ta metafora z palcem i ksiezycem jest stara jak swiat i rozumiem skad sie bierze, ale mam z nia problem praktyczny. w gabinecie nie moge powiedziec klientce „to jest palec a nie ksiezyc” bo ona przyszla po pomoc a nie po filozofie. wiec jak pogodzic te swiadomosc z praca na co dzien?
no i tu jets ten sam problem co wczesniej z uczciowoscia wobec klienta. ale Piwoniowa - moze wlasnie chodzi o to, ze ta swiadomosc jest twoja wewnetrzna robota, a nie cos co musisz klientowi wyjasnic na pierwszej sesji?? ty wiesz ze uzywasz mapy, klient ufa ze mapa prowadzi do celu
@Chryzoprazkaa ale czy nie jets troche nieuczciwe ze terapeuta wie ze to „tylko mapa” a klient tego nie wie? tzn skad klient wie ze mu nie wmawia sie czegos co nie istnieje? przepraszam ze znowu to samo pytanie ale naprawde mi to siedzi.
Halka, rozumiem ze to siedzi i dobrze ze siedzi. ale zamien „energie” na „stres”. kiedy psycholog mowi „masz bardo duzo stresu w ciele” to tez uzywamy metafory - stres niema masy ani lokalizacji dokladnej. i nikt nie mowi ze to nieuczciwe. granica chba jets gdzie indziej - przy obiecywaniu konkretnych rezultatow i pobieraniu kasy za gwarancje. nie przy samym uzyciu niedoskonalego jezyka.