To co Akacja opisuje - piwnica jako miejsce powrotu do spokoju, babcia z intuicją, sąsiadki przychodzące po radę - to mi układa się w pewien obraz. Niekoniecznie nadprzyrodzony w sensie filmowym, ale... głęboko zakorzeniony. Czy ktoś wie czy babcia miała jakiś konkretny rytuał, cokolwiek powtarzalnego co robiła?
@Baska84 pytasz o rytuał, ale może zacznijmy od prostszego - czy babcia śpiewała w codziennym życiu? Nie jako rytuał, po prostu przy pracy, przy gotowaniu. Akacja, czy masz jakieś takie wspomnienie?
@Perun80 tak. Śpiewała przy gotowaniu na pewno, pamiętam to. Stare pieśni, nie znam nazw, ale takie... powolne. Nie były to piosenki z radia. Jedna miała w sobie coś co kojarzyło mi się z wodą, takie płynące.
Czyli śpiewała w domu i może śpiewała w piwnicy też. To by tłumaczyło dlaczego właśnie stamtąd to słyszysz, nie? Jakby echo wspomnienia, czy jak to nazwać.
@Janusz78 echo wspomnienia to dobry termin, chociaż w różnych tradycjach mówi się na to inaczej. Ale sens podobny - miejsce które przechowuje. Nie zawsze trzeba szukać czegoś więcej.
Mam jednak pytanie do Leontyny i Perun80, bo oboje macie wiedzę której mi brakuje - czy są tradycje słowiańskie które mówią wprost o takim przechowywaniu przez ziemię, przez piwnicę? Bo to jest przestrzeń pod ziemią, a to nie jest bez znaczenia.
@Tadek97 jest i to silne. Piwnica, ziemianka, przestrzeń pod progiem - to wszystko były miejsca graniczne. Nie całkiem świat żywych, nie całkiem świat przodków. Coś pomiędzy. Dlatego wiele obrzędów związanych z przodkami działo się właśnie przy ziemi, pod ziemią, w piwnicy. To nie jest przypadek.
Czytam ten wątek od początku i teraz to zdanie Perun80 mnie zatrzymało. Przestrzeń graniczna - czy to znaczy że Akacja może po prostu mieszkać blisko czegoś co jest normalną częścią tego domu, a nie czymś strasznym?
@Kaplanka właśnie o to chodzi. Nikt tutaj nie mówił że to jest straszne. To jest raczej... obecność. Coś co zostało. Czy Akacja sama się boi, czy bardziej nie wie co z tym zrobić?
Bardziej nie wiem co z tym zrobić. Strach był na początku, teraz jest inaczej. Jak się osłucham z tym wątkiem i z tym co tu piszecie, to mam wrażenie że ten śpiew nie chce mi nic złego. Po prostu jest. Ale to jest właśnie dziwne - bo co to znaczy 'po prostu jest'?
To jest dobre pytanie i myślę że odpowiedź przyjdzie po rozmowie z ciocią. Napiszesz nam jak pójdzie? Bo ten wątek jest otwarty i myślę że nie tylko ja chcę wiedzieć.
Napisałam do cioci. Nie zadzwoniłam, napisałam, bo bałam się że przez telefon się posypię. Odpisała krótko, że tak, pogadamy, ale nie w wiadomościach. Więc jeszcze chwila. A tymczasem ostatniej nocy znowu coś słyszałam. Nie pieśń tym razem, raczej... coś jakby przesuwanie. Jeden raz. Cisza. I po wszystkim. Nie wiem czy to związane czy już sobie dobieram dźwięki bo jestem wyczulona.
To przesuwanie - czy bardziej od dołu, z kierunku piwnicy, czy z zewnątrz? I o której to było, pamiętasz mniej więcej?
@Obserwatorka zdecydowanie od dołu. Byłam już w łóżku, więc godzina późna, może druga w nocy. Jeden dźwięk, jakby coś ciężkiego przesunięto po podłodze o kilka centymetrów. Potem zero.
Jeden dźwięk w nocy to może być dosłownie wszystko - termiczne kurczenie się drewna, cokolwiek. Ale połączone z tym co wcześniej opisywałaś, rozumiem że nie jest łatwo to zbagatelizować. Jak się czułaś po tym? Nie pytam o racjonalne wytłumaczenie, pytam o odczucie.
@Celestyna_B nie poczułam strachu. Powiedziałabym że byłam spokojna, co samo w sobie jest dziwne bo raczej jestem osobą która się przestrasza przy byle czym. Leżałam i czekałam czy będzie coś więcej. Nie było. Zasnęłam chyba po kwadransie.
Spokój przy dźwiękach które powinny niepokoić - to się pojawiło tu już wcześniej. Akacja, czy ty masz wrażenie że ten spokój przychodzi z zewnątrz, że coś cię uspokaja, czy że po prostu już nie jesteś taka spięta jak na początku?
@Tatarak szczere pytanie i nie wiem jak szczerze odpowiedzieć. Myślę że trochę obu. Oswoiłam się, tak. Ale jest coś w tej piwnicy, kiedy tam stoję, że oddech mi się spowalnia sam z siebie. Nie wiem skąd to jest.
To co opisujesz z oddechem to nie jest bez znaczenia. Ciało reaguje zanim głowa zdąży pomyśleć. Leontyna, ty masz więcej doświadczenia - czy to że ciało się uspokaja w takim miejscu to dobry znak, zły znak, czy po prostu neutralny?
@Majka01 zależy od kontekstu, nie ma jednej odpowiedzi. Jeśli spokój jest autentyczny, nie ogłupiający, jeśli człowiek jest przytomny i obecny - to zazwyczaj nie jest znak ostrzegawczy. Inaczej jest kiedy ktoś czuje coś w rodzaju otępienia, niechęci do wyjścia, zagubienia. Akacja, to jak u ciebie?
@Leontyna przytomna jestem. Nie mam problemu z wyjściem, nie zostaje tam dłużej niż potrzebuję. To raczej jak... głęboki oddech który bierzesz w środku lasu. Nie zostaje się w lesie na zawsze dlatego że tam dobrze, ale moment jest dobry.
Ten obraz z lasem jest ciekawy bo to też jest przestrzeń graniczna w wielu tradycjach. Ale wracając do piwnicy - to przesuwanie w nocy, jednorazowe. Czy w piwnicy są jakieś duże przedmioty, słoiki na półkach, coś co mogłoby się samo przesunąć przy zmianie temperatury lub wilgoci?
@Perun80 a temperatura może naprawdę przesunąć słoik? Serio pytam, nie kpię. Myślałem że to tylko mit.
@Janusz78 nie sam słoik, ale rozszerzanie się materiałów przy zmianie temperatury jest realne. Drewniany regał może pracować, półka może się napiąć i puścić z charakterystycznym dźwiękiem. To nie wyjaśnia wszystkiego co Akacja opisuje, ale dźwięk przesuwania raz w nocy - tego bym nie odcinał od fizyki od razu.
No ale tu jest właśnie ten tytuł wątku - drewno, metal, ceramika i zmiana temperatury. Akacja, czy ty kiedyś sprawdzałaś temperaturę w tej piwnicy termometrem? Albo chociaż ręką - czy jest tam wyraźnie chłodniej niż w reszcie domu?
@Baska84 chłodniej jest zawsze, to norma dla piwnicy. Ale jest jeden moment który mnie zastanawia - czasem kiedy schodzę po schodach czuję że powietrze jest jakby gęstsze, nie zimniejsze, ale inne. Nie wiem jak to nazwać inaczej. Nie każdy raz, ale bywa.
To poczucie gęstszego powietrza - czy to tylko przy schodach, czy też głębiej w środku? I czy to jest zanim wejdziesz w całości, na granicy, czy dopiero w środku?
Próg. To słowo pada tu nie pierwszy raz. Perun80 wspominał wcześniej o przestrzeni progowej, miejscu między. Akacja, czy te schody są drewniane? I czy tam właśnie babcia stawiała najwięcej kroków, przechodziła najczęściej?
@Obserwatorka dokładnie to mnie interesuje. Schody jako próg mają w kontekście słowiańskim bardzo konkretne znaczenie - nie tylko symboliczne. To miejsce gdzie wspomnienie najłatwiej zostaje, jeśli w ogóle ma zostać gdzieś. Akacja, jaka jest kondycja tych schodów? Stare deski?
@Perun80 tak, drewniane, stare, miejscami skrzypią. Babcia musiała chodzić po nich przez kilkadziesiąt lat. Nie zmienialiśmy ich, mama też nie. Są takie jak były. Ciocia pewnie je pamięta tak samo jak ja.
Te schody mnie zatrzymały. Drewniane, stare, skrzypiące - i przez kilkadziesiąt lat te same stopy w kółko po nich. Akacja, czy to skrzypienie jest zawsze w tym samym miejscu, na tym samym stopniu? Bo jeśli tak, to ten dźwięk jest jakby wbudowany w strukturę tego drewna.
@Celestyna_B drugi stopień od dołu i przedostatni od góry. Zawsze. Środkowe milczą. Zastanawiałam się nad tym ale nigdy nie wiązałam tego z niczym konkretnym, po prostu stare drzewo.
Dwa konkretne stopnie, nie losowo. To mnie uderza bardziej niż cała reszta. Czy babcia miała jakiś nawyk chodzenia po schodach - może stawiała nogę zawsze w to samo miejsce, omijała środek, trzymała się jednej poręczy?
@Tatarak nie wiem. Nie obserwowałam jej przy tym. Ciocia mogłaby wiedzieć, ona była z nią dłużej na co dzień.
Wracając do temperatury, bo ten wątek z tytułu wątku trochę urwał się przy schodach - Akacja, to poczucie gęstszego powietrza na progu, czy ono zmienia się porami roku? Zimą tak samo jak latem, czy jest różnica?
@Perun80 szczerze - nie porównywałam świadomie. Latem w piwnicy jest wyraźnie chłodniej niż na górze, więc może mieszam to uczucie z samą różnicą temperatury. Ale to coś na progu jest inne niż samo zimno. Zimno czuję na skórze, a to jest jakby... w klatce piersiowej.
To co opisujesz - w klatce piersiowej, nie na skórze - to mnie interesuje z zupełnie innej strony. Czy masz wrażenie że to uczucie pojawia się przy wdechu czy wydechu? Wiem że to brzmi dziwnie ale pytam konkretnie.
@Majka01 właśnie sama chciałam dopytać o to odczucie fizyczne. Akacja, czy to jest moment kiedy wchodzisz na schody i schodzisz w dół, czy też kiedy z nich wychodzisz i idziesz do góry? Bo kierunek tu może mieć znaczenie.
@Ulcia90 schodzę w dół. Przy wyjściu nic nie czuję szczególnego. I do Majka01 - przy wdechu, chyba. Jakby powietrze było trochę cięższe w płucach.
Cięższe przy wdechu, tylko w dół. To nie jest klasyczny opis paniki ani nawet silnego napięcia. Celestyna, ty pracujesz ze zjawiskami w przestrzeni - jak ty byś to zakwalifikowała, bo ja się waham.
@Leontyna waham się razem z tobą. Mogłoby to być napięcie zgromadzone w miejscu, ale mogłoby też być zwykłe zagęszczenie wilgotnego powietrza przy zejściu różnicy ciśnień w starym budynku. Problem w tym że nijak nie potrafię rozdzielić tych dwóch rzeczy bez bycia tam fizycznie.
Zostańmy przy ceramice i drewnie chwilę, bo tytuł wątku o tym mówi wprost. Akacja, czy w tej piwnicy są słoiki, naczynia, cokolwiek ceramicznego albo metalowego co stoi tam od dawna? I czy cokolwiek z tego wyglądało kiedykolwiek inaczej niż powinno - pęknięcia, przesunięcia?
@Obserwatorka jest stary metalowy regał i kilkanaście słoików mamy, przetworów. Raz jeden słoik stał inaczej niż go zostawiłam - ale mogłam się mylić co do miejsca. Jednej rzeczy jestem pewna - na regale jest ślad po czymś co stało przez lata, taki odciśnięty krąg w kurzu, ale nic tam już nie stoi. Nie wiem co tam było.