Hej, chciałam zapytać o coś, co mnie od jakiegoś czasu męczy. Słyszałam sporo o snach prorockich, o tym że starożytni traktowali sen jako rodzaj wejścia w inny wymiar, kontaktu z bogami czy wyższymi siłami. Ale jak w ogóle odróżnić taki sen od zwykłego, który mózg nam produkuje po ciężkim dniu? Bo ja mam sny, które czuję jakby były "inne", bardziej żywe, zostają ze mną po przebudzeniu, ale nie wiem czy to coś znaczy czy tylko moja wyobraźnia. Różne tradycje religijne chyba inaczej to traktują? No i właśnie interesuje mnie też ten aspekt energetyczny, bo czytałam że sen prorocki ma podobno inną "energię" niż zwykłe śnienie. Czy ktoś ma doświadczenie albo wiedzę w tym temacie?
To akurat dobre pytanie i nie ma jednej prostej odpowiedzi. W numerologii na przykład data snu może coś znaczyć, ale zostawmy to na bok. Co do samego rozróżnienia, w większości tradycji mistycznych wyróżnia się kilka kategorii. Są sny zwykłe, wynikające z przetwarzania doświadczeń. Są sny "psychiczne", które odzwierciedlają stan wewnętrzny, emocje, blokady energetyczne. I są sny prorocze albo inicjacyjne, które faktycznie niosą przekaz. Ten trzeci rodzaj ma pewne cechy wspólne niezależnie od tradycji - inne poczucie rzeczywistości podczas snu, zwykle bardziej wyraziste kolory albo wręcz przeciwnie jakiś szczególny spokój i klarowność, no i ta wyrazista pamięć po przebudzeniu którą opisujesz. 🙂 To nie jest mit, różne kultury niezależnie od siebie opisują to samo.
Dodam od siebie że w tradycjach nordyckich i germańskich snom prorockim poświęcano bardzo konkretne rytuały inkubacyjne... czyli celowe wywoływanie takich snów. Było to np. leżenie na skórze zwierzęcia ofiarnego, posty, modlitwy. Nie śniono tak sobie, tylko przygotowywano grunt. Islandzkie sagi pełne są opisów snów, które klasyfikowały na kilka typów, m.in. draumr (sen zwykły) i spásögn (przepowiednia we śnie). Co ciekawe rozróżniano też czy sen przyszedł sam czy został wywołany, bo to miało znaczenie dla jego interpretacji. Więc pytanie nie brzmi tylko "czy ten sen jest proroczy" ale też "skąd przyszedł i czy byłeś na niego gotowy".
@Runolog58 Hm, tylko ze to "inne poczucie rzeczywistości" to raczej kiepskie kryterium diagnostyczne. Ja mam takie poczucie po każdym żywym śnie i jakos żaden nie był proroczy w sensie dosłownym. Eteria piszesz o "wyrazistej pamieci po przebudzeniu" jako cesze odróżniającej ale to tez zależy od fazy snu i od tego kiedy sie budzisz. W fazie REM każdy sen moze byc żywy i zapamiętany. nie twierdzę ze sny prorockie nie istnieja, ale te kryteria które podałaś można podpiąć pod kazdy mocniejszy sen i wtedy robimy z kazdego czegos wyjatkowego co wg mnie jets pułapką.
Uff. Rozumiem sceptycyzm i on jest zdrowy, ale myślę że Astralka06 myli tu dwa porządki. Jedno to biologiczna mechanika snu, które fazy, kiedy się budzisz, jak działa pamięć. A drugie to pytanie o treść i znaczenie tego co przyszło. Tradycje mistyczne, od egipskiej inkubacji w świątyni Serapisa, przez sny Józefa w Biblii, po japońskie yume czy tybetański system snów jasnych, nie mówiły "ten sen jest proroczy bo był żywy". Mówiły, że proroczy sen ma konkretną treść, symbolikę, i że się SPEŁNIA, albo że zmienia śniącego od wewnątrz w sposób trwały. To nie jest kwestia jakości snu tylko jego skutku. Zresztą w Koranie jest cały fragment poświęcony snom prorockim proroka, i tam też nie chodzi o intensywność przeżycia, tylko o źródło i przesłanie.
@Nyja A co masz na myśli mówiąc że "zmienia śniącego od wewnątrz"? Czy chodzi o jakiś trwały efekt energetyczny? Bo to mnie akurat bardzo interesuje, ten aspekt że sen może coś zrobić z twoją energią na stałe.
słuchaj, ja mam notatki z kilku roznych systemów i faktycznie ten podział jest ciekawy. W kabale na przykład mamy trzy poziomy duszy, nefesz, ruach i neszama, i podobno każdy z nich może "aktywować się" podczas snu. Zwykłe przetwarzanie doświadczeń to poziom nefesz, najbardziej przyziemny. Natomiast gdy aktywuje sie neszama, najwyższy aspekt duszy to taki sen ma właśnie tę inną jakość o której mówiła Quintessa80. To nie jest sprawa energii w sensie bioenergii tylkoo rodzaju świadomości która jest aktywna. Chciałem sprawdzić czy w systemach wschodnich jest cos analogicznego i tak, w hinduizmie jest stan turiya, czwarty stan świadomości który podobno może być dostępny przez sen, a nie tylko przez głęboką medytację.
O ciekwe... nie wiedzialam o tych poziomach duszy w kabale. A czy to ma jakis zwiazek z czakrami? Bo jak czytam o tych "poziomach aktywacji" to mysle ze to mogloby sie wiazac z tym ze podczas snu proroczkiego moze byc aktywna inna czakra niz podczas zwyklego snu. na przyklad czakra trzeciego oka? Tylko nie wiem czy to ma sens czy mieszam rozne systemy.
@Szafirowa_J Dobra... to co masz na myśli jest sensowną intuicją ale Felicjan ma rację że mieszanie modeli bywa ryzykowne. Natomiast ja rozumiem pytanie i mogę odpowiedzieć tak: różne systemy OPISUJĄ podobne zjawisko różnymi językami. W ajurwedzie i jodze mówi się że podczas głębokiego snu i podczas stanów medytacyjnych pranamaya kosha, czyli powłoka energetyczna, jest aktywna w inny sposób. To bliższe czakrom niż kabale. W tym sensie twoja intuicja nie jest głupia, po prostu nie nazywaj tego wprost neszamą bo to inne sposób pojęciowe. Wracając do pytania Quintessy o "zmianę od wewnątrz": mam na myśli to że taki sen pozostawia trwały ślad, coś się wie albo czuje inaczej niż przed, niezależnie czy treść snu się "spełniła". To nie jest efekt energetyczny który można zmierzyć, to zmiana w orientacji wewnętrznej.
Mieszasz systemy i to dość na odwałkę. Kabała i system czakr to dwa rozne modele opisujące różne rzeczy w różnych językach pojęciowych. Można szukać analogii, owszem ale mówienie że "neszama to czakra trzeciego oka" to jak powiedzenie że Platon to taki grecki Konfucjusz, bo obaj mówili o cnocie. Coś tam pasuje, ale to uproszczenie które prowadzi donikąd. Co do snów prorockich, temat jest o tyle trudny że większość "spełnień" to efekt potwierdzenia selektywnego, pamiętamy te sny które się spełniły, reszta idzie w zapomnienie. nie mówię że nie ma sensu rozmawiać o tej tradycji, ale wartość poznawcza tych opowieści to co innego niż pytanie czy sny prorockie naprawdę istnieją.
@Felicjan99 No ale tu nikt chyba nie prowadzi badań naukowych, tylko rozmawia o tradycji i praktyce. To że różne systemy opisują ten sam fenomen różnymi językami nie jest zarzutem, tylko obserwacją. A co do selektywności pamięci, owszem, to jest mechanizm który działa. Ale w praktyce osoby które długo pracują ze snami, prowadzą dziennik, robią to regularnie, zaczynają widzieć wzorce których przypadkowe potwierdzenie byłoby statystycznie bardzo mało prawdopodobne. 🙂 Sama mam kilka takich udokumentowanych przypadków w swoim dzienniku snów.
A czy nie jest tak ze te "sny prorockie" tak naprawdę biorą się z jakiegoś głębokiego wyczucia energii otoczenia które normalnie ignorujemy? Jakbyśmy podświadomie "wiedzieli" więcej niż myślimy i sen tylko to pokazuje w symbolicznej formie? bo może to nie chodzi o przepowiednię z zewnątrz tylko o to że we śnie mamy dostęp do naszej własnej głębszej wiedzy.
@Nuna To co opisujesz jest zbliżone do tego co Jung nazywał nieświadomością zbiorową, ale w tradycjach szamanistycznych to ujmuje się zupełnie inaczej. Szaman nie "czerpie z własnej podświadomości", tylko realnie udaje się w inne rejony i wraca z wiedzą. to jest fundament epistemologiczny tych systemów i nie warto go redukować do psychologii. Zresztą pytanie skąd pochodzi wiedza ze snu jest na swój sposób nierozstrzygalne, czy to moja głębsza warstwa, czy przekaz z zewnątrz. Może to w ogóle fałszywa dychotomia.
To trochę zależy co rozumiemy przez "zewnątrz". W kontekście czakr i bioenergii, o co pyta Szafirowa_J, jest taka koncepcja że podczas snu szczególnie aktywne jest polę energetyczne głowy, ajna i sahasrara, i ze wtedy jesteśmy bardziej przepuszczalni na informacje których normalnie nie odbieramy. Ale to nie tłumaczy snów prorockich dotyczących przyszłości, chyba ze przyjmiemy że czas w tych warstwach energetycznych działa inaczej. Co wydaje mi się dość mocnym założeniem. Wolę podejście Runeologa że to może być fałszywa dychotomia
Słuchajcie, tu się robi dosyć ciekawy chaos pojęciowy i chciałam cos wyprostować. Mamy tu kilka różnych pytań w jednym. Pierwsze: jak odróżnić sen proroczy od zwykłego. Drugie: skąd pochodzi wiedza ze snów. Trzecie: jaki jest mechanizm energetyczny. Każde z nich prowadzi gdzie indziej. I naprawdę trudno sensownie dyskutować o wszystkim naraz. Dla mnie z praktycznego punktu widzenia najważniejsze jest to pierwsze pytanie, bo od niego zależy czy w ogole zaczniemy traktować dany sen poważnie. I tu powiem tyle: cechy które mi sie pokrywają we wszystkich tradycjach które znam to jest spokój zamiast lęku lub ekscytacji, wyraźna linia narracyjna bez chaosu typowego dla snu, poczucie że cos zostało powiedziane a nie tylko pokazane, i ta wspomniana trwałość po przebudzeniu. Ale żadna z tych cech sama w sobie nie wystarczy.
Ok, Iwonka96 to sensowne rozroznienie. Ale to "spokoj zamiast lęku" mnie zastanawia. bo ja mialam sny które mialy absolutnie wszystkie te cechy które wymienilas i nic z nich nie wynikło. Żadnego spełnienia, żadnej trwałej zmiany wewnetrznej. Moze po prostu mialam bardzo spójny, spokojny sen? jak dlugo czekać zanim uznam ze sen nie był proroczy, pół roku, rok, do konca zycia?
Oj no właśnie to jest ten problem. Pamiętam jak kilka lat temu mialam sen który był absolutnie wyjątkowy, jasny, spokojny, z takim poczuciem ze MUSZĘ to zapamiętać. Zapisałam go, czekałam, szukałam. Nic. Dopiero po bardzo długim czasie zrozumialam ze ten sen nie dotyczył przyszłości w sensie zdarzeń zewnętrznych, tylko był rodzajem symbolu dla czegos co zrozumialam o sobie znacznie pozniej. może nie chodzi zawsze o proroctwo w sensie: wydarzy sie cos konkretnego, tylko o proroctwo wewnętrzne, o tym kim sie staniesz albo co zrozumiesz.
Wow, to jest świetny wątek, nie spodziewałem sie ze temar snów jest az tak rozbudowany w różnych tradycjach. Chciałem zapytac coś moze naiwnego ale czy w tradycji chrzescijańskiej są jakies konkretne wskazówki jak odróżniać sny od Boga od tych które nie są? Bo wiem ze jest dużo opisów snów w Biblii ale nie wiem czy jest jakas metoda rozroznania.
O dziękuję za ten wątek, bardzo mi się przyda, od dawna zastanawiałam się nad tym tematem. Gaudenty91 to ciekawe pytanie, bo faktycznie w chrześcijaństwie jest dość specyficzne podejście. Ojcowie Kościoła, zwłaszcza Tertulian i później Jan Klimak, pisali o snach całkiem sporo. Był taki pogląd że sny mogą pochodzić z trzech źródeł, od Boga, od złych duchów, albo z własnej duszy. Generalnie ostrzegano przed zbytnim zaufaniem do snów właśnie dlatego że trudno było rozróżnić te źródła. Ale w praktyce na przykład w tradycji monastycznej sny które przynosiły pokój i skłaniały do nawrócenia uważano za dobry znak.
A w astrologii jest taki pogląd że podatność na sny prorockie zależy od układu planet w horoskopie urodzeniowym, szczególnie od Neptuna i dwunastego domu. Neptun rządzi sferą nieświadomości i mistycyzmu, a dwunasty dom to właśnie sny, tajemnice, sprawy ukryte. Czy ktoś sprawdzał to u siebie? Ciekawe czy osoby które opisują takie doświadczenia mają jakiś mocny Neptun.
@Hazel59 To nie była zaczepka, a tak to odebrałaś. o matko, to ciekawe z tym Neptunem i dwunastym domem! Mam pytanie, czy jak ktoś ma słabego Neptuna w horoskopie to znaczy że nigdy nie będzie miał snów prorockich? Bo trochę to smutne jakby wszystko miało zależeć od układu planet urodzeniowych i nie dało się na to wpłynąć...
Nie zgadzam się i tyle. Nie powiedziałam że nigdy, tylkoo że naturalna podatność jest różna. Silny Neptun to jak... otwarte okno, a słaby to okno przymknięte. Można je uchylić przez praktykę, medytację, pracę ze snami. W astrologii predyspozycja to nie wyrok 🙂
To się jednak trochę kłóci z tym co mówiła Nyja o energii, bo jeśli ten mechanizm jest energetyczny to czemu miałby zależeć od daty urodzenia? Nie rozumiem tej logiki. Albo jest przepływ energii albo go nie ma, a układ planet w momencie urodzin to chyba jednak coś innego niż stan aktualnych centrów energetycznych.
Bard85, w astrologii to nie jest tak że planety "robią coś" mechanicznie. Horoskop urodzeniowy to mapa predyspozycji, nie instrukcja obsługi. Neptun w mocnej pozycji może oznaczać że ktos jest naturalnie wrażliwszy na sfery niewidzialne, sny, intuicję. Ale to nie wyklucza pracy energetycznej. Te dwa opisy mogą spokojnie współistnieć. 😛
A co z tranzytami? bo mi sie wydaje że to ważniejsze niż pozycja natalna. Miałem okresy kiedy sny były wyjątkowo wyraźne i intensywne i jak sprawdziłem to Neptun tranzytem chodził po moim ascendencie. Przypadek może, ale interesujący.
To jest akurat coś co dałoby się sprawdzić prowadząc regularny dziennik snów z datami. Mam swój od kilku lat i faktycznie widać pewne skupiska, czyli okresy kiedy sny były intensywniejsze. Nie sprawdzałam pod kątem tranzytów, ale teraz zaczynam myśleć żeby to zrobić.
Przyjmuję to, ale wróćmy do sedna. Cała ta dyskusja o Neptunie, czakrach, poziomach duszy, to wszystko jest odpowiedzia na pytanie SKAD pochodzi treść snu proroczego. A ja nadal mam porblem z tym PIERWSZYM pytaniem które wymieniła Iwonka, czyli jak w ogole rozpoznać ze dany sen jest proroczy zanim się spełni. Bo jesli nie możemy tego zrobić przed faktem, to cała reszta jest trochę post-hoc
@Astralka06 No właśnie to jest ten rdzeń problemu i cieszę się że do tego wracasz. Powiem ci szczerze, że po wielu latach pracy z tym tematem doszłam do wniosku że nie ma obiektywnego kryterium przed faktem. Są tylko wskaźniki subiektywne: ten specyficzny spokój, ta pewność, jakość obrazu. Ale nie są to dowody to są sygnały dla ciebie, dla twojego własnego rozpoznania. Tradycje różnie to ujmują ale żadna nie daje gwarancji.
I to jest chyaba najuczciwsza odpowiedź w całym tym wątku. Nie ma kryterium weryfikacji ex ante. To co zostaje to retrospektywna interpretacja, czyli sen się spełnia i wtedy mówimy że był proroczy. Bez spełnienia pozostaje "miałam/miałem ciekawy sen". Nie mówię że to źle, ale warto to sobie jasno powiedzieć.
Ale czy to nie jest jakiś błąd w samym podejściu? bo jeśli czekamy na spełnienie żeby stwierdzić że sen był proroczy, to cały czas działamy w modelu przyczynowym, coś się przyśniło bo coś ma sie wydarzyć. A co jeśli proroczy sen to nie przepowiednia ale jakiś... sygnał energetyczny o tym co JUŻ istnieje, tylko jeszcze się nie zmaterializowało w naszej rzeczywistości?
@Nuna A wiesz co, to jest bardzo blisko tego jak rozumiała to tradycja nordycka. Pojęcie wyrd, czyli losu-sieci, zakłada że pewne rzeczy już są, tylko my ich nie widzimy bo jesteśmy uwiązani w liniowym czasie. Sen proroczy to nie przepowiednia, tylko przebudzenie w szerszym polu. Stąd ta pewność, bo to nie jest "zobaczę co będzie" ale "zobaczyłam co jest".
To niesamowite. Wiec jak rozumiem sen proroczy to nie jest zobaczenie przyszlosci tylko zobaczenie tego co juz istnieje ale w innym wymiarze? Jak to sie ma do czakr, bo mi sie wydaje ze to co opisuje Runolog brzmi jak otwarte trzecie oko to by sie zgadzalo z tym co mowila Nyja wczesniej
Szafirowa, tak, te intuicje idą w podobnym kierunku. W tradycji jogi mówi się że ajna, trzecie oko, to organ percepcji subtelnej, i że podczas głębokiego snu lub medytacji może ono rejestrować to co jest poza linearnym czasem. Ale uwaga, bo to nie znaczy że każdy żywy sen to ajna w pracy. To nadal wymaga rozróżnienia.
Wow, dziękuję wszystkim za te wyjaśnienia, naprawdę duzo się uczę. Mam pytanie może troche obok, ale wróce do tego co mówiła Stefcia o chrzescijanstwie i tych ostrzeżeniach ojców koscioła przed snami. Czy to znaczy że w tradycji chrześcijańskiej sny prorockie to coś niebezpiecznego? Bo trochę tak to odczytuję i zastanawia mnie dlaczego akurat ta tradycja jest tak ostrożna
@Gaudenty91 Nie do końca niebezpiecznego, raczej podejrzanego 🙂 Ojcowie kościoła bali się głównie tego że diabeł może posyłać sny które wyglądają jak boskie objawienia a nimi nie są. Dlatego zalecali ostrożność i rozeznanie duchowe. Nie mówili że wszystkie sny są złe, Jan Klimak pisał wprost że są sny od Boga, od nas samych i od demonów. Problem w rozpoznaniu. 😀
I tu ciekawe ze to prawie identyczne rozróżnienie jak to co mają inne tradycje, czyli ze sny mogą mieć różne źródła. tylko w chrzescijanstwie te zrodla są specyficznie opisane: Bóg, własna psychika, demon. W tradycjach szamańskich to duchy przodków, duchy natury, duchy zle. Jakby rozne języki, ten sam problem.