Wikusia, odpowiem szczerze - u mnie nie każda decyzja była błędna. Wiele z tych 'pewnych' kroków sprawdziło się świetnie. Problem polega na tym, że nie umiałem odróżnić sytuacji, gdy moja pewność była uzasadniona, od sytuacji, gdy była złudzeniem. I to jest chyba sedno.
Jasiek, ale czy po latach widzisz jakiś wzorzec w tych sytuacjach, które się nie udały? Coś wspólnego - rodzaj decyzji, okoliczności, ludzie zaangażowani?
@Lawendowa Tak, i to właśnie uświadomiłem sobie stosunkowo niedawno. Każda sytuacja, która się nie powiodła, miała jedną wspólną cechę - byłem w nich jedynym decydentem. Tam gdzie konsultowałem z kimś, kto mógł mi powiedzieć 'hej, tu jest ryzyko', szło lepiej. Jakby zewnętrzna korekta robiła to, czego brakowało wewnętrznie.
To co mówisz jest naprawdę ciekawe, bo sugeruje, że terapia na ten aspekt to nie praca z wykresem, ale praca z otoczeniem. Dosłownie - zbuduj sobie zewnętrzny hamulec, bo wewnętrzny jest uśpiony.
@Zaklinaczka Ale to też ryzyko, nie? Bo jeśli ktoś z tym trygon zacznie polegać na zewnętrznych opiniach, to gdzie jest granica między zdrowym zasięganiem rady a oddaniem odpowiedzialności innym?
Mnie to uderza, bo ja z moją kwadraturą mam dokładnie odwrotny problem - za bardzo słucham innych i się w tym gubię. Więc Jasiek potrzebuje więcej zewnętrznego głosu, a ja muszę go uciszać. To trochę śmieszne, że te dwa aspekty prowadzą do tej samej pracy, tylko z różnych stron.
@Lipka Czyli wynikałoby z tego, że każdy aspekt Słońce-Saturn prowadzi do jakiegoś specyficznego wyzwania z podejmowaniem decyzji, tylko każdego do innego? Trygon zbyt pewny, kwadratura zbyt niepewna?
@Karinka Upraszczasz trochę, ale... tak, mniej więcej. Z tym że opozycja jeszcze inaczej - tam chyba jest ciągłe wahanie między skrajnościami, z tego co czytałam. Ale w tym wątku mamy trygon, więc nie chcę za bardzo odpływać.
A wracając do pytania Marlenki o Saturn w różnych domach - co z Saturnem w pierwszym? Bo to chyba najsilniejsza pozycja jeśli chodzi o wyrażanie siebie, i trygon ze Słońcem w tej konfiguracji musiałby być bardzo widoczny w zachowaniu na zewnątrz?
@Anetcia Saturn w pierwszym to już trochę inna historia, bo tam Saturn wchodzi w obszar samej tożsamości. Trygon ze Słońcem w tej pozycji mógłby dawać bardzo spójne, opanowane na zewnątrz wrażenie - ktoś kto zawsze wygląda, jakby wiedział co robi. Pytanie czy to fasada, czy naprawdę tak jest.
Ale właśnie - czy ta 'fasada' jest zawsze fasadą? Bo zaczynam się zastanawiać, czy nie jest tak, że dla jednych trygon Słońce-Saturn to rzeczywiście dojrzałość, a dla innych tylko jej pozory, i decyduje o tym coś innego w wykresie, a nie sam aspekt.
Marlenka, to jest dokładnie to, z czym się zmagam od początku tego wątku. Nie wiem, czy moja dojrzałość w pewnych obszarach jest prawdziwa czy performowana. I szczerze mówiąc, zewnętrzni obserwatorzy chyba też nie wiedzą. To jest ta głęboka zagadka tego aspektu.
Performowana dojrzałość - to brzmi jak tytuł jakiejś książki 🙂 Ale serio, jak można w ogóle sprawdzić u siebie, czy się jest naprawdę dojrzałym w decyzjach czy tylko tak myśli?
@Wikusia76 No właśnie, bo jak człowiek jest w tym ślepym polu, to chyba nie może sam siebie sprawdzić? To trochę jak pytać kogoś śpiącego, czy śpi.
Może jedynym testem jest czas i efekty? Ale to nie jest zbyt praktyczna wskazówka, skoro trzeba czekać na wyniki, żeby wiedzieć, że decyzja była ślepa. I właśnie tu wracamy do początku - do pytania czy dojrzałość z tym aspektem przychodzi naturalnie, czy trzeba na nią zapracować. Bo chyba odpowiedź po tych wszystkich postach jest - naturalnie przychodzi tylko pewność siebie w decyzjach, a dojrzałość w sensie krytycznego myślenia o sobie to już inna sprawa.
To pytanie Wikusi mnie zatrzymało - jak sprawdzić, czy jest się naprawdę dojrzałym czy tylko tak myśli. I chyba jedyny sposób to właśnie ta zewnętrzna weryfikacja, o której mówił Jasiek. Ale skoro sam przyznał, że konsultowanie z innymi pomagało - to może właśnie na tym polega dojrzałość z trygonu? Nie w tym, że się jest nieomylnym, ale w tym, że się w końcu uczy szukać korektury?
@Zaklinaczka Może. Ale mam z tym problem - bo jeśli dojrzałość polega na uczeniu się szukania korektury, to czemu mi zajęło to tyle czasu? Trygon miałem od urodzenia. To sugeruje, że aspekt sam w sobie nie daje tej lekcji na tacy.
No właśnie, i tu jest chyba sedno całego wątku. Trygon Słońce-Saturn jest z nami od początku, a jednak dojrzałość - ta prawdziwa, nie performowana - wydaje się przychodzić dopiero po jakichś konkretnych doświadczeniach. To w takim razie co robi ten aspekt? Tylko ułatwia? Czy w ogóle pomaga?
@Ninka_S A może trygon nie tyle pomaga, co stwarza złudzenie, że pomoc nie jest potrzebna? Jak ktoś ma kwadraturę, to czuje opór i to zmusza do szukania odpowiedzi. A trygon jest płynny, więc człowiek po prostu nie czuje, że jest problem.
To by tłumaczyło dlaczego Jasiek długo nie widział wzorca w swoich decyzjach. Nie dlatego, że był nieinteligentny - tylko dlatego, że aspekt nie dawał żadnego sygnału bólowego. Czy dobrze to rozumiem?
Derenka, to naprawdę celne. Dokładnie tak to odczuwałem - brak sygnału bólowego. Kwadratury bolą. Mój trygon nie bolał, dopóki coś naprawdę nie poszło źle. I nawet wtedy pierwsza myśl była 'to okoliczności, nie ja'.
To jest przerażająco uczciwe wyznanie. I zastanawiam się, czy to nie jest po prostu mechanizm obronny, który ten aspekt wzmacnia. Nie astrologia jako wróżbiarstwo, tylko jako opis schematu - Słońce wzmacniane przez Saturna daje taką strukturę ego, że wszelkie błędy łatwiej jest przypisać zewnętrznemu.
Ale chwila, bo się gubię. Mówicie że trygon wzmacnia ego obronnie - ale wcześniej Obserwatorka pisała, że może dawać spokój i stabilność. To są dwie całkiem różne rzeczy, prawda? Skąd wiadomo, które to jest u danej osoby?
@Wikusia76 To nie są wcale sprzeczności. Spokój i stabilność mogą być zewnętrzną warstwą, a obronne ego - mechanizmem pod spodem. Człowiek wygląda spokojnie właśnie dlatego, że nie dopuszcza do siebie informacji, które by ten spokój zakłócały. To może działać razem.
Czyli jakby trygon dawał tarczę? I ta tarcza wygląda jak dojrzałość, ale od środka jest czymś innym?
@Karinka Właśnie o to mi chodziło. Tarcza to dobre słowo. I tu pojawia się pytanie - czy ta tarcza jest zbudowana ze strachu czy z rzeczywistej siły? Bo to chyba decyduje o tym, czy aspekt wyraża się zdrowo.
Ale jak rozpoznać, czy własna tarcza jest ze strachu czy z siły? To brzmi jak coś, czego nie da się ocenić samemu - właśnie dlatego, o czym mówił Jasiek, że jest się w ślepym polu.
@Anetcia Może przez reakcje na krytykę? Jeśli ktoś ma tarczę z siły, to krytyka nie musi mu zagrażać. Jeśli z lęku - to każda uwaga jest atakiem. Obserwowałam to u znajomej z tym aspektem i właśnie tak to wyglądało - każda moja wątpliwość była odbierana jak podważanie jej autorytetu.
@Lawendowa To jest ciekawy test w praktyce. Tylko że osoba z tym aspektem może myśleć, że dobrze znosi krytykę, bo ją racjonalizuje. 'Masz rację, ale w tym konkretnym przypadku było tak i tak' - i po chwili wraca do swojego. To wygląda jak otwartość, ale nią nie jest.
Ninka, to uderza mnie osobiście. Bo właśnie tak działam - racjonalizuję. I naprawdę wierzę w momencie tej racjonalizacji, że słucham. Dopiero po czasie widzę, że nic się nie zmieniło w moim sposobie myślenia po tej 'otwartej rozmowie'.
Jasiek - a to się zmienia z wiekiem? Pytam szczerze, bo Saturn w astrologii jest związany z dojrzewaniem przez czas i przez Saturna powrotnego. Czy po swoim Saturn return zauważyłeś jakąś różnicę w tym mechanizmie?
@Zaklinaczka Tak, i właśnie po pierwszym Saturn return zaczął się ten wątek, który teraz prowadzę - ten wewnętrzny. Trudno powiedzieć, czy to kwestia aspektu, czy po prostu dojrzewania jako człowieka. Ale coś się przesunęło. Zacząłem zauważać tę racjonalizację, o której właśnie piszę. Wcześniej jej po prostu nie widziałem.
To jest chyba jeden z nielicznych momentów w tym wątku, gdzie pojawia się coś pozytywnego w tym aspekcie - że po Saturn return może zacząć działać inaczej. Czy to jest ogólna reguła w astrologii, że trygony 'dojrzewają' z wiekiem, czy to specyfika Saturna?
@Marlenka50 Saturna generalnie tak się opisuje - że jego aspekty z wiekiem łagodnieją, o ile człowiek odrobi lekcje. Trudne aspekty bolą, ale uczą. Łatwe mogą działać dobrze, ale mogą też usypiać. I właśnie dlatego ten wątek mnie trzyma - bo trygon z Saturnem może być jednym z tych aspektów, które wymagają świadomej pracy, żeby nie zostać tylko uśpionym.
Czyli wracamy do pytania z tytułu wątku - czy dojrzałość przychodzi naturalnie. I odpowiedź po tych wszystkich postach jest chyba 'nie do końca'. Przychodzi potencjał, ale nie sama dojrzałość. Dobrze to rozumiem?
Derenka, tak - potencjał, nie sama dojrzałość. I mam wrażenie, że właśnie ta różnica jest przez wiele lat niewidoczna. Bo potencjał wygląda jak dojrzałość. Sam przez długi czas myślałem, że jestem po prostu spokojnym, zrównoważonym człowiekiem. A dopiero po czasie zobaczyłem, że to była głównie szczelność, nie równowaga.
Szczelność zamiast równowagi - to jest naprawdę dobre rozróżnienie. Ale mam pytanie: czy to w ogóle da się zobaczyć z zewnątrz? Bo z tego co piszesz, obaj wyglądacie tak samo - spokojnie. Skąd ktoś z boku może wiedzieć, z czym ma do czynienia?
Myślę, że z zewnątrz widać to w sytuacjach kryzysowych. Ktoś ze szczelnością w środku środku może wyglądać spokojnie, ale kiedy coś naprawdę wywraca jego plan do góry nogami, reaguje albo zamrożeniem, albo nagłą irytacją. Ktoś z prawdziwą równowagą jest bardziej elastyczny - może być poruszony, ale nie zamknięty.
@Obserwatorka Ale czy to jest specyfika tego konkretnego aspektu, czy po prostu opis dwóch typów ludzi w ogóle? Bo ta różnica między szczelnością a równowagą chyba może dotyczyć kogoś z zupełnie innym horoskopem?
@Marlenka50 Słuszna uwaga - to nie jest wyłącznie ten aspekt. Ale Słońce trine Saturn daje konkretny kontekst: Słońce to ego i tożsamość, Saturn to struktura i kontrola. Kiedy te dwie rzeczy są w trygonie, ta szczelność ma swój specyficzny smak - nie jest chaotyczna, jest bardzo zorganizowana. I właśnie przez to trudniej ją rozpoznać jako problem.
Przepraszam, że wchodzę z głupim pytaniem, ale: jak w ogóle wiadomo, że ma się ten aspekt? Znaczy, czy to jest coś, co każdy może sprawdzić w jakimś kalkulatorze, czy potrzeba do tego astrologa?
@Wikusia76 Możesz sprawdzić samodzielnie na astro.com - wystarczy data urodzenia, godzina i miejsce. Trygon to aspekt o orbie około 8-10 stopni, więc kalkulator powinien to od razu pokazać w tabeli aspektów. Choć sama interpretacja to już inna sprawa.
Tylko że interpretacja 'na papierze' i to, co rzeczywiście widać w życiu, to dwie różne rzeczy - o czym właśnie rozmawiamy od jakiegoś czasu. Można mieć ten aspekt i w ogóle nie rozpoznawać się w tym opisie. Albo rozpoznawać, ale powierzchownie.
I tu jest chyba odpowiedź na pytanie z tytułu wątku - dojrzałość nie przychodzi z samego posiadania aspektu. Przychodzi, jeśli się z nim aktywnie pracuje. A trygon nie daje impulsu do pracy, bo nie boli. Więc można przez całe życie mieć ten potencjał i nigdy go nie uruchomić.
@Lipka A jak się w takim razie 'aktywnie pracuje' z aspektem w horoskopie? Czy to jest coś konkretnego, czy to jest po prostu ogólna praca nad sobą?
@Derenka Szczerze? Nie jestem pewna, czy to jest coś strukturalnie innego od ogólnej pracy nad sobą. Może to jest kwestia świadomości - wiedząc, gdzie masz energię i gdzie masz ślepy punkt, możesz szukać w tamtym kierunku. Ale nie mam gotowej odpowiedzi, bo sama z tym aspektem nie pracowałam.