Przepraszam że wchodzę, ale wróciłam do wcześniejszego pytania które zadałam o tekst. Renia odpowiedziała że jest kilka tłumaczeń, ale nie wiem które byłoby dobre na początek. Czy ktoś mógłby polecić konkretnie? Albo chociaż powiedzieć na co zwrócić uwagę przy wyborze tłumaczenia?
@Joasienka77 Joasieńka, szczerze? Ja też nie wiem które jest najlepsze i nie chcę ci powiedzieć czegoś co może nie być trafne. To co słyszę w tej rozmowie to że samo tłumaczenie to jedno, a sposób wejścia w tekst to drugie. Może zamiast szukać 'dobrego' tłumaczenia, poczekaj na to co Astaria powie o brzmieniu i znaczeniu.
Joasieńka, ja znalazłem tekst przez wyszukiwarkę i nie byłem pewien czy dobrze. Ale to co mi bardziej przeszkadzało niż źródło tekstu to że nie wiedziałem jak go czytać. Miałem tekst, ale nie miałem kontekstu. I właśnie dlatego jestem w tym wątku od początku.
@Prokop Prokop, i właśnie dlatego ta rozmowa jest dla mnie ważniejsza niż jakikolwiek tekst który mogłabym znaleźć online. Ale mam pytanie do ciebie: kiedy recytujesz, recytujesz głośno czy w myślach? Bo zastanawiam się czy to zmienia tę warstwę brzmienia o której mówiła Astaria.
@Fluorytka.1 Fluorytka, głośno, ale półgłosem. I teraz kiedy pytasz, to zastanawiam się czy nie powinienem spróbować zupełnie cicho, bo może ten dźwięk który słyszę na zewnątrz zagłusza coś wewnętrznego. Astaria, czy to ma znaczenie?
@Prokop, Fluorytka, to jest pytanie które lubię, bo nie ma jednej odpowiedzi i to jest uczciwe. Głośna recytacja daje zakotwiczenie w dźwięku, cicha przenosi ciężar na coś innego, co trudniej opisać. Próbowałam obu i obie dają dostęp do tej warstwy brzmienia, tylko inaczej. Powiedziałabym: spróbuj zmienić i obserwuj co się dzieje, ale bez oceniania które jest lepsze.
Chcę wrócić do czegoś co Drozdzia powiedziała wcześniej, bo myślę że nie zostało to rozwiązane. Pytała gdzie jest granica między przygotowaniem a planowaniem. I Astaria odpowiedziała że granica jest ruchoma. Ale mam inne spojrzenie: może to nie jest kwestia granicy, tylko kierunku. Przygotowanie otwiera, planowanie zamyka. I to jest kryterium, niezależnie od techniki.
@Celestyna_91 Celestyna, to jest ładne rozróżnienie, ale skąd mam wiedzieć w trakcie, czy to co robię otwiera czy zamyka? Bo w środku sesji trudno mi oceniać, właśnie o tym mówiłam. Może to jest widoczne dopiero po?
@Drozdzia, ja myślę że widać to po tym jak się kończy, nie w trakcie. Jak skończyłam recytację i czuję że chcę natychmiast zrobić to jeszcze raz, to zwykle znaczy że coś się otworzyło. A jak czuję że odhaczam zadanie, to zamknęłam.
@Kamilka65 Kamilka, to jest dobre kryterium, ale Prokop by powiedział że to znowu oceniamy po efekcie. Ja chcę zapytać Astarię jeszcze o jedno: czy sutra lotosowa mówi coś o tym jak powinna wyglądać praktyka, czy to jest wyłącznie kwestia tradycji i interpretacji? Bo cały czas nie wiem ile z tego co tu omawiamy jest w tekście, a ile jest nałożone z zewnątrz.