Dziękuję wam ogromnie, dużo mi się poukładało. Będę teraz częściej zaglądać na forum, bo widzę, że można się tu sporo nauczyć.
Na koniec polecam każdemu zrobić sobie kiedyś pełny portret numerologiczny, a nie tylko jedną liczbę. Obraz robi się wtedy dużo bogatszy.
@Leonora dobra rada. Pełny portret faktycznie pokazuje niuanse, których z samej Drogi Życia nie widać.
Pytanie z innej beczki – czy przy 11:11 warto pomyśleć jakieś życzenie, czy to już przesada?
@Nibir jeśli traktujesz to z przymrużeniem oka i twardo stoisz na ziemi, to nikomu nie szkodzi. Problem zaczyna się, gdy całe życie podporządkowuje się zegarkowi.
Lubię ten wątek, bo nikt tu nie straszy ani nie wróży katastrof. Po prostu spokojnie i rzeczowo.
Dzięki redakcji za ten artykuł, w końcu ktoś rozdzielił bliźniacze płomienie od bratnich dusz po ludzku.
@Zorka też doceniam, że rozróżnienie jest jasne. Tyle osób myli te pojęcia, że taki tekst bardzo się przydał.
Moja refleksja na koniec: numerologia pomogła mi zrozumieć siebie, ale to zdrowy dystans uratował mi spokój. Polecam każdej osobie zaczynać od siebie.
@Paradoxa mądre słowa i piękne domknięcie tego, od czego zaczęłaś w tym wątku. Dziękuję, że się tym podzieliłaś.
Wysyłam ten wątek koleżance, która właśnie męczy się z „bliźniakiem”. Może i jej pomoże spojrzeć na to spokojniej.
@Caroletta dobry pomysł. Czasem jedno trzeźwe spojrzenie z zewnątrz znaczy więcej niż dziesięć rozkładów.
Podsumowując dla nowych osób: policz Drogę Życia obojga, nie redukuj liczb mistrzowskich, traktuj wynik jako wskazówkę, a znaki jak 11:11 z dystansem. I pamiętaj – żadna liczba nie jest ważniejsza niż twój spokój.