Zatrzymałam się przy tym pytaniu dłużej niż przy większości. Myślę... że oba. Są momenty, kiedy coś między nami otwiera we mnie jakiś pokój, który nie wiedziałam, że istnieje. Ale ta jasność, o której mówiłam - ta przychodzi głównie później, gdy już jestem sama. Czy to znaczy, że on jest tylko katalizatorem, a nie partnerem w tym?
Katalizator to nie jest małe słowo. To jest ktoś, kto uruchamia reakcję, której bez niego by nie było. Tylko że katalizator sam nie zmienia się w procesie - i tu jest pytanie. Czy on się zmienia przez tę relację tak samo jak ty?
@Krysztal Dobre. I to jest też klasyczna dynamika Wenus Skorpion w trudnym aspekcie - ta planeta bardzo głęboko przetwarza doświadczenia, często asymetrycznie wobec partnera. Mars Lew niekoniecznie idzie w głąb w ten sam sposób. On może czuć intensywność, podniecenie, może nawet przywiązanie - ale czy refleksję? To jest inne pytanie.
Ale chwila - czy każdy Mars Lew musi być płytki emocjonalnie? Znam osoby z tym położeniem i potrafią być bardzo oddane, tylko inaczej to wyrażają. Przez działanie, przez lojalność, przez bycie tam. Nie przez rozmowy o głębi.
@Larkis Nikt nie mówi o płytkości jako wyroku. Ale jest różnica między "oddanym na swój sposób" a "partnerem który idzie w głąb razem z tobą". Anesja ma Wenus Skorpion - dla niej głębia to nie opcja, to potrzeba jak tlen. Pytanie nie brzmi "czy on jest dobrym człowiekiem", tylko "czy ci to daje".
To jest właśnie to. Anesja, czy czujesz że możesz przy nim być w tym miejscu, w którym teraz jesteś - tym miejscu po tym pytaniu Vladiego, tym zamyśleniu? Czy raczej przy nim jesteś inną wersją siebie?
@KiraK Inna wersja siebie. Tak. Przy nim jestem bardziej... żywa może? Ale jednocześnie trochę mniej spokojna. Jakbym cały czas była lekko czujna. Nie wiem, czy to jest dobre, czy to jest właśnie to napięcie kwadratu, czy po prostu coś mi mówi, żebym uważała.
Ta czujność to jest bardzo konkretny sygnał ciała, który warto wziąć serio. W synastrii kwadrat Wenus-Mars bardzo często objawia się właśnie tak - jako stan podwyższonej gotowości, który jest jednocześnie ekscytujący i wyczerpujący. Ale Anesja, ta czujność - czy ona jest skierowana na niego, na siebie, na sytuację?
Wracam do wątku, który trochę urwaliśmy - bo Szaman mówił o kompozycie i o tym, co w nim łagodzi ten kwadrat. Paradoxa mówiła, że planety kompozytowe można wyciągnąć nawet z przybliżonym czasem. Czy ktoś mógłby powiedzieć, jakie konkretnie konfiguracje w kompozycie sugerują, że ta intensywność się ustabilizuje, a nie spali? Pytam ogólnie, bo to by pomogło każdemu kto ma ten układ.
@Arat Dobra, to podam kilka konkretów. W kompozycie szukam przede wszystkim: Saturn w trzymie lub sekstyle do Wenus kompozytowej - to daje cierpliwość i ramy. Jowisz blisko środka kompozytowego Słońce-Księżyc - daje życzliwość i przestrzeń. I Venus kompozytowa w silnych znakach stałych - bo to utrzymuje przywiązanie nawet gdy jest trudno. Co wypada w waszym przybliżeniu, Anesja?
@Szaman Sprawdziłam teraz na szybko z południem dla niego. Kompozytowe Słońce w Wadze, Księżyc w Koziorożcu, Wenus w Strzelcu. Saturna nie widzę blisko Wenus - jest w Byku. Jowisz jest w Raku. Nie wiem co z tym zrobić szczerze mówiąc.
Koziorożec przy Księżycu kompozytowym to akurat ciekawe - daje pewną powagę emocjonalną, poczucie że relacja ma coś do zbudowania. Ale Wenus w Strzelcu w kompozycie przy tym wszystkim to lubi wolność, lubi nie być trzymana za mocno. Czy on daje ci dużo przestrzeni, może za dużo?
@Krysztal Za dużo - tak. Czasem mam wrażenie, że ta przestrzeń to nie szacunek dla mojej autonomii, tylko po prostu... brak potrzeby bliskości z jego strony. Ale mogę to źle odczytywać.
Przepraszam że wchodzę z innym pytaniem, ale zgubiam się przy tych kompozytach - jak odróżnić, czy coś co widzę w kompozycie to jest cecha relacji, czy to jest po prostu średnia z dwóch map? Czytałem że kompozyt to nie jest to samo co synastra, ale nie rozumiem czym się różni w praktyce.
@Kappi Najprościej: synastra pokazuje jak dwie mapy na siebie reagują, jak planety jednej osoby dotykają planet drugiej. Kompozyt to osobna mapa środkowych punktów między waszymi planetami - opisuje samą relację jako trzecią istotę, niezależną od was dwojga. W synastrii widzisz dynamikę, w kompozycie widzisz czym ta relacja jest.
Nigdy tego tak nie rozumiałam i to mi naprawdę coś wyjaśniło. Ale to znaczy że można mieć bardzo trudną synastrię a łatwy kompozyt? Albo odwrotnie?
@Larkis Tak i to się zdarza. Para z piękną synastrią może tworzyć relację, która jako całość jest chaotyczna - bo kompozyt jest trudny. I odwrotnie - para z dużym napięciem w synastrii może budować razem coś bardzo stabilnego, bo kompozyt to wspiera. Właśnie dlatego synastra bez kompozytu to tylko połowa obrazu.
I właśnie dlatego wróciłbym do sedna tego wątku - bo Wenus kwadrat Mars w synastrii to napięcie między dwojgiem ludzi, ale co z tego napięcia rośnie, co się z nim buduje - to już jest pytanie o kompozyt, o domy, o resztę mapy. Kwadrat sam w sobie to nie jest odpowiedź. To jest tylko otwarte pytanie.
@Vladi To co mówisz o kompozycie jako trzeciej istocie - czy to znaczy, że ta relacja może nas oboje zmieniać w kierunku, którego żadne z nas osobno by nie wybrało? Bo mam wrażenie, że przy nim staję się kimś, kogo nie do końca rozpoznaję.
To jest jedno z ważniejszych pytań w całej tej rozmowie. I ono właśnie dotyka sedna kwadratu Wenus-Mars - to aspekt, który uruchamia procesy. Pytanie tylko czy uruchamia coś, co w tobie już było i czekało, czy rzeczywiście tworzy coś nowego i obcego.
@Krysztal Dokładnie to rozróżnienie. Bo kwadrat Wenus-Mars w synastrii potrafi działać jak lustro - pokazuje ci części siebie, których nie chciałaś widzieć. Ale Anesja, ta wersja siebie przy nim, ta bardziej żywa ale mniej spokojna - czy ona ci się podoba, czy ona cię niepokoi?
Oba jednocześnie. I właśnie to jest najbardziej dezorientujące. Chciałabym móc powiedzieć jednoznacznie jedno albo drugie.
Ta niejednoznaczność to nie jest słabość ani znak że coś jest nie tak. Kwadrat w synastrii żyje właśnie w tym miejscu między tak a nie. Ale jest różnica między dyskomfortem który cię rozwija a tym który cię powoli wyczerpuje. Które to jest dla ciebie, jak myślisz?
@Whisper Ważne pytanie, ale chciałabym dodać jeden wymiar. Anesja ma Wenus Skorpion - ta planeta nie działa liniowo. Może być przez kilka tygodni na granicy wyczerpania i nagle otworzyć się na nowe rozumienie. Anesja, ile czasu trwa ta relacja? To ma znaczenie przy ocenie, czy to jest etap, czy wzorzec.
Mogę zapytać coś z boku? Skoro Wenus Skorpion tak mocno wpływa na to jak Anesja odczuwa tę relację, to czy w synastrii liczy się bardziej Wenus osoby, która kocha intensywniej, czy tej która kocha inaczej? Bo rozumiem że Mars Lew to jest inny język miłości kompletnie.
@Kappi O, to jest dobre pytanie bo sama się nad tym zastanawiałam. Wydawało mi się że synastra patrzy na obie strony jednakowo ale może to nie jest takie proste.
W synastrii nie ma hierarchii planet - każda rejestruje napięcie na swój sposób. Ale jest coś takiego jak kierunkowość aspektu. Wenus Anesji kwadratuje Marsa jego - to ona przyciąga, on odpowiada. To nie znaczy że jedna strona jest ważniejsza, ale że każda z nich inaczej odczuwa ten sam aspekt. Ona może czuć go jako pragnienie z niepokojem, on jako pobudzenie bez zakorzenienia.
A czy ktoś wie, jak ta dynamika zmienia się gdy Mars jest dominującą planetą w jednej z map? Bo jeśli on ma silnego Marsa w całej swojej mapie urodzenia, nie tylko w Lwie, to czy ten kwadrat jest przez niego w ogóle odczuwalny tak samo?
@Arat To jest świetna obserwacja. Silny Mars w całej mapie może dawać osobie taki poziom energii i pewności siebie, że napięcie kwadratu jest dla niej po prostu... normą. Ona tak funkcjonuje. I wtedy ta druga osoba - z wrażliwą Wenus Skorpion - może czuć nierównowagę, bo dla niej to jest stan wyjątkowy a dla niego codzienny.
To mogłoby tłumaczyć dlaczego on nigdy nie wydaje się szczególnie poruszony tym co między nami. Jakby traktował to jako coś naturalnego. A ja wychodzę z każdego spotkania przetworzona.
Przetworzona. To słowo mówi bardzo dużo. Czy po tych spotkaniach masz wrażenie że coś straciłaś, czy raczej że coś się w tobie przemeblowało?
@KiraK Przemeblowało - tak to czuję dokładnie. Nie tracę, ale wracam do siebie i widzę rzeczy inaczej. Tylko że nie wiem, czy to jest dobre przetwarzanie czy takie, które będzie mnie kosztować za rok.
I to jest pytanie, na które astrologia może dać wskazówkę, ale nie odpowiedź. Kwadrat Wenus-Mars to jest napięcie które wchodzi w życie - i jak każde napięcie, zależy co z nim robisz. Czy ono was prowadzi do rozmowy, do głębszego zrozumienia? Czy zostaje tylko na poziomie przyciągania?
@Vladi A czy ta rozmowa w ogóle jest możliwa przy takim układzie? Bo jeśli on nie czuje potrzeby wchodzenia w głąb tak jak ona, to może zaproszenie do tej rozmowy będzie dla niego po prostu niezrozumiałe?
Nie zgodzę się że to jest niemożliwe - ale wymaga, żeby oboje mieli świadomość tej różnicy. Bez tego można latami rozmawiać obok siebie. On mówi przez działanie, przez energię, przez obecność fizyczną - ona szuka słów, znaczeń, głębi. Kwadrat nie wyklucza miłości, ale wymaga tłumaczenia między językami.
Tłumaczenie między językami - to mi dało do myślenia. Czy to jest coś, co w ogóle można się nauczyć w relacji, czy to jest zawsze trochę jak mówienie do kogoś w obcym języku i nigdy nie masz pewności czy rozumie?
@Larkis Myślę że zależy od motywacji po obu stronach. I tu wracamy do pytania które Krysztal zadał wcześniej - czy on zmienia się przez tę relację tak samo jak ona. Bo jeśli nie ma w nim gotowości żeby się uczyć jej języka, to ten kwadrat będzie żył jako wieczne tarcie, nie jako most.