I tu się chyba pojawia ta podstawowa różnica, o którą pytałem na początku. Medytacja nie stara się niczego utrwalić, natomiast pozytywne myślenie bardzo chce utrwalać konkretne treści. Jedna jest otwarta na to, co wyjdzie, druga ma z góry zaplanowany wynik.
A czy to znaczy, że medytacja jest bardziej uczciwa? Bo jeśli chcesz z góry zaplanować wynik, to trochę jakbyś próbowała oszukać własną głowę.
@Stefciaa Hmm, nie powiedziałabym 'oszukać', bo to brzmi jakby pozytywne myślenie było czymś złym z założenia. Raczej powiedziałabym, że to dwa różne podejścia do tego samego problemu, czyli jak się dobrze czuć we własnej głowie. Jedno idzie przez front, drugie przez tyły.
To 'przez front i przez tyły' jest ciekawe. Ale mam wrażenie, że medytacja nie idzie przez tyły, ona raczej stoi w miejscu i czeka, żeby cokolwiek chciało samo wyjść. To trochę inne niż wchodzenie tylnym wejściem.
@Inwokacja A czy to czekanie nie jest pewną formą aktywności? Bo przecież trzeba coś zrobić, żeby w ogóle stworzyć te warunki, w których coś może wyjść. Siedzisz, koncentrujesz się, wracasz do oddechu. To nie jest bierne leżenie.
Właśnie, bo ja zawsze myślałam, że medytacja jest pasywna, ale im dłużej ją praktykuję, tym bardziej czuję, że to jest bardzo aktywna praca. Po prostu aktywna inaczej niż powtarzanie afirmacji. Bardziej aktywność uwagi niż aktywność myślenia.
@Ilonka_57 'Aktywność uwagi' to jest chyba najlepszy skrót tej różnicy, który pojawił się w całym wątku. W medytacji ćwiczysz, gdzie kierujesz uwagę, a w pozytywnym myśleniu ćwiczysz, jakie treści produkujesz. I to są naprawdę dwa różne mięśnie.