Kaja, a próbowałaś kiedyś tej samej procedury bez wyznaczania granicy, żeby porównać? Jak takie eksperymenty wyglądają u ciebie w praktyce?
@Cezary tak, kilka razy celowo. Raz z lenistwa, raz żeby zobaczyć. I różnica była, ale nie zawsze i nie dramatyczna. Więc nie mam pewności, czy to granica robi robotę, czy po prostu niektóre rytuały są bardziej czułe na kontekst niż inne. Notatki mam niespójne w tym temacie.
ale to 'niektóre rytuały są bardziej czułe na kontekst' - to jest ciekawy trop. Masz jakieś obserwacje co do tego, które? Bo mi się wydaje, że to może mieć związek z tym, ile kroków składa się na dany rytuał. Im więcej etapów, tym więcej okazji do rozproszenia i może oczyszczenie oraz wyznaczenie granicy po prostu pomaga utrzymać ciągłość. A krótsze, prostsze - może po prostu nie potrzebują tyle rusztowania.
@Glicynia coś w tym jest. Z moich notatek wynika, że te, które wymagają konkretnej sekwencji albo kilku różnych elementów naraz, są bardziej podatne na to, co się dzieje wokół. Ale nie wiem czy to przez samą złożoność, czy przez to, że przy skomplikowanym rytuału mam po prostu mniej uwagi na otoczenie i każde zakłócenie bardziej wybija. Trudno to rozdzielić.
To pytanie z tytułu wątku nabiera innego sensu w tej rozmowie. Bo zaczęliśmy od 'czy miejsce musi być czyste', a skończyliśmy gdzieś przy tym, że może ważniejsza jest granica niż czystość jako taka, a czystość i tak bywa sensoryczna, nie obiektywna. Pytam wprost - czy ktoś tu ma doświadczenie z miejscem, które było ewidentnie 'zanieczyszczone' w sensie energetycznym i rytuał mimo wszystko wyszedł tak jak miał? Nie w sensie 'nie było katastrofy', tylko serio - zadziałało.