Rozumiem, o co chodzi z tym dziennikiem zmian, ale mam pytanie praktyczne: jak długo właściwie trzeba prowadzić taki zapis, żeby zobaczyć cokolwiek sensownego? Bo jeśli mam czekać pół roku na jakiś sygnał, to chyba większość ludzi odpada po tygodniu.
u mnie pierwsze wyraźne sygnały pojawiły się gdzieś po trzech, czterech tygodniach regularnej pracy, ale nie w formie jakiejś wielkiej zmiany, tylko właśnie takich małych momentów, o których mówiła Majka. Zareagowałam inaczej w konkretnej sytuacji i dopiero potem, czytając notatki, zobaczyłam, że ta reakcja była nowa.
@Kornelia.x i to jest ważne, że to zobaczyłaś dopiero w notatkach, nie w momencie. Bo na bieżąco rzadko się wyłapuje takie przesunięcia. Myślę, że właśnie dlatego większość ludzi porzuca afirmacje i mówi, że nie działają, skoro nie czują jakiejś dramatycznej przemiany po tygodniu.
No właśnie, a ile czasu to ma w ogóle trwać? Bo gdzieś czytałem, że 21 dni i po tym czasie mózg tworzy nowe nawyki. Czy to jest jakaś realna granica, czy kolejny mit?
@Szeptun mit, niestety. Ta liczba pochodzi z obserwacji doktora Maxwella Maltza, chirurga plastycznego, który zauważył, że jego pacjenci potrzebowali około 21 dni, żeby przyzwyczaić się do zmienionego wyglądu. Gdzieś po drodze 'minimum 21 dni' zamieniło się w 'dokładnie 21 dni i gotowe'. Badania nad kształtowaniem nawyków mówią raczej o zakresie od 18 do ponad 200 dni, w zależności od złożoności zachowania i osoby.
@Simma czyli nie ma żadnej konkretnej liczby? To jak w ogóle wiadomo, kiedy afirmacja 'weszła'?
@Szeptun właśnie o tym mówiłam wcześniej. Nie wiesz tego przez liczenie dni ani powtórzeń. Wiesz to przez zachowanie. Jeśli w sytuacji, w której wcześniej automatycznie reagowałeś strachem albo wycofaniem, teraz reagujesz inaczej bez wysiłku, to coś się przesunęło. To nie jest odczucie podczas afirmacji, to jest efekt w życiu.
Mam inne pytanie, bo wątek zszedł na efekty, a ja wróciłabym do ilości powtórzeń, bo to był oryginalny temat. Czy ktoś z was świadomie testował różne liczby i porównywał? Tzn. przez miesiąc robiłam tyle, potem tyle, i to mi powiedziało tamto?
@Aldona03 robiłam coś takiego, choć nie bardzo rygorystycznie. Przez jakiś czas pracowałam z bardzo dużą liczbą powtórzeń, kilkadziesiąt dziennie, i zauważyłam, że w pewnym momencie staje się to mechaniczne do tego stopnia, że dosłownie nie wiem, co mówię. Przestawiłam się na mniej powtórzeń, ale z pełną uwagą, i efekty w zachowaniu były wyraźniejsze.
@Irenka_92 i to jest coś, o czym myślałam. Gdzie jest ten punkt, w którym za dużo powtórzeń zamienia się w szum? Bo jeśli powtarzasz coś mechanicznie, to czy to w ogóle jeszcze jest afirmacja, czy tylko ruch ust?
@Aldona03 to jest dokładnie właściwe pytanie i myślę, że odpowiedź na nie jest ważniejsza niż jakakolwiek konkretna liczba. Afirmacja działa przez zmianę narracji wewnętrznej, a żeby narracja mogła się zmieniać, musisz być przy tym obecna. Powtarzanie bez obecności to nie jest afirmacja, to jest deklamacja. Nie twierdzę, że liczby są bez znaczenia, ale kolejność jest taka: najpierw jakość obecności, potem ilość powtórzeń, nie odwrotnie.