Wystraszyłaś się, bo to było nowe i nieprzygotowane. Ale to co opisujesz, ten jeden raz po zmroku, brzmi jak właśnie to czego szukasz. Czakra korony nie otwiera się na zawołanie i w pełnym świetle dnia, często przychodzi kiedy opór umysłu trochę opada. Po zmroku umysł jest zwykle mniej kontrolujący. Czy wróciłaś tam potem wieczorem?
@Geomantka nie, bo partner mówi że nie ma sensu tam chodzić po ciemku i że to niebezpieczne. I trochę sama siebie przekonałam że miał rację.
Mam tu taką obserwację, może trochę z innej strony. Mówiłaś wcześniej że nie rozumiesz dlaczego polanka działa i chcesz to najpierw zrozumieć. Ale ten jeden wieczorny raz brzmi jak coś co zadziałało inaczej, bez rozumienia, i uciekłaś. Czy to możliwe że gdzieś jest jakiś lęk przed samym tym stanem, nie tylko brak umiejętności jego utrzymania?
@Kornelia to trafione, bo ja sama miałam coś podobnego. Szukałam połączenia, ale jak zaczęło przychodzić, to mój umysł szybciutko znajdował powód żeby to urwać. Tosia, jak myślisz o tamtym wieczorze, to pierwsze uczucie to był strach czy coś innego, co dopiero potem zamieniłaś w strach?
@Willowa to jest trudne pytanie. Chyba... najpierw było zdziwienie. Takie bardzo silne. A potem mózg powiedział 'to jest dziwne, wróć' i wróciłam. Może to był strach przed nieznanym a nie przed czymś złym.
To zdziwienie jest ważne bo zdziwienie to jest moment kiedy umysł sie jeszcze nie zdecydował czy sie bac czy nie. I w tym momencie można zdecydowac inaczej niż zwykle. Tosia, gdybyś miała tam wróc wieczorem, ale z kimś, czy to by zmienilo twoje poczucie bezpieczeństwa? Bo to co hamuje nie musi byc rozwiązane samo, czasem potrzeba zwykłego ludzkiego towrzystwa żeby przekroczyc próg.
Ja to rozumiem bardzo dobrze. Chodzę do pewnego miejsca przy rzece, ale zawsze biorę ze sobą przyjaciółkę, bo sama się nie decyduję wieczorami. I wcale mi to nie przeszkadza w odbieraniu tego miejsca, właściwie z nią jest nawet głębiej, bo nie ma tej czujności co kiedy jestem sama.
@Krysia_58 to ciekawe że z kimś głębiej, bo by się zdawało że samotność bardziej sprzyja. A może to dlatego że ciało jest spokojniejsze, bo nie pilnuje otoczenia i może odpuścić?
Myślę że z towarzyszem to jednak inaczej niż samotnie co do Sahasrrary. Sahasrara potrzebuje totalnej ciszy wewnętrznej, a druga osoba zawsze wnosi swoje pole i to może zakłócać. Szczególnie jeśli ta osoba jest nieświadoma energetycznie, jak partner Tosi który nic nie czuje. Lepiej by było z kimś kto też jest wrażliwy.
@Gozdzika nie zgodziłabym się z tą generalizacją. Sahasrara nie jest tak kapryśna i nie ma jednej wymaganej konfiguracji zewnętrznej. Są szkoły gdzie głębokie stany korony osiąga się właśnie w sangdze, we wspólnocie. Cisza zewnętrzna może pomagać, ale nie jest warunkiem koniecznym, szczególnie na początku drogi. Tosia jest na etapie kiedy bezpieczeństwo jest ważniejsze niż idealne warunki.
@Gozdzika chcę się upewnić że dobrze rozumiem Twój argument. Mówisz że druga osoba zakłóca, bo wnosi swoje pole. Ale co w sytuacji kiedy ta druga osoba nic aktywnie nie robi energetycznie? Bo Tosia powiedziała że jej partner po prostu siedzi i kosi trawę. Czy bierne pole kogoś nieświadomego energetycznie naprawdę zakłóca Sahasrarę?
@Nefrytka no właśnie to jest ta subtelność, bo bierne pole może być nawet trudniejsze niż aktywne świadome. Ktoś kto medytuje obok nas ma przynajmniej skupioną energię, a ktoś kto jest kompletnie nieuważny energetycznie to taki... szum w tle. Ciągły.
@Gozdzika nie jestem przekonana do tego szumu. Miałam bardzo głębokie stany przy ludziach kompletnie nieświadomych energetycznie, babcia wcinała bigos obok i nic. Myślę że problem nie jest w polu partnera, tylko w tym że Tosia część uwagi poświęca na monitorowanie jego reakcji. To nie to samo.
@Glozka56 o to chodzi, to jest kwestia skupienia a nie energii drugiej osoby. Tosia, jak siedzisz z partnerem na polance, to czy masz gdzieś z tyłu głowy myśl jak on to odbiera albo czy zaraz skończy i powie że czas wracać?
@Mimoza63 no... tak. Mam. Zawsze trochę. Nawet jak on nic nie mówi, to wiem że jest i że pewnie za chwilę wstanie.
Czytam to co napisała Nefrytka i Goździka i zastanawiam się, bo obie macie rację po swojemu. Byłam kiedyś na jednym warsztacie medytacyjnym w grupie, z siedmioma innymi osobami, i miałam tam coś bardzo głębokiego. Ale to była intencjonalna grupa, wszyscy siedzieli cicho. Z partnerem na polance to jednak co innego.
To jest konkretna odpowiedź i bardzo ważna. Część uwagi jest tam, u niego, i ta część nie może być jednocześnie w ciszy Sahasrrary. To nie jest kwestia jego pola, to jest kwestia Twojego podziału uwagi. Zupełnie inne zagadnienie niż myślałyśmy.
@Ludwinia ale to trochę brzmi jak: żeby otworzyć czakrę korony musisz być całkowicie sama i bez żadnych myśli o kimkolwiek innym. Czy to jest w ogóle realistyczne dla kogoś kto jest na początku tej drogi? Tosia nie siedzi od lat w odosobnieniach.
@Kornelia też to poczułam, bo jak tak słucham to wychodzi że poprzeczka jest ustawiona bardzo wysoko. Ale z drugiej strony może Tosia nie potrzebuje pełnego otwarcia Sahasrrary, tylko pierwszego kontaktu, takiego przez szybę? I do tego podziału uwagi na poziomie 80-20 może wystarczyć?
@Willowa ma tu coś ważnego. Chcę zapytać Tosię o coś innego, bo może to zmieni perspektywę. Tamten jeden wieczór kiedy to się wydarzyło, byłaś sama, tak? Zupełnie sama na tej polance?
I to jest chyba kluczowe. Nie dlatego ze był ciemno i nie dlatego że był jakis specjalny czas, tylko dlatego ze nie miałas tej czujnosci społecznej w ogóle. Nikt nie wiedzial gdzie jestes. Ciekawe czy to poczucie niewidzialności coś dało?
@Chryzoprazka_76 niewidzialność, to dobre słowo. Ja to czuję przy rzece czasem, kiedy wiem że nikogo nie ma przez całą godzinę. Że mogę być zupełnie nie-obserwowana i to zupełnie zmienia coś w środku.
I wracamy do czegoś co było wcześniej w tym wątku, do pytania o bezpieczeństwo. Tosia, czy to że partner nie wiedział gdzie jesteś tamtego wieczoru było dla Ciebie bezpieczne, czy raczej czułaś wtedy jakiś drobny dreszcz że jesteś sama w nocy na działce?
@Geomantka chyba... bezpieczne. Działka jest ogrodzona, znam ją dobrze. Chyba nawet bardziej bezpiecznie niż w domu z kimś kto nie rozumie co robię.
@Tosia93 skoro już wiemy że tamten wieczór był wyjątkowy właśnie przez te warunki, to mam praktyczne pytanie. Co konkretnie stoi na przeszkodzie żebyś wróciła tam wieczorem, sama, bez mówienia partnerowi dokładnie co robisz? Nie mówię o ukrywaniu, tylko o tym że nie każda godzina dla siebie wymaga raportu.
@Mimoza63 właściwie to... nic. Chyba sama siebie przekonałam że nie można, a nikt mi tego tak wprost nie powiedział. To jest dziwne zdanie sobie z tego sprawy.
To jest bardzo szczere i bardzo ważne co teraz powiedziałaś. Bardziej bezpiecznie niż z kimś kto nie rozumie. To nie jest tylko kwestia czakry korony, to jest kwestia tego w jakich warunkach w ogóle możesz być sobą. I to wychodzi daleko poza polankę.
Przepraszam że wchodzę, bo zwykle nie zaglądam w tematy o czakrach, ale to co piszecie teraz brzmi bardzo zwyczajnie po ludzku. Że człowiek lepiej... nie wiem, odpływa? Kiedy nikt go nie obserwuje i nie ocenia. Czy to jest właśnie to o czym mówicie przez całą rozmowę?
@Hydromanta tak, mniej więcej tak. Tylko że dla Tosi to 'odpłynięcie' nie jest ucieczkę od czegoś, tylko wejściem w coś konkretnego, w kontakt z Sahasrarą. Ale masz rację że mechanizm wyjściowy jest bardzo ludzki i niespecjalnie mistyczny.
To zdanie sobie sprawy z czegoś ważnego, że sama siebie blokowałam przez jakieś niewidzialne zasady. Ale teraz mam inne pytanie, bo słuchałam całej tej rozmowy o bezpieczeństwie i niewidzialności i chcę zapytać o coś konkretnego. Działka jest duża, jest tam ta polanka, ale są też inne miejsca, przy starej gruszy, przy ogrodzeniu od północy gdzie rośnie bez. Czy ma sens szukać innych takich punktów, czy właśnie ta polanka jest tym miejscem i mam do niej wracać?
To jest pytanie które naprawdę otwiera nowy wątek i chętnie je podejmę. Tosiu, kiedy chodziłaś po tej działce, nie tylko na polankę, to czy masz jakieś miejsca gdzie nogi same trochę zwalniają albo wręcz przeciwnie, gdzieś czujesz żeby nie stawać za długo?
@Geomantka właśnie to chciałam zapytać, bo zanim odpowiem o szukaniu punktów, potrzebuję wiedzieć jak Tosia reaguje na różne miejsca intuicyjnie. Działka może mieć kilka stref, jedna sprzyjająca Sahasrarze, inna może bardziej uziemieniu, i nie wszystkie będą tak samo pracować. Ale czy Tosia w ogóle chodziła po działce z taką uwagą?
@Nefrytka chyba nie, nie tak świadomie. Chodziłam żeby pielęgnować, żeby zbierać, żeby siedzieć. Ale teraz jak pytasz to sobie przypominam że przy tej gruszy rzadko siedzę długo. Nie wiem czemu, po prostu jakoś się nie zatrzymuję tam. A przy polance jest odwrotnie.
To przy gruszy coś odpychającego, czy raczej po prostu obojętne? Bo to jest różnica. Odpychające mogłoby sugerować jakieś zakłócenie w polu, obojętne to po prostu nie to miejsce dla Ciebie i dla tego co szukasz.
@Mimoza63 i do tego dodam pytanie praktyczne, czy Tosia próbowała kiedyś po prostu stanąć w różnych miejscach działki z zamkniętymi oczami i poczuć, bez celu, bez medytacji, po prostu stać? Bo to jest najprostszy sposób żeby zacząc mapować. Bez wahadełka, bez niczego, tylko ciało.
Słucham i mam jedno zastrzeżenie do tego mapowania. Tosia dopiero zaczęła czuć cokolwiek w Sahasrarze, i to w jednym konkretnym miejscu, w jednej konkretnej sytuacji. Czy nie za wcześnie na mapowanie całej działki? Nie lepiej najpierw powtórzyć tamten wieczór i utrwalić kontakt, a potem rozszerzać? Bo mapowanie bez zakorzenionego punktu odniesienia może być mylące.