Zastanawiam się od jakiegoś czasu nad czymś, bo nigdzie nie mogę znaleźć sensownej odpowiedzi. Chodzi o to, ile razy właściwie powtarzać rytuał miłosny, żeby miał sens. Bo widziałam różne podejścia - jedni mówią że raz i czekasz, inni robią całe serie przez kilka tygodni, jeszcze inni wracają do tego co kilka dni bo efekty nie przychodzą. I nie wiem czy to kwestia cierpliwości, czy może naprawdę jest jakaś reguła za tym stojąca. Macie jakieś przemyślenia?
No to jest pytanie, które chyba każdy sobie zadaje na początku. Ale moim zdaniem samo pytanie 'ile razy' trochę mija się z celem, bo po co powtarzać coś, jeśli nie wiesz dlaczego poprzedni raz nie zadziałał? To trochę jak brać lek co godzinę bo po pierwszej tabletce nie poczułaś ulgi.
Zgadzam się z tym co napisała Kornelka, ale chciałabym dodać jedną rzecz. W tradycji hoodoo i rootwork powtarzalność rytuałów jest zupełnie inaczej rozumiana niż na przykład w wicca. W hoodoo często robi się pracę przez 7, 9 albo 13 dni z rzędu - i to nie dlatego, że jeden raz nie wystarcza, tylko dlatego że sama struktura rytuału jest rozłożona w czasie. To celowe. Natomiast jeśli ktoś po prostu wraca do tego samego zaklęcia co kilka dni bo nic się nie dzieje, to jest coś innego i nie ma tego co w tej tradycji.
Ja słyszałam że powtarzanie za często rozmywa intencję. Że jak robisz ten sam rytuał co tydzień, to energia się rozprasza zamiast skupiać. Nie pamiętam skąd to mam dokładnie, ale wydaje mi się logiczne.
@Mistique a możesz powiedzieć skąd to pochodzi? Bo to brzmi jak jedna z tych rzeczy, które krążą po forach od lat i nikt nie pamięta źródła. Sama idea 'rozproszenia energii' przez powtórzenie brzmi intuicyjnie, ale nie spotkałam się z tym w żadnej konkretnej tradycji. Raczej odwrotnie - wiele systemów wręcz zakłada regularne wzmacnianie.
Mnie ciekawi właśnie to co powiedziała Janeczka o tej strukturze rozłożonej w czasie. Bo to zmienia całą perspektywę. Czyli nie chodzi o to, ile powtórzeń, tylko czy to w ogóle jest zaprojektowane jako jednorazowe czy jako seria?
To ma sens. Chociaż zastanawiam się co z rytuałami, które nie mają żadnej konkretnej tradycji za sobą, tylko ktoś je ułożył sam albo znalazł w internecie bez źródła. Tam nie ma tej logiki wbudowanej, więc skąd wiadomo jak podejść do powtarzania?
@Mieszko właśnie o to mi chodziło, bo większość rzeczy, które trafiają do ludzi, to są właśnie te bez konkretnego źródła. I tam nikt ci nie powie czy masz to zrobić raz czy dziesięć.
No ale to też zależy co chcesz osiągnąć, prawda? Rytuał na przyciągnięcie kogoś nowego to chyba co innego niż rytuał na naprawienie czegoś w istniejącej relacji. Przy tym drugim wydaje mi się, że sama sytuacja się zmienia i rytuał z miesiąca temu mógłby już nie pasować do tego, co jest teraz.
To jest dobry punkt, Kornelka. I dorzucę do tego aspekt, który rzadko jest omawiany - stan emocjonalny osoby wykonującej rytuał. Jeśli wracasz do rytuału z pozycji lęku albo desperacji, bo tamten 'nie zadziałał', to wnosisz w to zupełnie inną jakość niż przy pierwszym razie. Część praktyków twierdzi, że to może wręcz działać przeciwnie do intencji - nie dlatego że 'energia się rozprasza' jak pisała Mistique, ale dlatego że intencja jest zabarwiona strachem.
A jak potem w ogole rozpoznac ze juz nie trzeba powtarzac? Bo ja sie zastanawiam czy sa jakies znaki albo cos co podpowiada ze 'ok, wystarczy'?
@Lumina_F no właśnie, bo inaczej można się kręcić w kółko bez końca. Ja osobiście patrzę na to czy w ogóle coś drgnęło w sytuacji - nie musi być od razu efekt końcowy, ale jakiś ruch. Jak kompletnie nic, to zaczynam się zastanawiać czy dobrze zdefiniowałam co chcę, nie czy za rzadko to robię.
Interesujące że nikt jeszcze nie wspomniał o fazach księżyca w kontekście powtarzalności. W wielu tradycjach magicznych cykl księżycowy jest naturalnym 'resetem' - czyli rytuał miłosny wykonany na rosnącym księżycu ma swój zamknięty cykl do pełni. Jeśli chcesz powtórzyć, kolejna nowia jest naturalnym punktem startowym, nie dowolny dzień.
@Gnostyk a to działa niezależnie od tradycji z której rytuał pochodzi? Bo trochę dziwnie mi to łączyć jeśli ktoś np. wzięła coś z hoodoo i dokłada do tego logikę księżycową z wicca.
To jest słuszna uwaga. Mieszanie systemów to oddzielna kwestia i rzeczywiście nie zawsze jest spójne. Ale cykl księżycowy jest czymś, co pojawia się w wielu tradycjach niezależnie od siebie, więc nie traktowałbym tego jako specyficznie wiccański element. Choć masz rację że nakładanie jednego na drugi wymaga świadomości obu.
Przepraszam ze sie wtrącę, ale mam pytanko - czy ktoś miał tak, że zrobił rytuał kilka razy i potem jakby za dużo się działo naraz? Tak pytam, bo czytałam gdzies ze można 'przedobrzeć' i sytuacja zamiast się układać zaczyna się sypać.
@Nelka to ciekawe doświadczenie i chętnie posłucham, jeśli chcesz opisać co dokładnie się działo. Bo samo stwierdzenie że 'można przedobrzyć' jest bardzo ogólne i nie wiem jak je ocenić bez kontekstu. Czy to były rytuały tego samego typu? Na tę samą osobę? Robione blisko siebie czasowo?
Ja raz robiłam coś podobnego i faktycznie po trzecim razie zamiast zbliżenia była jakaś dziwna napięta atmosfera. Ale nie wiem czy to przez ilość rytuałów, czy przez coś innego w relacji, co by się i tak wydarzyło.
@Mistique trudno to rozdzielić, masz rację. I właśnie dlatego moim zdaniem pytanie o liczbę powtórzeń nie ma jednej dobrej odpowiedzi - bo wynik zawsze jest spleciony z mnóstwem innych czynników, których nie kontrolujemy. Bardziej sensowne wydaje mi się pytanie o to, dlaczego chcemy powtarzać i czy to powtórzenie cokolwiek zmienia w naszej intencji albo w sytuacji.
A co jeśli ktoś ma na przykład sen, który odczytuje jako znak że powtórzenie ma sens? Bo mnie ostatnio śniło się coś, co odebrałam jako potwierdzenie, że powinnam wrócić do rytuału który robiłam wcześniej. Czy to może być wskazówka, czy to tylko mózg szuka uzasadnienia dla tego co i tak chce zrobić?
@Marzanka to jest ciekawe pytanie, bo sny jako sygnały to dość złożona kwestia. Mózg rzeczywiście potrafi konstruować potwierdzenia tego, czego chcemy - to się nazywa confirmation bias i działa bardzo sprawnie, szczególnie gdy jesteśmy emocjonalnie zaangażowani w jakąś sytuację. Ale z drugiej strony w wielu tradycjach sny traktowane są jako przestrzeń, gdzie coś może faktycznie docierać. Pytanie brzmi: jak sam sen wyglądał? Bo 'coś mi się śniło i odebrałam to jako znak' to bardzo szeroka kategoria.
No śniło mi się że ta osoba do mnie przyszła i była ciepła, spokojnie rozmawialiśmy, bez napięcia. I po przebudzeniu miałam takie poczucie że to jakby sygnał że relacja jest możliwa, że ma sens kontynuować. Ale potem zaczęłam się zastanawiać czy nie interpretuję po swojemu, bo oczywiście chcę żeby tak było.
Ja sie trochę interesuję snami i mam pytanie - czy ten sen był przed rytuałem czy po? Bo to chyba ma jakiez znaczenie czy to zapowiedź czy potwierdzenie?
@Bolo po. Jakieś dwa tygodnie po ostatnim rytuale który robiłam. Właśnie dlatego odebrałam to jako odpowiedź.
Dwa tygodnie to interesujący odstęp. W oneiromancji, czyli wróżeniu ze snów, rozróżniano sny, które są 'echem' minionych zdarzeń od tych, które coś zapowiadają lub potwierdzają. Artemidoros z Daldis pisał o tym w Oneirokritice, gdzie klasyfikował sny między innymi według tego, czy dotyczą śniącego bezpośrednio, czy kogoś innego. Sam sen, który opisujesz - spokojna, bezkonfliktowa interakcja - w tej klasyfikacji mógłby być odbierany jako 'theematikos', czyli sen symboliczny, ale nie wieszczący. Nie mówię, że to rozstrzyga cokolwiek, ale kontekst historyczny pokazuje, że pytanie które zadajesz jest naprawdę stare.
@Gnostyk poczekaj, bo nie rozumiem tego rozróżnienia. Mówisz że ten sen byłby symboliczny, ale nie wieszczący - to co w takim razie miałby oznaczać? Że ona sama chce żeby tak było, czy że coś faktycznie jest możliwe?
Właśnie tego nie da się powiedzieć z zewnątrz, i chyba o to ci chodzi. Artemidoros twierdził, że interpretacja snu bez znajomości kontekstu życiowego i emocjonalnego śniącego jest niemożliwa. Więc nawet gdybym chciał coś powiedzieć, to nie mam danych. Marzanka sama najlepiej wie co w tej sytuacji czuje i jaki jest stan tej relacji - to jest jedyna miara.
A wracając trochę do wątku, który zaczęła Baska - bo mi się wydaje, że temat snów i znaków jest na swój sposób powiązany z pytaniem o powtarzanie. Jeśli ktoś czeka na sygnał czy kontynuować rytuał, to już sam ten czekanie zmienia podejście. Nie robisz kolejnego na zasadzie automatycznej, tylko świadomie się zastanawiasz. I to jest chyba ta różnica między mechanicznym powtarzaniem a czymś bardziej celowym.
Kornelka dobrze to ujęła. Mi też zależy właśnie na tej świadomości. Bo jak ktoś robi rytuał siódmy raz z rzędu i już nawet nie pamieta po co zaczął, to co to w ogole jest? Bardziej nawyk niż cokolwiek innego.
Ale skąd wiadomo kiedy to jest nawyk a kiedy po prostu konsekwencja? Bo jak ktoś np. postanowił robić coś przez 21 dni bo tak przeczytał, to przecież nie traci sensu tylko dlatego że to już dziesiąty raz.
@Nelka to rozróżnienie które robisz jest ważne. Nawyk to coś, co robi się bez zaangażowania, automatycznie. Konsekwencja to świadoma decyzja, że trzymam się planu który sobie założyłam. Problem w tym, że po kilkunastu powtórzeniach nawet zamierzona konsekwencja może zacząć wyglądać jak nawyk - i chyba trzeba się od czasu do czasu zatrzymać i sprawdzić, czy nadal jest w tym jakaś żywa intencja, czy już tylko odhakowuję kolejne dni.
To jest dokładnie ten problem z gotowymi schematami 21 dni, 40 dni i tak dalej. Liczba sama w sobie nic nie gwarantuje. W praktykach wedyjskich japa jest robiona przez określoną liczbę powtórzeń mantry nie dlatego, że magicznie musi być tyle i tyle, ale dlatego że ta liczba pomaga utrzymać skupienie i zamknąć energetyczny cykl praktyki. Mała różnica, ale istotna - liczba jako dyscyplina skupienia, nie jako przepis na wynik.
@Ceniek86 to zmienia perspektywę, bo większość ludzi podchodzi do tych liczb właśnie jak do przepisu. Zrób siedem razy i będzie działać. A ty mówisz że chodzi o coś innego w ogóle.
Tak. I moim zdaniem to jest jeden z powodów, dla których ludzie się frustrują, bo myślą że liczba jest gwarancją. A ona nigdy nie była - była strukturą, w której coś miało się dziać, ale co się dzieje zależy już od osoby wykonującej.
A co z sytuacja kiedy ktos nie ma żadnej tradycji, żadnego systemu, po prostu robi cos własnego? Bo ja na przykład nie trzymam się żadnej konkretnej tradycji i zastanawiam się czy sama mogę sobie wyznaczyć jakiś cykl, który będzie miał sens.
@Lumina_F a dlaczego uważasz, że potrzebujesz zewnętrznego systemu żeby to miało sens? Pytam serio, bo zastanawia mnie to założenie. Wiele tradycji, które teraz traktujemy jako ustalone, zaczęło od kogoś kto po prostu próbował różnych rzeczy i obserwował co się dzieje.
No bo jak sama sobie wymyślę że robię coś 9 razy, to skad wiem że nie jest to przypadkowe? Że nie równie dobrze mogłabym 7 albo 11?
Może właśnie dlatego że ty sama wybrałaś 9 i twoja intencja jest związana z tym wyborem. Ja nie wiem czy to ma sens 'obiektywnie', ale widzę to tak że jak coś robisz ze świadomym zamiarem, to ta konkretna liczba staje się znacząca przez to, że ją wybrałaś. Nie dlatego że 9 jest magiczne samo z siebie.
Jest w tym ziarno pewnej numerologicznej logiki, choć warto też wspomnieć że liczba 9 pojawia się w kontekstach rytualnych nie przypadkowo - w tradycji nordyckiej Odyn wisi na Yggdrasilu przez 9 nocy, w wielu kulturach 9 oznacza domknięcie cyklu. Ale @Baska ma rację - osobiste przypisanie znaczenia to też całkowicie uprawniona ścieżka i nie jest gorsze od korzystania z gotowego systemu.
Mnie tu zastanawia jedno - czy ktoś z was miał tak, że liczba powtórzeń którą wybrał intuicyjnie, okazała się potem mieć jakiś sens, który zauważył dopiero po czasie? Bo to by trochę tłumaczyło dlaczego ludzie ufają własnym odczuciom w tej kwestii.