No i znowu mamy porównanie do pokoju gdzie ktos płakał i mam ten sam problem co na poczatku - jak to sprawdzić? Pokój można wywietrzyć i po kilku godzinach nikt juz nie czuje tego 'klimatu'. A jak długo trwa taki 'klimat' w runach? Rok? Dziesiec lat? Czy on w ogóle sam zanika?
@Strzaska96 Uczciwe pytanie. Z perspektywy praktyki - większość tradycji zakłada że zanika, ale w różnym tempie w zależności od intensywności pracy i materiału z jakiego są runy. Drewno jest bardziej 'chłonne' niż kamień, a kamień bardziej niż metal - tak przynajmniej mówi tradycja litoterapeutyczna zapożyczona do pracy z runami. Czy to empirycznie sprawdzalne? Nie. Ale zauważam że to pytanie się tu kręci w kółko i chyba nie po to Basieńka założyła temat 😉
Ja sie wtrącę bo mam trochę inne doswiadczenie z przedmiotami uzywanymi przez kogoś innego. Dostałam kiedyś od cioci zestaw kamieni do litoterapii i pierwsze co zrobiłam to je wyczyściłam, bo tak mi powiedziano. I wiecie co, to nie bylo nawet o energii - po prostu psychicznie czułam ze to 'moje' dopiero po tym rytuale. Moze dla koleżanki Basieńki to bedzie podobnie, ze oczyszczanie jest takim symbolicznym 'przejęciem własności'?
Pelargonia to powiedziała cos ważnego i myslę ze to jest właśnie ten poziom na którym dyskusja ma sens. Rytuał jako symboliczne przejecie - to nie jest nic mniej prawdziwego niz 'energia'. Ceremonię slubna tez mozna opisac jako 'tylko symbole' i bedzie technicznie prawda, ale pomija to cały sens. Dla mnie oczyszczanie run przed przekazaniem ma tę samą wagę co zmycie talerzy przed podaniem gościowi - nawet jeśli były czyste, to jest gest.
@Przylaszczka66 okej ale talerz po umyciu jest obiektywnie czysty, mozna to sprawdzic. A tu cały czas mówimy o gestach i symbolach i nastroju - i nie mowie ze to głupie, bo rytuały mają sens społeczny i psychologiczny, ale nazywajmy rzeczy po imieniu, nie? To jest praktyka dla samopoczucia, nie technika energetyczna. Moze to wazne rozróznienie.