Tylko że tybetański system kosmologiczny jest naprawdę rozbudowany i spójny wewnętrznie. Mudra tam nie jest ruchem, ona jest gestem w ramach języka, który ma gramatykę. Jak wyjmiesz jedno słowo z języka i użyjesz w innym kontekście, to słowo nadal brzmi tak samo, ale co ono znaczy?
@Norbert76 to ciekawa analogia, ale mam pytanie - czy ty uważasz, że znaczenie jest warunkiem działania? Bo można chyba powiedzieć, że lek działa, nawet jeśli nie wiesz, jak się nazywa po łacinie. I odwrotnie - że samo brzmienie słowa nie leczy, jeśli substancja jest nieaktywna. Forma bez treści a treść bez formy - to jest napięcie, które tu cały czas wraca.
Przepraszam, że się wtrącam, bo jestem tu trochę z zewnątrz tej dyskusji - ale te mudry, to one są głównie ręczne? Bo gdzieś widziałam zdjęcia, gdzie mnisi mają bardzo konkretne ułożenie rąk, ale czy to dotyczy też reszty ciała, czy tylko dłoni?
@Mamuna w praktyce medytacyjnej - głównie dłonie, ale to nie znaczy, że reszta ciała jest nieistotna. Pozycja siedząca, kręgosłup, oddech - to wszystko jest opisane. Mudry ręczne są niejako nadbudową na stabilnej podstawie ciała. Ale są też tradycje, gdzie całe ciało jest "mudrą" - Nō w Japonii działa podobnie, każda pozycja całego ciała jest kodowana.
To jest chyba najlepsze ujęcie, jakie padło w tej rozmowie. I chyba też odpowiada na pytanie Mamuny sprzed kilku postów - bez tradycji możesz wejść przez drzwi, ale stoisz w pokoju bez ścian. Coś jest, ale nie bardzo wiesz, co z tym zrobić. Choć to też nie znaczy, że bez tradycji nic nie ma sensu - tylko że to jest inna praca.
@Kamilka65 ale właśnie - czy to nie jest tak, że ta „tradycja jako ściany” ma dwie funkcje jednocześnie? Z jednej strony nadaje sens temu, co się wydarza w stanie. Z drugiej - ogranicza, bo decyduje z góry, jak to zinterpretować. Zastanawiam się, czy ktoś kiedyś świadomie wszedł w ten stan bez żadnego kontekstu kulturowego i opisał, co zobaczył - czy w ogóle takie opisy istnieją.