Słuchajcie, mam pytanie może bardziej podstawowe - czy ktoś z was w ogóle rozróżnia między kartką jako zapisem intencji a kartką jako fizycznym nośnikiem czegoś? Bo czytam te posty i widzę że niektórzy traktują ją jak notes do siebie, a inni jak obiekt który coś 'trzyma'. To chyba fundamentalna różnica w podejściu.
@Wrenna74 to jest dobre pytanie i chyba nie mam jednej odpowiedzi. Jak piszę, traktuję to bardziej jak zapis do siebie. Ale jak patrzę na kartkę która leży od miesięcy - zaczyna mi się wydawać że jest czymś więcej niż notatką. Może to zależy od momentu.
Właśnie ten moment zmiany - od notatki do czegoś więcej - czy ktoś wie kiedy dokładnie to się dzieje? U mnie chyba w okolicach pierwszego tygodnia od napisania. Potem kartka zmienia status w mojej głowie, nawet jeśli nie zmieniam wobec niej żadnego działania.
@Sydonia54 u mnie to jest powiązane z tym czy sytuacja z kartki zaczęła się ruszać. Jak nic się nie dzieje, kartka jest nadal notatką. Jak coś drgnęło, nagle ją traktuję inaczej. Trochę jakby ona 'awansowała' razem z procesem.
Czytam ten wątek od jakiegoś czasu i mam inne skojarzenie. Pracuję dużo z kamieniami i podobny mechanizm widzę tam - obiekt jest neutralny dopóki nie zaczniesz go używać intencjonalnie, potem zmienia się twój stosunek do niego i zaczyna 'pełnić funkcję'. Kartka może działać podobnie.
@Malachit77 ale kamień to obiekt który pozostaje, a kartka jest spalana. Czy w twoim podejściu do kamieni jest też moment zamknięcia, kiedy 'oddajesz' intencję? Pytam bo ciekawi mnie czy jest analogia do spalania.
@Jarowit jest, ale wygląda inaczej - czyszczę kamień i ustawiam od nowa. Nie ma 'zniszczenia', raczej reset. To może być różnica która mówi coś o tym jak traktujemy intencję na papierze - spalenie jest bardziej ostateczne niż reset, stąd może cały ten dylemat z tym kiedy.
@Malachit77 to zestawienie reset vs spalenie chodzi mi po głowie. Masz rację, że spalenie jest bardziej ostateczne - ale zastanawiam się czy to ostateczność jest właśnie tym czego szukamy przy intencji na papierze, czy raczej tym czego się boimy. Bo może właśnie dlatego ludzie mają opory przed spaleniem - nie dlatego że tracą nośnik, tylko dlatego że nie ma cofnięcia.
@Jarowit to trafne. I może właśnie ten brak cofnięcia jest powodem dla którego spalanie działa inaczej niż przechowywanie - nie chodzi o wysłanie sygnału, tylko o to że sami sobie zamykamy wyjście awaryjne. Zastanawiam się czy efekty które przychodzą szybciej niż oczekiwano nie pojawiają się akurat przy spalaniu właśnie dlatego - bo po spaleniu nie ma już miejsca na wewnętrzne 'ale może jednak nie'.