właśnie to jest ta granica którą trudno wyczuć na początku. Mam podobne doświadczenie - przez długi czas myłam spokój z rezygnacją. Dla mnie przełomem było obserwowanie zachowań, nie uczuć. Jeśli działasz inaczej niż przed afirmacją - zaufanie do siebie wyraża się w czynach, nie w analizie własnych emocji - to znak że coś weszło.
A czy ktoś próbował pisać afirmację i od razu ją wyrzucać, bez żadnego okresu 'noszenia'? Mam na myśli takie jednorazowe puszczenie - napisz i wyrzuć, jak życzenie. Czy to w ogóle ma sens, czy musi być jakiś czas między?
@Balbinka99 sens zależy od intencji. Jeśli to jest gest symbolicznego puszczenia czegoś - tak, może działać samo w sobie. Ale jeśli chcesz zmienić przekonanie, to jednorazowe napisanie i wyrzucenie nie wystarczy. Jedno to rytuał puszczenia, drugie to praca nad programowaniem umysłu. Ludzie często mieszają te dwie rzeczy i potem są rozczarowani.
Mam pytanie trochę z innej strony - czy ważne jest gdzie wyrzucamy? Śmietnik w domu versus poza domem? Albo woda zamiast śmietnika? Bo gdzieś czytałem że wyrzucenie do wody ma inny charakter niz do kosza.
@Leszek w kontekście afirmacji i przeprogramowania przekonań - gdzie wyrzucasz nie ma znaczenia technicznego. To szczegół, który może mieć znaczenie dla twojego poczucia ceremonii, ale nie zmienia mechanizmu. Jeśli woda daje ci większe poczucie zamknięcia - używaj wody. Jeśli kosz robi to samo - kosz wystarczy. Nie szukaj tutaj zasad gdzie ich nie ma.
@Arbogi dziękuję za to, bo zaczynałem już kombinować z różnymi metodami i chyba niepotrzebnie. Jeszcze jedno - czy zapisywanie odręcznie jest naprawdę ważne, czy mogę pisać na komputerze i drukować? Słyszałem różne opinie.
@Wahadlarz.x odręczne pisanie ma konkretne uzasadnienie - angażuje motorykę, spowalnia myślenie i zmusza do pełniejszego kontaktu z treścią. Druk jest mechaniczny, nie ma tego sprzężenia. Nie oznacza to że druk nie zadziała w ogóle, ale jeśli masz wybór - odręcznie. Szczególnie na początku, zanim wypracujesz własne odczucie co na ciebie działa.
to co napisałaś o tej trudności z oceną u siebie - myślę że to nie jest znak że za wcześnie, tylko że afirmacja dotyczy czegoś blisko. Zaufanie do siebie to temat, który trudno obserwować z dystansu, bo jesteś jednocześnie obserwatorem i obserwowanym. Właśnie dlatego sugerowałam wcześniej patrzenie na zachowania. Czy podjęłaś ostatnio jakąś decyzję bez wielokrotnego pytania innych o zdanie? Czy cofnęłaś się z czegoś bo się bałaś, czy jednak zrobiłaś? To są lepsze wskaźniki niż to, co czujesz powtarzając zdanie na kartce.