniejsze. Forma to nośnik dla kavany. Księżyc może być formą. Ale to nie znaczy że można go wymienić na cokolwiek innego i efekt będzie identyczny, bo różne formy wywołują różne stany.
Jak wy rozmawiajcie to mi sie myli co jest czym. Mam takie podstawowe pytanie - czy jest jakas roznica w tym co robimy w rytuale sami zalezne od fazy? Bo mówimy dużo o tym kiedy ale nie za bardzo o tym co konkretnie zmieniacie w samym rytuale gdy jest sierp a nie np pelnia.
@Amuletka Dobra uwaga. Dla mnie zmienia się przede wszystkim kierunek intencji i to jak formułuję co zamykam. W pełnię jak coś szczytuje i jest duże to mogę pracować z dużą energią. W sierpie bardziej wyciągam na wierzch co chcę odpuścić i formułuję to precyzyjnie - co dokładnie ma się skończyć, w jakiej formie, co zostaje. To nie jest ta sama praca.
To co Celestynka napisała jest dla mnie pierwsze konkretne w tej rozmowie 🙂 Ale mam pytanie - jak formułujesz 'co zostaje'? Bo chyba nie zawsze chcesz żeby coś zostało nic, prawda? Jeśli kończysz na przykład wzorzec zachowania to coś musi go zastąpić albo zostaje pustka.
Klimcia_S akurat to co zostawiasz jest dla mnie ważniejsze niż to co zamykasz. Bo jeśli np. kończę wzorzec reagowania strachem to formułuję to jako 'zamykam potrzebę kontrolowania przez strach' ale jednocześnie otwieram intencję na 'spokój który nie wymaga pewności'. To nie musi być osobny rytuał, to jest jakby rewers tej samej monety. Malejący księżyc pomaga mi w tej drugiej części bo to nie jest moment na 'zdobywanie' czegoś nowego, bardziej na odsłanianie co jest pod tym co odpuszczam.
@Celestynka.2 Okej to brzmi sensownie. Ale jak to fizycznie wyglada w rytuale? Tzn. mówisz jedno zdanie na zamknięcie i jedno na otwarcie, czy to są dwa osobne elementy z jakimś przejściem między nimi?
Mnie też to ciekawi bo zawsze robiłam tylko tę 'część zamykającą' i w ogóle nie myślałam o tym co zostaje. Trochę jakby wylewać wodę z naczynia i nie zastanawiać się że naczynie będzie puste.
@Reginka94 Dokładnie tak. I to naczynie potem się czymś wypełnia samo, tylko niekoniecznie tym co chcesz. Ja mam takie poczucie że jeśli nie zostawię jakiejś intencji na to co wchodzi to wzorzec po prostu wraca w innej formie. Nie wiem czy to ma podstawy w jakiejś tradycji ale z praktyki - u mnie tak to działa.
To co Celestynka opisuje ma odbicie w koncepcji 'horror vacui' w magii ceremonialnej - natura nie znosi próżni i jeśli nie określisz co ma wejść to wejdzie cokolwiek. W tradycji zachodniej, szczególnie w pracy z sferami, zamknięcie jest zawsze powiązane z otwarciem - to jest aspekt Saturniczny i Jowiszowy jednocześnie. Ale wracając do fazy - masz rację że sierp malejący nie jest najlepszym momentem na aktywne sprowadzanie. Tam można zostawić zalążek, coś bardzo małego, ale główna praca nad tym co wchodzi i tak powinna czekać na nów albo na pierwsze dni rosnącego.
A jak to rozumieć praktycznie - zostawiasz ten 'zalążek' w tym samym rytuale co zamknięcie, czy to jest osobny krok wykonany może dzień czy dwa później?
@Metody52 U mnie to jest zazwyczaj część tego samego rytuału ale na samym końcu, jako bardzo cicha intencja, prawie pytanie niż stwierdzenie. Coś w stylu 'i niech to co właściwe znajdzie tu miejsce'. Nie rozbudowuję tego w fazie malejącej bo to nie jest na to czas. Bardziej sygnalizacja niż budowanie.
Czekajcie, to mam pytanie do Barni. Mówiłeś wcześniej że sierp to czas zamknięcia, okay. Ale czy jest jakaś różnica między sierpem który zaczyna się zaraz po pełni a sierpem który jest już blisko nowiu? Bo zakładam że nie jest to jednolita faza, prawda?
To jest bardzo dobre pytanie i trochę dziwie się że nie padło wcześniej. W astrologii rozróżniamy kilka momentów w fazie malejącej - Disseminating Moon zaraz po pełni to jeszcze czas dzielenia się i komunikacji, Last Quarter to moment kryzysu i decyzji, a Balsamic Moon czyli ostatnie dni przed nowiem to już zupełnie inne terytorium. Balsamic to czas wycofania, odpuszczania na bardzo głębokim poziomie, praktycznie izolacji intencji. Wrzucanie tego do jednej szuflady 'sierp malejący' trochę spłaszcza temat.
@Gwiazdarka97 Widziałam to rozróżnienie przy Balsamic Moon opisywane jako 'dark of the moon' w pracach anglojęzycznych - tam traktuje się to jakby jako fazę poza fazami, czas który nie służy żadnej aktywnej pracy. Jak to się przekłada na rytuały zamknięcia? Tzn. czy w Balsamic w ogóle cokolwiek robisz czy to raczej czas na nie-działanie?
@Selena97 Dla mnie to jest czas na obserwację i zapis, nie na aktywny rytuał. Jak próbuję coś zamknąć w tych ostatnich dwóch dniach przed nowiem to często czuję że coś nie odpowiada, jakby nie ma czegoś na co moje intencje mogłyby się 'złapać'. Natomiast świetnie działa wtedy przeglądanie notatek, zapisywanie co chcę zamknąć, żeby być gotową na nów. Ale to jest moje odczucie, nie reguła.
Martwi mnie trochę to że rozmowa zaczyna sie skupiac na bardzo szczegółowych podfazach bo mam wrażenie że dla kogoś kto zaczyna pracę z cyklami to jest zbyt drobne ziarnko. Jak sie zastanawiasz nad Disseminating contra Balsamic to może już nie czujesz sam rytmu tylko usiłujesz go analizować. Nie wiem, może przesadzam.
@Celtyk Ale to zalezy jak podchodzisz do nauki. Ja jak zaczedam rozróżniać podfazy to nie analizowałam, tylko miałam wrażenie ze 'to ma sens' bo pasowało do tego co obserwowałam. Więc to nie musi byc przeszkoda w odczuwaniu rytmu, moze byc jego pogłębieniem.
Wracam do tego co Erazm pytał bo mnie też to zastanawia - czy ktoś z was faktycznie zauważył różnicę w rytuale robionym zaraz po pełni kontra w ostatnim kwadrancie? Nie teoretycznie, tylko co konkretnie było inne?
@Felicjan Tak, dla mnie to jest wyraźna różnica. Zaraz po pełni jest jeszcze dużo energii, łatwo formułować co się kończy, jest pewna klarowność. W ostatnim kwadrancie jest twardziej - pojawia się coś w rodzaju oporu albo zmęczenia i to jest moment kiedy naprawdę trzeba zdecydować czy chcę coś zamknąć czy tylko myślę że chcę. Jakby ta faza weryfikuje intencję. Nie wiem czy to faza robi czy to po prostu jestem zmęczona pod koniec cyklu, ale jest różnica.
Ja mam głupie pytanie - jak wy w ogóle wiecie w jakiej dokłanie podfazie jest księżyc? Tzn. używacie jakis aplikacji czy liczysz to sami? Bo jak mam sprawdzać czy jest Disseminating czy Last Quarter to nie wiem od czego zaząc.
@Amuletka Aplikacja najprościej, ja używam takiej co pokazuje procent oświetlenia i kąt księżyca od słońca. Disseminating to mniej więcej 135 do 90 stopni przed nowiem, Last Quarter to kwadrat czyli 90 stopni, Balsamic to ostatnie 45 stopni. Ale szczerze to przez pierwsze kilka miesięcy w ogóle nie patrzyłam na stopnie, tylko na to czy księżyc maleje czy rośnie i to wystarczyło żeby zacząć czuć różnicę.
To co Baska napisała jest dla mnie pomocne, bo miałam wrażenie że może zaczynam za wysoko jeśli chodzi o szczegółowość i tracę z oczu podstawy. Mam pytanie do całego wątku ogólnie - czy jest coś co jest wspólne dla całej fazy malejącej i się nie zmienia niezależnie od tego w którym jej momencie jesteś?
Tak, i to jest dobre pytanie żeby wrócić do podstaw. W różnych tradycjach które znam wspólnym mianownikiem jest kierunek - wszystko co malejące, odchodzące, kończące się, zmniejszające. To jest stała. Różne podfazy to tylko głębokość i charakter tego procesu. Jeśli zapamiętasz tylko jedno to zapamiętaj kierunek.
Czytam całą rozmowę od początku i właśnie dotarłam tutaj. Mam takie wrażenie że wszyscy mówicie o rytuale jako o czymś co macie zaplanowane i wykonywacie według kroków. A co z takimi spontanicznymi momentami - np. coś się dzieje i czujesz że to jest właśnie ten czas żeby coś zamknąć, ale nie sprawdzasz fazy i nie przygotowujesz się? Czy to w ogóle ma sens w kontekście tej rozmowy czy to już inny temat?
To co Wezuwianit pyta jest ciekawym tropem. Spontaniczne rytuały na malejącym księżycu - tak, miewałem takie. Ale zauważam, że różnią się od zaplanowanych nie tyle efektem co tym, że zazwyczaj są krótsze i bardziej... surowe? Brak oprawy, brak przygotowania, zostaje tylko sama intencja. I chyba właśnie dlatego czasem działają bardzo czysto, bo nie ma szumu wokół.
No właśnie to mnie zastanawia - czy ta spontaniczność nie jest czasem bardziej autentyczna niż zaplanowany rytuał z listą kroków? Bo jak coś cię uderzy i czujesz 'to teraz', to jesteś chyba bardziej skupiona niż jak odpalisz świecę bo kalendarz mówi że pora.
@Wezuwianit53 Rozumiem to co czujesz, ale mam inne doświadczenie. Dla mnie planowanie rytuału jest częścią rytuału - ten czas przygotowania, zbierania myśli, to już jest praca. Jak robię coś całkowicie spontanicznie to potem mam wrażenie że zostawiłam za sobą niedomknięty wątek. Chociaż może to kwestia temperamentu.