Ale jak ktos sam nie moze dojsc do tego sensu to co wteyd? Zostaje z bólem i nic? To brzmi strasznie smutno 🙁
@Zaneta to dobre pytanie. Myślę że wtedy sens nie jest warunkiem uzdrowienia - można sie pozbierać bez nazwania co to "znaczyło". W pracy z ludźmi po traumie widzę że część z nich nigdy nie nadaje narracji swom doświadczeniom i jakoś żyją dalej. Narracja jest dla tych którzy jej potrzeują że tak sie wyrae nie jest obowiązkowa.
Właśnie, i tu bym dodała że część tradycji to rozumie lepiej niż inne. Buddyzm therawady np. nie zakłada że cierpienie ma sens - zakłada że jest i trzeba je obserwować... To nie to samo co szukanie lekcji. Zen jest jeszcze dalej - koany nie mają sensu po to żeby sens był, tylo żeby umysł przestał go szukać. Może paradoks jest taki że im mniej pytamy "po co to cierpienie" tym bardziej jesteśmy gotowi je przekroczyć. Nie czytałam wszystkiego więc morze coś przeoczyłam. 😮