Zapiszcie sobie to trójdzielne streszczenie na przyszłość, idealne.
Robię zrzut ekranu i wysyłam klientkom.
Ten wątek to skarbnica. Powinien być przypięty.
Mała aktualizacja: poznałam kogoś nowego. Spokojnego, obecnego, bez dramatów. I wiecie co? Na początku było mi… nudno. Aż się przestraszyłam, że skoro nie ma huśtawki, to nie ma uczuć.
@Golta to bardzo częste! Po relacji karmicznej spokój mylimy z nudą, bo układ nerwowy przyzwyczaił się do dramatu. Daj temu czas – zdrowa miłość jest cicha.
@Golta dokładnie przez to przechodziłam! „Nudno” zamieniło się u mnie w „bezpiecznie” po paru miesiącach. Nie uciekaj od spokoju.
@Golta ta „nuda” to właśnie zdrowie. 40 lat spokoju z mężem i nie zamieniłabym go na żadną huśtawkę.
To chyba najważniejsza lekcja całego wątku: po karmicznym trzeba nauczyć się na nowo rozpoznawać, że spokój to nie brak miłości.
Podpisuję się. Sama musiałam się tego uczyć długo.
Mam prowokacyjne pytanie: czy każdy toksyczny związek jest karmiczny? Bo zaczynam mieć wrażenie, że ludzie nazywają tak każdą złą relację.
@Nibir świetne i bardzo potrzebne pytanie. NIE, nie każdy toksyczny związek jest karmiczny. Czasem toksyczny to po prostu toksyczny – dwie niedopasowane albo raniące się osoby, bez żadnego głębszego „planu duszy”.
No ja bym powiedział że każda toksyczna relacja jest karmiczna, bo skoro boli to znaczy że masz się z tego czegoś nauczyć i napewno trzeba w niej zostać aż zrozumiesz.
@Dzikitaurus to niebezpieczne uproszczenie. „Boli, więc zostań i się ucz” to recepta na krzywdę. Nie każdy ból jest lekcją do przetrwania – niektóry jest sygnałem, żeby natychmiast wyjść. Przemoc nie jest karmą do odrobienia w związku.
@Dzikitaurus już drugi raz namawiasz do trwania w cierpieniu. Proszę, przestań. Ktoś to przeczyta i zostanie w krzywdzącym związku przez twoją radę.
@Dzikitaurus mówię ci to z doświadczenia: zostałam „bo lekcja” o rok za długo i skończyło się źle. Lekcją było WYJŚĆ.
Chcę to podkreślić grubą kreską dla każdego, kto tu trafi: jeśli w relacji jest przemoc, nie szukaj karmy. Szukaj wyjścia i pomocy.
Dziękuję, że tak stanowczo to prostujecie. To ważniejsze niż cała ezoteryka razem wzięta.
Zgadzam się. Duchowe pojęcia nigdy nie mogą usprawiedliwiać pozostawania w krzywdzie. Nigdy.
Dzięki. O to mi chodziło – żeby to jasno wybrzmiało.
Ten fragment powinien przeczytać każdy. Uratował mnie kiedyś ktoś, kto powiedział wprost: to nie karma, to przemoc, uciekaj.
Właśnie tak. Rozsądek przede wszystkim.
No dobra ale conieco się jednak z każdej trudnej relacji uczymy, tez tej złej, nie?
@Dzikitaurus owszem, z każdej relacji można wyciągnąć naukę – ale to nie znaczy, że w każdej trzeba TRWAĆ. Uczyć się można też po odejściu, z bezpiecznego miejsca. To subtelna, ale kluczowa różnica.
Aha… czyli nauka tak, ale trwanie na siłę nie. Chyba wkońcu łapię o co wam chodzi.
@Dzikitaurus dokładnie! Widzisz, dochodzisz do tego. Nauka – tak. Cierpienie na siłę – nie.
To piękny moment w tym wątku. Ktoś naprawdę zmienił zdanie.
Wielka aktualizacja po długim czasie: z tym spokojnym chłopakiem jesteśmy razem już od kilku miesięcy. Nauczyłam się, że „nudno” to było „bezpiecznie”. Dziękuję wam WSZYSTKIM, ten wątek uratował mi głowę i serce.
@Golta płaczę ze szczęścia! Od pierwszego twojego posta tu jesteśmy i patrz, jak daleko zaszłaś. Jestem z ciebie ogromnie dumna.
@Golta moja droga, pamiętam twój pierwszy wpis o huśtawce. Cudownie widzieć cię tu teraz spełnioną. Życzę wam wielu spokojnych lat.
@Golta wzruszyłam się. Takie historie dają nadzieję kolejnym osobom, które tu trafią.
@Golta to jest dowód, że świadomość i praca nad sobą działają. Piękne domknięcie karmicznej lekcji.
Cudowna historia. Widać, że różowy kwarc i praca z sercem zrobiły swoje. Gratulacje.
Skoro Golta domknęła swoją, to ja też się przyznam: dzięki temu wątkowi rozpoznałem swój wzorzec i odpuściłem relację, która mnie niszczyła. Też dziękuję.
@Nibir to wspaniałe! Nawet nie wiedziałam, że i ty przez to przechodzisz. Brawo za odwagę.
Takich wiadomości życzę sobie najbardziej. Po to tu jesteśmy.
Ależ się porobiło z tego wątku – prawdziwa grupa wsparcia. Cieszę się, że mogłam być jej częścią.
Pisałam na początku, że jestem w takiej relacji rok. Dziś jestem od niej wolna dwa lata i szczęśliwa. Wracam tylko po to, żeby to powiedzieć komuś, kto właśnie zaczyna czytać: da się.
Kolejna piękna historia. Dziękujemy, że wróciłaś to napisać.
Te powroty po latach to najcenniejsze w tym wątku.
Pytanie bardziej filozoficzne na koniec pewnego etapu: skoro odrobimy wszystkie lekcje karmiczne, to co wtedy? Koniec trudnych relacji?
@Nibir w teorii wtedy przyciągasz relacje z poziomu wolności, nie braku – partnerstwa, nie lekcje. W praktyce zawsze jest się czego uczyć, ale bez tego przymusu i bólu. Miłość przestaje być polem bitwy.
Pięknie powiedziane. Z lekcji przechodzimy do współtworzenia.