A ja mam inaczej. Staram się brać całą interpretację, nawet tę część którą chciałbym zignorować. Zwłaszcza w pytaniach zawodowych, bo tam mam tendencję do czytania tylko tego co wygodne. Raz wylosowałem Hagalaz pytając o zmianę pracy i bardzo chciałem to czytać jako "oczyszczenie i nowy początek", a nie jako "destrukcja zanim cokolwiek wzrośnie". Wyszło że ta druga część była ważniejsza.
@Taurus I co zrobiłeś z tą informacją? Czyli z tą destrukcją? Zatrzymałeś się ze zmianą?
@Habba Nie zatrzymałem, ale zmieniłem podejście. Zamiast szukać nowej pracy równolegle do obecnej z zamiarem płynnego przejścia, przygotowałem się na to że może być chaos i przerwa. I rzeczywiście była. Ale byłem na to gotowy, więc nie potraktowałem tego jako porażki.
@Taurus Właśnie o to chodzi mi w całej tej dyskusji. Nie o to żeby runa mi powiedziała "bierz tę pracę" albo "nie bierz". Ale żeby mi pokazała w jakim trybie wchodzić w tę decyzję. Taurus, to co opisujesz to jest chyba najlepsza ilustracja do czego to może służyć.
@Jolanta_M Ale tu wracamy do problemu z pytaniem, bo chyba od jakości pytania zależy które warstwy runy w ogóle widać. Jolanta_M na początku wątku pytała jak formułować pytania o pracę - i mam wrażenie że cała ta rozmowa kręci się wokół tego, tylko trochę od tyłu.
@Taurus Ale to wymaga dużej uczciwości wobec siebie. Taurus, jak ty odróżniasz którą część interpretacji chcesz zignorować dlatego że naprawdę nie pasuje, a którą dlatego że jest niewygodna?
@Karia.0 Szczerze? Często nie odróżniam od razu. Ale jest jeden test który stosuję - jeśli jakaś część interpretacji wywołuje u mnie opór, to siedzę z nią dłużej zamiast przechodzić dalej. Opór jest sygnałem, nie powodem do pominięcia.
To jest ciekawy punkt. Opór jako wskaźnik ważności. Ale to też zakłada że człowiek jest w stanie zauważyć własny opór w czasie rzeczywistym. A to nie jest takie oczywiste, szczególnie w sprawach zawodowych gdzie stawka jest wysoka.
@Bylica Dlatego wracam do tego co pisałam wcześniej - odczyt po kilku dniach. Opór który był niewidoczny w momencie losowania potrafi być oczywisty gdy wracam do notatek. Widzę wtedy dokładnie które zdanie pominęłam w pierwszym czytaniu.
@Rodis Czy prowadzisz jakiś dziennik tych odczytów? Pytam, bo to brzmi jakbyś miała jakiś system, a mnie interesuje czy da się to jakoś poukładać.
@Honorata Tak, mam zeszyt. Zapisuję datę, pytanie dokładnie tak jak je sformułowałam, wylosowaną runę albo układ, pierwszą interpretację i potem wracam z notatką "po czasie". Nie zawsze, ale przy ważnych pytaniach zawsze. I to "po czasie" jest często ciekawsze niż pierwsze zapiski.
To ma sens. Ale mam praktyczne pytanie do tej techniki - jak długo "po czasie"? Bo masz rację że interpretacja się zmienia, ale chyba nie możesz wracać w nieskończoność. W pewnym momencie kontekst sytuacji zawodowej się zmienia i odczyt traci aktualność.
@Lubon To zależy od tempa sytuacji. Przy pytaniach o szybkie decyzje, na przykład czy brać udział w konkretnej rozmowie kwalifikacyjnej, wracam po kilku dniach. Przy pytaniach o kierunek, na przykład czy w ogóle zmieniam branżę, bywa że wracam po miesiącu i odczyt nadal coś mi mówi.
A co z pytaniami których czas już minął? Znaczy, losujesz, coś się dzieje, decyzja jest podjęta - czy wracacie do takich odczytów po fakcie? Mnie to kusi, bo chciałabym zrozumieć czy runy wtedy "miały rację", ale nie wiem czy to ma sens.
@Anesja5 Wracam i uważam że ma sens, ale nie w celu weryfikacji trafności. Raczej po to żeby rozumieć własny proces myślenia w tamtym momencie. Jak patrzyłam na sytuację, co ignorowałam, co wyolbrzymiałam. To jest bardziej autoanaliza niż ocena skuteczności run.
To ciekawe podejście, ale trochę mnie niepokoi jedno. Jeśli zawsze możemy znaleźć interpretację post factum, która pasuje do tego co się wydarzyło, to czy nie wpadamy w pułapkę potwierdzania własnych przekonań? Że runy "miały rację" bo dopasowujemy narrację wstecz?
@Habba To jest ważne pytanie i nie mam na nie dobrej odpowiedzi. Jedyne zabezpieczenie jakie widzę to właśnie te notatki z pierwszego momentu. Jeśli mam zapisane co myślałem gdy losowałem, to przynajmniej widzę czy moja późniejsza interpretacja jest spójna z tamtym odczytem czy zupełnie nowa.
Czyli notatki to w zasadzie klucz do tego żeby praca z runami w sprawach zawodowych była uczciwa wobec siebie. Bez nich wszystko można sobie wytłumaczyć wstecz jak się chce. Czy dobrze rozumiem?
@Karia.0 Tak, dokładnie to rozumiesz. Notatki to jedyne co oddziela pracę z runami od zwykłego opowiadania sobie historii, które nam pasują. Bez zapisu z pierwszego momentu możemy sobie wytłumaczyć wszystko i zawsze.
@Taurus Właśnie tak to czuję. Mam teraz więcej do myślenia niż na początku wątku, ale w sensie dobrym. Szczególnie to co mówił Taurus o Hagalaz i zmianie nastawienia zamiast decyzji - to chyba jest rdzeń tego czego szukałam. Runa nie odpowiada na "tak/nie", tylko na "jak wejść w to co przed tobą".
@Taurus Ale chcę wrócić do mojego wcześniejszego pytania, bo nie jestem przekonana że odpowiedź była pełna. Ten problem z dopasowywaniem interpretacji post factum - Taurus powiedział że notatki to zabezpieczenie. Ale co jeśli ktoś nie prowadzi notatek? Czy praca z runami w sprawach zawodowych bez nich jest po prostu nieuczciwa wobec siebie?
@Habba Nie powiedziałbym nieuczciwa. Powiedziałbym że mniej precyzyjna. Można pracować z runami bez notatek i nadal wyciągać z tego coś wartościowego. Ale ryzyko że dajesz sobie tylko to co chcesz usłyszeć jest wtedy wyższe. I trzeba to po prostu wiedzieć.
Ale tu jest coś ważnego do dodania - notatki działają o tyle, o ile piszesz je szczerze w momencie losowania. Jeśli już wtedy autocenzurujesz to co widzisz, to zapis nic nie da. Pytanie brzmi: jak to obejść?
@Szaman Ja piszę szybko, bez zastanowienia. Pierwsza interpretacja, pierwsze słowa jakie mi przychodzą do głowy, zanim zdążę je "uładzić". Właśnie ta nieobrobiona wersja jest potem najcenniejsza.
@Rodis To brzmi jak coś w rodzaju pisania strumieniem świadomości. Ale przy pytaniach zawodowych to chyba trudne, bo głowa jest naładowana kontekstem - rozmową kwalifikacyjną, ofertą, pieniędzmi. Nie wypierasz tego wszystkiego gdy piszesz?
@Lubon Nie wypieram, ale też nie pozwalam żeby to zdominowało zapis. Opisuję runę zanim zacznę myśleć o pytaniu. Najpierw co widzę w symbolu, co mi z niego wychodzi, a potem dopiero jak to wchodzi w kontekst pytania.
To jest ciekawe podejście, ale mam wrażenie że bardzo trudne do nauczenia. Jak ktoś jest na początku przygody z runami i dopiero uczy się ich znaczeń, to ta "pierwsza interpretacja bez zastanowienia" chyba jest prawie niemożliwa? Bo nie ma jeszcze intuicji, tylko wykuta teoria.
@Anesja5 To jest paradoks z którym sama się zmagałam. Mam wrażenie że na początku lepiej jest zapisywać właśnie tę wykutą teorię, dosłownie ze słownika jeśli trzeba, i zobaczyć które słowa z definicji budzą jakiś odzew, a które są obojętne. To też jest informacja.
@Bylica O tym nie myślałam. Czyli reakcja emocjonalna na słowo z definicji może być sygnałem? Nawet jeśli nie mam jeszcze "własnej" interpretacji runy?
@Karia.0 Tak to rozumiem. Definicja ma kilka warstw znaczeniowych i rzadko wszystkie pasują jednakowo. To które słowo z opisu runy "przykleją się" do twojej sytuacji - to jest właśnie twoja interpretacja, nawet jeśli wydaje ci się że tylko czytasz z książki.
Mam inne podejście do tego. Nawet jeśli ktoś "dopasowuje" interpretację wstecz, to pytanie jest czy sam ten proces dopasowywania nie ma wartości. Czyli piszesz sobie narrację dlaczego Hagalaz pasowała do twojej zmiany pracy. Może właśnie ta narracja jest czymś co pomaga poukładać sobie to co się stało.
@Lubon To jest dobry punkt, ale jest granica. Narracja wyjaśniająca to jedno, a narracja która mówi ci że "runy przepowiedziały" bo tak je potem odczytałeś - to drugie. Pierwsze jest pożyteczne, drugie buduje fałszywe przekonanie o trafności odczytów.
A żeby nie skończyć na tym pesymistycznym akcencie - czy ktoś ma przykład pytania do run w sprawie zawodowej, które naprawdę dobrze działało? Nie w sensie "przewidziało przyszłość", ale w sensie że pomogło podjąć decyzję albo zmienić nastawienie do sytuacji. Bo to jest chyba meritum tego wątku i trochę od niego odpłynęliśmy.