To brzmi naprawdę wyczerpująco. Mam takie pytanie, może naiwne - czy w ogóle jest możliwe, żeby praca z runami pomogła komuś, kto jest już emocjonalnie zmęczony? Czy to nie jest tak, że trzeba mieć trochę siły, żeby w ogóle coś z tego wyciągnąć?
@Akwamaryna66 Nie nazwałbym tego naiwnym pytaniem, bo to jest rzeczywiście istotne rozróżnienie. Runy mogą dać perspektywę, ale żeby ją przetworzyć, potrzebujesz jakiegoś zasobu wewnętrznego. Jeśli ktoś jest na granicy wyczerpania, to intensywny odczyt może bardziej destabilizować niż porządkować.
Czyli co, zmęczone osoby w ogóle nie powinny korzystać z takich sesji? Bo to trochę smutne, że właśnie wtedy, kiedy człowiek szuka pomocy, jest za słaby, żeby ją przyjąć.
@Gertruda77 Nie chodzi o to, że nie powinny - chodzi o to, jak to jest prowadzone. Przy osobie wyczerpanej odczyt powinien być łagodniejszy, wolniejszy, z większym miejscem na przetworzenie. A nie intensywna diagnoza z elementem zagrożenia.
@Piolunka Dodam jeszcze coś do tego, co Piolunka mówi. To jest kwestia odpowiedzialności osoby prowadzącej, nie systemu. Runy nie są z natury złe dla zmęczonych - ale zły odczyt może być. Różnica jest ważna, bo inaczej zaczniemy mówić, że runy szkodzą, zamiast że ta konkretna sesja była poprowadzona źle.
Powiedziała, że 'wyczuwa' to z runy i z mojej energii. Żadnych przyrządów, żadnego mierzenia. Po prostu oznajmiła.
@Hortensja65, mam do ciebie jedno pytanie, bo myślę, że to ważne dla całej tej rozmowy - czy gdybyś miała teraz ponownie wybierać, czy iść na taką sesję, wiedząc, co wiesz teraz, to poszłabyś? I co byś chciała z takiego spotkania wynieść, gdyby było prowadzone inaczej?
@Romcia03, długo myślałam nad tym pytaniem. Chyba bym poszła, ale szukałabym kogoś zupełnie innego. Chciałam po prostu jakiegoś... zatrzymania. Czegoś, co pomoże mi zobaczyć, co się ze mną dzieje, bez dokładania nowych warstw do i tak już ciężkiej sytuacji. Nie wiem, czy runy mogą to dać, ale może to nie jest wina run, tylko tego, jak tamta sesja była poprowadzona.
I tu jest chyba największy problem tej całej sesji. Nie w runach, nie w siatkach jako takich, ale w tym, że ktoś wziął jedną runę, przez chwilę coś 'wyczuł' i wystawił diagnozę środowiskową dla twojego domu. To jest poziom pewności, który nie ma żadnego uzasadnienia - ani w tradycji runowej, ani w radiestetyce, ani nigdzie indziej.
Dokładnie to chciałam powiedzieć od jakiegoś czasu. Runy same w sobie nie są ani złe, ani dobre dla zmęczonej osoby - pytanie brzmi, co z nimi robi osoba prowadząca. I czy w ogóle pyta, czego klient przyszedł szukać. Bo mam wrażenie, że tam nikt tego pytania nie zadał.
@Piolunka A powiedz mi, bo jesteś na tej sali dłużej ode mnie w kwestii pracy z ludźmi - czy ty zawsze na początku sesji pytasz wprost, czego ktoś potrzebuje? I co robisz, kiedy ktoś mówi, że nie wie?
@Hilek79 Zawsze pytam. A jeśli ktoś mówi, że nie wie - to samo w sobie jest informacją. Wtedy staram się zacząć od czegoś bardzo otwartego, bez żadnych diagnoz. I na pewno nie kończę sesji słowami, że w domu tej osoby jest problem z siatką energetyczną.
Mnie tu bardziej zastanawia co innego. Czy ta kobieta w ogóle powiedziała, co z tym zrobić? Bo to jest wygodna sytuacja - mówisz komuś, że ma problem w domu, a potem proponujesz kolejną sesję na 'oczyszczanie'. Tak to działa?
@Bursztynka, powiedziała, że można pracować z tym 'na kolejnych spotkaniach'. Tak, dosłownie. Nie powiedziała wprost, że to płatne, ale domyśl się. To był jeden z powodów, dla których wyszłam z poczuciem, że coś tu nie gra.
@Hortensja65 Ale Hortensja mówiła, że nie miała pytania, kiedy szła. Czy to znaczy, że ta kobieta powinna była zapytać ją najpierw, czego szuka, zanim w ogóle wyciągnęła runę?
@Natka.2 Właśnie tak. I to nie jest wymóg techniczny, to jest wymóg etyczny. Jeśli nie wiesz, z czym ktoś przyszedł, to jak chcesz mu pomóc? Runa może być wyjściem do rozmowy, ale nie diagnozą wystawioną w ciemno.
@Hortensja65 Chcę wrócić do pytania, które Hortensja postawiła na początku tego wątku - runy a zmęczenie emocjonalne. Bo mi się wydaje, że w całej tej słusznej krytyce sesji trochę gubimy ten wątek. Czy ktoś ma doświadczenie z tym, że praca z runami - taka uczciwa, własna, bez cudzej 'diagnozy' - faktycznie pomagała w momencie emocjonalnego dołka?
@Bogumila Mam takie doświadczenie, choć nie jestem ekspertem od run. Kiedyś, kiedy byłam w bardzo trudnym miejscu, losowałam jedną runę rano i pisałam przez chwilę, co mi się z nią kojarzy. Nie jako wróżbę, bardziej jako punkt wyjścia do myślenia o tym, gdzie jestem. To mi dawało jakieś małe uziemienie. Ale - i to jest kluczowe - robiłam to sama, bez presji zewnętrznej interpretacji.
@Hortensja65 Właśnie i to wraca do tego, co Hortensja opisała na początku - czy przy zmęczeniu emocjonalnym ten symbol może zawęzić pole w złym kierunku? Hagalaz wylosowana w dołku to coś innego niż Hagalaz wylosowana przy szukaniu zmiany.
@Bogumila, to jest dokładnie to, czego się bałam przed tą sesją. Że coś złego przyciągnę albo że interpretacja mnie dobije zamiast pomóc. Ale to, co opisujesz - że kontekst zmienia odczyt - tego ta kobieta w ogóle nie wzięła pod uwagę. Wyciągnęła runę, powiedziała co widzi i tyle.
To jest ważna informacja i cieszę się, że ją podajesz, bo to całkowicie zmienia obraz tej sesji. To już nie jest kwestia metody ani run - to jest kwestia tego, że ktoś mógł celowo zostawić cię z niedomkniętym problemem, żebyś wróciła.
I tu jest właśnie ta granica, o której zawsze trudno mówić na forach ezoterycznych, bo szybko ktoś krzyczy, że atakujemy całe środowisko. Ale uczciwie: jest różnica między osobą, która pracuje z klientem tak, żeby ten był coraz bardziej samodzielny, a osobą, która buduje zależność. Siatki, zagrożenia, kolejne sesje - to klasyczny schemat tej drugiej sytuacji.
@Malinowa No właśnie, ale jak to rozpoznać z góry? Bo zanim pójdziesz, nie wiesz, jak ktoś pracuje. Hortensja szła na runy, nie na geobiologię, i wyszła z diagnozą środowiskową. Czy są jakieś sygnały ostrzegawcze, które można wychwycić wcześniej?
@Gertruda77 Kilka rzeczy, na które patrzę: czy ogłoszenie jest konkretne czy ogólne i mgliste, czy osoba podaje jakieś ramy sesji, czy można zadać pytanie przed spotkaniem. Jeśli ktoś obiecuje, że 'wyczuje wszystko' bez żadnego pytania z twojej strony - to już jest sygnał. Dobry czytający runy zaczyna od rozmowy, nie od 'odbioru'.
@Hilek79, a czy to znaczy, że przy runach zawsze powinno być jasne pytanie? Bo ja myślałam, że można też po prostu losować runę 'na dziś' i patrzeć, co mówi, bez konkretnego tematu.
@Akwamaryna66 To są dwa zupełnie różne zastosowania. Runa dnia to coś, co dajesz sobie sam, bez cudzej interpretacji - tu pytanie jest opcjonalne, bo to bardziej impuls do refleksji. Przy sesji z kimś innym, kto interpretuje za ciebie - pytanie albo przynajmniej obszar tematu jest konieczny, żeby interpretacja w ogóle miała sens. Inaczej możesz przyłożyć każde znaczenie do każdej sytuacji.
To brzmi trochę jak journaling z dodatkowym elementem. Czy to nie jest po prostu pisanie dziennika, tylko z runową etykietką? Pytam szczerze, bo nie rozumiem, co tu robi sama runa, jeśli treść i tak pochodzi z własnych skojarzeń.
@Antos85 To jest bardzo dobre pytanie i nie ma na nie prostej odpowiedzi. Z jednej strony - tak, możesz powiedzieć, że to projekcja na symbol. Z drugiej - symbol może uruchomić skojarzenia, do których byś inaczej nie dotarł. Runa Hagalaz może zmusić cię do myślenia o rozpadzie i odbudowie, nawet jeśli sam byś się zatrzymał na 'jest mi ciężko'. Pytanie, czy symbol jest potrzebny, to pytanie o to, jak działa twój umysł.
@Hilek79 To, co Hilek powiedział o Hagalaz, jest dla mnie ciekawe, bo to oznacza, że symbol działa jak rodzaj narzuconego tematu. Ale czy to nie jest przypadkowe? Mogłem wylosować każdą inną runę i też bym coś z tego wyciągnął, bo i tak szukam jakiegoś sensu.
@Antos85 Tak, mogłeś wylosować inną i też byś coś znalazł. I to nie jest argument przeciwko runom - to jest argument na rzecz tego, że refleksja sama w sobie działa. Ale pytanie brzmi: czy Hagalaz uruchomiłaby inny tor myślenia niż Fehu? Moim zdaniem tak. Symbol zawęża pole, a zawężenie czasem pomaga.
A czy ona w ogóle zapytała, jak się teraz czujesz, zanim wyciągnęła tę runę? Bo to by było minimum - sprawdzić, z jakiego miejsca wychodzi interpretacja.
@Romcia03, nie. Zapytała tylko o imię i datę urodzenia. I od razu zaczęła losować. Ja nawet nie zdążyłam powiedzieć, że jestem zmęczona.
Data urodzenia przed seansem runowym to już osobny wątek, bo numerologia to nie runy i mieszanie tych porządków bez powiedzenia klientowi, co się robi, jest dla mnie dużym sygnałem ostrzegawczym. Ale pomijając to - czy po tej sesji czułaś się bardziej zmęczona niż przed?
@Piolunka, szczerze? Tak. Głównie dlatego, że wyszłam z nowym 'problemem' na głowie. Zamiast z czymś, co mogłam przemyśleć, wyszłam z informacją, że mój dom jest na skrzyżowaniu siatek energetycznych i że to pewnie tłumaczy moje zmęczenie. To było... przytłaczające.
Ale poczekaj - jeśli ta kobieta powiedziała, że zmęczenie pochodzi ze środowiska, to technicznie zdjęła z ciebie odpowiedzialność, prawda? Że to nie ty, tylko dom. Czy to nie powinno ulżyć?
@Gertruda77, myślałam o tym. Ale nie ulżyło, bo z domem nie możesz nic zrobić sama - przynajmniej według niej. Więc zamiast mieć coś do przepracowania, masz problem, z którym jesteś bezradna bez jej pomocy.
@Hortensja65 To jest chyba najważniejsza rzecz, którą powiedziano w tym wątku. I pasuje zarówno do run, jak i do tarotek, czakr, czy czegokolwiek innego. Metoda nie jest neutralna wobec stanu osoby, która jej używa. Hortensja, czy ta kobieta w ogóle oceniała, czy jesteś 'gotowa' na sesję?
@Romcia03, nie oceniała. I chyba właśnie o to chodzi - że ta kobieta nie miała żadnego filtru wejściowego. Usiadłam, powiedziałam imię, podałam datę, wyszłam z informacją o siatce energetycznej. A siatkę energetyczną to ona sama wprowadziła do rozmowy, ja nawet nie wiedziałam, o czym mówi.
I to jest właśnie mechanizm, który powtarza się w wielu takich historiach. Problem zostaje przesunięty poza zasięg osoby, która przyszła po wsparcie. Nie mówię, że geobiologia to oszustwo - mówię, że użycie jej jako wyjaśnienia cudzego zmęczenia emocjonalnego bez żadnego pogłębienia jest zwykłym skrótem, który komuś nie służy.
Okej, ale co w takim razie runy MOGĄ dać przy zmęczeniu emocjonalnym? Bo cała rozmowa kręci się wokół tego, czego nie powinny robić. Czy ktoś ma konkretny przykład, że pomogły?
@Bursztynka Mam, ale to nie będzie spektakularna historia. Kilka lat temu, w bardzo trudnym okresie, codziennie losowałem jedną runę rano i przez kilka minut pisałem, co mi przychodzi do głowy. Nie po to, żeby 'wróżyć', tylko żeby mieć jakiś punkt wyjścia do dnia. Po kilku tygodniach zauważyłem, że zaczynam zauważać wzorce w swoich myślach. To tyle.
@Kosma A jak długo to robiłeś zanim coś poczułeś? Bo ja próbowałam raz, ale po trzech dniach nie wiedziałam, czy to w ogóle do czegoś prowadzi.
@Akwamaryna66 Pierwsze dwa tygodnie czułam się, jakbym pisała w próżnię. Efekt przyszedł powoli i szczerze - nie wiem, czy to były runy, czy po prostu sam nawyk pisania. Ale to chyba nie jest ważne, jeśli coś działa.
@Kosma, to jest właśnie moje pytanie z poprzedniego posta - czy to są runy, czy journaling. Bo jeśli efekt jest taki sam bez run, to co runa wnosi?
@Antos85 Wnosi ograniczenie i zaskoczenie. Journaling bez punktu wyjścia może krążyć w kółko wokół tych samych tematów, szczególnie przy zmęczeniu emocjonalnym, kiedy masz tendencję do ruminacji. Wylosowana runa daje ci temat, którego sam byś może nie wybrał. Czy to magia czy psychologia - zostaw to dla siebie.
Ale właśnie to mnie trochę przeraża. Że wylosujesz coś ciężkiego, jak ta Hagalaz, i zamiast wyjść z ruminacji, wchodzisz w jeszcze gorszy temat. Czy jest jakiś sposób, żeby to zabezpieczyć? Szczególnie jeśli jesteś już na dnie?
@Jagusia To jest bardzo ważne pytanie i myślę, że odpowiedź jest prosta, choć mało ezoteryczna: jeśli jesteś na dnie, praca z symbolami, które wymagają konfrontacji z trudnymi tematami, może nie być dobrym momentem. Nie dlatego, że runa 'zrobi ci coś złego', tylko dlatego, że nie masz teraz zasobów na przepracowanie tego, co wyciągnie.
Właśnie - a te dwie siatki, o których wspominasz. Zakładam, że chodziło o siatki Hartmanna i Curry'ego, bo to najczęściej pojawia się w tym kontekście. Czy ona cokolwiek wyjaśniła, czym się różnią? Bo jeśli nie, to masz pytanie w tytule wątku, które wisi bez odpowiedzi.
@Hilek79 Powiedziała tylko tyle, że jest jedna pozioma i jedna skośna, i że skrzyżowanie jest groźniejsze niż sama linia. Więcej nie tłumaczyła. Ja nie wiedziałam, czy pytać, bo czułam, że ona mówi to jako pewnik, nie jako coś do dyskusji.
@Hortensja65 Dobra, ale wróćmy do sedna. Hortensja przyszła zmęczona emocjonalnie, a wyszła z nowym problemem. Czy gdyby ta kobieta użyła run normalnie, bez geobiologii, to wynik byłby inny? Czy runa i tak mogłaby ją dobić?
@Hortensja65 To zależy od tego, jak rozumiesz 'normalnie'. Jeśli sesja byłaby nastawiona na to, żeby dać Hortensji jakiś punkt odniesienia do własnego zmęczenia - coś do przemyślenia, nie do naprawienia - to wylosowana runa mogłaby być pomocna. Ale jeśli prowadząca działa w trybie 'daję diagnozę', to nie ma znaczenia, czy używa run czy kart czy czegokolwiek innego.
@Malinowa A jak rozpoznać przed sesją, czy ktoś działa w tym trybie diagnostycznym? Czy jest jakiś sposób, żeby to sprawdzić, zanim się wejdzie i zanim się już powie za dużo?
@Jagusia Pierwsze pytanie, które zadaje prowadząca, dużo mówi. Jeśli pyta 'co cię tu sprowadza' albo 'czego szukasz na dzisiaj' - to dobry znak. Jeśli od razu prosi o datę urodzenia i imię i zaczyna losować - to znak, że pracuje według własnego scenariusza, nie twojego.
@Hortensja65, a czy przed tą sesją miałaś jakiekolwiek doświadczenie z runami? Czy to był twój pierwszy kontakt, czy znałaś już chociaż podstawy?
@Akwamaryna66, znałam trochę z czytania, ale nigdy sama nie praktykowałam. Wiedziałam, że Hagalaz to coś związanego z burzą i nieoczekiwaną zmianą, ale szczegółów nie znałam. Dlatego zaufałam tej kobiecie - zakładałam, że wie więcej. A ona mówiła tak pewnie, że nie przychodziło mi do głowy, żeby kwestionować.
@Hortensja65 I wracając do tytułu wątku - to jest właśnie moment, w którym runy mogą być dodatkowym obciążeniem. Nie dlatego, że same w sobie są złe, ale dlatego, że w nieodpowiednich rękach, z nieodpowiednim podejściem, dokładają ciężar zamiast go oswajać. Hortensja, jak teraz z perspektywy czasu oceniasz tę sesję? Żałujesz, że poszłaś?
@Hilek79 Możesz rozwinąć różnicę między tymi dwiema? Bo mam wrażenie, że dużo osób miesza to pojęcie z dowolnymi 'negatywnymi energiami w domu' i nikt nie mówi o tym samym.
@Kosma Krótko: siatka Hartmanna to sieć prostopadłych linii biegnących z północy na południe i ze wschodu na zachód, odstępy mniej więcej co dwa metry. Siatka Curry'ego biegnie ukośnie, pod kątem 45 stopni do tamtej. Węzły, czyli skrzyżowania linii w obrębie jednej siatki, są uznawane za miejsca podwyższonego 'stresu geopatycznego'. A skrzyżowanie obu siatek naraz - to się nazywa podwójnym węzłem i w geobiologii traktuje się go jako szczególnie obciążające miejsce. Ale - i to jest ważne - to nie jest nauka, to jest tradycja geobiologiczna, i jej związek z emocjonalnym zmęczeniem człowieka jest co najmniej dyskusyjny.
Ale jeśli to nie jest nauka, to po co w ogóle o tym mówić podczas sesji z runami? To nie jest chyba ten sam obszar?
@Gertruda77 No właśnie, i to jest sedno problemu Hortensji. Sesja runowa stała się wejściem do geobiologii, bez uprzedzenia i bez zgody. Runy mogłyby co najwyżej wskazać, że jest jakiś czynnik zewnętrzny do zbadania - ale żadna runa nie mówi 'twój dom stoi na węźle Hartmanna'.
To które runy w ogóle mogłyby wskazać na coś zewnętrznego, środowiskowego? Czy to w ogóle jest w ich zakresie? Bo mam wrażenie, że runy to raczej stan wewnętrzny niż diagnoza miejsca.
@Romcia03 Są runy, które tradycyjnie łączono z otoczeniem, przestrzenią, środowiskiem - Othala na przykład, która dotyczy domu, dziedzictwa, przestrzeni zakorzenionej. Algiz kojarzy się z ochroną, ale też z granicą między bezpiecznym a niebezpiecznym. Natomiast żadna z nich nie jest 'wykrywaczem siatki'. To zawsze jest interpretacja, nie odczyt bezpośredni.
@Hilek79 I to jest chyba różnica między osobą, która zna runy, a osobą, która umie z nimi pracować z kimś. Hilek, zgadzasz się z tym rozróżnieniem?
@Romcia03 Tak, i powiem więcej - to jest różnica, która istnieje w każdej praktyce symbolicznej. Znajomość systemu to jedno. Umiejętność siedzenia z kimś zmęczonym, wylosowanie razem czegoś trudnego i niepogłębiania kryzysu - to zupełnie inna umiejętność, i ona nie przychodzi z nauki symboliki.
I tu wychodzi coś, co mnie niepokoi od początku tej rozmowy. Czy pewność prowadzącej to w ogóle dobry znak? Bo mam wrażenie, że im ktoś jest bardziej pewny w ezoteryce, tym większe ryzyko, że mówi za dużo i za bardzo.
@Antos85 Powiedziałbym, że pewność co do metody jest okej, pewność co do wyniku dla konkretnej osoby - to już jest problem. Mogę być pewien, że Hagalaz tradycyjnie wiązana jest z przełomem przez chaos. Nie mogę być pewien, że twoja Hagalaz oznacza właśnie to, a nie coś zupełnie innego w twoim kontekście.
Piolunka, żałuję, że poszłam do tej konkretnej osoby. Nie żałuję, że w ogóle spróbowałam, bo ta rozmowa tutaj dała mi więcej niż ta cała sesja. I chyba wrócę do run, ale inaczej - tak jak Kosma opisywał, codziennie, sama, bez diagnozy.
@Hortensja65, to jest piękne co napisałaś, ale mam pytanie - jak masz zamiar ćwiczyć sama, skoro mówiłaś, że nie znasz szczegółów? Od czego zaczniesz? Kupisz zestaw, coś przeczytasz, czy po prostu losowo?
Bursztynka, właśnie to próbuję sobie teraz poukładać. Kosma pisał o codziennym losowaniu jednej runy i obserwowaniu, co z tego wynika w ciągu dnia. Myślę, że od tego. Bez presji, bez diagnozowania siebie. Ale faktycznie nie wiem jeszcze, od czego materiałowo zacząć.
Jeśli chodzi o materiały - tu jest pułapka. Bo część książek o runach to właśnie ta sama logika, co ta prowadząca: każda runa ma gotowe znaczenie, czytasz i stosujesz. A to nie o to chodzi. Lepiej zacząć od jednej runy tygodniowo i jej poświęcić czas - nie szukać, co 'oznacza', ale patrzeć, co w niej widzisz. Czy ktoś tu tak pracował?
@Hilek79 Ja tak zaczynałem i to ma sens. Ale mam pytanie do Hortensji - czy chcesz pracować z runami jako czymś do wróżenia, czy raczej jako systemem do refleksji? Bo to dwa różne podejścia i każde wymaga czegoś innego od początku.
@Kosma, szczerze? Po tej sesji nie wiem, czy w ogóle chcę wróżenia. Bardziej to drugie - żeby mieć coś do myślenia, nie coś, co mi mówi, co będzie. Czy to w ogóle wystarczy, żeby runy miały sens w codziennej praktyce?
@Hortensja65, to jest chyba najzdrowsze wyjście z tej sytuacji, jakie mogłaś wybrać. I odpowiadając na twoje pytanie - tak, to wystarczy. Runy jako lustro do myślenia, a nie wyrocznię, stosuje wiele osób i to właśnie w tym zastosowaniu rzadziej komuś szkodzą. Ale zastanawiam się, czy zmęczenie emocjonalne, z którym przyszłaś na tamtą sesję, gdzieś się w tym wszystkim rozwiązało, czy nadal jest?
@Piolunka Też o to chciałam zapytać. Bo ta rozmowa jest super, ale pierwotny problem Hortensji - zmęczenie - trochę nam uciekł. Runy mogą pomagać w refleksji, ale czy same w sobie obniżają poziom zmęczenia emocjonalnego, czy raczej pomagają je zrozumieć, co to nie to samo?
@Romcia03 Rozróżnienie, które zrobiłaś, jest kluczowe. Zrozumienie zmęczenia i ulga od zmęczenia to dwie różne rzeczy. Runy mogą dać to pierwsze. Ale jeśli ktoś jest naprawdę zmęczony, to samo zrozumienie bez odpoczynku nie wystarczy i czasem wręcz dokłada - bo uświadamiasz sobie więcej, a wciąż nie masz siły.
A czy jest jakiś moment, w którym po prostu nie powinno się w ogóle sięgać po runy ani nic podobnego? Jak głębokie musi być zmęczenie, żeby to był zły pomysł? Pytam serio, bo sama mam okresy, kiedy wszystko mnie przytłacza i zawsze szukam czegoś, co pomogłoby to poukładać.
@Jagusia Nie ma jednej granicy. Ale pytanie, które sobie warto zadać, brzmi: czy szukasz czegoś do myślenia, czy czegoś, żeby nie myśleć? Pierwsze może zadziałać. Drugie - runy nie są od tego i żadna praktyka symboliczna nie jest. I to nie jest krytyka, to po prostu inne sposób do innego celu.
@Hilek79 To co Hilek napisał jest ważne, ale zastanawiam się, czy ktoś wchodząc w taki moment zawsze wie, co tak naprawdę szuka. Bo ja na przykład nie wiem, kiedy szukam refleksji, a kiedy ucieczki. To widać dopiero po fakcie.
@Antos85 I to jest właśnie to, co mnie w całej tej estetyce ezoterycznej trochę niepokoi. Ktoś przychodzi zmęczony, nie wie czego szuka, a ktoś inny losuje kamień albo kartę i mówi mu, co czuje i co powinien zrobić. To brzmi jak dużo władzy w rękach jednej osoby.
@Gertruda77, ale tak samo jest u psychologa, u lekarza, nawet u znajomego, któremu opisujesz swój problem. Zawsze ktoś inny interpretuje. Dlaczego akurat runy mają być podejrzane?
@Bursztynka Bo psycholog ma przynajmniej jakiś standard etyczny i szkolenie. A kobieta od run Hortensji - co miała? Pewność siebie i zestaw kamyków. To nie jest ten sam poziom odpowiedzialności.
@Gertruda77 ma rację w tym konkretnym przypadku, ale sama różnica 'szkolenie vs. brak szkolenia' nie wyjaśnia wszystkiego. Znam osoby bez żadnych certyfikatów, które pracują z ludźmi ostrożniej niż niejeden certyfikowany coach. Problem nie tkwi w papierze, tylko w tym, czy ktoś rozumie, że ma do czynienia z człowiekiem, nie z układanką do rozwiązania.
@Kosma Ale jak Hortensja miała to rozpoznać przed sesją? Pytałaś na początku, czy prosiłaś o jakiś opis tego, jak pracuje, zanim zaczęłyście?
@Romcia03, nie. Trafiłam przez rekomendację znajomej i zakładałam, że skoro tamtej pomogło, to i mi pomoże. Teraz wiem, że to był błąd - bo jej sytuacja była zupełnie inna niż moja. Tamta znajoma nie była zmęczona, szukała potwierdzenia decyzji, którą już podjęła. A ja przyszłam bez żadnej konkretnej sprawy, tylko z takim ogólnym ciężarem.
@Hortensja65 Tylko że dla kogoś zmęczonego emocjonalnie - a to jest temat tego wątku - ta metoda może być albo ulgą, albo kolejnym bodźcem do analizowania. Hortensja, jak ty to czujesz po tej całej rozmowie? Masz wrażenie, że samodzielna praca z runą rano byłaby dla ciebie teraz ok, czy nadal za dużo?
@Romcia03, szczerze - po tej rozmowie czuję, że sama praca, bez kogoś kto mi coś 'diagnozuje', brzmi znacznie bezpieczniej. Ale mam wątpliwość, o którą chciałam zapytać od jakiegoś czasu: czy jest jakaś runa, której lepiej unikać, kiedy jest się właśnie w takim miejscu? Albo odwrotnie - taka, do której lepiej sięgać przy zmęczeniu?
I to jest różnica, którą warto zapamiętać. Runy przy konkretnym pytaniu działają inaczej niż przy ogólnym poczuciu złego samopoczucia. Przy konkretnym pytaniu masz punkt odniesienia - możesz wziąć wylosowaną runę i odnieść do czegoś określonego. Przy ogólnym zmęczeniu każda runa staje się zaproszeniem do dalszego szukania, i to bywa wyczerpujące, a nie odciążające.
@Piolunka, a jak to wygląda, gdy ktoś chce zacząć ćwiczyć samodzielnie, właśnie bez konkretnego pytania? Czy w ogóle tak się da - ot, wylosować runę rano i po prostu z nią chodzić przez dzień?
@Akwamaryna66 Da się i to właśnie polecam na początek. Jeden ciągnie, odkłada i stara się przez resztę dnia zauważać, co go łączy z tym, co wylosował. Bez pytania, bez diagnozy. Pytanie to pojawia się samo, jak już masz z daną runą jakąś relację. Ale na początku - tylko obserwacja.
@Hilek79, a to 'ciągnięcie' jednej runy na dzień to jak? Dosłownie losowo z woreczka rano, nie myśląc o niczym konkretnym? Bo zastanawiam się, czy bez kontekstu człowiek nie narzuci znaczeniu runy czegoś, o czym i tak myśli od rana, niezależnie od losu.
@Akwamaryna66 Właśnie o to chodzi. To nie jest błąd, to jest mechanizm. Runa nie mówi ci, co myśleć - ona daje punkt wyjścia, na który rzutujesz to, co i tak masz w głowie. I przez to to, co nosisz bez świadomości, zaczyna się pokazywać. Ale twoje pytanie jest trafne, bo to działa tylko wtedy, kiedy nie próbujesz 'trafić' w znaczenie, tylko obserwujesz, co samo wypływa.
Nie ma listy zakazanych. Ale jest jedna rzecz, o której rzadko się mówi: Hagalaz, Nauthiz i Isa w jednym rzucie przy silnym zmęczeniu mogą po prostu przygniatać - nie dlatego, że są 'złe', tylko dlatego, że ich znaczenia dotykają kryzysu, konieczności i zastoju. Jeśli ktoś jest już w dołku, czytanie ich dosłownie może ugruntować poczucie, że jest beznadziejnie. To nie magia, to psychologia odbioru symboli.
@Malinowa A jak w ogóle można nie czytać ich dosłownie, jeśli się dopiero zaczyna? Bo to brzmi jak rada dla kogoś, kto już dobrze zna runy. Dla osoby, która dopiero sięga po kamyki - jak ma wiedzieć, że to nie jest wyrok, tylko symbol?
Jagusia, to jest pytanie, które dobrze podsumowuje cały problem tej sesji, o której pisała Hortensja. Kobieta, która prowadziła - ona pewnie też czytała 'dosłownie', tylko miała w tym pewność siebie i robiła to za kogoś drugiego. I właśnie to jest różnica między pracą symboliczną a wyroczną. Samodzielnie masz przestrzeń na wątpliwość. U kogoś innego - już nie zawsze.