To, co opisuje Kwarcowa_G z tymi snami, mi się zgadza z czymś, czego nie powiedziałam wcześniej. Kiedy zaczęłam pracować z afirmacjami wieczorem, nie chodziło mi o sny jako takie, ale o to, że umysł przed zaśnięciem jest mniej defensywny. Jeśli coś tam kiełkuje, to łatwiej to wychwycić rano niż w środku dnia, kiedy jesteśmy zajęci. Nie wiem czy to sama afirmacja, czy po prostu zatrzymanie się na chwilę przed snem.
Dobra, ale wróćmy do tego, o co pytał Roch60 wcześniej - o konkretne przykłady. Bo mam wrażenie, że im dalej w tej rozmowie, tym więcej mówimy o tym, jak trudno cokolwiek zmierzyć, i mniej o tym, czy samoświadomość faktycznie rośnie. Czy ktoś po kilku miesiącach afirmacji powiedziałby, że obserwuje siebie inaczej niż na początku? Tak po prostu, tak czy nie?
@Bibianna U mnie tak, ale z zastrzeżeniem. Obserwuję siebie inaczej, ale nie jestem pewna, czy to afirmacje, czy to po prostu czas i inne rzeczy, które robiłam równolegle. Afirmacje były jedną z kilku praktyk. Trudno wydzielić ich wkład.
@Zywilka53 No właśnie i to jest ten problem. Skoro nie da się oddzielić efektu afirmacji od reszty, to po co w ogóle je wyróżniać? Mam wrażenie, że mogłabyś powiedzieć to samo o spacerach albo o piciu wody rano.
@Roch60 Logika jest odwrócona. Nie musimy udowadniać, że afirmacje działają w izolacji, żeby uznać je za sensowną praktykę. Nikt nie oddziela wpływu diety od ruchu i snu, a i tak mówimy, że styl życia wpływa na zdrowie. Problem z tym, co mówisz, to że stosujesz standard, którego nie stosujesz do innych codziennych nawyków. Ale to nie znaczy, że nie masz racji co do trudności z mierzeniem - masz, i to jest uczciwa obserwacja.
@Albinek Tylko że przy stylu życia mamy dużo badań i łatwo zaobserwować fizyczne efekty. Przy samoświadomości skąd wiemy, że to nie jest tylko przekonanie, że jesteśmy bardziej świadomi, a nie faktyczna zmiana? Czy ktoś zapytał kogoś bliskiego, czy widzi zmianę z zewnątrz?
@Derenka O, to ciekawe pytanie. Mnie mąż raz powiedział że zauważył, że rzadziej reaguję od razu złością na pewne rzeczy. Ale nie wiązał tego z żadną praktyką, po prostu to powiedział. Nie wiem czy można to liczyć jako dowód, ale jakoś mi to zostało.
Słucham tej rozmowy od jakiegoś czasu i mam jedno zastrzeżenie do kierunku, który obrała. Samoświadomość to nie jest zasób, który można 'posiadać więcej lub mniej' jak pieniądze. To zdolność do bycia w kontakcie z tym, co się dzieje w środku, tu i teraz. Afirmacje mogą ćwiczyć tę zdolność przez regularny powrót uwagi do siebie - ale tylko jeśli robi się to uważnie, a nie mechanicznie. Jeśli ktoś powtarza zdania bez żadnej obserwacji tego, co przy tym czuje, to nie ma tu żadnej samoświadomości, jest tylko recytacja. Pytanie z tytułu wątku ma odpowiedź: mogą, ale pod warunkiem że osoba faktycznie jest przy tym obecna.