Słucham tej rozmowy od dłuższego czasu i nie wiem czy dobrze rozumiem jedno. Gruszanka mówiła, że cień mówił o sprawie którą odkładała. Ale Topielica mówiła o gniewie. To są zupełnie różne rzeczy. Czy cień zawsze mówi o czymś innym u każdej osoby, czy są jakieś wspólne tematy?
@Riksza z tego co czytałem i obserwowałem, cień mówi o tym co konkretna osoba wyparła, więc tematów jest tyle ile ludzi. Ale pewne obszary powtarzają się częściej: gniew, żal, wstyd, niespełnione pragnienia. To nie dlatego że cień jest taki sam u wszystkich, tylko że te emocje najczęściej lądują w cieniu, bo są niewygodne.
A co jeśli nie wiem co wyparłam? Serio pytam, bo jak słucham waszej rozmowy to mam poczucie że wy wszyscy wiecie co macie w cieniu, a ja nie. Mój sen był wyraźny ale sama nie potrafię postawić diagnozy.
@Topielica_77 to że nie wiesz co wyparłaś jest jak najbardziej normalnym stanem. Właśnie dlatego cień przychodzi przez sen, a nie przez zwykłą refleksję. Gdybyś wiedziała, nie musiałabyś śnić. Nie musisz 'stawiać diagnozy'. Wystarczy że zostaniesz z pytaniem otwartym.
Wracam do pytania które zadałam wcześniej, bo nie dostałam chyba pełnej odpowiedzi. Czy ktoś tu naprawdę próbował celowo zaprosić własny cień do snu? Nie pytam o teorię, tylko o konkretne doświadczenie. Mokosza zapytała o źródło tej praktyki, ale mnie interesuje czy ktoś to po prostu zrobił.
Ja probowaem raz coś podobnego, nie wiem czy to dokłądnie to samo. Przed snem wziąłem czarny kamień, obsydian, i trzymałem go chwilę z intencją żeby zobaczyć we śnie to czego zwykle unikam. Śniłem tamtej nocy długo i intensywnie ale nie wiem czy to był 'cień' w tym sensie o którym wy mówicie. Była jakaś postać która znała moje imię, ale nie rozmawiałem z nią.
@Oskar obsydian ma sens jako intencja, bo to kamień lustra. Ale czy ta postać która znała twoje imię sprawiała jakieś konkretne odczucie? Strach, znajomość, coś innego?
@Geranium nie strach, raczej coś jakby niekomfort. Jakby ktoś wiedział o tobie więcej niż chciałbyś. Ale nie wróciłem do tej praktyki, bo nie wiedziałem co zrobić z tym co zobaczyłem.
@Oskar, to co opisujesz bardzo mi przypomina mój sen w pewnym aspekcie, ta postać która wie za dużo. Mój cień też sprawiał to poczucie że zna mnie lepiej niż ja sama siebie w tej chwili. Ale u mnie to nie było nieprzyjemne, raczej trochę obnażające. Pytasz się Geranium o konkretne doświadczenia, a to jest moje, choć niezamierzone.
Słucham tego co opisuje Oskar i mam pytanie, bo to ważne. Jak skończyłeś sen i obudziłeś się, co zrobiłeś z tym niekomfortem? Zostawiłeś, przemyślałeś, zapisałeś? Pytam dlatego, że intencja przed snem bez żadnego 'zamknięcia' po przebudzeniu to trochę jak otwieranie drzwi i wychodzenie przez inne wyjście.
@Mokosza szczere pytanie i zasługuje na szczerą odpowiedź. Zrobiłem właściwie nic. Obudziłem się, przez chwilę leżałem z tym uczuciem i w końcu wstałem i zaparzyłem kawę. Nie zapisałem. Nie siedziałem z tym. Po prostu czekałem aż minie. I minęło, ale nie wiem czy to dobrze.
@Oskar to właśnie mam na myśli mówiąc o 'zamknięciu'. Nie chodzi o żaden skomplikowany rytuał, ale o to żeby nie zostawiać po sobie otwartej intencji bez żadnego gestu który ją kończy. Możesz po prostu odłożyć obsydian świadomie, powiedzieć dziękuję albo zapisać nawet jedno zdanie. Cokolwiek, co sygnalizuje twojemu ciału i twojej podświadomości że sesja się skończyła. Pytanie do ciebie jest inne: czy ten sen do ciebie wrócił potem?
@Mokosza nie wrócił, ale wróciło to uczucie. Kilka razy przed zaśnięciem, bez żadnego kamienia i żadnej intencji. Jakby coś czekało na kontynuację której nie dałem.
To co opisuje Oskar trochę mnie przeraża. To znaczy że jeśli cień 'wyjdzie' ze snu, to trzeba go jakoś odprawić z powrotem? Czy on po prostu... zostaje?
@Topielica_77 nie 'odprawić' jak złego ducha, to nie o to chodzi. Cień nie jest intruzem z zewnątrz. To twoja własna treść, która zaczęła kołatać do drzwi. Jak nie otworzysz świadomie, to będzie kołatać dalej. Nie żeby cię straszyć, po prostu tak to działa.
Poczekajcie. Mówicie teraz o cieniu jakby był czymś co można 'odprawić' albo 'zamknąć'. Ale kilka postów wcześniej Mokosza mówiła że to po prostu część nas samych. Więc jak możemy 'zamknąć' część siebie? To brzmi jak dwie sprzeczne rzeczy w jednej rozmowie.
@Czarodziej08 dobre spostrzeżenie, ale te dwie rzeczy nie są sprzeczne. Zamknięcie intencji to nie zamknięcie cieniowi dostępu do siebie, bo to byłoby niemożliwe. Chodzi o zamknięcie konkretnej sesji, konkretnego otwarcia. Jakbyś zaczął ważną rozmowę z kimś bliskim i nagle bez słowa wyszedł z pokoju. Rozmowa nie jest skończona, ale zostało po niej napięcie. Zamknięcie to po prostu uczciwy koniec.
@Shangie To co mówi Shangie o napięciu po niedokończonej rozmowie jest bardzo trafne w moim przypadku. Ja nie robiłam żadnego rytuału przed snem, cień przyszedł sam, ale po przebudzeniu przez kilka dni chodziłam z poczuciem niedokończenia. Może właśnie dlatego, że nie wiedziałam że można to jakoś zamknąć? Pytam, bo teraz zastanawiam się czy powinnam coś zrobić, nawet po tym czasie.
@Gruszanka54, z tego co opisujesz to niedokończenie może być właśnie tym co cień chciał powiedzieć. Mówił o sprawie którą odkładałaś. To uczucie które zostało po śnie może być echem tej samej wiadomości. Jedno pytanie, czy ta sprawa którą odkładałaś nadal jest odkładana?
@Edek_70 no właśnie. Tak, nadal jest odkładana. Coś z tym powiedziałeś i teraz mi się wszystko układa. Poczucie niedokończenia po śnie i poczucie niedokończenia w tej sprawie są chyba tym samym poczuciem. Może nie chodziło o żadne zamknięcie rytualne, tylko o to żebym w końcu zrobiła to co odkładam.