Właśnie ta rozmowa pokazuje mi jedną rzecz - że mamy tendencję do oceniania wody samej w sobie, a może ważniejsze jest całe zdarzenie: kto zbierał, kiedy, jak, z jakim nastawieniem. Woda jest wtedy nośnikiem tego zdarzenia, nie bytem z właściwościami niezależnymi od kontekstu. Czy ktoś się z tym nie zgadza?
@Pelagiusza86 Nie do końca, bo jeśli tak, to woda ze źródła i woda z kranu byłyby dokładnie równoważne przy tym samym 'zdarzeniu zbierania'. A mi intuicja mówi, że jednak nie są. Coś w fizycznym miejscu pochodzenia wody też chyba gra rolę, choć przyznam, że trudno mi to precyzyjnie uzasadnić.
To może nie jest sprzeczność - zdarzenie zbierania jest ważne, ale materiał też ma swoje właściwości wyjściowe. Jak z ziołami - możesz je zbierać z modlitwą i skupieniem, ale jeśli zbierzesz nie tę roślinę co trzeba, to herbata i tak nie zadziała.
@Wrotycz Dobra analogia, ale zioła mają udokumentowane składniki aktywne więc tu nie ma wątpliwości że materiał ma znaczenie. Przy wodzie pytanie o 'składniki aktywne' jest nierozstrzygnięte. Chyba że mówimy właśnie o minerałach - wtedy woda z bogatego źródła naprawdę chemicznie różni się od kranowej.
I wracamy do początku - czy te różnice chemiczne to jest to o czym mówimy, kiedy mówimy o 'rodzaju wody' w rytuale. Skład mineralny to jedna warstwa. Historia miejsca to druga. Pora i warunki zbioru trzecia. Intencja czwarta. Większość dyskusji na tym wątku kręci się wokół jednej z tych warstw na raz, a pewnie wszystkie działają razem albo żadna.
Chalcedonka, dobrze że to powiedziałaś wprost, bo mi się wydawało że gdzieś w połowie wątku zaczęliśmy mówić o zupełnie różnych rzeczach udając że mówimy o tym samym. Ta 'historia miejsca' jako warstwa odrębna od składu mineralnego - to mnie interesuje najbardziej. Czy to jest coś co można sprawdzić, zweryfikować, czy to zawsze będzie tylko subiektywne wrażenie osoby pracującej z tą wodą?
@Wrotycz To jest pytanie, na które różne tradycje odpowiadają zupełnie inaczej i nie ma tu jednej spójnej linii. W geomancji i pracy z geniuszem loci zakłada się, że miejsce ma coś w rodzaju charakteru, który wpływa na wszystko co z niego pochodzi - wodę, rośliny, ziemię. Nie da się tego zmierzyć chemicznie, ale da się obserwować wzorce. Np. źródła, przy których przez stulecia odprawiano rytuały, są opisywane w wielu kulturach podobnym językiem - spokój, ciężar, powaga. Czy to dlatego że woda jest 'inna', czy dlatego że samo miejsce działa na psychikę człowieka, który ją zbiera? Nie wiem czy to rozróżnienie ma sens.
@Pelagiusza86 A co jeśli to rozróżnienie faktycznie nie ma sensu, bo efekt jest ten sam niezależnie od mechanizmu? Jeśli woda z miejsca z długą historią rytualną działa na mnie inaczej dlatego że psychika reaguje na kontekst miejsca - to i tak mam wodę, z którą coś się zmienia w moim doświadczeniu. Natomiast mam problem z tym, że to utrudnia jakiekolwiek praktyczne wnioski. Bo jeśli efekt pochodzi z miejsca a nie z wody samej, to czy mogę zabrać tę wodę do domu i mieć ten sam efekt, czy zostaje ona 'odcięta' od źródła?
To co Pranava mówi o zabraniu wody - to jest właśnie to co mnie zawsze zastanawiało przy całej tej dyskusji o źródłach i historii miejsca. Bo większość z nas i tak pracuje z wodą już w domu, nie przy samym źródle. Czy ona coś 'traci' w transporcie, czy niesie ze sobą kontekst miejsca bez względu na odległość? I czy w ogóle ma to znaczenie jeśli ktoś nie wie skąd pochodzi dana woda - czy efekt i tak wystąpi, czy trzeba mieć świadomość jej historii żeby cokolwiek z tego wynikło?