To jest chyba sedno całej dyskusji. Hermetyzm nigdy nie mówił, że korespondencje są arbitralne - mówił, że rzeczy podobne do siebie są naprawdę podobne, bo wyszły z jednego źródła. Więc 'mapa' to za słabe słowo. Raczej: zapis struktury, która jest rzeczywiście tam. Ale zapis niedoskonały i zawsze poprawiany.
@Klimcia ale skąd wiadomo, że ta struktura 'jest naprawdę tam'? Że to nie jest po prostu nasza potrzeba łączenia wszystkiego w całość? Bo mózg tak działa - szuka wzorców nawet tam gdzie ich nie ma, to chyba było wcześniej wspomniane.
@Teofilka83 mam w notatkach coś z wykładu, który oglądałam - że hermetyzm w pewnym sensie wyprzedził tę dyskusję o mózgu, bo założył, że skoro człowiek jest mikrokosmosem, to jego zdolność rozpoznawania wzorców jest częścią tej samej struktury co wzorce na zewnątrz. Czyli mózg szukający korespondencji to nie zakłamanie obrazu, tylko ten sam system rozpoznający sam siebie. Co o tym myślisz?
@Kornelka to brzmi bardzo elegancko, ale czy to nie jest trochę kółko? System rozpoznaje sam siebie, bo wszystko jest jednym systemem - i nie ma jak tego sprawdzić z zewnątrz.
@Maurycy to jest klasyczny zarzut, tylko że hermetyzm nigdy nie twierdził, że da się wyjść 'na zewnątrz' i spojrzeć z zewnątrz. Emerald Tablet nie mówi 'udowodnię ci to eksperymentem'. Mówi 'jak na górze, tak na dole' jako aksjomat, punkt wyjścia. Pytanie co z tym aksjomatem robisz.
A wracając do tych korespondencji praktycznych - bo Edzio.ka wspomniał o tygrsim oku i Słońcu, a mnie interesuje coś konkretnego. Czy w systemach hermetycznych różne planety mają różne 'głębokości' korespondencji? Tzn. Słońce i Księżyc są chyba bardziej nasycone korespondencjami niż np. Saturn, czy to kwestia historii systemu?
@Sasankaa niezupełnie tak to działa. Saturn ma bardzo bogatą sieć korespondencji - ołów, czerń, cyprys, onyks, szafir ciemny, liczba trzy w niektórych systemach. Jeśli coś, to Słońce i Księżyc są 'głośniejsze', bo bardziej widoczne, ale Saturn jest może bardziej spójny wewnętrznie właśnie dlatego, że jego korespondencje budowały się wokół jednej wyraźnej zasady - czas, ograniczenie, skupienie.
@Crystaline właśnie Saturn to jest ciekawy przykład, bo pracowałam z jego korespondencjami przy porządkowaniu spraw finansowych i jest w tym coś, co 'trzyma się kupy' lepiej niż przy innych planetach. Wszystko co się do niego przypisuje idzie w jedną stronę, nie ma sprzeczności. Czy to tylko dlatego, że astrolodzy przez wieki to wygładzali, czy ta spójność jest w samej zasadzie?
Przepraszam, że wchodzę z boku, ale to co Crystaline napisała o numerze trzy przy Saturnie - bo gdzieś czytałam, że trójka to Jowisz. I teraz nie wiem komu wierzyć, bo to są dwa różne przypisania tej samej liczby.
@Wikusia76 o właśnie! Sama sie na to natkłam w numerologii - rozne zrodła daja rozne korespondencje dla tej samej liczby i nigdy nie wiem ktora jest 'wlasciwa'. Wczesniej pytałam o szostke i Wenus i Paprotka powiedzila ze to zalezy od systemu, ale praktycznie jak sie zdecydowac?
@Wikusia76 obie wersje istnieją i obie mają uzasadnienie w różnych liniach transmisji. W kabale i systemach nawiązujących do Sefiry Binah trójka idzie do Saturna - bo Binah to rozumienie i ograniczenie. W innych systemach, szczególnie tych wywodzących się z pitagoreizmu, trójka jest harmonijna i dynamiczna, stąd Jowisz. To nie jest błąd w jednym ze źródeł, to są naprawdę dwa różne systemy.
Ale jak te dwa systemy dają sprzeczne korespondencje dla tej samej liczby, to czy nie znaczy to, że przynajmniej jeden z nich się myli? Bo prawda nie może być jednocześnie że trójka to Saturn i że trójka to Jowisz, nie?
@lilka to zależy od tego co rozumiesz przez 'trójka'. Jeśli trójka jest abstrakcyjną strukturą - relacja między dwoma elementami a ich syntezą - to ta sama struktura może się manifestować jako zasada Saturna na poziomie czasu i granicy, albo jako zasada Jowisza na poziomie ekspansji przez łączenie. Nie dlatego że ktoś się myli, ale dlatego że ta sama forma daje różne owoce na różnych gałęziach drzewa.