Ostatnio siedzę nad tym i myślę, ze tarot to jedno z niewielu miejsc, gdzie można się zatrzymać i powiedzieć sobie wprost: dobrze, to jest poza moim zasięgiem... Chciałem zapytać czy ktoś z was robi jakiś konkretny rozkład właśnie po to żeby przepracować temat kontroli? Nie mówię o rozkładach "co zrobić", tylko właśnie odwrotnie - co zaakceptować ;). Mam wrażenie, że to zupełnie inna praca z kartami i nie wiem czy robię to dobrze.
To jest bardzo konkretne pytanie i cieszę się, że ktoś je wreszcie zadał. no sama przez długi czas robiłam rozkłady nastawione na działanie i dopiero po czasie zauważyłam że szukam w kartach odpowiedzi na pytania, które już znałam. Pytanie do ciebie: kiedy pytasz "co zaakceptować", to co wkładasz na pozycje w rozkładzie? Bo to trochę zmienia wszystko.
@Terenia62 Dobry trop. Do tej pory robiłem to intuicyjnie, bez konkretnych nazw pozycji, i myślę, że to był błąd. Bo kiedy wyciągam kartę bez jasno postawionego pytania pod pozycję, to potem mogę ją interpretować jak chcę, czyli właściwie nie dowiaduję się niczego nowego, tylko potwierdzam to co juz myślę.
Ja mam swój rozkład na akceptację i sprawdza się całkiem dobrze. Trzy karty: pierwsza to co chcę kontrolować, druga to dlaczego nie mogę, trzecia to co mi ta sytuacja pokazuje o mnie samej. Prosta sprawa, ale za każdym razem coś z tego wychodzi. Kluczowe jest według mnie to żeby wyciągnąć kartę środkową - ona zazwyczaj jest najtrudniejsza do przyjęcia.
@Mistique Skąd masz że środkowa jest "kluczowa"? Rozkład trójelementowy nie ma domyślnej hierarchii, każda pozycja niesie tyle samo, jeśli sam jej nie przypiszesz innej wagi. Nie chcę kłócić się o detale, ale to może kogoś zmylić, kto zaczyna pracę z rozkładem i skupi się na tej środkowej, a pominie resztę.
@Felicjan91 No dobra, może to moje osobiste doświadczenie, nie jakaś zasada. Mi tak wychodzi, że środkowa jest najtrudniejsza... Ale masz rację, że każdy może to interpretować inaczej.
Przepraszam że wchodzę ale właśnie o tym myślałam ostatnio. Jak się w ogóle wie czy interpretuje się kartę uczciwie, czy po prostu dopasowuje ją do tego co chce sie usłyszeć? Szczególnie właśnie przy takich emocjonalnych tematach jak akceptacja.
@Gertruda To jest chyba jedno z ważniejszych pytań w pracy z tarotem w ogóle. Ja robię tak: zanim spojrzę na kartę, zapisuję jednym zdaniem czego się boję że karta powie... I potem sprawdzam czy interpretuję w tę stronę czy od niej. To nie eliminuje błędu ale przynajmniej go widać.
Zapis przed interpretacją to dobry sposób, ale wymaga sporej dyscypliny. Większość osób wyciąga kartę i od razu zaczyna "czuć". A przy tematach akceptacji jest pułapka, bo karty jak Księżyc czy Wisielec mogą znaczyć bardzo różne rzeczy i łatwo wybrać tę interpretację, która mniej boli.
Czytam tę rozmowę i właśnie sprawdzam swoje notatki - kilka miesięcy temu robiłam podobny rozkład i zapisałam, że wyciągnęłam Wieżę na pozycję "czego nie mogę zmienić". Pamiętam, że najpierw pomyślałam o zniszczeniu, ale potem cos we mnie powiedziało, że ta karta tu nie chodzi o katastrofę, tylko o to że pewna struktura musi runąć, żebym przestała się do niej kurczowo trzymać. czy ktoś miał podobne przesunięcie w rozumieniu karty przy tego typu rozkładzie?
@Kunisia Ciekawe co opisujesz. Ale mam pytanie: czy to "przesunięcie" przyszło w trakcie samej sesji czy dopiero po jakimś czasie? Bo mam wrażenie że takie refleksje czasem przychodzą za szybko i to może być właśnie ten mechanizm o którym mówi Gertruda - że dopasowujemy interpretację do tego co chcemy
@Baltazar Przyszło po jakichś dwóch tygodniach jak wróciłam do notatek. I właśnie dlatego notuję daty i wracam - żeby zobaczyć czy coś się zmieniło w moim rozumieniu. Wtedy przy Wieży pierwsze wrażenie było mocno negatywne, ale z dystansem zobaczyłam inaczej.
Wchodzę bo temat mnie zainteresował. Ja mam pytanie głupie może ale czy ten rozkład "akceptacyjny" robisz wtedy kiedy już wiesz że czegoś zmienić nie możesz czy właśnie po to żeby to ustalić :D? Bo nie wiem czy dobrze rozumiem do czego to ma służyć.
@Heksanka Wcale nie głupie. mnie ta granica też nie jest jasna. teoretycznie wiesz ale w środku nie przyjmujesz. I właśnie o to chodzi w tym rozkładzie - nie żeby karta ci powiedziała "tego nie zmienisz", tylko żeby ci pomogła przepracować dlaczego tak bardzo chcesz to kontrolować
Czytam was i mam wrażenie że tarot w takim użyciu to trochę jak terapia? Czy dobrze to rozumiem? Nigdy tak o tym nie myślałam, bo dla mnie tarot to zawsze było wróżenie co się stanie, a nie takie wchodzenie w siebie.
@Urszulkaa Nie powiedziałabym "terapia" bo to duże słowo i inna odpowiedzialność. Powiedziałabym raczej, że to sposób do refleksji. Karta nie leczy, ale może pomóc zobaczyć coś, co tkwi gdzieś z tyłu głowy i nie chce wyjść samo. Chociaż są ludzie, którzy nadużywają tego i zamiast rozwiązać problem, robią kolejny rozkład.
Przeczytałam cały wątek i chcę powiedzieć jedną rzecz, bo trochę mi tu brakuje: zanim w ogóle usiadłabym do rozkładu o akceptacji, zapytałabym siebie czy jestem gotowa na to co wyjdzie. Bo jeśli ktoś robi rozkład po to żeby nie myśleć o prawdziwym problemie, a nie żeby go zobaczyć, to karty mogą dać odpowiedź której ten ktoś i tak nie przyjmie. I to nie wina kart.
@Zdzislawa To ważne co piszesz :). Ale jak sprawdzasz czy jesteś gotowa? Bo to brzmi jak coś, co każdy powie o sobie, że jest, a potem i tak nie jest.
@Felicjan91 Szczerze? Często dopiero po fakcie wiem że nie byłam gotowa. Ale pomaga mi pytanie: czy boję się tej konkretnej karty bardziej niż innych? Jeśli mam nadzieję że wypadnie cokolwiek poza jedną, to znaczy, że odpowiedź już znam i się przed nią bronię.
Coś mi tu nie daje spokoju w tej rozmowie. eh piszecie o akceptacji ale czy ktoś sprawdził czy tarot w ogóle dobrze działa przy takich mocno osobistych, bolesnych sprawach? Bo ja raz robiłam rozkład przy bardzo trudnym momencie i wyszło mi cos co mnie dobił, a nie pomogło... Miałam potem przez chwilę ochotę w ogóle nie dotykać kart.
@Dodola To co opisujesz jest ważne i myślę ze wielu z nas to ma. Ale zastanawiam się czy to karta "dobiła" czy może pokazała coś, co już było i co bolało niezależnie od kart? Pytam serio, bez oceniania.
Nie wiem szczerze. Może jedno i drugie? Karta pokazała coś realnego ale w złym momencie i bez żadnego buforu. I właśnie to mnie zastanawia w tej rozmowie o akceptacji - czy jest jakiś moment, w którym powinno się powiedzieć sobie "nie, teraz nie siadam do kart"?
@Dodola To jest bardzo dobre pytanie i myślę, że mocno niedoceniane. W większości miejsc gdzie się o tarocie mówi, pomija się właśnie ten aspekt - że nie zawsze dobry moment to moment gdy najbardziej chcesz usiąść. no czasem właśnie wtedy najmniej powinieneś.
@Terenia62 Ale jak to praktycznie ocenić? bo "zły moment" to bardzo subiektywne. ej ktoś mógłby powiedzieć że zawsze jest jakiś powód żeby nie siadać. Czy jest jakiś konkretny sygnał który mówi - stop, nie teraz?
Dla mnie sygnałem jest to że zanim wyciągnę kartę, już wiem jaką chcę wyciągnąć. Jak mam gotową odpowiedź i szukam tylko potwierdzenia, to cała sesja jest z góry ustawiona. I to dotyczy szczególnie rozkładów o akceptacji, gdzie człowiek jest juz emocjonalnie zaangażowany w konkretny wynik.
@Zdzislawa A co jeśli to właśnie jest powód, żeby usiąść? Nie po potwierdzenie, tylko zeby zobaczyć co się stanie jak wyjdzie coś innego niż chcę? pytam bo u mnie to chyba tak działa - siadam właśnie wtedy, kiedy jestem napięty, i ta konfrontacja z kartą, której się boję, czasem coś we mnie rusza.
Ale jak w ogóle odróżnić że "coś ruszyło" od tego, że po prostu sobie to wytłumaczyłeś? Bo chyba o to chodziło Gertrudzie wcześniej i mnie to też nie daje spokoju.
@Heksanka Dokładnie to samo chciałem zapytać. I w sumie nie wiem czy da się to odróżnić w trakcie. Może dopiero po czasie, jak Kunisia pisała o wracaniu do notatek?
@Baltazar Tak, u mnie właśnie czas robi różnicę. Ale tu jest jeszcze jedna rzecz - jak wracam do notatek i widzę, że moja pierwsza interpretacja była zupełnie inna niż to co teraz czytam w tej samej karcie, to zastanawiam się która z nich była "prawdziwsza". I nie mam odpowiedzi.
@Kunisia Może obie były prawdziwe, tylko dla różnych momentów? Karta nie zmienia się, ale ty się zmieniasz. Problem z akceptacją polega właśnie na tym że to co dziś jest nie do przyjęcia, za rok możesz nosić zupełnie inaczej.
@Terenia62 To co pisze trochę podważa sens robienia rozkładu o akceptacji "teraz", nie? Jeśli interpretacja zmienia się wraz z tobą, to może lepiej poczekać aż sama dojrzejesz do tego co trudne, zamiast próbować przyspieszyć to kartami?
@Gertruda Albo właśnie karty pomagają temu procesowi dojrzewania, nie zastępują go... To nie jest tak że wyciągniesz Śmierć i od razu zaakceptujesz stratę. Ale moze ta karta da ci jakiś punkt zaczepienia, do którego wrócisz po kilku tygodniach z innym rozumieniem
Myślę, że to wszystko zależy od tego jak podchodzisz do samych kart. kurcze jak traktujesz je jako wyrocznię, to tak - każda trudna karta będzie ciosem... ale jak traktujesz je jako lustro, to nawet Wieża może być czymś konstruktywnym. Różne podejście, zupełnie inne doświadczenie.
@Mistique Tylko że to "traktowanie jak lustro" brzmi prosto, a w praktyce jak ktoś jest w środku kryzysu, to bardzo trudno utrzymać ten dystans. Łatwo powiedzieć, trudniej zrobić.
@Felicjan91 Wracając do tego co napisał o punkcie zaczepienia - u mnie to chyba działa właśnie tak. Nie żeby karta rozwiązała cokolwiek, tylko zeby dała mi coś konkretnego do myślenia zamiast kręcenia się w kółko po głowie bez żadnego obrazu. ojej ale zastanawiam się teraz, czy to nie jest właśnie to unikanie o którym napisałem na początku.
@Kasjan A jak w ogóle wygląda ten rozkład do akceptacji o którym mówi? Czy ktoś może powiedzieć dokładnie jakie pozycje, bo ja chyba przeoczyłam to na początku wątku.
@Heksanka Nie dawałem konkretnego gotowego rozkładu, raczej pytałem jak inni do tego podchodzą. Wyszło mi w tej rozmowie, że każdy buduje to trochę inaczej... Mnie interesowało głównie jak nazwiecie pozycje żeby nie było pola do naciągania interpretacji. i chyba wychodzi na to, że samo nazwanie to za mało, jeśli nie masz w sobie gotowości żeby zobaczyć to co wyjdzie.
@Kasjan, to co teraz napisałeś jest chyba najważniejszą rzeczą w tym całym wątku. Że nie dawałeś gotowego rozkładu, tylko pytałeś jak inni podchodzą do nazewnictwa pozycji. I wyszło że każdy robi to inaczej ;). Ale czy to nie jest właśnie problem? Jeśli każdy sam sobie nazwie pozycje pod siebie, to gdzie jest ta granica między rozkładem a projekcją swoich potrzeb na karty?
@Terenia62 Ale to chyba nieuniknione przy akceptacji. Nie możesz zrobić rozkładu o czymś tak osobistym z absolutnie neutralnymi etykietami pozycji. no dobra "Co jest poza moją kontrolą" już zawiera w sobie założenie, że coś jest, i że wiesz co to jest. Pytanie jest inne - czy elastyczność nazw to wada, czy może w tym konkretnym temacie to jedyne co działa?
To co napisałeś na początku o sobie jest według mnie kluczowe dla całej tej rozmowy... Powiedziałeś wprost że możesz to robić żeby nie myśleć o prawdziwych problemach. I nikt do tej pory tego nie podciągnął mocniej. Czy sprawdziłeś kiedyś czy po sesji tarotowej faktycznie czujesz się ze swoim problemem bliżej, czy dalej?
To jest może trochę nie na miejscu ale powiem - właśnie tak miałam z afirmacjami. Robiłam je regularnie, czułam się chwilowo lepiej, a realny problem zostawał dokładnie tam gdzie był. I dopiero jak ktoś mi powiedział wprost żebym przestała zagłuszać, to coś drgnęło. więc pytanie Zdzislawy do Kasjana wydaje mi się ważne.
@Dodola Ale jak rozróżnić czy coś jest zagłuszaniem czy faktyczną pomocą? Bo czyta mi się tę rozmowę i mam wrażenie, że każde sposób może być i jednym i drugim w zależności od tego jak go używasz. Tarot, afirmacje, co chcesz.
@Urszulkaa Wydaje mi się że odpowiedź leży w pytaniu: co robisz po sesji? Jeśli siadasz do kart, interpretujesz, zapisujesz i potem nie robisz z tym absolutnie nic przez kolejne tygodnie, to może jednak bardziej zagłuszanie niż praca. Ale to moje zdanie, nie wiem czy słuszne.
Mam pytanie do Kasjana, bo przez chwilę temat troche odpłynął. Napisałeś wczesniej że możesz robić to żeby nie myśleć o prawdziwych problemach. I że sprawdziłeś czy po sesji problem znika czy nie. Ale nigdy nie odpowiedziałeś wprost. Co u ciebie wychodzi po takim sprawdzeniu?
@Zdzislawa Szczerze :)? Wychodzi że po sesji mam chwilę spokoju ale problem wróci wieczorem albo następnego ranka. Karta nie kasuje napięcia, raczej daje mi coś do myślenia zamiast kręcenia się po tej samej ścieżce. Nie wiem czy to już jest praca czy jeszcze zagłuszanie. hej może coś pomiędzy...
A czy ta "chwila spokoju" jest według was w ogóle czymś złym? Pytam serio bo czytam że zagłuszanie brzmi jak coś złego, ale może czasem właśnie chwila zatrzymania jest potrzebna, żeby potem wrócić do trudnego tematu z inną głową?
@Gertruda U mnie różnica polegała na tym, że chwila spokoju po afirmacjach zamieniła się w nawyk robienia afirmacji zawsze gdy temat wracał. I tak przez kilka miesięcy problem siedział, a ja miałam złudzenie że go przepracowuję. więc pytanie nie jest czy spokój jest zły, tylko - co robisz kiedy wraca napięcie?
@Dodola A to jest super pytanie, bo chyba właśnie o to chodzi w tym całym wątku. Kasjan, masz jakiś plan na to co robisz kiedy napięcie wraca? Czy wtedy znowu siadasz do kart?
@Urszulkaa Zazwyczaj tak. I chyba właśnie tu jest ten problem który opisała Dodola. Za każdym razem kiedy napięcie wraca, siadam do kolejnego rozkładu. no dobra trochę jak seria, nie jak jednorazowa praca. I teraz nie wiem czy to jest pogłębianie tematu czy jednak uciekanie w kółko.
@Kasjan Zastanawia mnie jedno czy te kolejne rozkłady dotyczą tego samego problemu czy różnych :)? Bo jeśli wracasz do tej samej sytuacji kolejny raz z kartami, to może notatki by tu pomogły. Jak masz zapisane wcześniejsze interpretacje, to przynajmniej widzisz czy idziesz do przodu czy chodzisz w kółko
@Kunisia To jest dobry punkt ale jak ktoś robi rozkłady kompulsywnie, to czy zatrzyma się żeby porównać notatki? Wydaje mi się że przy takim wzorcu człowiek raczej chce kolejnej sesji, nie analizy poprzednich
@Kasjan Trochę się gubię w tym wątku - bo zaczęło się od pytania jak budować rozkład żeby nie naciągać interpretacji, a teraz rozmawiamy o tym że może w ogóle nie powinien tych rozkładów robić? Czy mam to dobrze?
@Heksanka Mniej więcej tak. I to chyba jest ciekawsze pytanie niż same pozycje rozkładu. Bo jeśli wzorzec używania kart jest problemem, to żadna struktura rozkładu tego nie naprawi.
@Kasjan, mam jedno pytanie i nie musisz odpowiadać jeśli nie chcesz. no ten problem który zagłuszasz - czy to coś co mógłbyś zmienić, gdybyś z nim usiadł bez kart? Pytam, bo rozkład o akceptacji ma sens przy rzeczach na które naprawdę nie masz wpływu. Ale jeśli to jest coś co wymaga działania, to akceptacja może być tu złym celem.
@Zdzislawa Chyba częściowo jedno i drugie. Jedna część jest nie do ruszenia, druga wymaga działania i chyba wlasnie tej drugiej nie chcę widzieć. Więc może siadam do kart żeby skupić się na tej pierwszej i udawać ze ta druga nie istnieje. To dużo na forum ezoterycznym ale skoro pytasz wprost to odpowiadam wprost. Jeśli ktoś zna rozkład, który nie pozwala uciec od tej drugiej części, to chętnie go zobaczę.
To co opisujesz to brzmi jak rozkłady kompulsywne, nie akceptacyjne. I to jest ważna różnica bo rozkład o akceptacji zakłada że siadasz z intencją przepracowania, a nie uspokojenia. Jak siadasz żeby ugasić napięcie, to nawet najlepiej zbudowany rozkład nie zadziała tak jak chcesz
@Felicjan91 Tylko skąd masz wiedzieć przed sesją z jaką intencją siadasz? Napięcie i intencja przepracowania mogą iść razem. Nie zawsze są rozdzielne ;).
@Mistique Zgadzam się, ze mogą iść razem, ale Kasjan sam napisał że robi to zeby "nie myśleć o prawdziwych problemach". To jego własne słowa, nie moja diagnoza. Więc tutaj sam sygnał jest dość wyraźny...