Przy wodzie ze źródła jest jedna kwestia - w rytuałach hellenistycznych i w starszych tradycjach chodziło o wodę z miejsca które miało własny charakter, własnego ducha jeśli chcemy użyć starożytnej kategorii. To nie był tylko parametr chemiczny. Więc pytanie do Ksawery: jak daleko jesteś gotowa pojechać żeby znaleźć takie miejsce, i czy to miejsce ma mieć dla ciebie jakieś znaczenie, czy może być przypadkowe 😉
@Arnold59 Nie myślałam o tym w tych kategoriach. Myślałam bardziej dosłownie - woda z płynącego źródła versus woda stojąca. Ale to co mówisz zmienia perspektywę. Tzn. czy to znaczy że mogę użyć wody ze strumienia który znam od dziecka i który ma dla mnie jakieś osobiste znaczenie?
Moim zdaniem to jest lepszy wybór niż jechanie 200 km do pierwszego lepszego źródła o którym przeczytałaś w internecie. miejsca z którymi masz osobistą historię mają inną jakość w rytuale - coś jest już między tobą a tym miejscem zanim w ogóle zaczniesz cokolwiek robić.
@Wizjonerka Ale to jest już odejście od instrukcji na rzecz własnej interpretacji. Czy nie ma tu ryzyka że Ksawera skończy z rytuałem który jest w połowie tym co znalazła, a w połowie czymś co sama wymyśliła, i potem nie będzie wiedziała co zadziałało a co nie?
To jest zarzut który można postawić całej praktyce rytualnej poza ścisłą rekonstrukcją historyczną. Prawie nikt nie robi rytuałów w 100% identycznych z oryginałem, bo tego oryginału w pełni nie znamy. Zawsze jest jakiś element interpretacji.
Poza tym glina rzeczna to akurat jest coś co można samej zebrać jeśli mieszka się blisko rzeki. Trzeba ją dobrze oczyścić, wysuszyć, ale sam surowiec jest dostępny. Nie wiem gdzie Ksawera mieszka ale to nie jest tak niedostępne jak się wydaje.
@Donatek.pl Mieszkam w dużym mieście, rzeka jest ale wątpię żeby glina z miejskiej rzeki była tym samym co rytuał ma na myśli. o matko chociaż nie wiem, może się mylę - masz rację że nigdy nie próbowałam jej szukać, od razu założyłam że to niemożliwe.
A może warto to rozbić na dwa oddzielne pytania: pierwsze, czy glina z miejskiej rzeki fizycznie nadaje się do zrobienia naczynia - i drugie, czy ma odpowiedni charakter rytualny. To są inne kwestie i nie muszą mieć tej samej odpowiedzi.
@Bernadetka00 To dobre rozróżnienie, bo fizyczność i charakter rytualny to naprawdę dwie różne rozmowy. Glina z miejskiej rzeki może być technicznie gliną, ale rzeka przepływająca przez centrum miasta, z bulwarami i betonem dookoła, to trochę inny byt niż rzeka w szczerym polu. Chociaż z drugiej strony - starożytne Ateny czy Rzym też nie były wsią. Rytuały odbywały się w środku zatłoczonych miast i nikt nie jeździł po glinę kilometrami od centrum.
@Sliwkowaa To mnie trochę uspokoiło, szczerze. Bo właśnie miałam to skojarzenie - że "river clay" w instrukcji oznacza jakiś idealny strumień z górskiej łąki. A może chodziło po prostu o glinę z rzeki która jest blisko, tej dostępnej, tej lokalnej. Muszę sprawdzić czy w ogóle jest jakikolwiek fragment brzegu gdzie ta glina jest dostępna, bo może się okazuje że wcale nie muszę jej szukać gdzieś daleko.