I właśnie tu wracamy do sedna tematu tego wątku - czy coś się traci, gdy prezent jest tak bardzo 'nakierowany'. Bo z jednej strony to jest twój wybór, z drugiej ktoś inny to jednak kupuje, pakuje, wysyła z jakimś uczuciem. Czy to uczucie siostry, nawet bez rozumienia co robi, może mieć jakieś znaczenie?
@Selena97 To mnie skłania do myślenia. Intencja dawcy, nawet niewtajemniczonego, może być bardzo czysta - 'chcę żeby tej osobie było dobrze'. To jest coś realnego. Niekoniecznie musisz rozumieć system, żeby twoja życzliwość coś znaczyła.
Jeśli można tu wejść z innej strony - historycznie runy były wycinane przez tego, kto ich używał. Sam proces tworzenia był częścią praktyki. Prezent gotowych run to w zasadzie całkiem współczesny pomysł. Nie znaczy że zły, ale warto mieć świadomość, że to tradycja, którą sami tworzymy.
@Leopold A czy jest jakaś informacja o tym, czy runy były przekazywane między osobami - na przykład dziedziczone, ofiarowane jako wotum? Bo wydaje mi się, że całkowita indywidualizacja też byłaby mocnym uproszczeniem.
@Karinka.x Mamy fragmentaryczne dowody na to, że przedmioty runiczne przechodziły przez ręce i pokolenia - amulety, różdżki. Ale to inne konteksty niż współczesny zestaw do wróżenia. Dziedziczenie narzędzi rytualnych to co innego niż kupowanie prezentu przez Allegro. Granica między nimi jest spora.
To brzmi jak zdrowe podejście. A właściwie jestem ciekawa jednej rzeczy jeszcze - czy planowałaś zaczekać z pierwszym użyciem do jakiegoś konkretnego momentu? Nów, pełnia, coś innego? Czy od razu po czyszczeniu?
@Selena97 Myślałam o pełni. Mam takie wrażenie, że to dobry moment na 'pierwsze spotkanie' z nowym zestawem. Ale nie wiem czy to uzasadnione czy po prostu estetyczne przekonanie.
@Selena97 To pytanie o wyczucie czasu mnie też ciekawi, bo w litoterapii często mówi się o pełni jako czas ładowania kamieni, więc labradoryt i pełnia razem - logiczne skojarzenie. Ale czy to ma jakieś zakorzenienie w tradycji runicznej właśnie, czy to nałożenie jednej praktyki na drugą?
@Majka01 Dobre pytanie. W historycznych źródłach dotyczących runik nie mam potwierdzenia szczególnego związku z cyklem księżycowym przy inicjacji zestawu. To raczej wpływ współczesnej tradycji wiccan i neopogańskiej, która mocno operuje cyklem księżyca. Nie znaczy, że złe - tylko warto wiedzieć skąd to pochodzi.
@Leopold A czy to w ogóle problem, że różne tradycje się nakładają? Ja na przykład używam kart tarota i integruję pewne elementy z astrologii przy wyborze dni na czytania. Nikt mi nie powiedział, że to 'nieprawidłowe', a mi po prostu działa jako system.
@Karinka.x Nie mówię, że problem. Mówię tylko, że warto mieć świadomość, że to współczesna synteza, a nie starożytna tradycja. To różnica, która ma znaczenie, jeśli komuś zależy na kontekście historycznym. Jeśli nie zależy - proszę bardzo.
No dobra ale skoro już ustaliliśmy że dużo z tego to syntezy - to po co w ogóle trzymać się jakichkolwiek zasad? Czemu nie czytać run w południe albo w środę bo lubię środy?
@Szeptun Bo różnica jest między 'robię co chcę bez refleksji' a 'świadomie wybieram elementy które mi pasują i wiem dlaczego'. Środa to zresztą dzień Odyna w nordyckiej tradycji, więc niekoniecznie zły wybór do pracy z runami. Serio.
@Jolusia96 Poczekaj - środa to dzień Odyna? To nie wiedziałem. Skąd to pochodzi?
@Szeptun Z etymologii. Wednesday po angielsku pochodzi od Woden's day, a Woden to anglosaskie imię Odyna. Po polsku tego nie widać, bo środa to po prostu 'środek tygodnia', ale w językach germańskich ta zależność jest czytelna. To nie magia - to lingwistyka.
To niesamowite właściwie, że ta informacja o środzie brzmi sensownie właśnie dlatego, że ma historyczne uzasadnienie, a nie jest 'bo ktoś tak poczuł'. Widzę różnicę, o której mówił Leopold. Ale wracając do Petronelki - czy pełnia ma dla ciebie osobiste znaczenie, czy to bardziej konwencja?
Uczciwie? Trochę jedno i drugie. Pełnia zawsze wydawała mi się dobrym momentem na nowe początki - może to zupełnie subiektywne, ale tworzę wtedy jakiś intencjonalny nastrój. Właśnie o to mi chodzi - że to jest mój rytuał, niekoniecznie 'starożytny'.
I właściwie to jest odpowiedź na większość pytań w tym wątku, nie? Że prezent od siostry, czyszczenie, wyczucie czasu - to wszystko jest o tym, żeby stworzyć własny, świadomy kontakt z zestawem. Sposób może być różny, ale intencja za nim jest ważna.
Przepraszam że wchodzę w to jeszcze raz, ale chcę się upewnić że dobrze rozumiem - tzn. można używać run, które dostało się w prezencie i nie ma żadnego 'skażenia' od osoby, która je kupiła, jeśli odpowiednio się je oczyści? Pytam bo serio nie wiedziałam co o tym myśleć na początku tej rozmowy.
@Ksawera Krótka odpowiedź: tak, większość podejść zakłada, że czyszczenie 'resetuje' energetyczny stan przedmiotu. Długa odpowiedź: to zależy od tego, jaką filozofię przyjmujesz w swojej praktyce, bo nie ma jednej odpowiedzi dla wszystkich.
a ja mam pytanie bo cały czas siedze i czytam - czy ktoś tu w ogóle dostał runy w prezencie i jak poszło? bo mamy dużo teorii ale chcialabym wiedziec co było w praktyce u konkretnych ludzi
@Gabrysia98 Dobre pytanie, bo rzeczywiście bardzo dużo tu rozważań a mało doświadczeń. Ja dostałam kiedyś karty tarota od znajomej i byłam sceptyczna, ale po oczyszczeniu i 'wejściu' w talie czułam się z nią całkiem swobodnie. Nie mam run z prezentu, ale analogia może być podobna.
@Gabrysia98 Czytam ten wątek od dawna i jakoś nie pisałam, ale to pytanie Gabrysi mnie skłoniło. Mój mąż kupił mi zestaw runiczny dwa lata temu, kompletnie nie wiedząc co robi - wybrał losowo, bo wiedział że się interesuję. Kamień był jakiś tańszy, nie pamiętam dokładnie jaki. Oczyściłam, popracowałam i szczerze? Działałam z nimi dobrze przez rok. Potem kupiłam sobie własne, ale tamte też miały swój czas.
@Dziewiecsil_70 To jest dokładnie taka historia, której mi brakowało w tej dyskusji. Dziękuję, że napisałaś. Właściwie to chyba zamknięcie tematu dla mnie - piszę do siostry.
@Petronelka_54 Ale chwila - Petronelka napisała że pisze do siostry, więc chyba sprawa zamknięta? Ale mam jeszcze jedno pytanie do całej reszty - czy ten 'reset' przez czyszczenie działa tak samo na każdy materiał? Bo intuicyjnie wydaje mi się, że drewno i kamień to jednak różne sprawy.
@Szeptun Dobre pytanie i nie zamknięte. Materiał na pewno ma znaczenie jeśli chodzi o to jak czyścisz - drewna nie wkładasz do słonej wody, bo spęcznieje. Ale czy sam 'reset energetyczny' jest inny? Szczerze, nie wiem. Co ty na to, Majka - ty chyba więcej o materiałach wiesz?
@Selena97 Trochę wiem, ale głównie od strony kamieni. W litoterapii różne minerały mają różną 'pojemność' na energię zewnętrzną - dlatego czarny turmalin czy obsydian podobno szybciej się 'nasycają' niż kryształ górski. Ale to filozofia kamieni, nie run. Czy to się przekłada na runy z tych materiałów - to już nie wiem, czy ktoś łączył te dwa podejścia?
@Dziewiecsil_70 Czytam to wszystko i mam wrażenie, że wracacie do tego samego pytania co wcześniej - co jest 'prawdziwe' a co to my sami sobie układamy. Ale mnie bardziej ciekawi coś konkretnego - jak Dziewięćsił dobierała runy po tym, jak je dostała? Czy po prostu zaczęła używać czy był jakiś proces?
@Ksawera Uczciwie - żadnego formalnego procesu nie było. Mąż dał mi pudełko, ja je otworzyłam, obejrzałam każdą runę, zrobiłam herbatę i zaczęłam czytać książkę dołączoną do zestawu. Tyle. Czyszczenie przyszło później, kiedy dowiedziałam się, że w ogóle istnieje taka praktyka. I wtedy zrozumiałam, że to co intuicyjnie zrobiłam na początku - po prostu siedzenie i patrzenie na nie - też było jakimś 'wejściem'.
Ja bym tu była ostrożna z przenoszeniem kategorii z litoterapii na runologię, bo to naprawdę różne systemy. Runy wyrzeźbione w obsydianie to nie to samo co obsydian jako kamień terapeutyczny. Forma ma znaczenie. Chociaż... rozumiem intuicję, żeby szukać wspólnego mianownika.
@Jolusia96 Ale czy to jest tak, że jeden wyklucza drugie, czy mogą działać razem? Pytam serio, bo mam w domu kilka kamieni i mam wrażenie, że kiedy układam obok nich karty, to jakoś inaczej mi idzie czytanie. Może to autosugestia, ale może nie?
@Karinka.x Autosugestia to nie jest słowo-wytrych do dyskredytowania własnych doświadczeń. Jeśli środowisko wpływa na twój stan skupienia, to wpływa na jakość czytania - i to jest jak najbardziej realne. Tylko że to mechanizm psychologiczny, niekoniecznie energetyczny. Rozróżnienie ma znaczenie, prawda?
ale to wlasnie jest ciekawe co mówisz - ze to siedzenie i patrzenie tez bylo 'wejsciem'. jak to poczulas? ze cos sie 'zamknelo' czy ze po prostu zaczelas i tyle?
@Gabrysia98 Raczej to drugie. Nie było żadnego kliknięcia. Po prostu któregoś dnia wzięłam je do ręki i zadałam pierwsze pytanie i poczułam, że wiem jak to robić. Może dlatego, że dużo wcześniej czytałam o znaczeniach. Ale ten moment ciszy z nimi na początku - chyba coś zrobił.
To jest właśnie to, o czym myślę w kontekście zestawu od siostry. Nie szukam rytuału inicjacyjnego z przewodnikiem krok po kroku. Szukam czegoś, co nada temu sens w moim rozumieniu. I chyba właśnie dostałam odpowiedź - może wystarczy usiąść i posiedzieć z nimi.
I wiesz co, to jest zdrowsze podejście niż kupowanie kolejnego zestawu 'własnoręcznie wybranego' tylko dlatego, że ktoś w internecie napisał, że tak trzeba. Wybór zestawu to też nie jest gwarancja niczego - widziałam ludzi, którzy sami kupili i nadal nie mogli 'wejść' w kontakt z runami przez pół roku.
@Mietowa A co to znaczy 'nie móc wejść w kontakt' w praktyce? Pytam, bo to brzmi dość ogólnie - czy chodzi o to, że czytania nic nie mówiły, czy że sam akt trzymania ich był niekomfortowy?
@Selena97 Konkretnie chodziło o kogoś, kto opisywał, że losuje runę i kompletnie nic się w nim nie uruchamia - żadne skojarzenia, żadne obrazy, żadne intuicyjne poczucie kontekstu. Jakby losował numery loterii. Nie twierdzę, że to wina zestawu - raczej że samy zakup to za mało.
Ale skąd wiadomo, że to nie jest po prostu... brak talentu do run? Mówię serio, nie złośliwie. Może niektórym to po prostu nie idzie niezależnie od zestawu i rytuałów?
To uczciwe pytanie. W historycznych źródłach dotyczących wróżbiarstwa w ogóle - nie tylko run - zawsze była jakaś forma selekcji lub predyspozycji. Niekoniecznie 'talent' w nowoczesnym rozumieniu, ale pewna otwartość na konkretny system. Nie każdy system pasuje do każdego i to jest całkowicie uzasadnione.
@Leopold To by tłumaczyło, czemu jedni od razu 'klikają' z runami, a inni po roku wciąż czują się jak na egzaminie. Ale wracając do pytania o prezent - czy predyspozycje do run zmieniają coś w kwestii tego, skąd zestaw pochodzi? Tzn. jeśli ktoś ma tę otwartość, to dostanie w prezencie i będzie dobrze, a jeśli nie ma - to sam kupi i i tak nie będzie?
@Rezeda Logicznie to by wynikało właśnie tak z tego co Leopold powiedział. I właściwie to spina całą dyskusję od początku - źródło zestawu to może być drugi plan, jeśli pierwszym jest to, czy w ogóle ta praktyka jest dla danej osoby. Co myślisz Petronelka, bo ty jesteś tu od początku i wiesz pewnie czy runy w ogóle ci 'chodzą'?