To nie jest pustka w sensie fizycznym. Zostaje reshimu, taki ślad,echo nieskonczonosci. Jakbyś wyjął palec z wody - wody jusz niema w tym miejscu ale chwilę zostaje kształt. Stworzenie wyrasta właśnie z tego śladu, nie z absolutnej próżni. I dla tego świat nie jest odcięty od Ein Sof, tylko jest z nim połączony przez to echo
Reshimu to jest jdno z tych pojęć ktore kiiedy je usłyszałam pierwrzy raz,że tak to ujmę to coś mi kliknęło głęboko. Bo właśnie - każda forma na tym świecie nosi w sobie ten ślad. I to jest dla mnie odpowiedź na pytanie Cieszymir z początku tego wątu. Gra nie polega na tym że bóg przesuwa pionki po planszy. Gra polegga na tym że każdy pionek sam jest skondensowaną echem bóstwa. To inna geometria
Melania to brmzi poetycko ale proszę o konkrety. Co to zmienia w praktyce? Czy pionek ktury jest "echem bóstwa" ma większą srawczość niż pionek który jest tylo pionkiem? Bo jśli nie że tak sie wyraze to ta piękna metafora nic nie wyjaśnia o wolnej woli 😉
@Lurisk zmienia świadomość. Pionek który wie że jest echem gra inaczej niż pionek który myśli że jest odcętym elementem. I wlasnie to jest praktyka mistyczna - nie zmiana reguł gry,ale zmiana rozpoznania własnej naturry przez gracza... Czy to wystarczy jako odpwoiedź?
No i znowu mamy to samo koło. "zmienia świadomość". Okej, ale co KONKRETNIE ma wteedy myślec ten pionek? że jest ważnny? Że jest bogiem? Bo jeśli to prowadzi do "wszytko co robię jest boskie" to wracamy do problemu etyczneggo który podnosił Lurisk wcześniej
Mmm, halny zadaje dobre pytnaie i uczciwie w tradycji kabalistycznej nie ma na to łatwej odpowedzi. Ale jest pojęcie tikkn - naprawy, jakoś tak i ono właśnie temu zapobiega. Świadomość boskości własnej natury nie zwalnia z odpowiedzialności, wręcz zwiększa ją bo każdy twój czyn albo naprawia rozproszenie iskier albo je pogłębia. To jest wbudowany mechanizm etyczny
Tikkun to naprawdę ciekawe. Czyli w tej koncepcji gra ma CEL - zebrnie iskier narpawę? A co jak ktos nie naprawia? Gra trwa dalej czy jest jakis moment kiedy jest po grze?
@Wolchw dokładnie tak, gra ma cel i eschatologię. Gdy wszystkie isrky zostaną podniesione, nstaje tikun olam, naprawa świata. Ale to jst projekt bardzo długoterminowy i nie ma jednej osoby która go kończy - to jest zbiorowe dzieło wszystkich istnień. Każda wybrana droga albo przyspiesza to albo opóźnia. Całkiem inna loika niż "bóg gra sam ze sobą dla zabawy"
Słucham tej kabały i mysle sobie że to jest niesamowta zbieżnosc z tym co znam z tradycji nordyckiej. Ragnarok to jest koniec jednego cyklu ale nie koniec wszytskiego - po nim jest odbudowa,co ciekawe nowy świat, Gimlé. I bohaterowie którzy walczyli mądrze i honorowo zostawiają ślad który trwaa. To tez jest coś w rodzaju naprawy przez czyn
No i, dla mnie cyfry tez to pokzauja. Liczba 9 to jest licba zakonczen i inicjacji, i kiedy mamy rok numerologiczny 9 to jest wlasnie ten moment zbierania,domykania. Ale zeby sie zamknac czeba bylo zrobic cos konkretnego. Sama cyfra nie zamknie. Czyli ta gra w liczbach tez ma kierunek i cel, a nie jest tylko losowym tasoawaniem
Sorry że wchodzę znowu z podstawowym pytaniem, ale Freja - skąd wiadomo że Gimlé po Ragnaroku to jest "lepsza" wersja świiata a nie poprostu następna wersja?? Bo jakos nie jestem przekonana że nordyckie teksty mają tak optymistyczną wymowę jak tu to brzmi
@Serpentynka nie głupie wcale to jest uczciwa wątpliwość. Völuspá mówi że Gimlé bedzie "piękniejsze niż słońce", ale masz rację że interpretacje sie różnią. Część badaczy mówi że to późny wpływ chrześcijański na tekst. Ja osobiście czytam to jako cykl bez wartościowania - nie lepsy ani gorszy inny. Ale wtedy trochę odpada argument o "naprawie pzez czyn"... Hmm
Właśnie ta kwestia czy cykl jest neutralnny czy ma kierunek - to hyba jest jedno z ważniejszych pytań w całłym tym wąku. Bo od odpowiedzi zależy cały sens "gry". Jeśli cykl jest neutralny to gra jest bardziej jak oddech, wedch i wydech żaden nie jest lepszy... Jeśli ma kierunek, to gra ma stawkkę i wynik
@Heliodor i właśnie dla tego pytałem na początku o to czy bóg jest na zewnątrz czy jest samą grą. Bo jeśli bóg jest samą grą, to sens pytania o cel gry sie zmienia. Oddech niema celu poza oddychaniem. Ale jeśli bóg jest graczem z zewnątrz, to pytanie o cel jest zasadne i domagamy się odpowiedzi
Ojej, jest jeszcze trzeica opcja której hyba nikt tu wprost nie powiedział - bóg jest samą grą I ma cel ale ten cel jest wewnętrzny,nie narzucony z zewnątrz. Jak świadomość ktura dojrzewa sama z siebie nie dltego że ktoś jej kazał ale dlatego że to jest jej natura. To jest właśnie to co mnie w procesualnej teologii Whiteheada przyciąga, bóg razem ze światem sie staje
Whitehead to nie jest zbyt ezoteryczne terytorium jak na to foorum 🙂 ale rozumiem co Glifia mówi... Pytanie czy w tej perspetkywie jest miejsce na modlitwę, rytuał,cokolwek co my tu praktykjuemy? Bo jeśli bóg się staje razem ze mną,to po co mu cokolwiek skladam?
@Trzebieslaw bo składasz to nie "ku" czemuś nadrzędnemu, tylko razem z czymś. To jest zmiana jakości relacji. Rytuał nie jest probą petenta do króla. Jest spotakniem... I moim zdaniem to jest dojrzalsza teloogia rytuału niż "błagam żebyś mi dał"
Ojej ale to jest ciekawa myśl z tym rytuałem jako spotkaniem a nie prośbą. Bo ja szczerze mówiąc zawsze miałam poczucie że jak robię coś rytualnie to nie chodzi o to że kogoś o coś proszę... Bardziej że sie nastraiuam,coś otweram. A tu w tej kablae i u Glifii słyszę jakby opis tego samego od innej strony
Okej ale zanim za bardzo odpłyniemy w mistyczne rejony - ktoś tu mówił że rozróżnienie bóg-zewnętrzny vs bóg-sama-gra jest kluczowe. Ale czy w praktyce to jest rozróżnialne? Tzn. Jake doświadczenie miałoby pokazaać różnicę między tymi dwiema opcjamii??? Bo jak nie ma żadnego testu to to jest czysto spekulatywne
@Sprawiedliwa_E no wlasnie... I tu dotykamy sedna. Większość tych dyskusji obraca sie wkoół modeli którrych nie da się odróżnić empirycznie. To nie jest zarzut,tylo obserwacja. Może one wszystkie wskazują na coś co jest poza zasięggiem takiego testu i dla tego mamy tysiąc różnych modeli. ale wtedy po co oceniać który jest "prawdziwszy"?
@Lurisk zaraz zaraz, ja mówiłem o czym innym. po raz kolejny wyciąga ten arguument i po raz kollejny powiem - nie po to tu rozmawiamy żeby wyłonić "prawdziwszy" model. Po to żeby zobaczyc ktore modele są wewnętrznie spójne które dają narzędzia do życia a które prowadzą do passyywności albo braku odpowiedzialności. To jest sensowny filtr nawet bez testu empirycznego
Halny ma racje że nie chodzi o wyłonienie prawdziwszego model ale ja bym dodała że te modele jednak NIE są równoważne w sensie praktycznym. Bo bóg-jako-gra i bóg-jako-gracz zewnętrzny prowadzą do zupełnie różnych posstaw życiowych. Pierwszy model naturalnie prowadzi do współodpowiedzialnościi, drugi może prowadzić albo do zawierzenia albo do poczucia bycia pionkiem. I to jest różica którą CZUJESZ w praktyce, nie tylo w teorii. Więc może zamiast pytać "który jest prawdziwy" lepije pytać "który jest żywy dla mnie"
@Melania70 ale to jest trochę jak pytanie któóry but mi pasuje zamiast pytanai którry but jest dobyr. Tzn rozumiem podejście praktyczne ale czy nie rezygnujemy wtedy ze wogóle pytania o rzeczywistość? Bo jeśli model wybieramy po tym "jak sie czujemy" to każdy wybierze inny i skończymy z tym że każdy ma swoąj prywatną kosmologię i nie możemy ze sobą gadać
@Wolchw i co w tym złego, pytam serio.. Bo morze właśnei o to chodzi - żeby każdy miał swoją kosmologię która jest SPÓJNA i daje mu narzędzia do zycia. Problem nie jest w tym że kosmologie są różne problem jest kiedy któraś prowadzi do krzywdzenia innych albo do pasywności. I to jest jedyne kryterium ktre ma sens poza czyto intelektualną zabaawą. Ale to tylko moje zdanie.
Tak na szybko, wróćmy na chwilę do tego co powiedział Cieszymir o bogu jako samej grze - bo mi to chodzi po głowie od kilku postów. jeśli bóg JEST grą a nie gra w grę,to modlitwa do kogo? Do proceus? Bo to brzmi jak modlitwa do wiartu. Literalnie... I nie mówię że to niemozliwe, pytm jak to ma działać w praktyce dla kogoś kto chce mieć rlację a nie tylok filozofię
@Trzebieslaw modlitwa do wiatru to nie jest zły obrazz, powiem ci. Wiatr nie słyszy w sensie antropomorficznym ale twoja obecność w wietrze jest realna. I w tradycjach animistycznych dokładnie tak to działa - nie modlisz się DO przyrody jakby była osobą, wchodzisz w relację Z nią jakby była żywą.... To jest inna graatyka relcji, nie brak rlacji
Oho, trzebieslaw, ja mam podobne pytanie od dawna i muszę powiedzieć że w tradyic runistycznej to sie rozwiązuje inaczej niż bym się spodziewała. Runy to nie są symbole które coś reprezentują, to są SIŁY które mają wasne istnienie. I kiedy z nimi pracujesz to nie prosisz,nie modlisz się, raczej... Wchodzisz w konakt? nawiązujesz rezonans? Ehh słowo rezonans,ale inaczej nie umiem tego opisać. Może ktoś ma lepsze słowo
Freja to jest ciekawe co piszesz o runach jako siłach bo ja zawsze myślałam że to są po prostu litery ktore mają znaczenia symboliczne. Znaczy wiem że to uproszczenie ale jakoś nigdy nie traktowałam ich jako bytów. a tu wychodzi że to jest zupełnie inna filozofia pracy z nimi. Skąd wiadomo kiedy "wchodzisz w kontakt" a kiedy tylo projektujesz własne myśli na symbole? Tyle ode mnie na dziś, muszę to jeszcze poukładać.