ojej, wlasnie napisałam do przyjaciółki z pytaniem i odpisała że jeszcze nie próbowała, bo czeka na spokojny moment w domu. Ale powiedziała że samo to że jest taka możliwość trochę ją odpręża, bo wcześniej czula że runy są nie dla niej i tyle. więc to już jest jakiś plus chyba? Dziękuję wam za tę rozmowę bo przekazuję jej posty jeden po drugim 😀
to co mówi przyjaciółka Blanki jest dla mnie ważniejsze niż cała ta dyskusja o synchroniczności, serio. Bo chodzi właśnie o to żeby ktoś nie czuł że jest wykluczony. i to że poczuła ulgę nim nawet spróbowała to mówi coś o tym jak te praktyki bywają przedstawiane jako wymagające konkretnego ciała
@Sasanka.ka trafnie to ujela. I dodam - to nie jest tylko kwestia techniki. Większość tradycyjnych opisów pracy z runami zakłada sprawne dłonie, wzrok, możliwość siedzenia w określonej pozycji. Nikt tego nie robił złośliwie, poprostu nikt nie pisał instrukcji dla kogoś z innymi potrzebami. To luka w przekazie,nie w samej praktyce
to jest dobry punkt. Czy ktoś zna jakieś teksty, stronę, cokolwiek po polsku gdzie jest napisane coś o adaptacjach dla osób z niepełnosprawnością? bo ja szukałem i nic nie znalazłem poza ogólnymi wzmiankami na anglojęzycznych forach
@Wolchw ja też szukałam i po polsku to jest faktycznie prawie nic. Anglojęzyczne fora piszą o tym trochę więcej ale też nie jest to żaden szeroki temat, raczej pojedyncze posty tu i tam. Jakby to była nisza w niszy
no wlasnie, i tu jest mega pole do zagospodarowania! może ktoś powinien napisać porządny artykuł po polsku na ten temat? bo ten watek ma tyle informacji że już prawie jest materiałem 🙂
hm, zanim zrobimy z tego podręcznik to może jednak doprecyzujmy co wiemy na pewno, a co jest naszymi spekulacjami. Bo czytam ten wątek i część to jest "ktoś mi powiedział że działa", część to "wydaje mi się że powinno", a tylko gdzieniegdzie jest "zrobiłam i było tak". To spora roznica
@Talizmanik74 nie o to pytałam. masz rację co do rozróżnienia, ale nie oczekiwałabym tu badań kontrolowanych. To praktyka, nie nauka. Ważniejsze pytanie brzmi - czy adaptacja zmienia coś w samej strukturze rytuału na tyle, że traci sens według różnych szkół myślenia. I odpowiedź jest: zależy od szkoły, nie ma jednej odpowiedzi
dobra ale wracając do praktycznych rzeczy - czy ktos z was uzywał kamieni runicznych a nie drewnianych? bo mi sie wydaje ze kamienie sa latwiejsze do trzymania jak ktos ma problemy z chwytem, sa ciezsze i nie wypadaja tak latwo z reki
@Wiesia00 o, to ciekawy pomysl Ale czy kamień nie jest trudniejszy w obsłudze dla kogoś z drżącymi rękami? bo cięższy niekoniecznie znaczy łatwiejszy, nie?
ja mam zestaw z jaspisu i powiem że są naprawdę solidne, nie wypadają. Ale to zalezy chyba od rodzaju ograniczenia ruchowego, nie ma jednej odpowiedzi dla wszystkich
a nikt nie pomyślał o runach na dużych płytkach? chyba widziałam kiedyś takie ceramiczne, rozmiar jak podstawka pod kubek mniej więcej. Można je układać a nie losować z woreczka, i łatwiej manipulować większym przedmiotem
@Augurka79 ma rację że format ma znaczenie. i przy okazji - ten caly woreczek i losowanie to jest tylko jedna z metod, mozna też rozkładać zamiast losować, mieszać na płaskiej powierzchni zamiast w worku. Nikt nie powiedział że musi być worek
o! a to nie wiedziałam że można mieszać na powierzchni. to brzmi dużo prościej dla kogoś kto ma słabszy chwyt. jak wtedy wybierasz którą wziąć, po prostu ta co się "przyciągnie" wzrokiem?
@Rojnik55 no właśnie tak, patrzysz i czekasz aż jedna "wyskoczy" albo po prostu sięgasz po tę do której ciągnie ręka. Nie ma tu żadnej magicznej reguły, różne osoby różnie to opisują. Ale to eliminuje cały problem z woreczkiem, mieszaniem w ciemno, losowaniem na ślepo. płaska powierzchnia, mieszasz powoli, bierzesz co czujesz. Prosto. 🙂
@Swarog65 ok ale tu mam pytanie - jak mieszasz na powierzchni to widzisz runy. czyli nie ma losowości w sensie klasycznym. czy to nie zmienia calej dynamiki wrozby? bo tradycyjnie worek jest wlasnie po to zeby nie widzieć, nie wybierać swiadomie
@Talizmanik74 to jest dobra uwaga ale mam wrażenie że zakładasz że "tradycyjnie" znaczy "jedynie słusznie". różne szkoły podchodzą do tego różnie, i część z nich mówi wprost że wzrok jest jednym ze zmysłów przez który intuicja może działać. więc wybieranie wzrokiem nie jest z definicji gorsze, jest po prostu inne. i dla kogos kto w ogóle nie moze mieszac w woreczku, to jest w ogóle jedyna opcja
nie twierdzę że gorsze, pytam czy inne. bo to jest właśnie to co Wieszczbiarka pisała wcześniej o strukturze rytuału. jeśli zmiana metody zmienia coś fundamentalnego w procesie, to warto to przynajmniej nazwać, nie udawać że wszystko jest tak samo 🙂